Αποζημίωση πεζού σε τροχαίο — συντρέχον πταίσμα ΑΚ 300, επιμερισμός ευθύνης

Με βάση το παρεχόμενο υλικό, το ερώτημα απαντάται αρκετά σαφώς: σε τροχαίο με πεζό που διέσχιζε οδό εκτός διάβασης, η παράβαση του πεζού δεν αποκλείει αυτομάτως την αποζημίωση. Εφαρμόζεται το ΑΚ Άρθρο 300, δηλαδή το δικαστήριο εξετάζει αν και σε ποιο βαθμό ο πεζός συνέβαλε αιτιωδώς στη ζημία, και μειώνει αναλόγως την αποζημίωση. Παράλληλα, η υπέρβαση του ορίου ταχύτητας από τον οδηγό θεμελιώνει ισχυρό επιχείρημα υπαιτιότητας κατά το ΑΚ Άρθρο 914, σε συνδυασμό με τις υποχρεώσεις προσοχής του ΚΟΚ.

Στο δικό σας σενάριο, ο ισχυρισμός της ασφαλιστικής για 60% συντρέχον πταίσμα του πεζού δεν προκύπτει ως «πάγιος κανόνας». Η διαθέσιμη νομολογία δείχνει ότι ο επιμερισμός εξαρτάται έντονα από τις ειδικές συνθήκες: ύπαρξη ή μη διάβασης κοντά στο σημείο, νύχτα ή ημέρα, ορατότητα, αν ο πεζός ακινητοποιήθηκε στο οδόστρωμα, αν ο οδηγός είχε χρόνο αντίδρασης, αν υπήρχε υπέρβαση ταχύτητας ή άλλη σοβαρή παράβαση.

Κρίσιμες διατάξεις:
- ΑΚ Άρθρο 300: αν ο ζημιωθείς συντέλεσε από δικό του πταίσμα στη ζημία ή την έκτασή της, το δικαστήριο μπορεί να μειώσει την αποζημίωση.
- ΑΚ Άρθρο 914: όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει.
- ΑΚ Άρθρο 932: σε περίπτωση αδικοπραξίας μπορεί να επιδικαστεί χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
- ΚΟΚ Άρθρο 42: οι πεζοί, αν δεν υπάρχουν διαβάσεις, δεν κατέρχονται στο οδόστρωμα αν δεν βεβαιωθούν ότι δεν θα παρεμποδίσουν την κυκλοφορία.
- ΚΟΚ Άρθρο 43: οι οδηγοί οφείλουν να αποφεύγουν συμπεριφορά που θέτει σε κίνδυνο πεζούς.
- ΚΟΚ Άρθρο 23: ο οδηγός πρέπει να έχει πλήρη έλεγχο του οχήματος και να ρυθμίζει την ταχύτητα ώστε να μπορεί να διακόψει την πορεία του μπροστά σε προβλέψιμο εμπόδιο.
- ΚΟΚ Άρθρο 24 και ΚΟΚ Άρθρο 114: στο παρεχόμενο υλικό, εντός κατοικημένων περιοχών διατηρείται μέχρι 1.1.2026 το γενικό όριο των 50 χλμ/ώρα.
- ΠΔ237 Άρθρο 10: ο ζημιωθείς έχει ιδία αξίωση κατά του ασφαλιστή.
- ΠΔ237 Άρθρο 6: η ασφαλιστική κάλυψη περιλαμβάνει και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Ενισχυτικά υπέρ του πεζού:
- ΑΠ 1303/2017: πεζός εκτός διάβασης, νύχτα, με διαθέσιμη διάβαση σε απόσταση 30 μ., και παραμονή στο μέσο του οδοστρώματος. Παρά ταύτα, το δικαστήριο έκρινε 70% υπαιτιότητα οδηγού και 30% συνυπαιτιότητα πεζού, επειδή ο οδηγός κινούνταν με 80 χλμ/ώρα αντί 50. Αυτό είναι πολύ χρήσιμο για εσάς, διότι και εδώ υπάρχει υπέρβαση ταχύτητας.
- ΑΠ 437/2017: πεζός εκτός διάβασης και ακινητοποιημένος στη μέση της οδού, αλλά ο οδηγός ήταν υπό την επήρεια μέθης και παραβίασε κανόνες προσπέρασης. Επιμερισμός 70% οδηγός, 30% πεζός. Δείχνει ότι ακόμη και σοβαρή παράβαση του πεζού δεν οδηγεί αναγκαστικά σε 60% συνυπαιτιότητα.
- ΑΠ 71/2019: απορρίφθηκε ένσταση συνυπαιτιότητας πεζού, παρότι διέσχιζε εκτός διάβασης, επειδή ο οδηγός έτρεχε τουλάχιστον με 70 αντί 50, δεν πέδησε και δεν ακινητοποίησε το όχημα, ενώ ο πεζός είχε ελέγξει την κυκλοφορία. Είναι η ισχυρότερη απόφαση αν μπορείτε αποδεικτικά να στηρίξετε ότι ο πεζός είχε ελέγξει πριν κατέλθει.
- ΑΠ 1034/2015: δέχεται συντρέχουσα υπαιτιότητα και των δύο όταν ο πεζός διασχίζει χωρίς διάβαση και ο οδηγός κινείται με υπερβολική ταχύτητα. Χρήσιμη ως γενική βάση ότι η υπέρβαση ταχύτητας έχει αιτιώδη βαρύτητα.
- ΑΠ 1178/2023: σε διάβαση πεζών, αλλά χρήσιμη αναλογικά για τη μεθοδολογία. Το δικαστήριο ελέγχει συγκεκριμένα αν ο οδηγός είχε πλήρη έλεγχο και αν μείωσε ταχύτητα όταν αντιλήφθηκε πεζό. Επιμερισμός 40% οδηγός, 60% πεζή.

Αποφάσεις που πιθανόν θα επικαλεστεί η ασφαλιστική:
- ΑΠ 1853/2024: πεζή βάδιζε στο οδόστρωμα ενώ υπήρχε πεζοδρόμιο, νύχτα, χωρίς φωτισμό. Επιμερισμός 30% οδηγός, 70% πεζή. Αντικρούεται επειδή αφορά κίνηση κατά μήκος του οδοστρώματος με διαθέσιμο πεζοδρόμιο και όχι απλή κάθετη διάσχιση εκτός διάβασης.
- ΑΠ 677/2011: πεζός διέσχιζε εκτός διάβασης, υπερπηδώντας προστατευτικά κιγκλιδώματα, και κρίθηκε 60% πεζός, 40% οδηγός. Αντικρούεται επειδή εκεί υπήρχε ιδιαίτερα επικίνδυνη συμπεριφορά του πεζού.
- ΑΠ 1458/2012: επιμερισμός 80% πεζός, 20% οδηγός, αλλά τα πραγματικά περιστατικά ήταν δυσμενέστερα για τον πεζό και η απόφαση δεν αναφέρει υπέρβαση ταχύτητας του οδηγού όπως στο δικό σας σενάριο.
- ΑΠ 334/2024: 60% πεζός, 40% οδηγός, αλλά ο πεζός διέσχιζε νύχτα οδό ταχείας κυκλοφορίας, με σκούρα ρούχα, υπερπηδώντας στηθαίο, ενώ υπήρχε πεζογέφυρα.

Συμπέρασμα για τον επιμερισμό:
Η διαθέσιμη νομολογία δεν στηρίζει ως ασφαλή βάση τον ισχυρισμό της ασφαλιστικής για 60% συντρέχον πταίσμα μόνο και μόνο επειδή ο πεζός διέσχιζε εκτός διάβασης. Αντιθέτως:
- όταν ο οδηγός υπερβαίνει το όριο ταχύτητας, η νομολογία συχνά αποδίδει σε αυτόν το κύριο βάρος της υπαιτιότητας, ιδίως σε ΑΠ 1303/2017 και ΑΠ 71/2019,
- ποσοστά 60%-70% σε βάρος του πεζού εμφανίζονται κυρίως όταν συντρέχουν επιβαρυντικά στοιχεία, όπως νύχτα, έλλειψη φωτισμού, υπερπήδηση στηθαίων/κιγκλιδωμάτων, κίνηση στο οδόστρωμα ενώ υπάρχει πεζοδρόμιο, ή ιδιαίτερα απρόσεκτη εμφάνιση μεταξύ σταθμευμένων οχημάτων.

Άρα, με τα δικά σας δεδομένα όπως δίνονται μόνο:
- πεζός εκτός διάβασης,
- οδηγός με 68 αντί 50 χλμ/ώρα,
- σοβαρός τραυματισμός με 18ήμερη νοσηλεία και ανικανότητα εργασίας άνω των 6 μηνών,

η πιο ισχυρή γραμμή είναι ότι ναι μεν υπάρχει βάση για ένσταση συντρέχοντος πταίσματος του πεζού κατά ΑΚ Άρθρο 300 και ΚΟΚ Άρθρο 42, αλλά το 60% υπέρ της ασφαλιστικής είναι μάλλον επιθετικός ισχυρισμός και όχι το πιθανότερο αποτέλεσμα με βάση τις αποφάσεις ΑΠ 1303/2017, ΑΠ 437/2017, ΑΠ 71/2019 και ΑΠ 1034/2015.

Προτεινόμενη επιχειρηματολογία:
1. Πρώτα θεμελιώστε την κύρια υπαιτιότητα του οδηγού:
- υπέρβαση ορίου ταχύτητας 68/50,
- παραβίαση υποχρέωσης πλήρους ελέγχου και προσαρμογής ταχύτητας κατά ΚΟΚ Άρθρο 23 και ΚΟΚ Άρθρο 43,
- αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ υπερβολικής ταχύτητας και αδυναμίας αποφυγής σύγκρουσης, κατά ΑΠ 1303/2017 και ΑΠ 71/2019.

2. Δεχθείτε επικουρικά περιορισμένη συνυπαιτιότητα του πεζού, όχι όμως 60%:
- η εκτός διάβασης διάσχιση δεν αρκεί μόνη της για τόσο υψηλό ποσοστό,
- απαιτούνται πρόσθετα επιβαρυντικά στοιχεία, που στις δυσμενείς αποφάσεις υπήρχαν.

3. Ζητήστε πλήρη αποζημίωση για σωματική βλάβη και απώλεια εισοδήματος με βάση ΑΚ Άρθρο 929, μειωμένη μόνο κατά το ποσοστό που τυχόν θα δεχθεί το δικαστήριο λόγω ΑΚ Άρθρο 300.

4. Ζητήστε και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης κατά ΑΚ Άρθρο 932, επίσης μειούμενη μόνο κατά το τυχόν ποσοστό συνυπαιτιότητας.

Νομολογιακή ισχύς:
Παγία ως προς την αρχή: εφαρμόζεται το ΑΚ Άρθρο 300 σε πεζό που παραβιάζει κανόνες διάσχισης.
Περιορισμένη ως προς το ακριβές ποσοστό: τα ποσοστά μεταβάλλονται σημαντικά ανάλογα με τα πραγματικά περιστατικά.

Πρακτικά:
- Επικαλεστείτε πρώτα ΑΠ 1303/2017 και ΑΠ 71/2019.
- Επικουρικά ΑΠ 437/2017 και ΑΠ 1034/2015.
- Διακρίνετε ρητά τις δυσμενείς αποφάσεις ΑΠ 1853/2024, ΑΠ 677/2011, ΑΠ 1458/2012, ΑΠ 334/2024 λόγω βαρύτερης αμέλειας των πεζών εκεί.
- Αποδεικτικά, είναι κρίσιμο να τεκμηριωθούν: απόσταση ορατότητας, φωτισμός, αν ο πεζός είχε σχεδόν ολοκληρώσει τη διάσχιση, αν ο οδηγός φρέναρε, ίχνη τροχοπέδησης, και αν υπήρχε κοντινή διάβαση.

Αν θέλετε, μπορώ να σας δώσω αμέσως και έτοιμο σχέδιο νομικής επιχειρηματολογίας για αγωγή ή προτάσεις, με δομή «κύρια υπαιτιότητα οδηγού – επικουρική περιορισμένη συνυπαιτιότητα πεζού – κονδύλια αποζημίωσης».

