Όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και αναγνωριζόμενοι χρόνοι
[Διαχρονικό δίκαιο: Οι παρ. 1-4, 6, 7, 9-13, 15, 16 και 20 ισχύουν όπως στο πρωτότυπο· στα σημεία όπου το πρωτότυπο ορίζει ημερομηνίες (1.1.2011, 1.1.2012, 1.1.2013) εφαρμόζεται το κείμενο όπως δημοσιεύθηκε. Οι παρ. 5Α, 8 και 17 περ. δ΄ (τελευταίο εδάφιο) προστέθηκαν/αντικαταστάθηκαν με τον ν. 3996/2011 αναδρομικά από 15.7.2010· η παρ. 19 (τελευταίες προτάσεις) με τον ν. 3899/2010 από 17.12.2010. Οι παρ. 14 και 18 παραθέτουν διατάξεις άλλων νόμων που τροποποιήθηκαν μεταγενέστερα: η περ. 2 της παρ. 1 του άρθρου 27 του ν. 1902/1990 (ν. 3996/2011 άρθρο 42 παρ. 5, αναδρομικά από 15.7.2010) και το άρθρο 40 του ν. 2084/1992 (ν. 3996/2011 άρθρο 40, από 1.1.2011, και στη συνέχεια ν. 4224/2013 / ν. 4277/2014, ν. 4387/2016, ν. 4611/2019)· το κείμενο των παρ. 14 και 18 αποτυπώνει τις μεταβολές αυτές όπως προκύπτουν από τα ΦΕΚ. Για τα παραπάνω ισχύουν οι κανόνες εφαρμογής που αναφέρονται στη σημείωση της κάθε μορφής. Με την υποπαράγραφο ΙΑ.4 του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (Α΄ 222/12.11.2012), από 1.1.2013, για τη συνταξιοδότηση των ασφαλισμένων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας και της Τράπεζας της Ελλάδος εφαρμόζονται οι προϋποθέσεις του ν. 3863/2010 ως προς τα όρια ηλικίας και το χρόνο ασφάλισης όπως διαμορφώνονται από 1.1.2015, και, από 1.1.2013, όλα τα όρια ηλικίας της παραγράφου 1 και όλα τα ισχύοντα την 31.12.2012 όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των ανωτέρω φορέων, όπου προβλέπονται, αυξάνονται κατά δύο (2) έτη· εξαιρούνται, μεταξύ άλλων, οι ασφαλισμένες μητέρες ανίκανων τέκνων, οι χήροι πατέρες ανίκανων τέκνων και οι ασφαλισμένοι σε εργασιακή εφεδρεία του ν. 4024/2011, ενώ τα θεμελιωμένα μέχρι 31.12.2012 συνταξιοδοτικά δικαιώματα δεν θίγονται (ΙΑ.4 παρ. 1-5). Η ρύθμιση δεν μεταβάλλει το κείμενο του άρθρου 10. Με το άρθρο 34 παρ. 1 γ΄ του ν. 4387/2016, από 12.5.2016 (άρθρο 122), οι ασφαλισμένοι που συνταξιοδοτούνται σύμφωνα με την παρ. 10 του άρθρου 10 του ν. 3863/2010 έχουν δικαίωμα να αναγνωρίζουν τους πλασματικούς χρόνους ασφάλισης των άρθρων 39, 40 και 41 του ν. 3996/2011 (κανόνας εφαρμογής, χωρίς αλλαγή κειμένου). Με το άρθρο 125 παρ. 1-2 του ν. 5264/2025 (Α΄ 239/19.12.2025) επιτρέπεται, κατά παρέκκλιση, μεταξύ άλλων, της παρ. 20 του άρθρου 10 του ν. 3863/2010 και μέχρι 31.12.2026, η παράταση παραμονής στην υπηρεσία συγκεκριμένων υπαλλήλων (αποσπασμένου στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στην Ε.Ε. και Προϊσταμένου Διευθύνουσας Υπηρεσίας του Ο.Α.Κ.Α. που εκτελεί έργα του Ταμείου Ανάκαμψης)· χρονικά περιορισμένη παρέκκλιση, χωρίς αλλαγή κειμένου. Με την παρ. 4 του άρθρου 34 του ν. 4387/2016 (Α΄ 85/12.5.2016) καταργείται το εδάφιο γ΄ της παρ. 2 του άρθρου 40 του ν. 2084/1992, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με την παρ. 18 του άρθρου 10 του ν. 3863/2010· το άρθρο 94 δεν αναφέρει το άρθρο 10. Κατά την παρ. 1 του άρθρου 94: «Εκκρεμείς αιτήσεις συνταξιοδότησης που έχουν υποβληθεί μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου κρίνονται, ως προς τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης των δικαιούχων κατά τους κανόνες που ίσχυαν σε κάθε φορέα κατά την 31η.12.2014.» Κατά την παρ. 2: «Αιτήσεις συνταξιοδότησης βάσει των οποίων η καταβολή της σύνταξης, σύμφωνα με τις διατάξεις που ίσχυαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, αρχίζει μετά την έναρξη ισχύος αυτού, κρίνονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος.»]
1. Τα δύο πρώτα εδάφια της παραγράφου 1 του άρθρου 10 του ν. 825/1978 (ΦΕΚ 189 Α΄), όπως ισχύουν, αντικαθίστανται ως εξής: «1. Ο ασφαλισμένος του ΙΚΑ−ΕΤΑΜ δικαιούται σύνταξης, αν κατά την υποβολή της...
Πλήρες κείμενο με συνδρομή.