ΑΚ Άρθρο 300
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 94.5%
ΑΚ Άρθρο 300: Ζημία από οικείο πταίσμα Αν εκείνος που ζημιώθηκε συντέλεσε από δικό του πταίσμα στη ζημία ή την έκτασή της, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Το ίδιο ισχύει και όταν εκείνος που ζημιώθηκε παρέλειψε να αποτρέψει ή να περιορίσει τη ζημία ή δεν επέστησε την προσοχή του οφειλέτη στον κίνδυνο ασυνήθιστα μεγάλης ζημίας, τον οποίο ο οφειλέτης ούτε γνώριζε ούτε όφειλε να γνωρίζει. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται και για το πταίσμα των προσώπων για τα οποία ευθύνεται εκείνος που ζημιώθηκε.
ΑΚ Άρθρο 914
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 89.9%
ΑΚ Άρθρο 914: Έννοια Όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει.
ΑΚ Άρθρο 932
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 84.1%
ΑΚ Άρθρο 932: Ικανοποίηση της ηθικής βλάβης Σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του. Σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου η χρηματική αυτή ικανοποίηση μπορεί να επιδικαστεί στην οικογένεια του θύματος λόγω ψυχικής οδύνης.
ΚΟΚ Άρθρο 38
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 78.9%
ΚΟΚ Άρθρο 38: Στάση και στάθμευση 1. Η στάση και η στάθμευση επιτρέπονται, αν δεν προκαλείται εξ αυτών κίνδυνος ή παρακώλυση της κυκλοφορίας και αν δεν υπάρχουν σχετικές απαγορευτικές πινακίδες ή διαγραμμίσεις. 2. Η στάση ή στάθμευση οχήματος απαγορεύεται: α) επί διάβασης πεζών ή ποδηλατιστών και σε απόσταση μικρότερη από πέντε (5) μέτρα εκατέρωθεν αυτής, β) σε απόσταση μικρότερη από δώδεκα (12) μέτρα εκατέρωθεν στάσεων αστικών, υπεραστικών, ηλεκτροκίνητων λεωφορείων, και τροχιοδρομικών οχημάτων. Αν σε στάση λεωφορείου είναι τοποθετημένη επί του οδοστρώματος ειδική προεξοχή για την επιβίβαση και την αποβίβαση επιβατών και τη διασφάλιση της προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία και των εμποδιζόμενων ατόμων γενικότερα, η απόσταση του προηγούμενου εδαφίου: βα) μειώνεται στο ήμισυ, όταν ο υπολειπόμενος χώρος μετά τα έξι (6) και μέχρι τα δώδεκα (12) μέτρα εκατέρωθεν της στάσης διατίθεται από την αρμόδια για τη συντήρηση της οδού αρχή, ως χώρος αποκλειστικής στάθμευσης μοτοσικλετών, μοτοποδηλάτων, ποδηλάτων και Ε.Π.Η.Ο. και σημαίνεται με την προβλεπόμενη σήμανση, ββ) μηδενίζεται, όταν υφίστανται εκατέρωθεν της προεξοχής, εσοχές στάθμευσης, γ) σε εισόδους και εξόδους κόμβων και σε απόσταση μικρότερη από δέκα (10) μέτρα από τη νοητή προέκταση της πλησιέστερης οριογραμμής του κάθετου οδοστρώματος, δ) σε σιδηροδρομικές ή τροχιοδρομικές γραμμές ή πολύ πλησίον αυτών, ώστε να παρεμποδίζεται η κίνηση των σιδηροδρομικών ή τροχιοδρομικών οχημάτων ή να προκύπτει χρήση επί των σιδηροδρομικών ή τροχιοδρομικών λειτουργουσών γραμμών κατά την πορεία αυτών, ε) σε πεζοδρόμια, πλατείες, ειδικά ερείσματα που προορίζονται, για πεζούς καθώς και ποδηλατοδρόμους, εκτός αν επιτρέπεται σε αυτούς η στάθμευση με ειδική σήμανση, στ) πάνω και κάτω από τις γέφυρες, εκτός αν υπάρχουν χώροι για στάθμευση ειδικά προορισμένοι, ζ) πλησίον και πάνω σε κυρτές καμπύλες αλλαγής των κατά μήκος κλίσεων των οδών (ράχεων) και σε στροφές ανεπαρκούς ορατότητας για προσπέραση, η) σε οδοστρώματα που είναι χωρισμένα σε δύο λωρίδες κυκλοφορίας και αν το εναπομένον πλάτος της λωρίδας μεταξύ οχήματος και απαγορευτικής γραμμής υπέρβασης είναι μικρότερο από τρία (3) μέτρα, θ) σε απόσταση μικρότερη από είκοσι (20) μέτρα από φωτεινούς σηματοδότες και δώδεκα (12) μέτρα από πινακίδες υποχρεωτικής διακοπής πορείας (STOP) (Ρ-2) ή υποχρεωτικής παραχώρησης προτεραιότητας (Ρ-1), καθώς και σε θέση, στην οποία το όχημα κρύβει από τους χρήστες της οδού τη θέα των πινακίδων σήμανσης και σηματοδοτών. Τα όρια του προηγούμενου εδαφίου μειώνονται στο ήμισυ αν: θα) η στάθμευση γίνεται σε εσοχές στάθμευσης, θβ) ο υπολειπόμενος χώρος μετά από τα δέκα (10) ή έξι (6) μέτρα αντίστοιχα, διατίθεται από την αρμόδια για τη συντήρηση της οδού αρχή, ως χώρος αποκλειστικής στάθμευσης μοτοσικλετών, μοτοποδηλάτων, ποδηλάτων και Ε.Π.Η.Ο. που σημαίνεται με την προβλεπόμενη σήμανση. ι) σε απόσταση πέντε (5) μέτρων από την τομή ρυμοτομικών γραμμών ή των νοητών προεκτάσεων αυτών, ια) πάνω στις νησίδες ασφαλείας καθώς και στις διαχωριστικές νησίδες, ιβ) στους αυτοκινητοδρόμους και τις οδούς ταχείας κυκλοφορίας, εκτός των χώρων στάθμευσης, που καθορίζονται με σήμανση, ιγ) σε λωρίδες επιτάχυνσης και επιβράδυνσης, ιδ) σε σήραγγες που υποδεικνύονται από ειδικές πινακίδες, εκτός από τους χώρους που υποδεικνύονται ειδικά γι’ αυτόν τον σκοπό, ιε) επί σημασμένης βοηθητικής οδού, η οποία προορίζεται για οχήματα που μετακινούνται βραδέως, ιστ) σε θέση όπου βρίσκεται κεκλιμένο επίπεδο (ράμπα) διάβασης ατόμων με αναπηρία ή οδηγός τυφλών και σε απόσταση μικρότερη από πενήντα εκατοστά (0,50 μ.) εκατέρωθεν αυτών, ιζ) σε ειδικούς χώρους στάθμευσης οχημάτων ατόμων με αναπηρία, ιη) σε χώρους στάθμευσης αποκλειστικά για συγκεκριμένο όχημα ατόμων με αναπηρία. ιθ) σε θέση/σημείο επαναφόρτισης ηλεκτροκίνητων οχημάτων, εξαιρουμένων των ηλεκτροκίνητων οχημάτων κατά τη διάρκεια της φόρτισής τους. κ) σε σημεία που έχει ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση διέλευσης οχημάτων που εξυπηρετούν δημόσια συγκοινωνία ή αστικών, υπεραστικών και ηλεκτροκίνητων λεωφορείων, εφόσον τα σημεία αυτά επισημαίνονται ευκρινώς. 3. Η στάθμευση οχήματος στο οδόστρωμα απαγορεύεται και: α) σε απόσταση μικρότερη από δεκαπέντε (15) μέτρα προ και μετά τις ισόπεδες σιδηροδρομικές διαβάσεις, β) μπροστά από την είσοδο και έξοδο οχημάτων παροδίου ιδιοκτησίας καθώς και απέναντι από αυτή, όταν η οδός είναι στενή και παρεμποδίζεται η είσοδος-έξοδος οχημάτων εξ αυτής, γ) σε θέση από την οποία παρεμποδίζεται όχημα που σταθμεύει κανονικά να εξέλθει από τον χώρο που έχει σταθμεύσει, δ) αν το ελεύθερο μέρος της οδού που απομένει είναι ανεπαρκές για την κυκλοφορία των οχημάτων, ε) παράπλευρα άλλου οχήματος, σε στάση ή στάθμευση, εκτός αν άλλως ορίζεται με ειδική σήμανση. Κατ’ εξαίρεση, τα δίτροχα ποδήλατα, μοτοποδήλατα και μοτοσικλέτες χωρίς καλάθι καθώς και τα Ε.Π.Η.Ο. μπορούν να σταθμεύουν το ένα παράπλευρα στο άλλο είτε σε διπλή σειρά είτε υπό γωνία σε σχέση με την οριογραμμή του οδοστρώματος, στ) σε απόσταση μικρότερη από πέντε (5) μέτρα προ και μετά από πυροσβεστικά σημεία, ζ) προ της εισόδου και εξόδου της προοριζόμενης για τη διακίνηση ασθενών προς και από νοσοκομεία, κλινικές και σταθμούς πρώτων βοηθειών γενικά, η) αν εμποδίζει τη χρήση χώρων στάθμευσης που σημαίνεται κατάλληλα, θ) σε ειδικούς χώρους στάθμευσης επιβατηγών αυτοκινήτων δημόσιας χρήσης (ΤΑΞΙ), ι) στις εισόδους και εξόδους των πεζόδρομων ως και πάνω σε αυτούς, ια) επί του κεντρικού οδοστρώματος οδών τριών (3) λωρίδων, καθώς και εκτός κατοικημένων περιοχών, επί των οδοστρωμάτων οδών σημασμένων ως οδών προτεραιότητας με κατάλληλες πινακίδες. 4. Ειδικά η στάση και η στάθμευση των Ε.Π.Η.Ο. που κινούνται εντός κατοικημένων περιοχών, λιμένων και χερσαίων ζωνών λιμένων απαγορεύονται: α) επάνω σε διαβάσεις πεζών ή ποδηλατιστών και σε απόσταση μικρότερη από πέντε (5) μέτρα από αυτές, β) σε απόσταση μικρότερη από δώδεκα (12) μέτρα από στάσεις αστικών, υπεραστικών, ηλεκτροκίνητων λεωφορείων και τροχιοδρομικών οχημάτων, γ) σε εισόδους και εξόδους κόμβων και σε απόσταση μικρότερη από δέκα (10) μέτρα από τη νοητή προέκταση της πλησιέστερης οριογραμμής του κάθετου οδοστρώματος, δ) σε σιδηροδρομικές ή τροχιοδρομικές γραμμές ή πολύ πλησίον αυτών, ώστε να παρεμποδίζεται η κίνηση των σιδηροδρομικών ή τροχιοδρομικών οχημάτων, ε) πάνω και κάτω από τις γέφυρες, εκτός αν υπάρχουν χώροι για στάθμευση ειδικά προορισμένοι, στ) πάνω στις νησίδες ασφαλείας καθώς και στις διαχωριστικές νησίδες, ζ) στους αυτοκινητοδρόμους και τις οδούς ταχείας κυκλοφορίας, εκτός των χώρων στάθμευσης που καθορίζονται με σήμανση, η) σε λωρίδες επιτάχυνσης και επιβράδυνσης, θ) σε σήραγγες που υποδεικνύονται από ειδικές πινακίδες, εκτός από τους χώρους που υποδεικνύονται ειδικά για αυτόν τον σκοπό, ι) σε θέση όπου βρίσκεται κεκλιμένο επίπεδο (ράμπα) διάβασης ατόμων με αναπηρία ή οδηγός τυφλών και σε απόσταση μικρότερη από μισό (0,50) μέτρο εκατέρωθεν αυτών, ια) σε ειδικούς χώρους στάθμευσης οχημάτων ατόμων με αν
ΑΚ Άρθρο 927
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 91.9%
ΑΚ Άρθρο 927: Αναγωγή μεταξύ τους Εκείνος που κατά το προηγούμενο άρθρο κατέβαλε ολόκληρη την αποζημίωση έχει δικαίωμα αναγωγής κατά των λοιπών. Το δικαστήριο προσδιορίζει το μέτρο της μεταξύ τους ευθύνης ανάλογα με το βαθμό του πταίσματος καθενός. Αν δεν μπορεί να εξακριβωθεί ο βαθμός αυτός, η ζημία κατανέμεται μεταξύ όλων σε ίσα μέρη.
ΑΚ Άρθρο 283
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 91.6%
ΑΚ Άρθρο 283: Όποιος αυτοδικεί χωρίς να υπάρχουν οι προϋποθέσεις του νόμου, ή υπερβαίνει το μέτρο που είναι αναγκαίο για την αποτροπή του κινδύνου, έχει υποχρέωση αποζημίωσης. Την ίδια υποχρέωση έχει και αν νόμιζε από πλάνη ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις του νόμου.
ΑΚ Άρθρο 334
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 90.0%
ΑΚ Άρθρο 334: Ευθύνη από πταίσμα του προστηθέντος 1. Ο οφειλέτης ευθύνεται για το πταίσμα των προσώπων που χρησιμοποιεί για να εκπληρώσει την παροχή, όπως για δικό του πταίσμα. "2. Η ευθύνη αυτή μπορεί εκ των προτέρων να περιοριστεί ή να αποκλειστεί, εκτός αν συντρέχει κάποια από τις περιπτώσεις του άρθρου 332."
ΑΚ Άρθρο 330
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 89.6%
ΑΚ Άρθρο 330: Ευθύνη λόγω πταίσματος Ο οφειλέτης ενέχεται, αν δεν ορίστηκε κάτι άλλο, για κάθε αθέτηση της υποχρέωσής του από δόλο ή αμέλεια, δική του ή των νόμιμων αντιπροσώπων του. Αμέλεια υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές.
ΚΟΚ Άρθρο 43
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 89.5%
ΚΟΚ Άρθρο 43: Συμπεριφορά των οδηγών προς τους πεζούς 1. Οι οδηγοί πρέπει να αποφεύγουν να συμπεριφέρονται με τρόπο που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τους πεζούς. Τηρουμένων της παρ. 1 του άρθρου 16, περί κανόνων οδικής συμπεριφοράς, της περ. στ) της παρ. 3 του άρθρου 21, περί προσπέρασης, κυκλοφορίας σε στοίχους, επιτρεπτής αλλαγής λωρίδας και κίνησης μοτοποδηλάτων και μοτοσυκλετών σε πυκνή κυκλοφορία, και της παρ. 1 του άρθρου 23, περί ταχύτητας και απόστασης μεταξύ οχημάτων, όπου σε οδοστρώματα υπάρχουν διαβάσεις πεζών, οι οποίες έχουν σημανθεί με πινακίδες ή διαγραμμίσεις και η κυκλοφορία των οχημάτων ρυθμίζεται με φωτεινή σηματοδότηση ή τροχονόμους, οι οδηγοί οχημάτων υποχρεούνται: α) Να σταματούν πριν από τη διάβαση, όταν απαγορεύεται σε αυτούς με σήμα να προχωρήσουν ή όταν τυφλοί χρησιμοποιούν και επιδεικνύουν το λευκό μπαστούνι τους, για να δείξουν ότι πρόκειται να διασχίσουν την οδό ή όταν τα άτομα με αναπηρία πρόκειται να διασχίσουν την οδό. Όταν επιτραπεί να προχωρήσουν, να μη διακόπτουν ή παρεμποδίζουν τη διέλευση των πεζών, τυφλών ή των ατόμων με αναπηρία, οι οποίοι έχουν ήδη εισέλθει και προχωρούν στη διάβαση, σύμφωνα με το άρθρο 42, περί κανόνων κυκλοφορίας πεζών. β) Αυτοί που προτίθενται να στρίψουν σε άλλη οδό, στην είσοδο της οποίας υπάρχει διάβαση πεζών, να κινούνται αργά και να παραχωρούν προτεραιότητα στους πεζούς που ήδη χρησιμοποιούν ή εισέρχονται στη διάβαση, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 42. Σε περίπτωση ανάγκης υποχρεούνται να διακόπτουν την πορεία του οχήματός τους. 2. Αν σε σημασμένη διάβαση πεζών η κυκλοφορία των οχημάτων δεν ρυθμίζεται με φωτεινή σηματοδότηση ή με τροχονόμο, οι οδηγοί υποχρεούνται να πλησιάζουν στη διάβαση με μικρή ταχύτητα ώστε να μην εκθέτουν σε κίνδυνο τους πεζούς. Αν πεζοί χρησιμοποιούν ή ετοιμάζονται να χρησιμοποιήσουν τη διάβαση, οι οδηγοί ακινητοποιούν το όχημά τους μέχρι να εξέλθουν της διάβασης οι πεζοί. Σε σημασμένους με ειδική σήμανση πεζοδρόμους, τα οχήματα τα οποία επιτρέπεται να εισέλθουν σε αυτούς οφείλουν να κινούνται με ταχύτητα βαδίσματος και να παραχωρούν προτεραιότητα στους πεζούς. Στους οδηγούς οδικών οχημάτων επιβάλλεται να παραχωρούν προτεραιότητα στις διαβάσεις πεζών ή ποδηλατιστών, όταν σε αυτές κινούνται πεζοί ή ποδηλατιστές αντίστοιχα. 3. Σε περιοχές κατοικίας και πολεοδομικά κέντρα που έχουν χαρακτηρισθεί και σημανθεί ως περιοχές ήπιας κυκλοφορίας εφαρμόζονται οι εξής ειδικοί κανόνες: α) Οι πεζοί μπορούν να χρησιμοποιούν το οδόστρωμα σε όλο το πλάτος του. β) Οι οδηγοί πρέπει να προχωρούν με πολύ χαμηλή ταχύτητα, η οποία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα είκοσι (20) χιλιόμετρα την ώρα. γ) Οι οδηγοί μηχανοκίνητων οχημάτων δεν πρέπει να θέτουν τους πεζούς σε κίνδυνο ούτε να συμπεριφέρονται με παρεμποδιστικό τρόπο, αλλά να παραχωρούν προτεραιότητα σε πεζούς, ποδήλατα και Ε.Π.Η.Ο. Αν είναι αναγκαίο πρέπει να σταματούν. δ) Οι πεζοί δεν πρέπει να εμποδίζουν χωρίς λόγο την κυκλοφορία των οχημάτων. ε) Απαγορεύεται η στάθμευση, εκτός από εκεί που επιτρέπεται από σήματα στάθμευσης. στ) Σε διασταυρώσεις, χρήστες της οδού που εξέρχονται από περιοχή κατοικίας πρέπει να παραχωρούν την προτεραιότητα στους άλλους χρήστες της οδού. 4. Οι οδηγοί, οι οποίοι πρόκειται να στρίψουν σε άλλη οδό στην οποία δεν υπάρχουν σημασμένες με πινακίδες διαβάσεις πεζών ή διαγραμμίσεις στο οδόστρωμα, υποχρεούνται να παραχωρούν προτεραιότητα στους πεζούς, οι οποίοι στις περιπτώσεις της παρ. 2 του άρθρου 42, έχουν κατέλθει στο οδόστρωμα της οδού, στην οποία πρόκειται να εισέλθουν οι οδηγοί. Σε περίπτωση ανάγκης, υποχρεούνται να διακόπτουν την πορεία του οχήματός τους. Οι οδηγοί υποχρεούνται να δείχνουν ιδιαίτερη προσοχή στους πεζούς που διασχίζουν την οδό προκειμένου να επιβιβαστούν σε μέσα μαζικής μεταφοράς ή όταν απομακρύνονται από αυτά. 5. Οι οδηγοί που προτίθενται να προσπεράσουν από δεξιά, όταν αυτό επιτρέπεται, όχημα δημόσιων συγκοινωνιών, που βρίσκεται σε στάση σε καθορισμένο σημείο, υποχρεούνται να σταματούν, για να επιτρέπουν την αποβίβαση ή επιβίβαση των επιβατών. 6. Οι παραβάσεις του παρόντος για τον οδηγό κατατάσσονται στην κατηγορία E2-Α και στην κατηγορία Σ.
ΠΔ237 Άρθρο 6
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 89.3%
ΠΔ237 Άρθρο 6: 1. Η ασφάλιση πρέπει να καλύπτει την αστική ευθύνη του κυρίου, του κατόχου και κάθε οδηγού ή προστηθέντος για την οδήγηση ή υπεύθυνου του ασφαλισµένου αυτοκινήτου. Εξαιρείται η αστική ευθύνη των προσώπων που επελήφθησαν του αυτοκινήτου µε κλοπή ή βία και αυτών που προκάλεσαν το ατύχηµα εκ προθέσεως. 2. Η ασφαλιστική κάλυψη πρέπει να περιλαµβάνει την έναντι τρίτων αστική ευθύνη εξαιτίας θανάτωσης ή σωµατικής βλάβης ή ζηµιών σε πράγµατα, στην οποία περιλαµβάνεται και η χρηµατική ικανοποίηση για ψυχική οδύνη ή ηθική βλάβη καθώς και την αστική ευθύνη λόγω θανάτωσης ή σωµατικών βλαβών έναντι των µελών της οικογένειας του ασφαλισµένου, οδηγού ή κάθε άλλου προσώπου του οποίου η αστική ευθύνη καλύπτεται σύµφωνα µε την πρώτη παράγραφο, ανεξάρτητα από δεσµό συγγένειας. Η ασφαλιστική κάλυψη επίσης περιλαµβάνει και την αστική ευθύνη του κυρίου ή κατόχου έναντι τρίτων σε περίπτωση αυτοκινήτων που έχουν, είτε κλαπεί, είτε αποκτηθεί µε χρήση βίας. Τα πράγµατα που µεταφέρονται µε το εξαιρούνται της υποχρεωτικής ασφάλισης. ίδιο αυτοκίνητο Εξαιρείται της κάλυψης η αστική ευθύνη έναντι προσώπων τα οποία συγκατατέθηκαν να µεταφερθούν µε αυτοκίνητο, εφόσον ο ασφαλιστής αποδείξει ότι γνώριζαν ότι το αυτοκίνητο αφαιρέθηκε από το νόµιµο κάτοχό του µε αθέµιτα µέσα ή χρησιµοποιείται προς εκτέλεση εγκληµατικής πράξης. 3. α) Ο ασφαλιστής ευθύνεται βάσει ενιαίου ασφαλίστρου, έναντι των τρίτων που ζηµιώθηκαν από την κυκλοφορία αυτοκινήτων που έχουν τον τόπο συνήθους στάθµευσης στην Ελλάδα, στα εδάφη των Κρατών – Μελών της Ε.Ε., σύµφωνα µε τη νοµοθεσία και τις υποχρεωτικές καλύψεις του κράτους του ατυχήµατος ή την κάλυψη που προβλέπεται από το ασφαλιστήριο ή την ελληνική νοµοθεσία, όταν αυτή είναι υψηλότερη. Το ίδιο ισχύει και για τα λοιπά κράτη, των οποίων τα Εθνικά Γραφεία ∆ιεθνούς Ασφάλισης έχουν προσυπογράψει την κατά το άρθρο 2 παρ. 2 του παρόντος σύµβαση. β) Ο ασφαλιστής ευθύνεται και έναντι των υπηκόων Κρατών – µελών της ΕΟΚ, που ζηµιώθηκαν από αυτοκίνητο, που έχει τόπο συνήθους στάθµευσης στην Ελλάδα, κατά τη διέλευσή του από περιοχή η οποία συνδέει απευθείας την Ελληνική Επικράτεια µε το έδαφος Κράτους – µέλους, εφόσον δεν υπάρχει στο Κράτος της διέλευσης Εθνικό Γραφείο ∆ιεθνούς Ασφάλισης. Η ευθύνη τούτου καθορίζεται κατά τις διατάξεις του παρόντος. γ) Την κατά το εδάφιο α ευθύνη έχει και το Γραφείο ∆ιεθνούς Ασφάλισης από την κυκλοφορία αυτοκινήτων που έχουν τον τόπο συνήθους στάθµευσης στην Ελλάδα στα εδάφη των παραπάνω Κρατών. 4. Αν το αυτοκίνητο πρόκειται να εκτεθεί σε ειδικούς κινδύνους αστικής ευθύνης, η ασφαλιστική κάλυψη πρέπει να περιλαµβάνει και αυτούς, εκδιδοµένου ειδικού πιστοποιητικού ασφάλισης. Στην προκειµένη περίπτωση, εφαρµόζονται οι διατάξεις της παραγρ. 4 του άρθρου 4 . Η υποχρέωση αυτή ισχύει ιδίως για την περίπτωση που το αυτοκίνητο πρόκειται να µετέχει σε αγωνίσµατα που επάγονται ειδικούς κινδύνους, ως αγώνες ή διαγωνισµοί ταχύτητας, ακριβείας ή δεξιοτεχνίας (ειδική κάλυψη). 5. Το ασφαλιστικό ποσό είναι τουλάχιστον ίσο µε αυτό που καθορίζει κάθε φορά µε αποφάσεις του ο Υπουργός Εµπορίου, για κάθε είδος κινδύνου που υπάγεται στην υποχρεωτική ασφάλιση. Βλέπε παρατήρηση στο άρθρο 4 παράγραφο 4 ∆εν µπορεί όµως για κάθε ατύχηµα να οριστούν ποσά κατώτερα από αυτά που προβλέπονται ακολούθως : Από 1ης Ιανουαρίου 1996, 500.000 ECU για σωµατικές βλάβες, ανεξαρτήτως αριθµού θυµάτων και 100.000 ECU για υλικές ζηµίες. Από 1ης Ιανουαρίου 1993 ποσοστό 31% των ποσών αυτών. 6. Ο ασφαλιστής υποχρεούται εντός τριάντα (30) ηµερών από την υποβολή δήλωσης ατυχήµατος σ’ αυτόν εκ µέρους του ασφαλισµένου, να έχει ολοκληρώσει τη διαδικασία διακανονισµού της ζηµιάς. Η µη συµµόρφωση του ασφαλιστή προς την υποχρέωση αυτή επισύρει τις κυρώσεις του άρθρου 38 παρ. 1 και 2 του παρόντος. 7. Στην περίπτωση που ο ζηµιωθείς είναι µόνιµος κάτοικος κράτους µέλους εκτός της Ελλάδος και έχει υποστεί ζηµιά από αυτοκίνητο µε τόπο συνήθους στάθµευσης την Ελλάδα ή σε άλλο κράτος µέλος και ασφαλισµένο σε ασφαλιστική επιχείρηση εγκατεστηµένη στην Ελλάδα (µε έδρα την Ελλάδα ή µε υποκατάστηµα), η ασφαλιστική επιχείρηση υποχρεούται εντός τριών (3) µηνών από την κοινοποίηση της αίτησης αποζηµίωσης του ζηµιωθέντος εις αυτήν ή στον αντιπρόσωπό της για τον διακανονισµό ζηµιών, που έχει διορίσει σύµφωνα µε τα άρθρα 15 παρ. 1 στοιχ. στ) και 20 παρ. 2Α στοιχ. στ) Ν.∆. 400/70, όπως ισχύει. α) να υποβάλει αιτιολογηµένη προσφορά αποζηµίωσης σε περίπτωση που η ευθύνη δεν αµφισβητείται και η ζηµιά έχει αποτιµηθεί. β) να υποβάλει αιτιολογηµένη απάντηση επί των σηµείων που περιέχονται στην αίτηση, στην περίπτωση που η ευθύνη αµφισβητείται ή δεν έχει ακόµα διαπιστωθεί σαφώς ή σε περίπτωση που η ζηµιά δεν έχει αποτιµηθεί πλήρως. Σε περίπτωση παράβασης της περίπτωσης του εδαφίου α) της Παρούσας παραγράφου, οφείλεται ο εκάστοτε προβλεπόµενος τόκος υπερηµερίας επί του ποσού της αποζηµίωσης την οποία προσφέρει η ασφαλιστική επιχείρηση στον ζηµιωθέντα, µετά την λήξη του τριµήνου και µέχρι την ηµέρα της προσφοράς. Η µη συµµόρφωση της ασφαλιστικής επιχείρησης προς τις ανωτέρω υποχρεώσεις επισύρει τις κυρώσεις του άρθρου 38 του Π.∆. 237/1986 (Α’ 110), όπως τροποποιήθηκε από τον Ν. 2170/93 (Α’ 150) και τον Ν. 2496/97 (Α’ 87)». 8. Με απόφαση του Υπουργού Εµπορίου που δηµοσιεύεται στην Εφηµερίδα της Κυβέρνησης (ΤΑΕ και ΕΠΕ) καθορίζονται οι γενικοί όροι του ασφαλιστηρίου συµβολαίου που καλύπτει αστική ευθύνη από ατυχήµατα τηρουµένης της διαδικασίας του άρθρ. 30 του Ν.∆. 400/1970.
ΚΟΚ Άρθρο 54
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 88.8%
ΚΟΚ Άρθρο 54: Τεκμήριο υπαιτιότητας Τεκμαίρεται υπαιτιότητα του τρίτου που ζημιώθηκε από την κυκλοφορία οδικού οχήματος, το οποίο οδηγείται κατά τις περί κυκλοφορίας διατάξεις, αν αυτός παραβίασε κατά την επέλευση της ζημίας, τις διατάξεις αυτές. Σε κάθε άλλη περίπτωση έχει εφαρμογή ο ν. ΓϡΝ/1911 (Α’ 332) περί της εκ των αυτοκινήτων ποινικής και αστικής ευθύνης.
ΚΟΚ Άρθρο 24
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 87.5%
ΚΟΚ Άρθρο 24: Όρια ταχύτητας, αρμοδιότητα καθορισμού τους, έλεγχος τήρησής τους, κατηγορίες παραβάσεων και κυρώσεις για μη τήρηση ορίων ταχύτητας, ελλιπή εξοπλισμό επαγγελματικών οχημάτων και παρεμβάσεις σε αυτόν, κατοχή μηχανισμών παρεμπόδισης ελέγχου ταχύτητας, μη ορθή χρήση Ελαφρού Προσωπικού Ηλεκτρικού Οχήματος 1. Το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας, μέσα στις κατοικημένες περιοχές, ορίζεται σε τριάντα (30) χιλιόμετρα την ώρα. Σε μονόδρομους στους οποίους υπάρχουν δύο (2) τουλάχιστον λωρίδες κυκλοφορίας, διαχωριζόμενες με κατά μήκος διαγραμμίσεις, και σε οδούς διπλής κατεύθυνσης με τουλάχιστον δύο (2) λωρίδες ανά κατεύθυνση, διαχωριζόμενες με κατά μήκος διαγραμμίσεις, και σε οδούς διπλής κατεύθυνσης με διαχωριστική νησίδα, το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ορίζεται σε πενήντα (50) χιλιόμετρα την ώρα. Τα όρια ταχύτητας της παρούσας εφαρμόζονται, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά με ειδική σήμανση, κατά τα προβλεπόμενα στην περ. γ) της παρ. 7 του άρθρου 112, περί εξουσιοδοτικών διατάξεων. 2. Εκτός κατοικημένων περιοχών τα ανώτατα επιτρεπόμενα όρια ταχύτητας, για τις διάφορες κατηγορίες αυτοκίνητων οχημάτων και των συνδυασμών αυτών, ορίζονται στον παρακάτω πίνακα Σε μη ασφαλτοστρωμένους δρόμους εκτός κατοικημένων περιοχών, το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ορίζεται σε σαράντα (40) χιλιόμετρα την ώρα, εκτός αν άλλως ορίζεται με ειδική σήμανση. 4. Για τα φορτηγά αυτοκίνητα που μεταφέρουν πρόσωπα, το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ορίζεται σε τριάντα (30) χιλιόμετρα την ώρα μέσα σε κατοικημένες περιοχές και σε πενήντα (50) χιλιόμετρα την ώρα έξω από αυτές. 5. Για τα μοτοποδήλατα το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ορίζεται σε σαράντα πέντε (45) χιλιόμετρα την ώρα με την επιφύλαξη της παρ. 1. Για τα αγροτικά μηχανήματα και τα μηχανήματα έργου, το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ορίζεται σε σαράντα (40) χιλιόμετρα την ώρα με την επιφύλαξη της παρ. 1. Ειδικώς αν τα αγροτικά μηχανήματα, τα μηχανήματα έργου ή τα ρυμουλκούμενα από αυτά στερούνται ελαστικών με αεροθάλαμο, το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ορίζεται σε δεκαπέντε (15) χιλιόμετρα την ώρα. 6. Για τα Ε.Π.Η.Ο. το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ορίζεται σε είκοσι πέντε (25) χιλιόμετρα την ώρα. Τα Ε.Π.Η.Ο. απαγορεύεται να κυκλοφορούν σε οδούς όπου το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας των αυτοκίνητων οχημάτων υπερβαίνει τα πενήντα (50) χιλιόμετρα την ώρα. 7. Στα φορτηγά αυτοκίνητα, στα ρυμουλκούμενα από αυτά και στα λεωφορεία αυτοκίνητα αναγράφεται στο οπίσθιο μέρος του αμαξώματός τους, με στοιχεία ύψους δεκαπέντε (15) εκατοστών μαύρου χρώματος σε άσπρη κυκλική επιφάνεια, ο αριθμός των χιλιομέτρων την ώρα του επιτρεπόμενου ανώτατου ορίου ταχύτητάς τους. 8. Ο έλεγχος της ταχύτητας των οδικών οχημάτων μπορεί να γίνεται από τις αρμόδιες αστυνομικές αρχές και με ειδικές ηλεκτρονικές τεχνικές συσκευές ή με άλλα τεχνικά μέσα. 9. α) Με την επιφύλαξη της περ. β), η παράβαση της υπέρβασης του ανώτατου ορίου ταχύτητας: αα) έως είκοσι (20) χιλιόμετρα την ώρα, κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Α, αβ) πάνω από είκοσι (20) χιλιόμετρα την ώρα έως και τριάντα (30) χιλιόμετρα την ώρα, κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Β, αγ) πάνω από τριάντα (30) χιλιόμετρα την ώρα έως και πενήντα (50) χιλιόμετρα την ώρα κατατάσσεται στην κατηγορία Ε3-Β. β) Με την επιφύλαξη των περ. γ) και δ), κατατάσσονται στην κατηγορία Ε3-Β οι παραβάσεις της κίνησης οχημάτων: βα) στους αυτοκινητόδρομους με ταχύτητα πάνω από εκατόν πενήντα (150) χιλιόμετρα την ώρα, ββ) στις οδούς ταχείας κυκλοφορίας με ταχύτητα πάνω από εκατόν τριάντα (130) χιλιόμετρα την ώρα, βγ) στο υπόλοιπο οδικό δίκτυο με ταχύτητα πάνω από εκατόν είκοσι (120) χιλιόμετρα την ώρα. γ) Με την επιφύλαξη της περ. δ), η παράβαση της υπέρβασης του ανώτατου ορίου ταχύτητας πάνω από πενήντα (50) χιλιόμετρα την ώρα κατατάσσεται στην κατηγορία Ε4 και στον παραβάτη επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο επτακοσίων (700) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της επιτόπου αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για εξήντα (60) ημέρες. δ) Η παράβαση της οδήγησης με ταχύτητα ανώτερη των διακοσίων (200) χιλιομέτρων την ώρα κατατάσσεται στην κατηγορία Ε4 και στον επιβάτη επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της επί τόπου αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για ένα (1) έτος. ε) Η παράβαση της οδήγησης με ταχύτητα κατώτερη του ελάχιστου επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας και η παράβαση της παρ. 7 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε1-Α. 10. Η παράβαση της θέσης σε κυκλοφορία και της οδήγησης αυτοκίνητου οχήματος χωρίς να είναι εφοδιασμένο με τις συσκευές της περ. στ) της παρ. 7 του άρθρου 112, καθώς και η παράβαση της παράλειψης τοποθέτησης του φύλλου ή άλλου συστήματος καταγραφής ταχογράφου κατατάσσονται στην κατηγορία Ε3-Β. Στην ίδια κατηγορία κατατάσσονται και οι παραβάσεις επενέργειας με οποιονδήποτε τρόπο στον μηχανισμό της ανωτέρω συσκευής, με σκοπό να την καταστήσει ανενεργή ή να αλλοιωθούν οι καταγραφόμενες ενδείξεις. Εάν αμφισβητηθεί από τον οδηγό η παράβαση, το όχημα μεταφέρεται, συνοδεία αστυνομικού, στην αρμόδια για τη διενέργεια ελέγχου υπηρεσία της οικείας Περιφερειακής Ενότητας. Για τις ως άνω παραβάσεις που αφορούν σε φορτηγά οχήματα εφαρμόζεται ο ν. 3446/2006 (Α’ 49). 11. Η παράβαση της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος με εξοπλισμό εντοπισμού συσκευών μέτρησης ταχύτητας, καθώς και της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος με εξοπλισμό παρεμπόδισης συσκευών μέτρησης ταχύτητας κατατάσσεται στην κατηγορία Ε3-Β. 12. Ειδικά για τα Ε.Π.Η.Ο.: α) η οδήγηση κατά παράβαση του πρώτου εδαφίου της παρ. 6: αα) με ταχύτητα έως και τριάντα πέντε (35) χιλιόμετρα την ώρα, κατατάσσεται στην κατηγορία Ε1-Α και η θέση του σε κυκλοφορία κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Α, αβ) με ταχύτητα άνω των τριάντα πέντε (35) χιλιομέτρων την ώρα κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Α και η θέση του σε κυκλοφορία κατατάσσεται στην κατηγορία Ε3-Α, β) η οδήγηση κατά παράβαση του δεύτερου εδαφίου της παρ. 6 κατατάσσεται στην κατηγορία Ε1-Α.
ΚΟΚ Άρθρο 42
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 87.3%
ΚΟΚ Άρθρο 42: Κανόνες κυκλοφορίας πεζών 1. Οι πεζοί υποχρεούνται να χρησιμοποιούν τα πεζοδρόμια ή τα ειδικά γι’ αυτούς ερείσματα. Κατ ’ εξαίρεση, μπορούν να χρησιμοποιούν το οδόστρωμα, αφού λάβουν τις αναγκαίες προφυλάξεις: α) Πεζοί που ωθούν, σύρουν ή μεταφέρουν ογκώδη αντικείμενα, οι οποίοι, αν βάδιζαν στο πεζοδρόμιο ή το έρεισμα, θα προκαλούσαν σοβαρή δυσχέρεια στην κίνηση των άλλων πεζών, β) ομάδες πεζών, όταν οδηγούνται από ειδικά για τον σκοπό αυτό επιφορτισμένο πρόσωπο ή σχηματίζουν πομπή, γ) άτομα με αναπηρία, τα οποία κινούνται σε αναπηρικά καθίσματα. 2. Αν είναι αδύνατη η χρησιμοποίηση των πεζοδρομίων ή των ερεισμάτων, που προορίζονται για τους πεζούς, ή δεν υπάρχουν πεζοδρόμια ή ερείσματα, οι πεζοί μπορούν να βαδίζουν στο οδόστρωμα, με τρόπο ώστε να μην παρεμποδίζουν την κυκλοφορία. Αν το οδόστρωμα διαθέτει λωρίδα για ποδήλατα ή μοτοποδήλατα, μπορούν να βαδίζουν σ ’ αυτή, αν το επιτρέπει η πυκνότητα της κυκλοφορίας και δεν παρεμποδίζουν την κίνηση των μοτοποδηλάτων ή ποδηλάτων στη λωρίδα. Οι πεζοί δεν επιτρέπεται να υπερπηδούν εμπόδια όπως δοκούς, αλυσίδες, νησίδες, στηθαία και κιγκλιδώματα, που έχουν τοποθετηθεί από τις αρμόδιες αρχές για ειδικούς λόγους. Η ύπαρξη τέτοιων εμποδίων σημαίνει απαγόρευση εισόδου του πεζού στην αποκλεισμένη επιφάνεια της οδού. 3. Οι πεζοί που χρησιμοποιούν το οδόστρωμα υποχρεούνται να βαδίζουν αντίθετα με την κατεύθυνση της κυκλοφορίας και όσο το δυνατόν πλησιέστερα στο άκρο του οδοστρώματος, εκτός αν κατ ’ αυτόν τον τρόπο κινδυνεύουν ή δεν το επιτρέπουν ειδικές περιστάσεις. Κατ’ εξαίρεση, πρόσωπα που ωθούν ή σύρουν χειράμαξες, ωθούν ποδήλατο, μοτοποδήλατο ή μοτοσικλέτα, άτομα με αναπηρία, που κινούνται σε αναπηρικά καθίσματα και ομάδες πεζών, όταν σχηματίζουν πομπή ή οδηγούνται από ειδικά επιφορτισμένο πρόσωπο, υποχρεούνται να βαδίζουν πλησίον του δεξιού άκρου του οδοστρώματος. Οι πεζοί που βαδίζουν στο οδόστρωμα, αν δεν σχηματίζουν πομπή, υποχρεούνται να βαδίζουν σε απλό στοίχο, όταν το απαιτεί η ασφάλεια της κυκλοφορίας, εξαιτίας των συνθηκών ορατότητας, της πυκνότητας ή άλλων λόγων. Ομάδες πεζών που κινούνται στις οδούς υποχρεούνται να αφήνουν ελεύθερη στα δεξιά της οδού επαρκή επιφάνεια του οδοστρώματος, ώστε να μπορεί να διέρχεται ένα όχημα. 4. Οι πεζοί προκειμένου να διασχίσουν το οδόστρωμα, υποχρεούνται: α) Αν υπάρχουν στο οδόστρωμα διαβάσεις πεζών, να τις χρησιμοποιούν, β) αν στη διάβαση πεζών την οποία πρόκειται να χρησιμοποιήσουν, υπάρχουν φωτεινοί σηματοδότες πεζών, να συμμορφώνονται στα σήματά τους, γ) αν στη διάβαση δεν υπάρχουν φωτεινοί σηματοδότες πεζών, αλλά η κυκλοφορία ρυθμίζεται με φωτεινούς σηματοδότες οχημάτων ή από τροχονόμους και δίνεται σήμα για να προχωρήσουν τα οχήματα, να μην κατέρχονται στο οδόστρωμα, δ) σε διαβάσεις που η κυκλοφορία τόσο των πεζών όσο και των οχημάτων δεν ρυθμίζεται με φωτεινούς σηματοδότες, να μην κατεβαίνουν στο οδόστρωμα πριν λάβουν υπόψη τους την απόσταση και την ταχύτητα των οχημάτων τα οποία πλησιάζουν, ε) αν δεν υπάρχουν στο οδόστρωμα διαβάσεις πεζών, να μην κατεβαίνουν σ ’ αυτό, αν δεν βεβαιωθούν ότι δεν θα παρεμποδίσουν την κυκλοφορία των οχημάτων, στη συνέχεια δε να διασχίζουν το οδόστρωμα κάθετα προς τον άξονά του, στ) σε ισόπεδους οδικούς κόμβους, στους οποίους η κυκλοφορία ρυθμίζεται με φωτεινούς σηματοδότες οχημάτων ή τροχονόμους, να διασχίζουν το οδόστρωμα βαδίζοντας παράλληλα με τα κινούμενα οχήματα, ζ) να διασχίζουν το οδόστρωμα κάθετα, χωρίς να βραδυπορούν ή να σταματούν σε αυτό αδικαιολόγητα. 5. Οι παραβάσεις του παρόντος κατατάσσονται στην κατηγορία Ε1-Α.
ΠΔ237 Άρθρο 10
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 87.2%
ΠΔ237 Άρθρο 10: 1. Το πρόσωπο που ζηµιώθηκε, έχει από την ασφαλιστική σύµβαση και µέχρι το ποσό αυτής, ιδία αξίωση κατά του ασφαλιστή. 2. Η αξίωση αυτή παραγράφεται μετά πάροδο πέντε (5) ετών από την ημέρα του ατυχήματος, επιφυλασσομένων των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας για την αναστολή και τη διακοπή της παραγραφής. 3. Σε περίπτωση που έχουν ζηµιωθεί περισσότερα πρόσωπα όταν το σύνολο των αποζηµιώσεων που πρέπει να καταβληθούν από τον υπαίτιο υπερβαίνει το ασφαλιστικό ποσό, το δικαίωµα καθενός από αυτούς κατά του ασφαλιστή περιορίζεται σύµµετρα µέχρι τη συµπλήρωση του όλου ασφαλιστικού ποσού. Αν ο ασφαλιστής ο οποίος αγνοεί την ύπαρξη ή το µέγεθος άλλων απαιτήσεων ή µετά από δικαστική απόφαση, κατέβαλε σε κάποιο από τα πρόσωπα αυτά ποσό ανώτερο από το µερίδιο που αναλογεί σ' αυτόν, ο ασφαλιστής υποχρεούται έναντι των λοιπών ζηµιωθέντων µόνο µέχρι τη συµπλήρωση του ασφαλιστικού ποσού. Τα πρόσωπα αυτά έχουν δικαίωµα αναγωγής κατά αυτού που αποζηµιώθηκε καθ' υπέρβαση. 4. Όταν το πρόσωπο που ζηµιώθηκε είναι µόνιµος κάτοικος της αλλοδαπής, επιτρέπεται η καταβολή του ασφαλίσµατος στο νόµισµα της χώρας όπου ο δικαιούχος έχει τη µόνιµη κατοικία του. 5. Η συζήτηση της κύριας αγωγής κατά ασφαλιστικής εταιρίας, του κατά το άρθρο 19 του παρόντος νόµου Επικουρικού Κεφαλαίου ή άλλου υπόχρεου για απώλεια εισοδήµατος λόγω ατυχήµατος που προκλήθηκε από αυτοκίνητο κηρύσσεται απαράδεκτη, αν δεν προσαχθεί βεβαίωση περί προηγούµενης κοινοποίησης αντιγράφου της αγωγής στην αρµόδια ∆ηµόσια Οικονοµική Υπηρεσία του ενάγοντος.
ΚΟΚ Άρθρο 23
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 86.5%
ΚΟΚ Άρθρο 23: Ταχύτητα και απόσταση μεταξύ οχημάτων 1. Ο οδηγός οδικού οχήματος επιβάλλεται να έχει τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς. 2. Ο οδηγός επιβάλλεται να ρυθμίζει την ταχύτητα του οχήματός του, λαμβάνοντας συνεχώς υπόψη του τις επικρατούσες συνθήκες, ιδιαίτερα τη διαμόρφωση του εδάφους, την κατάσταση και τα χαρακτηριστικά της οδού, την κατάσταση και το φορτίο του οχήματός του, τις καιρικές συνθήκες και τις συνθήκες κυκλοφορίας, με τρόπο ώστε να είναι σε θέση να διακόψει την πορεία του οχήματός του μπροστά από οποιοδήποτε εμπόδιο που μπορεί να προβλεφθεί και το οποίο βρίσκεται στο ορατό από αυτόν εμπρόσθιο τμήμα της οδού. Υποχρεούται επίσης να μειώνει την ταχύτητα του οχήματός του και, σε περίπτωση ανάγκης, να διακόπτει την πορεία του, όταν οι περιστάσεις το επιβάλλουν. 3. Ο οδηγός επιβάλλεται ιδιαιτέρως να μειώνει την ταχύτητα του οχήματός του σε τμήματα της οδού με περιορισμένο πεδίο ορατότητας, στις στροφές, πλησίον των σχολείων, πλησίον των ισόπεδων οδικών κόμβων, στις απότομες κατωφέρειες, πλησίον των μέσων μαζικής μεταφοράς, που σταθμεύουν για να αποβιβάζουν ή επιβιβάζουν επιβάτες, κατά τις νυκτερινές ώρες, σε περίπτωση ομίχλης, βροχής, χιονιών, παγετού και γενικά όταν το οδόστρωμα είναι ολισθηρό. Την ίδια υποχρέωση έχει και κατά τη διέλευσή του από στενές διόδους και αν η διασταύρωσή του με άλλα οχήματα καθίσταται δυσχερής, όταν υπάρχουν ζώα επί της οδού που παρουσιάζουν σημεία ταραχής, κατά τη διέλευσή του από κατοικημένες περιοχές, αν πεζοί, που βρίσκονται στην τροχιά του, καθυστερούν να απομακρυνθούν, καθώς και σε κάθε άλλη ειδική περίπτωση κατά την οποία επιβάλλεται μετριασμός ταχύτητας. Οι οδηγοί αυτοκινήτων οχημάτων που κινούνται σε οδό με χιόνια υποχρεούνται, εφόσον το όχημα δεν φέρει ειδικά ελαστικά, να τοποθετούν στους δύο (2) τουλάχιστον κινητήριους τροχούς αντιολισθητικές αλυσίδες ή άλλα ανάλογα αντιολισθητικά μέσα. Την ίδια υποχρέωση έχουν οι οδηγοί των πιο πάνω οχημάτων και όταν κινούνται σε οδό με παγετό, εφόσον ειδοποιούνται προς τούτο με ρυθμιστικές πινακίδες ή από τις αρμόδιες αρχές. Αν δεν συμμορφωθεί ο οδηγός, τα αστυνομικά όργανα μπορούν να επιβάλουν ακινητοποίηση του οχήματος στο άκρο της οδού ή σε άλλο κατάλληλο σημείο, μέχρι την αποκατάσταση της κανονικής κυκλοφορίας. 4. Ο οδηγός οχήματος υποχρεούται να μην παρεμποδίζει την ομαλή πορεία άλλων οχημάτων κινούμενος με ασυνήθη βραδύτητα, χωρίς αποχρώντα λόγο. 5. Απαγορεύεται στους οδηγούς οχημάτων να συναγωνίζονται μεταξύ τους στην ταχύτητα. 6. Στην τήρηση των πιο πάνω διατάξεων υποχρεούνται και οι οδηγοί ζώων έλξης, φορτίου ή ιππασίας. 7. Ο οδηγός οχήματος, το οποίο κινείται πίσω από άλλο, υποχρεούται να τηρεί αρκετή απόσταση για την αποφυγή σύγκρουσης αν, το προ αυτού κινούμενο όχημα, μειώσει ξαφνικά την ταχύτητά του ή διακόψει την πορεία του. 8. Εκτός των κατοικημένων περιοχών, για τη διευκόλυνση της προσπέρασης, οι οδηγοί οχημάτων, για τα οποία επιβάλλεται περιορισμός ταχύτητας, ή συνδυασμού οχημάτων συνολικού μήκους πάνω από επτά (7) μέτρα, υποχρεούνται, εκτός των περιπτώσεων κατά τις οποίες ή προσπερνούν ή ετοιμάζονται να προσπεράσουν, να τηρούν αρκετή απόσταση από τα προ αυτών κινούμενα μηχανοκίνητα οχήματα, ώστε τα άλλα οχήματα που τους προσπερνούν να μπορούν ακίνδυνα να κινηθούν στον εμπρόσθιο χώρο του οχήματός τους. 9. Η παρ. 8 δεν έχει εφαρμογή: α) όταν η κυκλοφορία είναι πυκνή, β) σε περιπτώσεις που απαγορεύεται η προσπέραση, γ) στις οδούς οι οποίες έχουν δύο (2) ή περισσότερες λωρίδες κυκλοφορίας, κατά την κατεύθυνση των οχημάτων, δ) όταν πρόκειται για φάλαγγα ενόπλων δυνάμεων. 10. Οι παραβάσεις του παρόντος κατατάσσονται στην κατηγορία Ε1-Α, με εξαίρεση την παράβαση της παρ. 5 που κατατάσσεται στην κατηγορία Ε4 και επιβάλλονται στον παραβάτη διοικητικό πρόστιμο δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της επιτόπου αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για ένα (1) έτος.
ΕΚ Άρθρο 548
Εργατικός Κώδικας
Σχετικότητα: 86.5%
ΕΚ Άρθρο 548: Ύψος αποζημίωσης Η αποζημίωση του άρθρου 546 περιλαμβάνει: 1. Σε περίπτωση πλήρους διαρκούς ανικανότητας τους μισθούς έξι (6) ετών και δεν είναι κατώτερη από χίλια είκοσι επτά (1.027) ευρώ και εάν το σύνολο των μισθών των έξι (6) ετών υπερβαίνει τα δύο χιλιάδες εννιακόσια τριάντα πέντε (2.935) ευρώ προστίθεται στο ποσό αυτό το ένα τέταρτο (1/4) του ποσού της υπέρβασης αυτής. 2. Σε περίπτωση μερικής διαρκούς ανικανότητας το εξαπλάσιο του ποσού κατά το οποίο μειώθηκε ή μπορεί να μειωθεί το ετήσιο εισόδημα του παθόντος από μισθούς και δεν μπορεί να είναι μικρότερη από σαράντα οκτώ (48) ευρώ. Αν η μείωση υπερβαίνει τα εκατόν εξήντα ένα (161) ευρώ προστίθεται στο ποσό αυτό το ένα τέταρτο (1/4) του ποσού της υπέρβασης αυτής. 3. Σε περίπτωση πλήρους πρόσκαιρης ανικανότητας, η οποία δεν παρατείνεται πέρα από δύο (2) έτη, είναι ημερήσια και ίση προς τον μισό μισθό που ελάμβανε ο παθών κατά την ημέρα του ατυχήματος και καταβάλλεται από την πέμπτη ημέρα μετά το ατύχημα ή από την ημέρα του ατυχήματος, αν πρόκειται για ανικανότητα που διήρκεσε περισσότερο από δέκα (10) ημέρες. Μετά την παρέλευση των δύο (2) ετών, η ανικανότητα θεωρείται διαρκής και το ποσό που καταβλήθηκε λόγω πρόσκαιρης ανικανότητας εκπίπτει από το ποσό της αποζημίωσης που αντιστοιχεί, σύμφωνα με το παρόν Μέρος, για διαρκή ολική ανικανότητα. 4. Σε περίπτωση μερικής πρόσκαιρης ανικανότητας, η οποία δεν παρατείνεται πέρα από δύο (2) έτη, είναι ημερήσια και ίση προς το μισό (1/2) του ποσού κατά το οποίο μειώνεται ή μπορεί να μειωθεί εξαιτίας αυτής ο μισθός τον οποίο ελάμβανε ο παθών κατά την ημέρα του ατυχήματος και καταβάλλεται από την πέμπτη ημέρα μετά το ατύχημα ή από την ημέρα του ατυχήματος, αν πρόκειται για ανικανότητα που διήρκεσε περισσότερο από δέκα (10) ημέρες. Μετά την παρέλευση των δύο (2) ετών, η ανικανότητα θεωρείται διαρκής και το ποσό που καταβλήθηκε λόγω πρόσκαιρης ανικανότητας εκπίπτει από το ποσό της αποζημίωσης που αντιστοιχεί, σύμφωνα με το παρόν Μέρος, για διαρκή μερική ανικανότητα. 5. Η καταβλητέα στις περιπτώσεις των παρ. 3 και 4 αποζημίωση οφείλεται για όλες ανεξαιρέτως τις ημέρες. 6. Σε περίπτωση θανάτου τους μισθούς πέντε (5) ετών, ποτέ όμως λιγότερα από χίλια είκοσι επτά (1.027) ευρώ. Εάν το σύνολο των μισθών των πέντε (5) ετών υπερβαίνει τα δύο χιλιάδες εννιακόσια τριάντα πέντε (2.934) ευρώ προστίθεται στο ποσό αυτό το ένα τέταρτο (1/4) του ποσού της υπέρβασης αυτής.
ΠΔ237 Άρθρο 1
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 86.4%
ΠΔ237 Άρθρο 1: Κατά την έννοια του παρόντος: α) Όχημα είναι: αα) οποιοδήποτε αυτοκίνητο όχημα που κινείται επί του εδάφους αποκλειστικά δια μηχανικής ισχύος και όχι επί σιδηροτροχιών με: ααα) μέγιστη ταχύτητα εκ κατασκευής άνω των είκοσι πέντε (25) χιλιομέτρων ανά ώρα ή ααβ) μέγιστο καθαρό βάρος άνω των είκοσι πέντε (25) χιλιογράμμων/κιλών και μέγιστη ταχύτητα εκ κατασκευής άνω των δεκατεσσάρων (14) χιλιομέτρων ανά ώρα, αβ) οποιοδήποτε ρυμουλκούμε νο χρησιμοποιείται με όχημα της υποπερ. αα), συζευγμένο ή μη μετά του εν λόγω οχήματος. Με την επιφύλαξη των υποπερ. αα) και αβ), τα αναπηρικά αμαξίδια που προορίζονται αποκλειστικά για χρήση από άτομα με σωματικές αναπηρίες δεν θεωρούνται οχήματα κατά το παρόν. β) Ασφαλισμένος είναι το πρόσωπο του οποίου η ευθύνη καλύπτεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος. γ) Ζημιωθείς και μέρος που ζημιώθηκε είναι το πρόσωπο, το οποίο δικαιούται αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε από οχήματα. δ) Ασφαλιστής είναι η ασφαλιστική επιχείρηση που καλύπτει τον κίνδυνο ως και τα κατά τις διατάξεις των άρθρων 16 και 25 Επικουρικό Κεφάλαιο και Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης. ε) Τόπος συνήθους στάθμευσης αυτοκινήτου οχήματος είναι: Το έδαφος του κράτους του οποίου το όχημα φέρει πινακίδα κυκλοφορίας, ανεξάρτητα από το αν η πινακίδα είναι μόνιμη ή προσωρινή, ή στις περιπτώσεις που το αυτοκίνητο όχημα δεν φέρει πινακίδες κυκλοφορίας ή φέρει πινακίδες που δεν αντιστοιχούν ή δεν αντιστοιχούν πλέον στο αυτοκίνητο όχημα και αυτό εμπλέκεται σε ατύχημα, το έδαφος του κράτους στο οποίο συνέβη το ατύχημα. Στην περίπτωση που δεν προβλέπεται καταχώρηση σε μητρώο για ορισμένα αυτοκίνητα τα οποία όμως φέρουν πιστοποιητικό ασφάλισης ή διακριτικό σήμα ανάλογο με την πινακίδα κυκλοφορίας, τόπος συνήθους στάθμευσης θεωρείται το έδαφος του κράτους στο οποίο εκδόθηκε το ανωτέρω σήμα ή πιστοποιητικό. Στην περίπτωση που δεν προβλέπεται για ορισμένα αυτοκίνητα ούτε καταχώρηση σε μητρώα, ούτε πιστοποιητικό ασφάλισης, ούτε διακριτικό σήμα, τόπος συνήθους στάθμευσης θεωρείται το έδαφος του κράτους της κατοικίας του κατόχου αυτών. στ) Ασφάλιση με καθεστώς Ελεύθερης Παροχής Υπηρεσιών στην Ελλάδα, σημαίνει κάλυψη του κινδύνου της αστικής ευθύνης από χερσαία αυτοκίνητα οχήματα εξαιρουμένης της ευθύνης του μεταφορέα από ασφαλιστική επιχείρηση που έχει έδρασε άλλο κράτος μέλος ή υποκατάστημα ή πρακτορείο της επιχείρησης αυτής σε άλλο κράτος μέλος. ζ) Αντιπρόσωπος για τον διακανονισμό ζημιών κατά την έννοια του παρόντος νόμου είναι το κατά το άρθρο 37α πρόσωπο που έχει διορισθεί στην Ελλάδα από ασφαλιστική επιχείρηση εγκατεστημένη σε κράτος μέλος της Ε.Ε. και του Ε.Ο.Χ.. η) Οργανισμός Αποζημίωσης ορίζεται το κατά το άρθρο 26 του παρόντος Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης. θ) Κέντρο πληροφοριών είναι η υπηρεσιακή μονάδα του Επικουρικού Κεφαλαίου ασφάλισης ευθύνης από ατυχήματα αυτοκινήτων και ορίζεται στο άρθρο 27β του παρόντος. ι) Ενοποιημένη Συμφωνία του Συμβουλίου των Γραφείων Διεθνούς Ασφάλισης (Internal Regulations of the Council of Bureaux - Reglement General du Conseil des Bureaux, L 192/23 - 31.7.2003), είναι η συμφωνία η οποία, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 2 της Οδηγίας 72/166/ΕΚ του Συμβουλίου της 24ης Απριλίου 1972 (L 103), ενσωμάτωσε και αντικατέστησε, από την 1η Αυγούστου 2003, δυνάμει της από 28/7/2003 απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (L 192), το σύνολο των διατάξεων της Σύμβασης Ενιαίου Τύπου μεταξύ Γραφείων και της Πολυμερούς Σύμβασης Εγγυήσεως. ια) Όταν αποστέλλεται όχημα από άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ελλάδα, κατά παρέκκλιση της υποπερ. β) της περ. 13 του άρθρου 3 του ν. 4364/2016 (Α’ 13), κράτος μέλος στο οποίο εκδηλώθηκε ο κίνδυνος θεωρείται, ανάλογα με την επιλογή του υπόχρεου για την κάλυψη της αστικής ευθύνης, είτε το κράτος μέλος ταξινόμησης του οχήματος είτε, αμέσως μετά την αποδοχή της παράδοσης του οχήματος από τον αγοραστή, η Ελλάδα ως κράτος μέλος προορισμού, για χρονικό διάστημα τριάντα (30) ημερών, ακόμη και αν το όχημα δεν είναι επισήμως ταξινομημένο στην Ελλάδα. Αν κατά το χρονικό διάστημα των τριάντα (30) ημερών, το όχημα εμπλακεί σε ατύχημα χωρίς να έχει ασφαλισθεί, το Επικουρικό Κεφάλαιο, είναι υποχρεωμένο να καταβάλει την αποζημίωση της παρ. 2 του άρθρου 19. ιβ) Κυκλοφορία οχήματος είναι οποιαδήποτε χρήση οχήματος, η οποία ανταποκρίνεται στη λειτουργία του οχήματος ως μέσου μεταφοράς τη στιγμή του ατυχήματος, ανεξαρτήτως των χαρακτηριστικών του οχήματος και ανεξαρτήτως του εδάφους στο οποίο χρησιμοποιείται το αυτοκίνητο όχημα και του αν το όχημα είναι ακινητοποιημένο ή κινείται. ιγ) Κράτος μέλος καταγωγής είναι το κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο οποίο βρίσκεται η καταστατική έδρα της ασφαλιστικής επιχείρησης που καλύπτει τον κίνδυνο, όπως ορίζεται στην υποπερ. α) της περ. 8 του άρθρου 3 του ν. 4364/2016.
ΑΚ Άρθρο 929
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 86.1%
ΑΚ Άρθρο 929: Σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας Σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου η αποζημίωση περιλαμβάνει, εκτός από τα νοσήλια και τη ζημία που έχει ήδη επέλθει, οτιδήποτε ο παθών θα στερείται στο μέλλον ή θα ξοδεύει επιπλέον εξαιτίας της αύξησης των δαπανών του. Υποχρέωση αποζημίωσης υπάρχει και προς τον τρίτο, ο οποίος είχε κατά το νόμο δικαίωμα να απαιτήσει την παροχή υπηρεσιών από τον παθόντα και τις στερείται.
ΚΟΚ Άρθρο 20
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 85.9%
ΚΟΚ Άρθρο 20: Θέση επί της οδού 1. Στο οδικό δίκτυο της χώρας ισχύει η δεξιά κατεύθυνση κυκλοφορίας. Ο οδηγός κάθε οχήματος, με την επιφύλαξη της παρ. 1 του άρθρου 16, περί κανόνων οδικής συμπεριφοράς, και της παρ. 6 του άρθρου 21, περί προσπέρασης και κυκλοφορίας και σε στοίχους, οδηγεί το όχημά του πλησίον του δεξιού άκρου του οδοστρώματος και αν ακόμη ολόκληρο το οδόστρωμα είναι ελεύθερο. 2. Ο οδηγός, με εξαίρεση την περίπτωση απόλυτης ανάγκης, κινείται αποκλειστικά στις καθορισμένες για την κατηγορία του οχήματός του ειδικές οδούς, οδοστρώματα και λωρίδες κυκλοφορίας, όπου υφίστανται τέτοιες. Αν δεν έχει οριστεί λωρίδα κυκλοφορίας ή ειδική οδός γι’ αυτούς, οι μεν οδηγοί φορτηγών, λεωφορείων και βραδυκίνητων και βραδυπορούντων γενικά οδικών οχημάτων υποχρεούνται, με την επιφύλαξη της παρ. 6 του άρθρου 21, να οδηγούν τα οχήματα αυτά στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας στις οδούς οι οποίες έχουν δύο (2) τουλάχιστον λωρίδες κατά κατεύθυνση, οι δε οδηγοί μοτοποδηλάτων, ποδηλάτων και μη μηχανοκίνητων οχημάτων, καθώς και οι οδηγοί ζώων υποχρεούνται να κινούνται κατά μήκος οποιουδήποτε προς την κατεύθυνση της κυκλοφορίας βατού ερείσματος της οδού, εφόσον υπάρχει, και δεν προκαλείται δυσχέρεια στους χρήστες αυτού, άλλως πλησίον του άκρου δεξιού του οδοστρώματος. 3. Με την επιφύλαξη της παρ. 1, σε οδοστρώματα που είναι χωρισμένα σε δύο (2) ή περισσότερες λωρίδες κυκλοφορίας, κατά κατεύθυνση με κατά μήκος διαγραμμίσεις, οι οδηγοί οχημάτων οδηγούν αυτά μέσα στα όρια μιας λωρίδας και κατά το δυνατόν στο μέσο αυτής. 4. Ο οδηγός απαγορεύεται να κυκλοφορεί σε οδόστρωμα που προορίζεται για την αντίθετη προς την κατεύθυνσή του κυκλοφορία, καθώς και σε πλατείες, πεζόδρομους, πεζοδρόμια, νησίδες ασφαλείας και διαχωριστικές νησίδες ή ειδικά ερείσματα, τα οποία προορίζονται για την κυκλοφορία των πεζών, εκτός από περιπτώσεις απολύτου ανάγκης ή όταν ειδικές ρυθμίσεις το επιτρέπουν. 5. Σε οδοστρώματα διπλής κατεύθυνσης, τα οποία έχουν τέσσερις (4) ή περισσότερες λωρίδες κυκλοφορίας, ο οδηγός δεν επιτρέπεται να καταλαμβάνει τις λωρίδες κυκλοφορίας που προορίζονται για την κίνηση προς την αντίθετη κατεύθυνση. 6. Σε οδοστρώματα διπλής κατεύθυνσης, τα οποία έχουν τρεις (3) λωρίδες κυκλοφορίας, ο οδηγός δεν επιτρέπεται να καταλαμβάνει την ακραία λωρίδα κυκλοφορίας της αντίθετης κατεύθυνσης. 7. Σε μονόδρομους (οδούς μοναδικής κατεύθυνσης), οι οποίοι έχουν ειδικώς σημανθεί, ο οδηγός απαγορεύεται να οδηγεί αντίθετα προς την κατεύθυνση του μονόδρομου. 8. α) Οι παραβάσεις των παρ. 1, 2 και 3, με την επιφύλαξη της περ. β) της παρούσας, κατατάσσονται στην κατηγορία Ε1-Β. β) Οι λοιπές παραβάσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών της παρ. 2, όσον αφορά στα φορτηγά και τα λεωφορεία, και της παρ. 4, κατατάσσονται στην κατηγορία Ε3-Β και στην κατηγορία Σ.
ΠΔ237 Άρθρο 2
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 85.4%
ΠΔ237 Άρθρο 2: 1. Ο κύριος ή κάτοχος αυτοκινήτου με τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα υποχρεούται, με την επιφύλαξη του άρθρου 3, να καλύπτει με ασφάλιση την εκ τούτου έναντι τρίτων αστική ευθύνη που σχετίζεται με την κυκλοφορία του αυτοκινήτου, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος. Η υποχρέωση ασφάλισης υφίσταται διαρκώς από τη χορήγηση της άδειας κυκλοφορίας και των πινακίδων κυκλοφορίας, χωρίς να εξαρτάται από την εν τοις πράγμασι κίνηση ή λειτουργία του αυτοκινήτου, εκτός αν έχει τηρηθεί η διαδικασία της ακινησίας, σύμφωνα με το άρθρο 22 του ν. 2367/1953 (Α’ 82). Ατυχήματα που προκαλούνται από οχήματα για τα οποία έχει τηρηθεί η διαδικασία ακινησίας αντιμετωπίζονται όπως τα ατυχήματα από ανασφάλιστα οχήματα και οι ζημιωθέντες έχουν αξίωση αποζημίωσης κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου. 2. Αυτοκίνητο που έχει τον τόπο της συνήθους στάθµευσής του στην Ελλάδα και εξέρχεται από τα όρια της Ελληνικής Επικράτειας, πρέπει να είναι εφοδιασµένο µε πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης (Πράσινη Κάρτα) που ισχύει τουλάχιστον για τα Ευρωπαϊκά εδάφη των Κρατών – µελών της ΕΟΚ και τα λοιπά Κράτη, των οποίων τα Εθνικά Γραφεία ∆ιεθνούς Ασφάλισης έχουν προσυπογράψει την από 12 ∆εκεµβρίου 1973 συµπληρωµατική συµφωνία µεταξύ Εθνικών Γραφείων» (CONVENTION COMPLEMENTAIRE ENTRE BUREAUX NATIONAUX POUR L’ APPLICATION DE LA DIRECTIVE DU 24 AVRIL 1972) Παράβαση της υποχρέωσης αυτής συνεπάγεται ευθύνη των κυρίου, κατόχου και οδηγού έναντι του ασφαλιστή και του Γραφείου ∆ιεθνούς Ασφάλισης, κατά τα ειδικότερα στα επόµενα άρθρα οριζόµενα. (Καταργείται το εδάφιο που προέβλεπε υποχρέωση των αστυνοµικών να απαγορεύουν την έξοδο αυτοκινήτων χωρίς πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης.)
ΠΔ237 Άρθρο 6Β
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 85.2%
ΠΔ237 Άρθρο 6Β: 1. Εξαιρούνται από την ασφάλιση οι ζημίες που προκαλούνται: α) από οδηγό ο οποίος στερείται της άδειας οδήγησης που προβλέπεται από το νόμο για την κατηγορία του αυτοκινήτου οχήματος που οδηγεί· β) από οδηγό ο οποίος, κατά το χρόνο του ατυχήματος, τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών, κατά παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ν. 2696/1999, ΦΕΚ 57 Α΄), όπως εκάστοτε ισχύει, εφόσον η εν λόγω παράβαση τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την πρόκληση του ατυχήματος. Αν το αυτοκίνητο όχημα που εμπλέκεται στο ατύχημα ανήκει κατά κυριότητα σε επιχείρηση εκμίσθωσης επιβατικών αυτοκινήτων οχημάτων, το δικαίωμα αναγωγής του ασφαλιστή ασκείται μόνο κατά του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου οχήματος, εφόσον υφίσταται έγκυρο μισθωτικό έγγραφο· γ) από αυτοκίνητο όχημα του οποίου γίνεται διαφορετική χρήση από αυτή που καθορίζεται στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο και στην άδεια κυκλοφορίας, εφόσον η χρήση αυτή τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την πρόκληση του ατυχήματος. 2. Με τη σύμβαση ασφάλισης επιτρέπεται να ορίζονται, πέραν των περιπτώσεων της προηγούμενης παραγράφου και άλλες περιπτώσεις εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη, εφόσον οι περιπτώσεις αυτές αφορούν μόνο προαιρετική ασφαλιστική κάλυψη. Κάθε άλλη εξαίρεση είναι αυτοδικαίως άκυρη. 3. Ο ασφαλιστής δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη του έναντι των ζημιωθέντων τρίτων, προβάλλοντας τις εξαιρέσεις των προηγούμενων παραγράφων, οι οποίες ισχύουν αποκλειστικά στο πλαίσιο της σχέσης του με τον ασφαλισμένο.
ΠΔ237 Άρθρο 17
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 85.0%
ΠΔ237 Άρθρο 17: Σκοπός του Επικουρικού Κεφαλαίου είναι η καταβολή ασφαλιστικής αποζημίωσης για αστική ευθύνη από αυτοκινητιστικά ατυχήματα σύμφωνα με τα άρθρα 19, περί υποχρέωσης του Επικουρικού Κεφαλαίου να αποζημιώνει σε περιπτώσεις θανάτου, σωματικών ή υλικών βλαβών, 19α, περί προστασίας ζημιωθέντων έναντι ζημιών από ατυχήματα που συμβαίνουν στο κράτος μέλος της συνήθους διαμονής τους και 19β, περί προστασίας ζημιωθέντων έναντι ζημιών από ατυχήματα που συμβαίνουν σε κράτος μέλος άλλο από αυτό της συνήθους διαμονής τους και την παρ. 2 του άρθρου 23, περί ορισμού του Επικουρικού Κεφαλαίου ως οργανισμού αποζημίωσης για τις ανάγκες της Οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρέωσης προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (L 263).
ΚΟΚ Άρθρο 21
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 84.8%
ΚΟΚ Άρθρο 21: Προσπέραση, κυκλοφορία σε στοίχους, επιτρεπτή αλλαγή λωρίδας και κίνηση μοτοποδηλάτων και μοτοσυκλετών σε πυκνή κυκλοφορία 1. Ο οδηγός επιτρέπεται να προσπεράσει προπορευόμενο όχημα μόνο εφόσον μπορεί να το κάνει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση της κυκλοφορίας και εφόσον προειδοποιήσει έγκαιρα γι’ αυτό, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 25, περί κανόνων για τους ελιγμούς των οχημάτων. 2. Η προσπέραση επιτρέπεται, κατά κανόνα, από τα αριστερά. Κατ’ εξαίρεση, η προσπέραση επιτρέπεται από τα δεξιά αν ο προπορευόμενος οδηγός έχει δώσει σήμα ότι προτίθεται να στρίψει αριστερά και έχει μετακινήσει το όχημα ή τα ζώα του προς την πλευρά αυτή. 3. Η προσπέραση απαγορεύεται γενικά στις εξής περιπτώσεις: α) όταν κάποιος από τους οδηγούς που ακολουθούν αυτόν που προτίθεται να προσπεράσει άρχισε ήδη την προσπέραση, β) όταν ο οδηγός που προπορεύεται στην αυτή λωρίδα κυκλοφορίας δώσει σήμα ότι προτίθεται να προσπεράσει άλλον, γ) όταν η λωρίδα κυκλοφορίας, την οποία θα χρησιμοποιήσει ο οδηγός κατά την προσπέραση, δεν είναι ελεύθερη σε αρκετή απόσταση μπροστά του, με τρόπο ώστε, λαμβανομένης υπόψη της διαφοράς ταχύτητας του οχήματός του, κατά τον χρόνο της προσπέρασης, και εκείνη των οχημάτων, τα οποία προτίθεται να προσπεράσει, να μην εκθέσει σε κίνδυνο ή παρεμποδίσει τους ερχόμενους αντίθετα, δ) αμέσως προ ή επί μη κυκλικού ισόπεδου οδικού κόμβου, εκτός αν: δα) επιτρέπεται η προσπέραση προς τα δεξιά, κατά την περίπτωση της παρ. 2, δβ) η οδός, στην οποία γίνεται η προσπέραση, έχει προτεραιότητα, δγ) η κυκλοφορία ρυθμίζεται από τροχονόμο ή με φωτεινούς σηματοδότες και δδ) το όχημα το οποίο προσπερνάται είναι ποδήλατο, μοτοποδήλατο ή μοτοσικλέτα χωρίς καλάθι, ε) αμέσως προ ή επί ισοπέδου σιδηροδρομικής διάβασης χωρίς λειτουργούντα κινητά φράγματα, εκτός αν η οδική κυκλοφορία ρυθμίζεται από φωτεινούς σηματοδότες, όπως αυτοί που χρησιμοποιούνται στους ισόπεδους οδικούς κόμβους, στ) αμέσως προ ή σε διάβαση πεζών, η οποία έχει σημανθεί ως διάβαση πεζών στο οδόστρωμα ή με πινακίδα σήμανσης, ζ) μέσα στις σήραγγες με μία (1) λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, η) όταν σχολικό λεωφορείο έχει σταματήσει σε οδόστρωμα με μία (1) ή δύο (2) λωρίδες κυκλοφορίας προς την κατεύθυνση που κινείται και έχει αναμμένα τα φώτα έκτακτης ανάγκης για την αποβίβαση και επιβίβαση μαθητών. 4. Ειδικότερα σε οδόστρωμα διπλής κατεύθυνσης, η προσπέραση απαγορεύεται και κατά την προσέγγιση σε κυρτή αλλαγή κλίσης ή σε στροφές με ανεπαρκή ορατότητα, εκτός αν υπάρχει στα σημεία αυτά διαχωριστική νησίδα ή δύο (2) τουλάχιστον λωρίδες κυκλοφορίας προς την κατεύθυνση αυτού που προσπερνά, οι οποίες ορίζονται με κατά μήκος διαγραμμίσεις, η δε προσπέραση γίνεται χωρίς να εγκαταλείψει ο οδηγός τις λωρίδες κυκλοφορίας που σημειώνονται ως κλειστές γι’ αυτούς που έρχονται αντίθετα. 5. Ο οδηγός κατά την προσπέραση αφήνει στο όχημα το οποίο προσπερνά αρκετό χώρο παραπλεύρως. 6. Ο οδηγός μετά την προσπέραση επαναφέρει το όχημά του πλησίον του δεξιού άκρου του οδοστρώματος, χωρίς να θέσει σε κίνδυνο αυτούς που προσπερνά. Αν όμως κινείται σε οδόστρωμα με δύο (2) τουλάχιστον λωρίδες κυκλοφορίας κατά κατεύθυνση και προτίθεται να προσπεράσει περισσότερα από ένα (1) οχήματα, μπορεί να παραμείνει στη λωρίδα που χρησιμοποιεί για την προσπέραση, αν η ενέργειά του αυτή δεν προκαλεί δυσχέρεια στους οδηγούς ταχύτερων οχημάτων που τον πλησιάζουν από πίσω. 7. Οδηγός που αντιλαμβάνεται ότι άλλος οδηγός προτίθεται να τον προσπεράσει, υποχρεούται να κινείται πλησίον του δεξιού άκρου του οδοστρώματος και να μην επιταχύνει την κίνησή του. Ο οδηγός βραδέως κινούμενου ή ογκώδους οχήματος, του οποίου δεν είναι ευχερής και ασφαλής η προσπέραση, λόγω της στενότητας ή της κατάστασης του οδοστρώματος, σε συνδυασμό με την πυκνότητα της αντιθέτως ερχόμενης κυκλοφορίας, υποχρεούται να μειώνει την ταχύτητά του και να πλησιάζει κατά το δυνατόν, στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος, για να διευκολύνει την προσπέραση από οχήματα που ακολουθούν. 8.α) Σε μονόδρομους και οδούς διπλής κατεύθυνσης, που υπάρχουν δύο (2) τουλάχιστον λωρίδες κυκλοφορίας, κατά κατεύθυνση, μέσα σε κατοικημένες περιοχές και τρεις (3) εκτός αυτών, διαχωριζόμενες με κατά μήκος διαγραμμίσεις, επιτρέπεται η κυκλοφορία σε παράλληλες σειρές (στοίχους). β) Σε κάθε περίπτωση, αλλαγή λωρίδας επιτρέπεται μόνο εφόσον δεν προκαλείται κίνδυνος ή παρακώλυση της κυκλοφορίας και δίνεται έγκαιρα προειδοποίηση, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 25. γ) Στην περ. α, ο προβλεπόμενος τρόπος οδήγησης δεν θεωρείται ότι αποτελεί προσπέραση κατά την έννοια του παρόντος και εφαρμόζεται η περ. στ) της παρ. 3. 9. Αν η πυκνότητα της κυκλοφορίας είναι τέτοια ώστε τα οχήματα να καταλαμβάνουν ολόκληρο το πλάτος του οδοστρώματος προς την κατεύθυνση της κυκλοφορίας και κινούνται με την ταχύτητα του προπορευόμενου αυτών οχήματος, επιτρέπονται: α) η αλλαγή λωρίδας μόνο προκειμένου το όχημα να στρίψει δεξιά ή αριστερά ή να σταθμεύσει, β) η κίνηση δίκυκλων μοτοποδηλάτων και μοτοσικλετών χωρίς καλάθι μεταξύ των λωρίδων κυκλοφορίας της ίδιας κατεύθυνσης (διήθηση) σε οδούς με τουλάχιστον δύο (2) λωρίδες κυκλοφορίας κατά κατεύθυνση, αν η ταχύτητά τους δεν υπερβαίνει τα είκοσι (20) χιλιόμετρα την ώρα και τα λοιπά οχήματα είναι ακινητοποιημένα. Κατά τη διενέργεια της διήθησης οι οδηγοί δίκυκλων μοτοποδηλάτων και μοτοσικλετών χωρίς καλάθι έχουν αναμμένα τα φώτα διασταύρωσης, παραχωρούν προτεραιότητα, τηρούν ασφαλή πλευρική απόσταση από τα υπόλοιπα οχήματα, μειώνουν ταχύτητα και ακινητοποιούνται, αν είναι αναγκαίο για την αποφυγή ατυχήματος και κάθε κινδύνου για τους υπόλοιπους οδηγούς ή πεζούς. 10. Στις περιπτώσεις κίνησης των οχημάτων σε παράλληλες σειρές (στοίχους), οι οδηγοί των βραδυπορούντων οχημάτων υποχρεούνται να κινούν αυτό στη δεξιά λωρίδα του οδοστρώματος. 11. α) Οι παραβάσεις των παρ. 1 έως 3 και 5 έως 8, με την επιφύλαξη των περ. β) και γ) της παρούσας, κατατάσσονται στην κατηγορία Ε2-Β. β) Οι παραβάσεις της περ . β) του άρθρου 8 και των παρ. 9 και 10 του παρόντος κατατάσσονται στην κατηγορία Ε1-Β. γ) Οι παραβάσεις των περ. α), β), ε), στ) και ζ) της παρ. 3 και της παρ. 4 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε4 και στον παραβάτη επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο επτακοσίων (700) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της επιτόπου αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για τριάντα (30) ημέρες.
ΚΠολΔ Άρθρο 681Α
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 84.8%
ΚΠολΔ Άρθρο 681Α: Κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 666, 667 και 670 έως 676 που εφαρμόζονται ανάλογα, δικάζονται οι διαφορές που αφορούν απαιτήσεις αποζημίωσης οποιασδήποτε μορφής για ζημίες που έχουν προκληθεί από αυτοκίνητο μεταξύ των δικαιούχων ή των διαδόχων τους και εκείνων που έχουν την υποχρέωση να καταβάλουν αποζημίωση ή των διαδόχων τους, όπως και απαιτήσεις από σύμβαση ασφάλισης αυτοκινήτου μεταξύ των ασφαλιστικών εταιριών και των ασφαλισμένων ή των διαδόχων τους.
ΠΔ237 Άρθρο 19
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 84.6%
ΠΔ237 Άρθρο 19: 1. Το Επικουρικό Κεφάλαιο είναι υποχρεωμένο να καταβάλει στα πρόσωπα που ζημιώθηκαν την κατά την παρ. 2 αποζημίωση λόγω θανάτωσης ή σωματικών βλαβών ή υλικών ζημιών από αυτοκινητιστικά ατυχήματα όταν: α) Αυτός που υπέχει ευθύνη παραμένει άγνωστος. Στην περίπτωση αυτή όμως δεν υπάρχει υποχρέωση αποζημίωσης λόγω υλικών ζημιών, εκτός αν προκλήθηκαν συγχρόνως θανάτωση ή σωματικές βλάβες που απαιτούν νοσοκομειακή περίθαλψη, εφόσον έχει επιληφθεί αστυνομική αρχή και η περίθαλψη αυτή διήρκησε τουλάχιστον για χρονικό διάστημα πέντε ημερών σε δημόσιο νοσοκομείο ή ιδιωτικό θεραπευτήριο. β) Το ατύχημα προήλθε από αυτοκίνητο ως προς το οποίο δεν έχει εκπληρωθεί η κατά το άρθρο 2 υποχρέω- ση ή το οποίο βρίσκεται σε κατάσταση ακινησίας, σύμφωνα με το άρθρο 22 του ν. 2367/1953 (Α’ 82). Εξαιρούνται της αποζημίωσης τα πρόσωπα που επιβιβάστηκαν με τη θέλησή τους στο όχημα που προκάλεσε την ζημία ή τη σωματική βλάβη, εφόσον το Επικουρικό Κεφάλαιο αποδείξει ότι γνώριζαν ότι το όχημα δεν ήταν ασφαλισμένο. γ) Η ασφαλιστική επιχείρηση τέθηκε σε ασφαλιστική εκκαθάριση, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στα άρθρα 19α και 19β του παρόντος. δ) Το ατύχημα προήλθε από ορισμένους τύπους οχημάτων ή ορισμένα οχήματα με ειδική πινακίδα κυκλοφορίας και των οποίων η ευθύνη δεν είχε καλυφθεί σύμφωνα με το άρθρο 2 του παρόντος. Στην περίπτωση αυτή, το Επικουρικό Κεφάλαιο, το οποίο αποζημίωσε ζημία που προκλήθηκε από όχημα ειδικού τύπου ή με ειδική πινακίδα κυκλοφορίας άλλου κράτους μέλους, έχει δικαίωμα αναγωγής κατά του αντίστοιχου Επικουρικού Κεφαλαίου του τόπου συνήθους στάθμευσης του οχήματος. ε) Το ατύχημα προήλθε από όχημα που χειριζόταν πρόσωπο που προκάλεσε το ατύχημα με πρόθεση, ανεξαρτήτως του τρόπου με τον οποίο αποκτήθηκε η κατοχή του οχήματος. 2. Η αποζηµίωση δεν µπορεί να υπερβεί τα κατά το άρθρο 6 παράγραφος 5 κατώτατα όρια ασφαλιστικών ποσών του χρόνου του ατυχήµατος, η δε σχετική αξίωση υπόκειται στην κατά το άρθρο 10 παρ. 2 παραγραφή. Οι τόκοι που στις περιπτώσεις της προηγούµενης παραγράφου του παρόντος άρθρου υποχρεούται να καταβάλει το Επικουρικό Κεφάλαιο υπολογίζονται σε κάθε περίπτωση µε επιτόκιο έξι τοις εκατό (6%) ετησίως. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης η οποία δηµοσιεύεται στην Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως µπορεί να µεταβάλλεται το εν λόγω ποσοστό. 3. Στις περιπτώσεις της παρ. 1 το ζημιωθέν πρόσωπο έχει ιδία αξίωση κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου, όχι όμως και κατά των μελών αυτού. Το Επικουρικό Κεφάλαιο με βάση τις πληροφορίες που ζητεί και λαμβάνει από τον ζημιωθέντα υποχρεούται να δίδει αιτιολογημένη απάντηση σχετικά με την καταβολή ή μη αποζημίωσης. Ωστόσο, το Επικουρικό Κεφάλαιο καταβάλλει την αποζημίωση χωρίς να απαιτείται ο ζημιωθείς να αποδείξει ότι το υπαίτιο νομικό ή φυσικό πρόσωπο αδυνατεί ή αρνείται να πληρώσει. 4. Το Επικουρικό Κεφάλαιο µε την καταβολή της αποζηµίωσης υποκαθίσταται σε όλα τα εξαιτίας του ατυχήµατος δικαιώµατα του προσώπου που ζηµιώθηκε, έναντι του υπόχρεου προς αποζηµίωση ή του ασφαλιστή αυτού. Κατ’ εξαίρεση στην περίπτωση δ’ της παραγράφου 1 το Επικουρικό Κεφάλαιο δεν υποκαθίσταται στα εξαιτίας του ατυχήµατος δικαιώµατα του προσώπου που ζηµιώθηκε έναντι του υπόχρεου για αποζηµίωση, υποκαθίσταται όµως στο κατά το άρθρο 10 του Ν.∆. 400/70 περί ιδιωτικής επιχείρησης ασφάλισης» (ΦΕΚ 10) προνόµιο του ασφαλισµένου. 5. Η Αποζημίωση του Επικουρικού Κεφαλαίου περιορίζεται στη συμπλήρωση του ποσού που υποχρεούται να καταβάλει ασφαλιστικό Ταμείο ή άλλος οργανισμός κοινωνικής ασφάλισης για την αυτή αιτία στον ζημιωθέντα (84/5/ΕΟΚάρθρο 1 παρ. 4 εδ. α’). Το προηγούμενο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που το Ελληνικό Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης καταβάλλει αποζημιώσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος σε αλλοδαπά Γραφεία Διεθνούς Ασφαλίσεως για ατυχήματα που συμβαίνουν εκτός Ελλάδος. Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ του Επικουρικού Κεφαλαίου και του ασφαλιστή αστικής ευθύνης για το ποιος πρέπει να αποζημιώσει τον ζημιωθέντα για σωματικές βλάβες που προκαλούνται από όχημα αγνώστων στοιχείων ή για υλικές ζημιές και σωματικές βλάβες ανασφάλιστου οχήματος, το Επικουρικό Κεφάλαιο υποχρεούται χωρίς καθυστέρηση να καταβάλει την αποζημίωση. Αν τελικά συμφωνηθεί ή κριθεί με δικαστική ή άλλη απόφαση ότι ο ασφαλιστής αστικής ευθύνης θα έπρεπε να έχει καταβάλει την αποζημίωση εξολοκλήρου ή εν μέρει, ο ασφαλιστής αστικής ευθύνης θα επιστρέψει το οφειλόμενο ποσό στο Επικουρικό Κεφάλαιο που την κατέβαλε. (90/232/ΕΟΚ αριθ. 4). 6. Το Επικουρικό Κεφάλαιο είναι υποχρεωµένο να καταβάλει τις αποζηµιώσεις που απαιτούνται από τους οργανισµούς αποζηµίωσης των κρατών µελών, µέχρι του ποσού που έχει καταβληθεί σε µόνιµους κατοίκους των κρατών αυτών λόγω ζηµιών που προκλήθηκαν : α) από αυτοκίνητα που έχουν ως τόπο συνήθους στάθµευσης στην Ελλάδα και είναι ανασφάλιστα, β) από αυτοκίνητα αγνώστων στοιχείων και τα ατυχήµατα έχουν συµβεί στην Ελλάδα, γ) από ανασφάλιστα οχήµατα τρίτων χωρών, των οποίων τα εθνικά Γραφεία ∆ιεθνούς Ασφάλισης έχουν προσχωρήσει στο σύστηµα πράσινης κάρτας και για ατυχήµατα που έχουν διόρθωση) συµβεί στην Ελλάδα. Το Επικουρικό Κεφάλαιο µε την καταβολή των ανωτέρω αποζηµιώσεων υποκαθίσταται κατ’ αναλογία σύµφωνα µε την 6. Οι αποζηµιώσεις που καταβάλλει το Επικουρικό Κεφάλαιο σε δικαιούχους ασφαλίσµατος αστικής ευθύνης από την κυκλοφορία αυτοκινήτων απαλλάσσονται τέλους χαρτοσήµου.
ΚΟΚ Άρθρο 16
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 84.5%
ΚΟΚ Άρθρο 16: Κανόνες οδικής συμπεριφοράς 1. Όποιος χρησιμοποιεί το οδικό δίκτυο πρέπει να αποφεύγει οποιαδήποτε συμπεριφορά η οποία ενδεχομένως προκαλεί κίνδυνο ή εμπόδια στην κυκλοφορία, εκθέτει σε κίνδυνο πρόσωπα ή ζώα ή προκαλεί ζημιές σε δημόσιες ή ιδιωτικές περιουσίες. Οι οδηγοί υποχρεούνται να οδηγούν με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή, να επιδεικνύουν ιδιαίτερη προσοχή στα παιδιά, τους υπερήλικες, τα άτομα με αναπηρία και γενικώς στα πρόσωπα που χρειάζονται βοήθεια και να μην προκαλούν γενικά με τη συμπεριφορά τους τρόμο, ανησυχία ή παρενόχληση στους λοιπούς χρήστες των οδών, τους παρόδιους ή τους κατοικούντες πλησίον αυτών. 2. Δεν επιτρέπεται η απόθεση ή εγκατάλειψη ή η απόρριψη οποιουδήποτε αντικειμένου ή ύλης στις οδούς, εφόσον παρακωλύει έστω και κατ’ ελάχιστο την κυκλοφορία των πεζών και των οχημάτων, καθώς και τη στάθμευση των οχημάτων. Δεν επιτρέπεται να χύνονται στις οδούς ουσίες ή υλικά, όπως είναι τα νερά, τα λάδια και ο ασβέστης, τα οποία μπορούν να καταστήσουν την οδό ολισθηρή. 3. Δεν επιτρέπεται η απόρριψη από το όχημα οποιουδήποτε αντικειμένου, έστω και αν από αυτό δεν καθίσταται επικίνδυνη ούτε παρακωλύεται η κυκλοφορία. Δεν επιτρέπεται η απόρριψη από το όχημα κάθε αντικειμένου ή ουσίας που μπορεί να προκαλέσει πυρκαγιά ή να ρυπάνει το περιβάλλον. 4. Αν οι χρήστες των οδών δεν μπορούν να αποφύγουν την πρόκληση εμποδίου ή κινδύνου, υποχρεούνται να λαμβάνουν αμέσως τα αναγκαία μέτρα για την απομάκρυνση ή αποτροπή αυτού και, εάν δεν μπορούν, οφείλουν να ειδοποιούν τους λοιπούς χρήστες της οδού για την ύπαρξη του εμποδίου ή του κινδύνου. Αυτοί που επιθυμούν, για εύλογη αιτία, όπως είναι οι μεταφορές, η επιβίβαση και η αποβίβαση, να καταλάβουν για λίγο μέρος του πεζοδρομίου ή του οδοστρώματος, οφείλουν να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για την απρόσκοπτη και ασφαλή κυκλοφορία πεζών και οχημάτων. 5. Η χρήση των ζωνών ασφαλείας είναι υποχρεωτική τόσο για τους οδηγούς όσο και για τους επιβάτες. Σε περίπτωση μεταφοράς ανηλίκων επιβατών, εφόσον στο όχημα υπάρχει συνοδός, την ευθύνη φέρει αυτός. Για τη μεταφορά παιδιών με αυτοκίνητο είναι υποχρεωτική η χρήση ειδικών μέσων συγκράτησης και προστασίας, όπως είναι τα καθίσματα και οι ζώνες ασφαλείας. 6. Οι οδηγοί και οι επιβάτες μοτοποδηλάτων, μοτοσικλετών και τρίτροχων οχημάτων, τα οποία δεν διαθέτουν κουβούκλιο, υποχρεούνται να φορούν προστατευτικό κράνος, κανονικά δεμένο. 7. Οι οδηγοί οχημάτων οφείλουν να συμπεριφέρονται με ευγένεια στους πεζούς και τους άλλους οδηγούς. Οι οδηγοί των επιβατηγών αυτοκινήτων δημόσιας χρήσης (Ε.Δ.Χ.) της περ. 19 του άρθρου 4 και οι οδηγοί των μέσων μαζικής μεταφοράς, περιλαμβανομένων και των τουριστικών οχημάτων, οφείλουν να συμπεριφέρονται με ευγένεια στους επιβάτες. 8. Για την εξοικείωση των μαθητών με τους κανόνες οδικής συμπεριφοράς, μπορεί να προβλέπεται η καθιέρωση αντίστοιχου μαθήματος. 9. Απαγορεύεται η οδήγηση οδικών οχημάτων για επίδειξη ικανότητας, εντυπωσιασμό, ανταγωνισμό ή τέλεση αυτοσχέδιων αγώνων. 10. Απαγορεύεται, εκατέρωθεν του οδοστρώματος των αυτοκινητοδρόμων, η στάθμευση οχημάτων και η εγκατάσταση υπαίθριων μικροκαταστημάτων ή κινητών και ακίνητων καντινών για την πώληση διαφόρων ειδών. Στο λοιπό οδικό δίκτυο είναι δυνατή η εγκατάσταση των ανωτέρω, μετά από άδεια των αρμόδιων για τη συντήρηση του οδικού δικτύου αρχών, που χορηγείται μόνο μετά από σύμφωνη γνώμη των κατά τόπους αρμόδιων υπηρεσιών της Τροχαίας. 11.α) Οι παραβάσεις των παρ. 1 και 4 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε2-Α. Στην ίδια κατηγορία κατατάσσεται η παράβαση της παρ. 5 όσον αφορά τη μη χρήση ζώνης ασφαλείας από τους επιβάτες. β) Οι παραβάσεις των παρ. 2 και 6, όσον αφορά στη μη χρήση προστατευτικού κράνους από τους επιβάτες, κατατάσσονται στην κατηγορία Ε3-Α. γ) Οι παραβάσεις των παρ. 3 και 7 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε2-Α και στην κατηγορία Σ. δ) Οι παραβάσεις του πρώτου και του τρίτου εδαφίου της παρ. 5 που αφορούν στη μη χρήση ζώνης ασφαλείας από τον οδηγό και στη μη χρήση ειδικών μέσων συγκράτησης και προστασίας για τη μεταφορά παιδιών, της παρ. 6, όσον αφορά στη μη χρήση προστατευτικού κράνους από τον οδηγό, καθώς και η παράβαση της παρ. 10, κατατάσσονται στην κατηγορία Ε3-Β. ε) Η παράβαση της παρ. 9 κατατάσσεται στην κατηγορία Ε4 και στον παραβάτη επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της επί τόπου αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για ένα (1) έτος.
ΚΟΚ Άρθρο 33
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 84.4%
ΚΟΚ Άρθρο 33: Κίνηση οχημάτων σε αυτοκινητόδρομους, οδούς ταχείας κυκλοφορίας και σήραγγες 1. Στους αυτοκινητόδρομους και στις οδούς ταχείας κυκλοφορίας, οι οποίες διακρίνονται από τις ειδικές πινακίδες σήμανσης και στις οδούς εισόδου και εξόδου εξ αυτών, απαγορεύεται η κυκλοφορία πεζών, εφίππων, ζώων, ποδηλάτων, ζωηλάτων οχημάτων και γενικά οχημάτων τα οποία δεν κινούνται με κινητήρα, καθώς και μηχανοκίνητων οχημάτων, τα οποία εκ κατασκευής ή από άλλη αιτία, δεν μπορούν να αναπτύξουν σε οριζόντια οδό ταχύτητα μεγαλύτερη των εβδομήντα (70) χιλιομέτρων την ώρα, με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων. 2. Στις πιο πάνω οδούς απαγορεύεται: α) Η πραγματοποίηση επιτόπιας στροφής, δηλαδή αναστροφής εκατόν ογδόντα (180ο) μοιρών, β) η οπισθοπορεία και γ) η οδήγηση οχημάτων στην κεντρική διαχωριστική λωρίδα, συμπεριλαμβανομένων και των επ’ αυτής σημείων σύνδεσης των δύο οδοστρωμάτων. 3. Αν όχημα ακινητοποιηθεί αναγκαστικά επί του οδοστρώματος από βλάβη ή άλλη αιτία, ο οδηγός του καταβάλλει κάθε προσπάθεια να το μετακινήσει εκτός του οδοστρώματος και, αν δεν μπορεί, τοποθετεί αμέσως την τριγωνική πινακίδα της παρ. 16 του άρθρου 85, περί μηχανισμών, εξαρτημάτων και συσκευών οχημάτων σε απόσταση εκατό (100) τουλάχιστον μέτρων πίσω από το όχημα ή την ειδική προειδοποιητική συσκευή σε κατάλληλη θέση και κατά τη νύχτα έχει αναμμένα τα φώτα θέσης. Αν το όχημα εξαιτίας βλάβης ρυμουλκείται στον αυτοκινητόδρομο ή την οδό ταχείας κυκλοφορίας, εξέρχεται αυτών στην πρώτη έξοδο. 4. Σε αυτοκινητόδρομους ή οδούς ταχείας κυκλοφορίας τριών (3) ή περισσότερων λωρίδων κυκλοφορίας προς την αυτή κατεύθυνση απαγορεύεται στους οδηγούς των φορτηγών αυτοκινήτων, μέγιστου επιτρεπόμενου βάρους άνω των τριών κόμμα πέντε (3,5) τόνων, των λεωφορείων ή των συνδυασμών οχημάτων (συρμών), μήκους μεγαλύτερου των επτά (7) μέτρων, να καταλαμβάνουν άλλη λωρίδα, εκτός των δύο (2) πλησιέστερων προς το δεξιό άκρο του οδοστρώματος. Η ακραία αριστερή λωρίδα χρησιμοποιείται από επιβατηγά οχήματα ή μοτοσικλέτες ως λωρίδα προσπέρασης και καθίσταται και αυτή λωρίδα κυκλοφορίας, εφόσον οι υπόλοιπες λωρίδες τελούν υπό καθεστώς κυκλοφοριακής συμφόρησης. 5. Οι οδηγοί που εισέρχονται σε αυτοκινητόδρομο ή οδό ταχείας κυκλοφορίας: α) Αν η οδός εισόδου δεν συνεχίζεται με λωρίδα επιτάχυνσης, παραχωρούν προτεραιότητα στα κινούμενα οχήματα επί του αυτοκινητόδρομου ή της οδού ταχείας κυκλοφορίας. β) Αν υπάρχει λωρίδα επιτάχυνσης, χρησιμοποιούν αυτήν και, καθώς εισέρχονται στον αυτοκινητόδρομο ή την οδό ταχείας κυκλοφορίας, τηρούν το άρθρο 25, περί κανόνων για τους ελιγμούς των οχημάτων. 6. Ο οδηγός που εξέρχεται από αυτοκινητόδρομο ή οδό ταχείας κυκλοφορίας καταλαμβάνει έγκαιρα τη λωρίδα κυκλοφορίας που αντιστοιχεί στην έξοδο του αυτοκινητόδρομου ή της οδού ταχείας κυκλοφορίας και εισέρχεται το ταχύτερο στη λωρίδα επιβράδυνσης, αν υπάρχει τέτοια. 7. Απαγορεύονται σε κάθε περίπτωση η δημιουργία και η χρήση πρόσβασης προς ή από αυτοκινητοδρόμους και οδούς ταχείας κυκλοφορίας, για την εξυπηρέτηση παρόδιων ιδιοκτησιών. 8. Σε σήραγγες που υποδεικνύονται από ειδικές πινακίδες: α) οι οδηγοί απαγορεύεται: αα) να πραγματοποιούν οπισθοπορεία, αβ) να πραγματοποιούν επιτόπια στροφή, δηλαδή αναστροφή εκατόν ογδόντα μοιρών (180ο), αγ) να σταθμεύουν στις ειδικές διαπλατύνσεις, εκτός των περιπτώσεων έκτακτων οδικών συμβάντων. β) οι οδηγοί: βα) ακόμα και αν η σήραγγα είναι φωτισμένη, ανάβουν τα φώτα διασταύρωσης ή τα φώτα πορείας, ββ) σε περίπτωση παρατεταμένης ακινητοποίησης, σβήνουν τη μηχανή του οχήματός τους, βγ) συμμορφώνονται με τα ηλεκτρονικά μέσα σήμανσης και τις οδηγίες που δίδονται σε αυτούς από τα κέντρα ελέγχου σήραγγας μέσω μεγαφώνου ή ραδιοφώνου. 9. Η Λ.Ε.Α. προορίζεται αποκλειστικά για την κίνηση οχημάτων άμεσης ανάγκης και οχημάτων συντήρησης των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών ή των εταιρειών που, κατά παραχώρηση από το Δημόσιο, λειτουργούν, συντηρούν και εκμεταλλεύονται αυτοκινητόδρομο ή οδό ταχείας κυκλοφορίας, για την αντιμετώπιση έκτακτων γεγονότων, περιστατικών ή άλλων αναγκών. Οποιαδήποτε άλλη χρήση των λωρίδων έκτακτης ανάγκης, εξαιρουμένων των περιπτώσεων της παρ. 3, απαγορεύεται. 10. Απαγορεύεται η κυκλοφορία οχημάτων σε αυτοκινητοδρόμους, οδούς ταχείας κυκλοφορίας, σήραγγες και γέφυρες που διακρίνονται με ειδικές πινακίδες σήμανσης χωρίς την καταβολή διοδίου τέλους, όταν προβλέπεται η καταβολή αυτή. Για την καταβολή του διοδίου τέλους είναι υπόχρεοι εις ολόκληρον ο κύριος και ο οδηγός του οχήματος. Εάν το όχημα ανήκει σε επιχείρηση ενοικίασης και είναι μισθωμένο, ως υπόχρεος λογίζεται ο μισθωτής που προκύπτει από το μισθωτήριο συμβόλαιο. Η βεβαίωση της παράβασης γίνεται από τα αρμόδια αστυνομικά όργανα που τη διαπιστώνουν αυτοπροσώπως ή μέσω τεχνικών ή ηλεκτρονικών μέσων, σύμφωνα με την παρ . 4 του άρθρου 107, περί επιβολής διοικητικών προστίμων από αστυνομικά όργανα. 11. Η παράβαση της παρ. 10 κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Α. Η παράβαση της παρ. 9 κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Α και στην κατηγορία Σ. Οι παραβάσεις των περ. α) και β) της παρ. 2, του πρώτου εδαφίου της παρ. 4 και των περ. α) και β) της παρ. 8 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε3-Β. Οι λοιπές παραβάσεις του άρθρου με την επιφύλαξη της παρ. 12, κατατάσσονται στην κατηγορία Ε2-Β. Οι παραβάσεις της περ. α) της παρ. 2 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε-4 και στον παραβάτη επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο επτακοσίων (700) ευρώ και επί τόπου αφαίρεση της άδειας οδήγησης για εξήντα (60) ημέρες, αν η μη συμμόρφωση είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τροχαίου ατυχήματος. Αν ο οδηγός γίνει υπαίτιος τροχαίου ατυχήματος, με το οποίο επήλθε σημαντική βλάβη σε κοινωφελείς εγκαταστάσεις ή βαριά σωματική βλάβη ή θάνατος ή θάνατοι μεγάλου αριθμού ανθρώπων επιβάλλονται οι ποινές των π ερ. γγ) και δδ) της παρ. 1 του άρθρου 290Α του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019, Α’ 95). 12. Η παράβαση της παρ. 7 τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως δώδεκα (12) μήνες ή με χρηματική ποινή. Η χρήση της πρόσβασης που έχει δημιουργηθεί κατά παράβαση της παρ. 7, συνιστά παράβαση που κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Α.
ΠΔ237 Άρθρο 9Α
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 84.1%
ΠΔ237 Άρθρο 9Α: 1. Ο ζηµιωθείς που είναι µόνιµος κάτοικος Ελλάδος και το ατύχηµα έχει συµβεί : α) Σε άλλο κράτος µέλος εκτός της Ελλάδος και προκλήθηκε από όχηµα που συνήθως σταθµεύει και είναι ασφαλισµένο σε κράτος µέλος ή β) Σε τρίτη χώρα, µε την επιφύλαξη της νοµοθεσίας των τρίτων χωρών σε θέµατα αστικής ευθύνης, της οποίας το Γραφείο ∆ιεθνούς Ασφαλίσεως έχει προσχωρήσει στο σύστηµα πράσινης κάρτας και προκλήθηκε από όχηµα που συνήθως σταθµεύει και είναι ασφαλισµένο σε κράτος µέλος, υποβάλει αίτηση στον, κατά το άρθρο 37α του παρόντος, αντιπρόσωπο ζηµιών στην Ελλάδα που έχει διορίσει η ασφαλιστική επιχείρηση του υπαίτιου ή απ΄ ευθείας στην ασφαλιστική επιχείρηση, αναφέροντας τις αξιώσεις που έχει από το ατύχηµα. Ο αντιπρόσωπος ζηµιών ή η ασφαλιστική επιχείρηση οφείλει εντός τριών (3) µηνών από την λήψη της σχετικής αίτησης α) να υποβάλει στον ζηµιωθέντα αιτιολογηµένη προσφορά αποζηµίωσης σε περίπτωση που η ευθύνη δεν αµφισβητείται και η ζηµιά έχει αποτιµηθεί ή β) αιτιολογηµένη απάντηση επί των σηµείων που περιέχονται στην αίτηση στις περιπτώσεις που η ευθύνη αµφισβητείται ή δεν έχει αποτιµηθεί πλήρωςη ζηµιά. Στην περίπτωση που ο ζηµιωθείς δεν έχει λάβει εντός τριµήνου τα ανωτέρω στοιχεία τότε µπορεί να απευθυνθεί στον Οργανισµό Αποζηµίωσης» σύµφωνα µε τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 27α του παρόντος.
ΠΚ Άρθρο 290Α
Ποινικός Κώδικας
Σχετικότητα: 84.0%
ΠΚ Άρθρο 290Α: Επικίνδυνη οδήγηση 1. Όποιος κατά τη συγκοινωνία στους δρόμους ή στις πλατείες: α) οδηγεί όχημα, μολονότι δεν είναι σε θέση να το πράξει με ασφάλεια εξαιτίας της κατανάλωσης οινοπνεύματος ή χρήσης ναρκωτικών ουσιών ή λόγω σωματικής ή πνευματικής εξάντλησης ή β) οδηγεί όχημα σε εθνικές ή περιφερειακές οδούς αντίστροφα στο ρεύμα της εκάστοτε κατεύθυνσης ή σε πεζοδρόμους, πεζοδρόμια ή πλατείες, ή οδηγεί όχημα που είναι τεχνικά ανασφαλές ή με ανασφαλή τρόπο φορτωμένο ή προβαίνει κατά την οδήγηση σε επικίνδυνους ελιγμούς ή μετέχει σε αυτοσχέδιους αγώνες, ή γ) οδηγεί όχημα i) σε αυτοκινητόδρομο ή σε οδό ταχείας κυκλοφορίας με ταχύτητα που υπερβαίνει το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας κατά τουλάχιστον εξήντα (60) χλμ. ανά ώρα και αν πρόκειται για λεωφορείο ή φορτηγό αυτοκίνητο, κατά τουλάχιστον τριάντα (30) χλμ. ανά ώρα, ii) εντός κατοικημένης περιοχής ή σε άλλο οδικό δίκτυο με ταχύτητα που υπερβαίνει το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας κατά τουλάχιστον σαράντα (40) χλμ. ανά ώρα και αν πρόκειται για λεωφορείο ή φορτηγό αυτοκίνητο, κατά τουλάχιστον είκοσι (20) χλμ. ανά ώρα, ή δ) οδηγεί όχημα στη λωρίδα έκτακτης ανάγκης (Λ.Ε.Α.) εκτός των περιπτώσεων αποκλειστικού προορισμού της, ή ε) παραβιάζει ερυθρό σηματοδότη, τιμωρείται, αν δεν προβλέπονται βαρύτερες κυρώσεις σε άλλες διατάξεις: αα) με φυλάκιση έως τρία (3) έτη, αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα, ββ) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, γγ) με κάθειρξη έως δέκα (10) έτη, αν η πράξη είχε ως αποτέλεσμα τη βαριά σωματική βλάβη ή προκάλεσε σημαντική βλάβη σε κοινωφελείς εγκαταστάσεις, δδ) με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα (10) ετών, αν η πράξη είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο άλλου. Αν προκλήθηκε ο θάνατος μεγάλου αριθμού ανθρώπων, το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει ισόβια κάθειρξη.» 2. Όποιος στις περιπτώσεις της προηγούμενης παραγράφου οδηγεί επικίνδυνα από αμέλεια και από την πράξη του αυτή μπορεί να προκύψει κοινός κίνδυνος για ξένα πράγματα ή κίνδυνος για άνθρωπο, τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο (2) έτη ή χρηματική ποινή.
ΑΚ Άρθρο 299
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 83.2%
ΑΚ Άρθρο 299: Ζημία μη περιουσιακή Για μη περιουσιακή ζημία οφείλεται χρηματική ικανοποίηση στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος.
ΑΚ Άρθρο 332
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 82.9%
ΑΚ Άρθρο 332: Συμφωνία για μη ευθύνη από πταίσμα "Άκυρη είναι κάθε εκ των προτέρων συμφωνία με την οποία αποκλείεται ή περιορίζεται η ευθύνη από δόλο ή βαριά αμέλεια. Άκυρη είναι επίσης η εκ των προτέρων συμφωνία ότι δεν θα ευθύνεται ο οφειλέτης και για ελαφριά ακόμη αμέλεια, αν ο δανειστής βρίσκεται στην υπηρεσία του οφειλέτη ή η ευθύνη προέρχεται από την άσκηση επιχείρησης για την οποία προηγήθηκε παραχώρηση της αρχής . Το ίδιο ισχύει και αν η απαλλακτική ρήτρα περιέχεται σε όρο της σύμβασης που δεν αποτέλεσε αντικείμενο ατομικής διαπραγμάτευσης ή αν με τη ρήτρα απαλλάσσεται ο οφειλέτης από την ευθύνη για προσβολή αγαθών που απορρέουν από την προσωπικότητα και ιδίως της ζωής, της υγείας, της ελευθερίας ή της τιμής".
ΕΚ Άρθρο 549
Εργατικός Κώδικας
Σχετικότητα: 82.8%
ΕΚ Άρθρο 549: Υπολογισμός αποζημίωσης 1. Για τον καθορισμό της κατά τα ανωτέρω άρθρα αποζημίωσης το μεν έτος λογίζεται πλήρες, ο δε μισθός: α) αν πρόκειται για μαθητευόμενους ή για εργάτες που δεν έχουν συμπληρώσει το εικοστό πρώτο (21o) έτος, λογίζεται ίσος με την αντιμισθία άλλων εργατών ή υπαλλήλων με το ίδιο φύλο και της ίδιας κατηγορίας με εκείνους που λαμβάνουν τις μικρότερες αποδοχές και όχι μικρότερος από ένα (1) ευρώ το έτος, β) αν πρόκειται για οποιονδήποτε άλλο εργάτη, λογίζεται ίσος με την αντιμισθία που έλαβε αυτός πραγματικά κατά τους δώδεκα (12) μήνες πριν από το ατύχημα, είτε σε χρήμα είτε σε είδος. 2. Εάν στην περ. β της παρ. 1 ο παθών απασχολήθηκε επί χρονικό διάστημα μικρότερο των δώδεκα (12) μηνών πριν από το ατύχημα, ως βάση για τον υπολογισμό της αποζημίωσης λαμβάνεται η πραγματική αντιμισθία την οποία έλαβε από τότε που προσλήφθηκε, αυξημένη κατά το ποσό της αντιμισθίας την οποία μπορούσε αυτός να λάβει κατά το διάστημα που απαιτείται για την συμπλήρωση του δωδεκαμήνου πριν από το ατύχημα, με βάση την μέση αντιμισθία εργατών ή υπαλλήλων της ίδιας κατηγορίας κατά το διάστημα που αναφέρθηκε. 3. Εάν η εργασία δεν είναι διαρκής, ο ετήσιος μισθός υπολογίζεται τόσο με βάση την αντιμισθία που έλαβε ο παθών κατά το διάστημα της απασχόλησής του, όσο και με βάση τις απολαβές του παθόντος κατά το χρονικό διάστημα για την συμπλήρωση του δωδεκαμήνου πριν από το ατύχημα. Εάν κατά τις χρονικές περιόδους που αναφέρονται στις παρ . 1 και 2 και στο προηγούμενο εδάφιο ο παθών έμεινε χωρίς εργασία εκτάκτως ή για αιτία ανεξάρτητη από την θέλησή του, για το χρονικό αυτό διάστημα συνυπολογίζεται ο μέσος όρος του μισθού των εργατών ή υπαλλήλων που απασχολήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα της ανεργίας αυτής.
ΠΔ237 Άρθρο 9
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 82.5%
ΠΔ237 Άρθρο 9: 1. Ο λήπτης της ασφάλισης ή ο ασφαλισμένος υποχρεούνται να δηλώνουν στον ασφαλιστή κάθε ατύχημα που αφορά το ασφαλισμένο αυτοκίνητο όχημα αμέσως, χωρίς υπαίτια καθυστέρηση και το αργότερο εντός οκτώ (8) εργάσιμων ημερών, αφότου έλαβαν γνώση του ατυχήματος. 2. Ο ασφαλισμένος υποχρεούται να προβαίνει σε κάθε δυνατή ενέργεια για τον περιορισμό της ζημίας και να παρέχει στον ασφαλιστή κάθε πληροφορία και έγγραφο που προβλέπονται στο ασφαλιστήριο. Ομοίως, υποχρεούται να παρέχει στον ασφαλιστή, εφόσον του ζητηθεί, κάθε άλλη πληροφορία και έγγραφο που είναι στη διάθεσή του και κρίνονται αναγκαία στο πλαίσιο δίκης την οποία διεξάγει ή προτίθεται να διεξαγάγει ο ασφαλιστής. 3. Σε περίπτωση υπαίτιας παράβασης των υποχρεώσεων που ορίζονται στις προηγούμενες παραγράφους ο λήπτης της ασφάλισης ή ο ασφαλισμένος μπορεί να υποχρεωθούν, με απόφαση του αρμόδιου δικαστηρίου, να καταβάλουν στον ασφαλιστή αποζημίωση μέχρι του ποσού δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ. 4. Η καταβολή στον ασφαλισμένο ή τον ζημιωθέντα τρίτο ή η επιστροφή σε αυτούς οφειλόμενου ποσού που υπερβαίνει τα εκατό (100) ευρώ γίνεται με την έκδοση δίγραμμης επιταγής στο όνομά του ή με την κατάθεση σε τηρούμενο από αυτόν τραπεζικό λογαριασμό. Με τον ίδιο τρόπο καταβάλλεται από τον ασφαλιστή η αμοιβή που οφείλεται στον δικηγόρο, σε περίπτωση που η καταβολή της ασφαλιστικής αποζημίωσης γίνεται σε εκτέλεση δικαστικής απόφασης ή αποτελεί προϊόν εξωδικαστικού συμβιβασμού.
ΚΟΚ Άρθρο 8
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 82.4%
ΚΟΚ Άρθρο 8: Οριζόντια σήμανση οδών, υποχρεώσεις οδηγών, κατηγορίες παραβάσεων 1. Οι σημάνσεις των οδοστρωμάτων με διαγραμμίσεις ή αναγραφή λέξεων ή απεικόνιση συμβόλων χρησιμοποιούνται για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας ή για την προειδοποίηση ή καθοδήγηση αυτών που χρησιμοποιούν οδούς, είτε μόνες είτε σε συνδυασμό με πινακίδες σήμανσης ή σηματοδότες για να τονιστεί ή να διευκρινιστεί η σημασία αυτών. Όταν χρησιμοποιούνται για ρύθμιση της στάθμευσης, σε συνδυασμό με ανάλογες πινακίδες, υπερισχύουν των πινακίδων στάθμευσης. Οι διαγραμμίσεις οδών, που προορίζονται για κινούμενα οχήματα, πρέπει να αναγνωρίζονται εύκολα και έγκαιρα από τους οδηγούς και να είναι ορατές τόσο κατά την ημέρα όσο και κατά τη νύχτα. 2. Τα κύρια είδη των σημάνσεων επί των οδοστρωμάτων με διαγραμμίσεις είναι οι: α) οι κατά μήκος διαγραμμίσεις, β) οι κατά πλάτος (εγκάρσιες) διαγραμμίσεις και γ) οι ειδικές διαγραμμίσεις. 3. Οι κατά μήκος διαγραμμίσεις είναι: α) η αποτελούμενη από μία (1) ή δύο (2) συνεχείς γραμμές η οποία σημαίνει διαχωρισμό των λωρίδων αντίθετων κατευθύνσεων, β) η αποτελούμενη από μία (1) διακεκομμένη γραμμή επί του οδοστρώματος, η οποία καθορίζει τα όρια των λωρίδων για την καθοδήγηση της κυκλοφορίας, γ) η αποτελούμενη από μία (1) διακεκομμένη γραμμή, διπλάσιου πλάτους της προηγούμενης, η οποία καθορίζει τα όρια μεταξύ της λωρίδας επιτάχυνσης ή επιβράδυνσης και της παράπλευρης λωρίδας κυκλοφορίας, δ) η αποτελούμενη από μία (1) διακεκομμένη γραμμή επί του οδοστρώματος με μήκη τμημάτων και των μεταξύ τους κενών, πολύ μικρότερα της διακεκομμένης γραμμής της περ. β ’, η οποία σημαίνει προειδοποίηση για την προσέγγιση σε διπλή ή συνεχή γραμμή ή για την προσέγγιση σε άλλο τμήμα οδού, το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερο κίνδυνο.Η προειδοποιητική αυτή γραμμή μπορεί να συμπληρωθεί ή να αντικατασταθεί με βέλη εκτροπής, ε) η αποτελούμενη από μία (1) συνεχή γραμμή και άλλη παράπλευρα διακεκομμένη, η οποία σημαίνει διαχωρισμό των λωρίδων αντίθετων κατευθύνσεων, στ) η αποτελούμενη από διπλές διακεκομμένες γραμμές, η οποία καθορίζει λωρίδα ή λωρίδες κυκλοφορίας στις οποίες η κατεύθυνση της κυκλοφορίας μπορεί να αντιστραφεί. 4. Οι κατά πλάτος (εγκάρσιες) διαγραμμίσεις είναι: α) η γραμμή διακοπής πορείας, αποτελούμενη από μία (1) συνεχή γραμμή επί του πλάτους μίας (1) ή περισσοτέρων λωρίδων κυκλοφορίας, η οποία καθορίζει τη θέση πριν από την οποία οι οδηγοί είναι υποχρεωμένοι να διακόψουν την πορεία τους: αα) λόγω της πινακίδας «Ρ-2: υποχρεωτική διακοπή πορείας». Η λέξη «STOP» μπορεί να αναγράφεται επί του οδοστρώματος πριν από τις πιο πάνω διαγραμμίσεις, αβ) λόγω ένδειξης φωτεινού σηματοδότη, αγ) λόγω σήματος τροχονόμου, ή αδ) πριν από σιδηροδρομική διάβαση, β) η αποτελούμενη από μία (1) διακεκομμένη γραμμή επί του πλάτους μίας (1) ή περισσοτέρων λωρίδων κυκλοφορίας, η οποία καθορίζει τη θέση πριν από την οποία οι οδηγοί οχημάτων οφείλουν να παραχωρούν προτεραιότητα, συμμορφούμενοι προς την πινακίδα «Ρ-1: «υποχρεωτική παραχώρηση προτεραιότητας». Μπροστά από αυτή τη διακεκομμένη γραμμή μπορεί να σημειωθεί επί του οδοστρώματος, για να συμβολίζει την πινακίδα «Ρ-1: υποχρεωτική παραχώρηση προτεραιότητας», μεγάλο τρίγωνο με τη μία (1) πλευρά παράλληλη προς τη διακεκομμένη γραμμή και την απέναντι αυτής κορυφή προς τον υποχρεούμενο να παραχωρήσει προτεραιότητα. Η διακεκομμένη αυτή γραμμή μπορεί να αντικατασταθεί με περισσότερα του ενός (1) τρίγωνα σημειούμενα το ένα (1) κοντά στο άλλο επί του οδοστρώματος, με τη μία (1) πλευρά καθενός εξ αυτών παράλληλη προς τη διακεκομμένη γραμμή και την απέναντι αυτής κορυφή προς τον οδηγό ο οποίος υποχρεούται να παραχωρήσει προτεραιότητα, γ) η διάβαση πεζών (ZEBRA), αποτελούμενη από ραβδώσεις μεγάλου πλάτους, παράλληλες προς τον άξονα του οδοστρώματος, δ) η διάβαση ποδηλάτων, αποτελούμενη από τετράγωνα ή παραλληλόγραμμα σχήματα, ε) η επιφάνεια αναμονής ποδηλάτων, Ε.Π.Η.Ο., μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων, αποτελούμενη από δύο (2) συνεχείς παράλληλες γραμμές, σε απόσταση τεσσάρων (4) έως πέντε (5) μέτρων μεταξύ τους. Η επιφάνεια αναμονής διαμορφώνεται σε σηματοδοτούμενες διασταυρώσεις μπροστά από τη γραμμή υποχρεωτικής διακοπής πορείας των οχημάτων και σημαίνεται με τα σύμβολα των οχημάτων του προηγούμενου εδαφίου. Για τα οχήματα αυτά, η επιφάνεια αναμονής είναι κοινή. Σε περίπτωση ύπαρξης λωρίδας ποδηλάτου, αυτή καταλήγει στην επιφάνεια αναμονής και είναι χρωματισμένη στο ίδιο χρώμα με αυτή. 5. Οι ειδικές διαγραμμίσεις είναι: α) η αποτελούμενη από παράλληλες λοξές λωρίδες, οι οποίες πλαισιώνονται από μία (1) συνεχή ή διακεκομμένη γραμμή επί τμήματος ή επί ελαφρώς ανυψωμένης περιοχής του οδοστρώματος και η οποία σημαίνει απαγόρευση ή περιορισμό εισόδου οχημάτων στις περιοχές αυτές, β) η τεθλασμένη κίτρινη γραμμή (ζιγκ-ζαγκ) στην πλευρά του οδοστρώματος, η οποία σημαίνει ότι σε όλο το μήκος της γραμμής επί της πλευράς αυτής απαγορεύεται η στάθμευση, ανεξαρτήτως της παράλληλης οδικής σήμανσης με κατακόρυφες πινακίδες απαγορευτικές της στάσης και της στάθμευσης και των απαγορεύσεων του άρθρου 38, περί στάσης και στάθμευσης. Διακοπή της τεθλασμένης γραμμής που συνοδεύεται από την αναγραφή της λέξης «ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ» ή απεικόνιση λεωφορείου μπορεί να χρησιμοποιείται για την υπόδειξη αποκλειστικά στάσης λεωφορείου ή ηλεκτροκίνητου λεωφορείου, γ) συνεχής κίτρινη γραμμή στο κράσπεδο ή στην άκρη του οδοστρώματος, η οποία σημαίνει ότι σε όλο το μήκος της και προς την πλευρά αυτή του οδοστρώματος απαγορεύεται η στάση και στάθμευση των οχημάτων, ανεξαρτήτως της παράλληλης οδικής σήμανσης με κατακόρυφες πινακίδες απαγορευτικές της στάσης και της στάθμευσης και των απαγορεύσεων στάθμευσης του άρθρου 38, δ) διακεκομμένη κίτρινη γραμμή στο κράσπεδο ή στο άκρο του οδοστρώματος, η οποία σημαίνει ότι σε όλο το μήκος της γραμμής και επί της πλευράς αυτής του οδοστρώματος απαγορεύεται ή υπόκειται σε περιορισμούς η στάθμευση, όπως υποδεικνύεται με άλλα μέσα. Αν χρησιμοποιείται η γραμμή αυτή προς ένδειξη απαγόρευσης ή περιορισμών της στάσης ή στάθμευσης πρέπει, εφόσον υπάρχει λευκή γραμμή που υποδεικνύει το άκρο του οδοστρώματος, να βρίσκεται εξωτερικώς και παραπλεύρως της λευκής γραμμής, ε) πλέγμα κίτρινων γραμμών, οι οποίες σχηματίζουν παραλληλόγραμμα, σε ισόπεδους οδικούς κόμβους, το οποίο σημαίνει περιοχή μέσα στην οποία δεν μπορεί να εισέλθει όχημα και αν ακόμη οι φωτεινοί σηματοδότες επιτρέπουν αυτό, όταν η πυκνότητα της κυκλοφορίας είναι τέτοια ώστε, αν εισέλθει, να υποχρεωθεί πιθανώς να παραμείνει στη διασταύρωση. Η παρ. 2 του άρθρου 30, περί ισόπεδων οδικών κόμβων και υποχρεώσεων παραχώρησης προτεραιότητας, εξακολουθεί να ισχύει και αν ακόμη δεν υπάρχει η πιο πάνω διαγράμμιση, στ) συνεχής ή διακεκομμένη γραμμή που προσδιορίζει λωρίδα κυκλοφορίας που συνοδεύεται από πινακίδες σήμανσης ή αναγραφή λέξεων ή απεικόνιση συμβόλων στο οδόστρωμα, όπως λεωφορεία, «ΤΑΞΙ» και ποδήλατα, η οποία σημαίνει ότι η χρήση της λωρίδας κυκλοφορίας επιτρέπεται μόνο στα αν
ΚΟΚ Άρθρο 47
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 82.3%
ΚΟΚ Άρθρο 47: Συμπεριφορά σε περίπτωση ατυχήματος 1. Αν συμβεί οδικό τροχαίο ατύχημα, από το οποίο επήλθε βλάβη σε πρόσωπα ή πράγματα, κάθε οδηγός ή άλλος που χρησιμοποιεί την οδό, ο οποίος ενεπλάκη με οποιονδήποτε τρόπο στο ατύχημα υποχρεούται: α) Να σταθμεύσει αμέσως στον τόπο του ατυχήματος χωρίς να προκαλέσει πρόσθετους κινδύνους στην κυκλοφορία, β) να λάβει μέτρα κυκλοφοριακής ασφάλειας στον τόπο του ατυχήματος και, αν δεν μπορεί, να ειδοποιήσει για το ατύχημα την πλησιέστερη αστυνομική αρχή, γ) να δώσει τα στοιχεία της ταυτότητάς του καθώς και κάθε χρήσιμη πληροφορία σχετική με το όχημά του, αν οι εμπλακέντες στο ατύχημα τα ζητήσουν. Σε περίπτωση υλικών ζημιών, αν ο ζημιωθείς δεν είναι παρών, τα εμπλακέντα στο ατύχημα πρόσωπα υποχρεούνται, μέσα σε είκοσι τέσσερις (24) ώρες, να του δώσουν τις πιο πάνω πληροφορίες κατά τον καταλληλότερο τρόπο ή μέσω του πλησιέστερου αστυνομικού τμήματος, το οποίο φροντίζει για την ενημέρωση του ζημιωθέντα. 2. Αν από το οδικό τροχαίο ατύχημα επήλθε θάνατος ή σωματική βλάβη, κάθε οδηγός ή άλλος που χρησιμοποιεί την οδό, ο οποίος ενεπλάκη με οποιονδήποτε τρόπο στο ατύχημα, υποχρεούται επιπλέον: α) Να δώσει την αναγκαία βοήθεια και συμπαράσταση στους παθόντες, β) να ειδοποιήσει την πλησιέστερη αστυνομική αρχή και να παραμείνει στον τόπο του ατυχήματος μέχρι την άφιξή της, εκτός αν είναι αναγκαία η απομάκρυνσή του για την ειδοποίηση της αστυνομίας ή για την περίθαλψη των τραυματιών ή του ίδιου. Και στην περίπτωση αυτή ο οδηγός υποχρεούται να αναγγείλει το ατύχημα στην αστυνομική αρχή το ταχύτερο δυνατόν, γ) να αποτρέψει οποιαδήποτε μεταβολή στον τόπο του ατυχήματος, η οποία θα μπορούσε να δυσκολέψει το έργο της αστυνομίας με εξαίρεση τις ενέργειές του εκείνες οι οποίες αποβλέπουν στην αποκατάσταση της τυχόν διακοπείσας κυκλοφορίας. 3. Οι παραβάσεις της παρ. 1 και της περ. γ) της παρ. 2 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε3-Β και τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης έως έξι (6) μήνες ή χρηματική ποινή. 4. Η παράβαση για αυτόν που παραβαίνει τις περ. α) και β) της π αρ. 2, κατατάσσεται στην κατηγορία Ε4 και τιμωρείται με διοικητικό πρόστιμο χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ, αφαίρεση της άδειας οδήγησης για εκατόν ογδόντα (180) ημέρες και ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) μηνών. Πέραν των διοικητικών κυρώσεων του προηγούμενου εδαφίου, αν από τη συμπεριφορά του υπαιτίου ο παθών περιήλθε σε κίνδυνο ζωής επιβάλλεται κάθειρξη έως έξι (6) ετών, αν επήλθε βαριά σωματική βλάβη κάθειρξη έως δέκα (10) ετών, και αν επήλθε θάνατος κάθειρξη έως είκοσι (20) ετών, εφόσον η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα από άλλη διάταξη. Σε κάθε περίπτωση επιβάλλεται ως παρεπόμενη ποινή η αφαίρεση της αδείας οδήγησης για χρονικό διάστημα τριών (3) έως έξι (6) μηνών, η οποία επιβάλλεται υποχρεωτικά από το δικαστήριο. 5. Σε περίπτωση σωματικής βλάβης, η οποία προκαλείται από όχημα, αν ο οδηγός αυτού συμμορφώθηκε με τις υποχρεώσεις της παρ. 2 του παρόντος, δεν εφαρμόζεται το άρθρο 419 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (Κ.Π.Δ., ν. 4620/2019, Α ’ 96). Στην περίπτωση αυτή οι αστυνομικοί που επιλαμβάνονται ως προανακριτικοί υπάλληλοι, μετά τη συλλογή των απαραίτητων στοιχείων και την ενέργεια των σχετικών προανακριτικών πράξεων, παύουν την προσωρινή κράτηση του οδηγού. Αν πρόκειται για οδηγούς οι οποίοι είναι ύποπτοι φυγής ή ιδιαίτερα επικίνδυνοι, προκύπτουν δε σε βάρος τους στοιχεία ενοχής, οι πιο πάνω υπάλληλοι, προσάγουν αυτούς στον αρμόδιο εισαγγελέα, ο οποίος μπορεί να εφαρμόσει το άρθρο 419 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. 6. Δεν έχει επίσης εφαρμογή στα αυτοκίνητα οχήματα, στα τρίτροχα οχήματα και τις μοτοσικλέτες, κατά την έννοια του παρόντος Κώδικα, το άρθρο 11 του ν . ΓϡΝ/1911 (Α’ 332) για την κράτηση από την αστυνομική αρχή, αν ο οδηγός συμμορφώθηκε με την παρ. 2 του άρθρου αυτού και κατέθεσε αποδεικτικό ασφάλισης (βεβαίωση αναγνωρισμένης στην Ελλάδα ασφαλιστικής εταιρείας) του οχήματος ή αποδείξει ότι είναι κάτοχος δελτίου διεθνούς ασφάλισης, τα οποία αποτελούν δήλωση αναδοχής χρέους για τα ισχύοντα στην Ελλάδα ελάχιστα ποσά ασφαλιστικής κάλυψης, τα οποία προβλέπονται από τα νομίμως εγκεκριμένα τιμολόγια ασφαλίστρων ή προκειμένου για αυτοκίνητα και τρίτροχα οχήματα δημόσιας χρήσης, καταθέσει δήλωση αναδοχής χρέους αλληλοασφαλιστικού συνεταιρισμού ή αλληλοασφαλιστικού ταμείου συνεταιρισμού, που λειτουργεί νόμιμα, στον οποίο το όχημα είναι ασφαλισμένο. 7. Τα οχήματα που εγκαταλείπονται για οποιονδήποτε λόγο στον τόπο του ατυχήματος, καθώς και τα απομακρυνθέντα και μη παραληφθέντα οχήματα λόγω παράνομης στάθμευσης, σύμφωνα με την παρ. 9 του άρθρου 38, περί στάσης και στάθμευσης, εφόσον εμποδίζουν την οδική κυκλοφορία, απομακρύνονται με μέριμνα των ιδιοκτητών ή κατόχων τους και σε περίπτωση αδυναμίας ή αδιαφορίας αυτών, απομακρύνονται από την αρμόδια αστυνομική αρχή, η οποία, μετά την παρέλευση δύο (2) μηνών, τα παραδίδει στη Διεύθυνση Διαχείρισης Δημόσιου Υλικού για εκποίηση.
ΑΚ Άρθρο 2023
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 82.2%
ΑΚ Άρθρο 2023: Ευθύνη του εκτελεστή Στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών του ο εκτελεστής ευθύνεται απέναντι στον κληρονόμο κατά τους κανόνες της εντολής για κάθε ζημία της κληρονομίας από πταίσμα του. Σε περίπτωση διαχείρισης έχει υποχρέωση και να λογοδοτήσει. Περισσότεροι εκτελεστές ευθύνονται για κοινό πταίσμα τους εις ολόκληρον.
ΕΚ Άρθρο 557
Εργατικός Κώδικας
Σχετικότητα: 82.1%
ΕΚ Άρθρο 557: Αποζημίωση κατά τις γενικές διατάξεις 1. Οι παθόντες από ατύχημα του άρθρου 546, το οποίο μπορεί να αποδοθεί σε δόλο του εργοδότη ή του προστηθέντος από αυτόν προσώπου, όπως και τα πρόσωπα τα οποία είναι δικαιούχοι αντί αυτών, σύμφωνα με το άρθρο 550, έχουν το εκλεκτικό δικαίωμα να ασκούν είτε την αξίωση αποζημίωσης του παρόντος Μέρους, είτε την αξίωση που έχουν κατά το αστικό δίκαιο. Το ίδιο ισχύει και για την περίπτωση κατά την οποία το ατύχημα επήλθε σε εργασία ή επιχείρηση, στην οποία δεν τηρήθηκαν οι ισχύουσες διατάξεις των νόμων, διαταγμάτων ή κανονισμών για τους όρους ασφάλειας και εξαιτίας της μη τήρησης αυτών. Η αποδοχή από τα πρόσωπα αυτά των οφειλόμενων, σύμφωνα με το άρθρο 551, εξόδων μόνο ή η υποβολή αίτησης για αυτά δεν μπορεί ποτέ να ερμηνευθεί ότι δηλώνει επιλογή της αποζημίωσης του παρόντος Μέρους. 2. Σε περίπτωση επιλογής της αποζημίωσης του παρόντος Μέρους, τα ίδια πρόσωπα διατηρούν την κατά το αστικό δίκαιο αξίωση που προσήκει σε αυτούς εναντίον του υπαιτίου για το ατύχημα προσώπου, εφόσον αυτό είναι διαφορετικό από τον υπόχρεο σε αποζημίωση, σύμφωνα με το παρόν Μέρος. 3. Εάν ο υπόχρεος σε αποζημίωση αποδείξει ότι το ατύχημα προήλθε από αμέλεια του παθόντος, ο δικαστής έχει το δικαίωμα να μειώσει, κατά την κρίση του, το ποσό της, κατά το άρθρο 548, οφειλόμενης αποζημίωσης αλλά όχι κάτω από το μισό (1/2) αυτού. Αμέλεια υφίσταται μόνο εάν ο παθών παρέβη αδικαιολόγητα, κατά την κρίση του δικαστή, διατάξεις ισχυόντων νόμων ή διαταγμάτων για τους όρους ασφαλείας ή κανονισμών για αυτούς, που εκδόθηκαν από την αρμόδια δημόσια αρχή ή εκδόθηκαν μεν από τον κύριο της επιχείρησης, επικυρώθηκαν όμως από την αρχή, εφόσον οι κανονισμοί είναι αναρτημένοι κατά τρόπο ευανάγνωστο σε καταφανή μέρη του τόπου της εργασίας. Η μείωση, σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο δεν χωρεί εάν συντρέχει κάποια από τις περιπτώσεις που ορίζονται στο πρώτο εδάφιο της παρ. 1.
ΚΟΚ Άρθρο 4
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 81.4%
ΚΟΚ Άρθρο 4: Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος ισχύουν οι παρακάτω ορισμοί: 1. «Αντανακλαστικό στοιχείο»: Αντικείμενο που χρησιμοποιείται για να δείχνει την παρουσία οχήματος με αντανάκλαση φωτός που δεν προέρχεται από αυτό το όχημα. 2. «Απόβαρο κενού οχήματος»: Το βάρος του οχήματος χωρίς πλήρωμα, επιβάτες ή φορτίο, αλλά με τη δεξαμενή καυσίμου γεμάτη καύσιμα, μέχρι το ενενήντα τοις εκατό (90%) της χωρητικότητας, με ψυκτικό μέσο, λιπαντικά, τα συνήθως φερόμενα εργαλεία και τον εφεδρικό τροχό. 3. «Απόβαρο οχήματος σε ετοιμότητα λειτουργίας»: Το απόβαρο του κενού οχήματος μαζί με το βάρος του πληρώματος. 4. «Αυτοκίνητο ή αυτοκίνητο όχημα»: Το μηχανοκίνητο όχημα, το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για τη μεταφορά προσώπων ή πραγμάτων ή για τη ρυμούλκηση στις οδούς οχημάτων που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά προσώπων ή πραγμάτων. Ο όρος αυτός δεν περιλαμβάνει τα οχήματα, όπως οι γεωργικοί ελκυστήρες, τα οποία χρησιμοποιούνται παρεμπιπτόντως μόνο για την οδική μεταφορά προσώπων ή πραγμάτων ή για ρυμούλκηση, στις οδούς, οχημάτων που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά προσώπων ή πραγμάτων. 5. «Αυτοκίνητο δημόσιας χρήσης»: Το αυτοκίνητο όχημα με το οποίο εκτελούνται μεταφορές προσώπων ή πραγμάτων ή μικτές με ολική ή μερική μίσθωση ή με κόμιστρο ανά επιβάτη. 6. «Αυτοκίνητο επιβατηγό»: Το προοριζόμενο κυρίως για τη μεταφορά προσώπων αυτοκίνητο όχημα, το οποίο διαθέτει κατ’ ανώτατο όριο εννέα (9) θέσεις, μαζί με τη θέση του οδηγού. 7. «Αυτοκίνητο ιδιωτικής χρήσης»: Το αυτοκίνητο όχημα με το οποίο εκτελούνται μεταφορές προσώπων χωρίς κόμιστρο και πραγμάτων που ανήκουν στον ιδιοκτήτη ή κάτοχο αυτού. 8. «Αυτοκίνητο λεωφορείο»: Το αυτοκίνητο όχημα που προορίζεται κυρίως για τη μεταφορά προσώπων και το οποίο διαθέτει τουλάχιστον δέκα (10) θέσεις, συμπεριλαμβανομένης και της θέσης του οδηγού. 9. «Αυτοκίνητο φορτηγό»: Το αυτοκίνητο όχημα που προορίζεται κυρίως για τη μεταφορά πραγμάτων. 10. «Αυτοκινητοδρόμιο»: Ειδικό γήπεδο ή χώρος κατάλληλα διαμορφωμένος που προορίζεται για αγώνες ταχύτητας, δεξιοτεχνίας, επίδειξης ή αντοχής αυτοκινήτων ή μοτοσικλετών, ασκήσεις οδήγησης και ψυχαγωγίας, καθώς επίσης και δοκιμές μηχανοκίνητων οχημάτων με σκοπό τον έλεγχο της καλής λειτουργίας τους. 11. «Αυτοκινητόδρομος»: Οδός ειδικής μελέτης και κατασκευής για την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και μοτοσικλετών, η οποία δεν εξυπηρετεί τις συνορεύουσες με αυτήν ιδιοκτησίες και η οποία: α) διαθέτει, εκτός ειδικών σημείων ή προσωρινά, χωριστά οδοστρώματα για τις δύο κατευθύνσεις της κυκλοφορίας, που διακρίνονται μεταξύ τους είτε με διαχωριστικές νησίδες είτε, κατ’ εξαίρεση, με άλλα μέσα, β) δεν διασταυρώνεται ισόπεδα με άλλη οδό, μονοπάτι, σιδηροδρομική ή τροχιοδρομική γραμμή και γ) έχει χαρακτηριστεί με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών και έχει ειδική σήμανση με πινακίδες ως αυτοκινητόδρομος. 12. «Δεξιά κατεύθυνση κυκλοφορίας»: Η επί της οδού διπλής κατεύθυνσης κυκλοφορίας κίνηση, με τρόπο ώστε στην αριστερή πλευρά του οδηγού να κινούνται οι αντίθετα ερχόμενοι. 13. «Δημόσια κυκλοφορία»: Η αόριστη και απροσδιόριστη εκ των προτέρων κυκλοφορία σε δημόσιες ή ιδιωτικές οδούς ή χώρους πεζών, οχημάτων ή ζώων. 14. «Διάβαση πεζών»: Το τμήμα του οδοστρώματος που ορίζεται με ειδική σήμανση ή διαγράμμιση ή σηματοδότηση για τη διέλευση των πεζών. 15. «Διακοπή πορείας»: Η σύντομη ακινησία του οχήματος είτε για την αποφυγή σύγκρουσης με εμπόδιο ή εμπλοκής με άλλο όχημα, πεζό ή ζώο που χρησιμοποιεί την οδό είτε για συμμόρφωση με τους κανονισμούς της κυκλοφορίας. 16. «Διαχωριστική νησίδα»: Το υπερυψωμένο ή με άλλους τρόπους οριζόμενο τμήμα οδού, το οποίο χωρίζει λωρίδες κυκλοφορίας οχημάτων ή οδοστρώματα της αυτής ή αντίθετης κατεύθυνσης και επί του οποίου απαγορεύεται η κυκλοφορία, με εξαίρεση τη διέλευση πεζών, όπου αυτή επιτρέπεται. 17. «Ελαφρύ προσωπικό ηλεκτρικό όχημα (Ε.Π.Η.Ο.)»: Το όχημα που κινείται με ηλεκτροκινητήρα και δεν υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού 858/2018/ ΕΕ, του Κανονισμού 168/2013/ΕΕ, της Οδηγίας 2009/48/ ΕΚ και της Οδηγίας 2007/46/ΕΚ. α) Στα οχήματα αυτά υπάγονται τα κινούμενα με ηλεκτροκινητήρα: αα) πατίνια (e-scooters), αβ) τροχοπέδιλα (rollers) και τροχοσανίδες (skateboards), αγ) αυτοεξισορροπούμενα προσωπικά οχήματα, δηλαδή μηχανοκίνητα μονόκυκλα οχήματα ή μηχανοκίνητα δίκυκλα οχήματα διπλής τροχιάς, που βασίζονται σε εγγενή ασταθή ισορροπία και χρειάζονται βοηθητικό σύστημα ελέγχου για να διατηρούν την ισορροπία τους, αδ) Ε.Π.Η.Ο. που δεν υπάγονται σε κάποια κατηγορία εκ των ανωτέρω, στα οποία συμπεριλαμβάνονται ηλεκτροκίνητα αμαξίδια ατόμων με αναπηρία, ενισχυμένα και απλά, scooters και handbikes ατόμων με αναπηρία. β) Τα Ε.Π.Η.Ο. διακρίνονται ανάλογα με την ταχύτητα κατασκευής σε: βα) οχήματα των οποίων η μέγιστη σχεδιαστική ταχύτητα δεν υπερβαίνει τα έξι (6) χιλιόμετρα την ώρα. Αυτά τα οχήματα θεωρούνται και κυκλοφορούν ως πεζοί, ββ) οχήματα των οποίων η μέγιστη σχεδιαστική ταχύτητα υπερβαίνει τα έξι (6) χιλιόμετρα την ώρα, αλλά δεν υπερβαίνει τα είκοσι πέντε (25) χιλιόμετρα την ώρα. Θεωρούνται και κυκλοφορούν ως ποδήλατα, με την υποχρέωση τήρησης των κανόνων σήμανσης και σηματοδότησης και των απαιτήσεων των ποδηλάτων, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στα επιμέρους άρθρα. 18. «Ελαφρό ρυμουλκούμενο»: Το ρυμουλκούμενο με μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος μέχρι και επτακόσια πενήντα (750 kg) χιλιόγραμμα. 19. «Επιβατηγά δημόσιας χρήσης (Ε.Δ.Χ.) αυτοκίνητα»: Τα επιβατηγά αυτοκίνητα που έχουν από κατασκευής έως εννέα (9) θέσεις, περιλαμβανομένης και της θέσης του οδηγού και μεταφέρουν επιβάτες αναλόγως προς την κατηγορία τους. Διακρίνονται σε: α) Ε.Δ.Χ. πέντε (5) θέσεων ή πολυμορφικά (ενός όγκου), με μετρητή (ΤΑΞΙ). Τα πολυμορφικά (ενός όγκου) ΤΑΞΙ εφόσον μπορούν να μεταφέρουν αναπηρικό αμαξίδιο πρέπει να έχουν στα εξαρτήματα ράμπα και ιμάντες στήριξης και ασφάλειας του αμαξιδίου, καθώς και οποιοδήποτε τεχνικό μέσο διευκολύνει την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία στο όχημα ταξί και επιτρέπεται να διενεργούν μεταφορά ατόμων με αναπηρία, β) Ε.Δ.Χ. από έξι (6) έως εννέα (9) θέσεων Ειδικής Μίσθωσης (ΕΙΔΜΙΣΘ), χωρίς μετρητή. Τα Ε.Δ.Χ. ΕΙΔΜΙΣΘ αυ - τοκίνητα που προορίζονται για τη μεταφορά ατόμων με αναπηρία πρέπει να είναι ειδικά διασκευασμένα για τον σκοπό αυτόν (ΕΙΔΜΙΣΘ ΑμΕΑ) και να εισπράττουν κόμιστρο όπως αυτό καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών και γ) Ε.Δ.Χ. από πέντε (5) έως επτά (7) θέσεων Ειδικών Μεταφορών (ΕΙΔΜΕΤ) χωρίς μετρητή. 20. «Έρεισμα»: Η πέραν του οδοστρώματος ακραία λωρίδα της οδού. 21. «Ζώα»: Τα κατοικίδια και σταυλοδίαιτα ζώα. 22. «Ηλεκτροκίνητο λεωφορείο (τρόλεϊ)»: Το αυτοκίνητο λεωφορείο που τροφοδοτείται από ηλεκτροφόρο γραμμή, διαθέτει ηλεκτροκινητήρα αλλά δεν κινείται επί σιδηροτροχιών. 23. «Ημιρυμουλκούμενo (επικαθήμενο)»: Το ρυμουλκούμενο το κατασκευασμένο για σύνδεση με ρυμουλκό όχημα με τρόπο ώστε τμήμα αυτού να στηρίζεται επί του ρυμουλκού, επί του οποίου επιπίπτει μεγάλο μέρος του βάρους και του φορτίου του. 24. «Ισόπεδος οδικός κόμβος»: Κάθε ισόπεδη συμβολή, διακλάδωση ή διασταύρωση οδών, συμπεριλαμβανομένων κα
ΕΚ Άρθρο 551
Εργατικός Κώδικας
Σχετικότητα: 81.1%
ΕΚ Άρθρο 551: Έξοδα ιατρικά, φαρμακευτικά, νοσηλείας και κηδείας Εκείνος που ευθύνεται σε αποζημίωση υποχρεούται επιπλέον να πληρώνει τα ιατρικά και φαρμακευτικά έξοδα και τα έξοδα νοσηλείας και για την κηδεία του παθόντος έξι (6) ευρώ. Σε καμία περίπτωση τα ιατρικά και φαρμακευτικά έξοδα, καθώς και τα έξοδα νοσηλείας δεν μπορούν να υπερβαίνουν συνολικά το ένα (1) ευρώ ημερησίως, ούτε να πληρώνονται πέραν των δύο (2) ετών. Όποιος καταβάλλει τα έξοδα του παρόντος έχει δικαίωμα να ενάγει απευθείας τον υπόχρεο σε αποζημίωση.
ΚΟΚ Άρθρο 110
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 80.9%
ΚΟΚ Άρθρο 110: Υποτροπή - Σύστημα ελέγχου συμπεριφοράς των οδηγών 1. Ως υποτροπή νοείται η διάπραξη της ίδιας παράβασης εντός χρονικού διαστήματος που ορίζεται στην από- φαση της παρ. 2, ανεξάρτητα από την τοπική ή χρονική εγγύτητα από την τέλεση της προηγούμενης παράβασης και ανεξάρτητα από την επίδοση ή μη των εκθέσεων βεβαίωσης παραβάσεων, με την επιφύλαξη των παρ. 3, 4 και 5. Ειδικά για την περίπτωση της παράνομης στάθμευσης του άρθρου 38, περί στάσης και στάθμευσης, όταν αυτή συνεχίζεται πέραν των τριών (3) ωρών, βεβαιώνεται νέα παράβαση και υφίσταται υποτροπή. 2. Στο Σύστημα Ελέγχου της Συμπεριφοράς των Οδηγών (Σ.Ε.Σ.Ο.) μηχανοκίνητων οχημάτων και μοτοποδηλάτων συγκεντρώνονται και καταχωρίζονται τα στοιχεία για τις διαπραττόμενες παραβάσεις του παρόντος και του συνδυασμού κατηγορίας και υποκατηγορίας αυτών, σύμφωνα με το άρθρο 108, περί κατηγοριοποίησης παραβάσεων. 3. α) Σε περίπτωση διάπραξης για δεύτερη φορά μέσα σε διάστημα πέντε (5) ετών των παραβάσεων του παρόντος που συνδέονται με: αα) την οδήγηση υπό την επίδραση οινοπνεύματος, σύμφωνα με τις περ. α) και β) της παρ. 7 του άρθρου 46, περί οδήγησης υπό την επίδραση οινοπνεύματος, φαρμάκων ή τοξικών ουσιών, αβ) τη Ρυθμιστική Πινακίδα Ρ-2 Υποχρεωτικής διακοπής πορείας (STOP) και τη Ρυθμιστική Πινακίδα Ρ-29, σύμφωνα με τις παρ. 3 και 11 του άρθρου 7, περί σήμανσης οδών με πινακίδες ή την περ. α) της παρ. 2 του άρθρου 33, περί πραγματοποίησης επιτόπιας στροφής, αγ) τον ερυθρό φωτεινό σηματοδότη, σύμφωνα με τις περ. β), ε), η) και ι) της παρ. 1 του άρθρου 9, περί φωτεινής σηματοδότησης για την κυκλοφορία οχημάτων, αδ) την οδήγηση οχημάτων για επίδειξη ικανότητας, εντυπωσιασμού, ανταγωνισμού ή την τέλεση αυτοσχέδιων αγώνων, σύμφωνα με την παρ. 8 του άρθρου 16, περί κανόνων οδικής συμπεριφοράς, ή τον συναγωνισμό στην ταχύτητα, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 23, περί ταχύτητας και απόστασης μεταξύ οχημάτων, την οδήγηση που υπερβαίνει τα διακόσια (200) χιλιόμετρα την ώρα της περ. δ) της παρ. 9 του άρθρου 24, περί ορίων ταχύτητας, αε) τη μη χρήση ζώνης από τους οδηγούς, σύμφωνα με την παρ. 5 και τη μη χρήση κράνους ασφαλείας από τους οδηγούς και από τους συνεπιβάτες σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 16, περί κανόνων οδικής συμπεριφοράς, αστ) τη μη χρήση ειδικών μέσων συγκράτησης και προστασίας κατά τη μεταφορά παιδιών, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 16, την περ. β) της παρ. 2 και την παρ. 3 του άρθρου 37, περί μεταφοράς επιβατών με οχήματα, όσον αφορά το προστατευτικό κράνος συνεπιβάτη, αζ) τη χρήση κινητού κατά την οδήγηση, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 17, περί οδηγών, και την παρ. 1 του άρθρου 44, περί ειδικών κανόνων για τους οδηγούς ποδηλάτων, μοτοποδηλάτων, μοτοσικλετών, τρίτροχων οχημάτων και Ε.Π.Η.Ο., αη) την υπέρβαση κατά πενήντα (50) χιλιόμετρα και άνω του εκάστοτε ισχύοντος ορίου ταχύτητας, σύμφωνα με την περ. γ της πα ρ. 12 του άρθρου 24, αθ) τη χρήση της Λ.Ε.Α., σύμφωνα με την παρ. 9 του άρθρου 33, περί κίνησης οχημάτων σε αυτοκινητόδρομους, οδούς ταχείας κυκλοφορίας και σήραγγες, αι) τη στάση ή στάθμευση σε θέση όπου βρίσκεται ράμπα διάβασης ατόμων με αναπηρία, σύμφωνα με την περ. ιστ) της παρ. 2 του άρθρου 38, ή σε αποκλειστικές ή γενικές θέσεις στάθμευσης ατόμων με αναπηρία, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 7, περί σήμανσης οδών με πινακίδες, και τις περ. ιζ) και ιη) της παρ. 4 του άρθρου 38, στον παραβάτη οδηγό επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο χιλίων (1.000) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για εκατόν ογδόντα (180) ημέρες, με εξαίρεση την παράβαση της περ. αδ) της παρούσας, για την οποία επιβάλλονται στον παραβάτη διοικητικό πρόστιμο τεσσάρων χιλιάδων (4.000) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για δύο (2) έτη. β) Σε περίπτωση διάπραξης για δεύτερη φορά μέσα σε διάστημα πέντε (5) ετών των παραβάσεων του παρόντος που συνδέονται με: βα) μη συμμόρφωση με σταθερό ερυθρό σηματοδότη του άρθρου 9, όταν αυτή έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση τροχαίου ατυχήματος, ββ) μη συμμόρφωση με την πινακίδα P-2 ή Ρ-29 ή τον συνδυασμό αυτής με πρόσθετες πινακίδες της περ. β) της παρ. 11 του άρθρου 7 ή την πραγματοποίηση επιτόπιας στροφής της περ. α) της παρ. 2 του άρθρου 33 όταν αυτή έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση τροχαίου ατυχήματος, βγ) τη χρήση κινητού κατά την οδήγηση, σύμφωνα με την υποπερ. βα) της περ. β) της παρ. 6 του άρθρου 17, περί οδηγών, και της παρ. 16 του άρθρου 44, περί ειδικών κανόνων για τους οδηγούς ποδηλάτων, μοτοποδηλάτων, μοτοσικλετών, τρίτροχων οχημάτων και Ε.Π.Η.Ο., βδ) τη μη παραχώρηση προτεραιότητας της περ. ε) της παρ. 5 του άρθρου 30, την παραβίαση φωτεινής σηματοδότησης ή κινητού φράγματος προ ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης σύμφωνα με τις περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 31 και τη στάθμευση σε σιδηροδρομική διάβαση της περ . δ) της παρ. 2 του άρθρου 38, περί στάσης και στάθμευσης, και βε) την οδήγηση υπό την επίδραση οινοπνεύματος, με ποσοστό αλκοόλ άνω του ορίου της περ. γ) της παρ. 7 του άρθρου 46, περί οδήγησης υπό την επίδραση οινοπνεύματος, φαρμάκων ή τοξικών ουσιών, ή υπό την επήρεια ουσιών της παρ. 8 του άρθρου 46, βστ) την εγκατάλειψη των περ. α) και β) της παρ. 2 του άρθρου 47, περί συμπεριφοράς σε περίπτωση ατυχήματος, βζ) την οδήγηση χωρίς ο οδηγός να κατέχει την προβλεπόμενη ισχύουσα άδεια οδήγησης, σύμφωνα με τις περ. β) και γ) της παρ. 4 του άρθρου 98, περί αδειών οδήγησης, κυρώσεων και αδειών εκπαιδευτών υποψήφιων οδηγών, και της παρ. 4 του άρθρου 100, περί αδειών οδήγησης αγροτικών μηχανημάτων και μηχανημάτων έργου, στον παραβάτη οδηγό επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για τέσσερα (4) έτη, με εξαίρεση την οδήγηση υπό την επίδραση οινοπνεύματος άνω του ορίου της περ. γ) της παρ. 7 του άρθρου 46 ή υπό την επήρεια ουσιών της παρ. 8 του άρθρου 46 και την εγκατάλειψη των περ. α) και β) της παρ. 2 του άρθρου 47, που στον παραβάτη επιβάλλεται το διοικητικό μέτρο της αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για επτά (7) έτη. 4.α) Σε περίπτωση διάπραξης για τρίτη φορά μέσα σε διάστημα πέντε (5) ετών από την αμέσως προηγούμενη διάπραξη των παραβάσεων της περ. α της παρ. 3 στον παραβάτη οδηγό επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για ένα (1) έτος, με εξαίρεση την παράβαση της περ . αδ) της παρ. 3, που στον παραβάτη επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο οκτώ χιλιάδων (8.000) ευρώ και αφαίρεση της άδειας οδήγησης για τέσσερα (4) έτη. β) Σε περίπτωση διάπραξης για τρίτη φορά μέσα σε διάστημα πέντε (5) ετών από την αμέσως προηγούμενη διάπραξη των παραβάσεων της περ. β της παρ. 3, στον παραβάτη οδηγό επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο τεσσάρων χιλιάδων (4.000) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για οκτώ (8) έτη, με εξαίρεση την οδήγηση υπό την επίδραση οινοπνεύματος, με ποσοστό αλκοόλ άνω του ορίου της περ. γ) της παρ. 7 του άρθρου 46 ή υπό την επήρεια ουσιών της παρ. 8 του άρθρου 46 που στον παραβάτη επιβάλλεται αφαίρεση της άδειας οδήγησης για δέκα (10) έτη και την εγκατάλειψη των περ. α) και β) της παρ. 2 του άρθρου 47, που στον παραβάτη επιβάλλεται αφαίρεση της άδειας οδήγησης δια βίου. 5. Σε περίπτωση διάπραξης της ίδιας παράβασης για τέταρτη φορά και για κάθε επόμενη φορά εντός πέντε (5) ετών α
ΑΚ Άρθρο 851
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 80.9%
ΑΚ Άρθρο 851: Έκταση της ευθύνης του εγγυητή Ο εγγυητής ευθύνεται για την έκταση που έχει κάθε φορά η κύρια οφειλή, και ιδίως για τις συνέπειες του πταίσματος ή της υπερημερίας του πρωτοφειλέτη.
ΚΟΚ Άρθρο 30
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 80.6%
ΚΟΚ Άρθρο 30: Ισόπεδοι οδικοί κόμβοι και υποχρέωση παραχώρησης προτεραιότητας 1. Ο οδηγός που πλησιάζει σε ισόπεδο οδικό κόμβο καταβάλλει ιδιαίτερη προσοχή για να μην προκαλέσει επί του κόμβου κίνδυνο ή παρακώλυση της κυκλοφορίας, ρυθμίζοντας την ταχύτητα του οχήματός του, ώστε να μπορεί να διακόψει την πορεία αυτού, για να διέλθουν τα οχήματα που έχουν προτεραιότητα. 2. Ο οδηγός απαγορεύεται να εισέρχεται στον κόμβο, έστω και αν οι τυχόν υπάρχοντες φωτεινοί σηματοδότες το επιτρέπουν, όταν η πυκνότητα της κυκλοφορίας είναι τέτοια ώστε να ενδέχεται να υποχρεωθεί να παραμείνει στη διασταύρωση. 3. Ο οδηγός που έχει εισέλθει στον κόμβο όπου η κυκλοφορία ρυθμίζεται με φωτεινούς σηματοδότες, μπορεί να εξέλθει αυτού και πριν δοθεί το σήμα ελεύθερης κυκλοφορίας προς την κατεύθυνση την οποία θα ακολουθήσει, αν δεν παρεμποδίζεται εκ τούτου η διέλευση των λοιπών οχημάτων που χρησιμοποιούν την οδό και κινούνται προς την ανοικτή κατεύθυνση. 4. Στους κόμβους, η προτεραιότητα ορίζεται με κατάλληλη σήμανση. 5. Στους κόμβους χωρίς τέτοια σήμανση, η προτεραιότητα ανήκει σε αυτόν που έρχεται από τα δεξιά. Κατ ’ εξαίρεση: α) Αυτοί που κυκλοφορούν στους αυτοκινητόδρομους, εθνικές οδούς και οδούς ταχείας κυκλοφορίας έχουν προτεραιότητα. β) Αυτοί που εισέρχονται σε οδό από πεζόδρομο, χωματόδρομο, μονοπάτια, παρόδιο ιδιοκτησία, χώρο στάθμευσης και σταθμούς ανεφοδιασμού και εξυπηρέτησης παραχωρούν προτεραιότητα σε αυτούς που κινούνται στην οδό. γ) Αυτοί που εκκινούν ή κινούνται προς τα πίσω, όπου αυτό επιτρέπεται, παραχωρούν προτεραιότητα. δ) Τα τροχιοδρομικά οχήματα έχουν προτεραιότητα. ε) Τα σιδηροδρομικά οχήματα έχουν προτεραιότητα. 6. Οι ενδείξεις των φωτεινών σηματοδοτών κυκλοφορίας υπερισχύουν των ενδείξεων των πινακίδων σήμανσης, οι οποίες καθορίζουν την προτεραιότητα. 7. Οι παραβάσεις των παρ. 1 έως 6 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε3-Β. Εξαιρούνται οι παραβάσεις της περ . δ) της παρ. 5, που κατατάσσεται στην κατηγορία Ε3-Β και στην κατηγορία Σ και της περ. ε) της παρ. 5, που κατατάσσεται στην κατηγορία Ε4 και επιβάλλεται πρόστιμο χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ και επί τόπου αφαίρεση της άδειας οδήγησης για εξήντα (60) ημέρες. 8. Επιπλέον των διοικητικών κυρώσεων της παρ. 7, οι παραβάσεις της περ. ε) της παρ. 5 τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή έως δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ, εφόσον η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα σύμφωνα με το άρθρο 291 του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019, Α ’ 95) ή από άλλη ποινική διάταξη.
ΠΔ237 Άρθρο 4
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 80.3%
ΠΔ237 Άρθρο 4: 1. Η κατά τα προηγούµενα άρθρα ασφάλιση συνάπτεται από ασφαλιστές οι οποίοι νόµιµα ασκούν στην Ελλάδα επιχείρηση ασφάλισης ευθύνης από αυτοκίνητα και είναι µέλη της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιριών. Ασφαλιστικές επιχειρήσεις, που ασκούν νόµιµα στην Ελλάδα επιχείρηση ασφάλισης ευθύνης από αυτοκίνητα, γίνονται υποχρεωτικά µε µόνη την αίτησή τους µέλη της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος. Η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος υποχρεούται να δεχθεί ως µέλη ασφαλιστικές επιχειρήσεις που νόµιµα ασκούν επιχείρηση ασφάλισης ευθύνης από αυτοκίνητα και δεν µπορεί σε καµία περίπτωση να τις διαγράψει. 2. Σε περίπτωση αποδεδειγµένης αδυναµίας εξεύρεσης ασφαλιστικού καλύµµατος λόγω αυξηµένου κινδύνου ή ανεπάρκειας του ασφαλίστρου, σε τιµολογηµένο ή µη κλάδο ασφάλισης κατά περίπτωση, ο υπόχρεος σύµφωνα µε το άρθρο 2, υποβάλλει αµέσως αίτηση καθορισµού ασφαλίστρου και όρων ασφάλισης σε µόνιµη ειδική επιτροπή τιµολόγησης. Η επιτροπή αυτή συγκροτείται µε απόφαση του Υπουργού Εµπορίου στην οποία καθορίζονται οι λεπτοµέρειες λειτουργίας της. Πρόεδρος της επιτροπής είναι ο διευθυντής της ∆ιεύθυνσης Ασφαλιστικών Επιχειρήσεων και Αναλογιστικής του Υπουργείου Εµπορίου, αναπληρούµενος από το νόµιµο αναπληρωτή του και µέλη ένας αναλογιστής της οικείας διεύθυνσης και δύο εκπρόσωποι της Ένωσης των Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος. Η επιτροπή καθορίζει ειδικά ασφάλιστρα και ενδεχοµένως ειδικούς όρους ασφάλισης εκτιµώντας τη φύση, τη συχνότητα, το ύψος και κάθε άλλο περιστατικό που αφορά τον κίνδυνο. Η επιτροπή αποφασίζει κατά πλειοψηφία µέσα σε δέκα (10) ηµέρες. Η απόφαση αυτή ισχύει αφότου εγκριθεί από τον Υπουργό Εµπορίου. Αν η επιτροπή δεν εκδώσει απόφαση µέσα σε δέκα (10) ηµέρες, αποφασίζει ο Υπουργός Εµπορίου. Μετά την υποβολή της αίτησης στη µόνιµη ειδική επιτροπή ο αιτών υποβάλλει αµέσως αίτηση ασφάλισης στην ασφαλιστική επιχείρηση που επιλέγει, γνωστοποιώντας της και την έναρξη της διαδικασίας ειδικής τιµολόγησης. Η ασφαλιστική αυτή επιχείρηση δεν έχει δικαίωµα να αρνηθεί την ασφαλιστική κάλυψη, η οποία παρέχεται από το χρόνο υποβολής της αίτησης ασφάλισης, σύµφωνα µε τους όρους που καθορίζονται µε την ως άνω διαδικασία. 3. Ασφάλιση, σύµφωνα µε την έννοια αυτού του άρθρου αποτελούν και : α) η κατά τις διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 3 και 25 έως 32* του παρόντος διεθνής ασφάλιση (πράσινη κάρτα) β) η κατά τις διατάξεις των άρθρων 33 έως 35* συνοριακή ασφάλιση, και γ) η ασφάλιση των µελών αλληλασφαλιστικών συνεταιρισµών κατά της αστικής ευθύνης από ατυχήµατα αυτοκινήτων. Η παράγρ. 4 καταργείται από τον Ν. 2170/93, Άρθρο 16, παραγρ. 2 (Η παράγρ. 4 προέβλεπε ότι σε εξαιρετικές περιπτώσεις αυξηµένου κινδύνου καθοριζόταν ειδικό ασφάλιστρο εγκρινόµενο κατά τη διαδικασία του άρθρου 30 του Ν.∆. 400/70).
ΚΠΔ Άρθρο 540
Κώδικας Ποινικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 80.3%
ΚΠΔ Άρθρο 540: Προσδιορισμός αποζημίωσης Σε περίπτωση που γίνει δεκτή η αίτηση για αποζημίωση, επιδικάζεται στον αιτούντα αμετακλήτως κατ' αποκοπή αποζημίωση συνολικά για τεκμαρτή περιουσιακή ζημία και για ηθική βλάβη, η οποία δεν μπορεί να είναι κατώτερη των είκοσι (20) ευρώ ούτε ανώτερη των πενήντα (50) ευρώ την ημέρα και της οποίας το ύψος προσδιορίζεται αφού ληφθεί υπόψη και η οικονομική και οικογενειακή κατάσταση του δικαιούχου. Το κατώτερο και το ανώτερο όριο της αποζημίωσης μπορεί να αναπροσαρμόζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
ΚΟΚ Άρθρο 27
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 80.1%
ΚΟΚ Άρθρο 27: Αλλαγή κατεύθυνσης 1. Ο οδηγός, προκειμένου να αλλάξει κατεύθυνση προς τα δεξιά, κινείται έγκαιρα προς το δεξιό άκρο του οδοστρώματος και πραγματοποιεί τη στροφή κατά το δυνατόν κλειστή. 2. Προκειμένου ο οδηγός να αλλάξει κατεύθυνση προς τα αριστερά, πλησιάζει προοδευτικά προς τον άξονα του οδοστρώματος, αν είναι διπλής κατεύθυνσης και προς το αριστερό άκρο αυτού, αν είναι μονής κατεύθυνσης (μονόδρομος). Για να εισέλθει στην κάθετη οδό, πραγματοποιεί τη στροφή στο κέντρο της διασταύρωσης, ώστε το όχημα να εισέλθει στη δεξιά πλευρά του οδοστρώματος αυτής της οδού. Κατά την κίνηση αυτή ο οδηγός επιτρέπει τη διέλευση των οχημάτων που κινούνται αντίθετα στο οδόστρωμα που πρόκειται να εγκαταλείψει. 3. Αν ο οδηγός κατά την αλλαγή της κατεύθυνσης, πρόκειται να διασχίσει ειδική λωρίδα που προορίζεται για την κίνηση των μέσων μαζικής μεταφοράς, ποδηλάτων ή μοτοποδηλάτων, παραχωρεί προτεραιότητα σε αυτά. 4. Στις παρ. 1 και 2 και εφόσον ο οδηγός που προτίθεται να αλλάξει κατεύθυνση καταστήσει γνωστή την πρόθεσή του αυτή, σύμφωνα με τις παρ. 2 και 3 του άρθρου 25, περί κανόνων για τους ελιγμούς οχημάτων, οι οδηγοί που τον ακολουθούν και κινούνται στις παρακείμενες λωρίδες, τον διευκολύνουν με τη μείωση της ταχύτητας του οχήματός τους, ενώ αυτός δεν αλλάζει κατεύθυνση, αν δεν μπορεί να το πράξει με ασφάλεια. 5. Οι παραβάσεις των παρ. 1, 2 και 4 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε1-Β. Η παράβαση της παρ . 3 κατατάσσεται στην κατηγορία Ε1-Α και στην κατηγορία Σ.
ΚΟΚ Άρθρο 112
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 79.5%
ΚΟΚ Άρθρο 112: Εξουσιοδοτικές διατάξεις 1. Για την εφαρμογή του άρθρου 7, περί σήμανσης οδών με πινακίδες: α) Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών μπορεί να επεκταθεί και σε άλλες κατηγορίες οδών με αντίστοιχη χρωματική κωδικοποίηση για κάθε κατηγορία, η εφαρμογή των πληροφοριακών πινακίδων Π-80 έως Π-90γ. β) Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών καθορίζονται τα ειδικότερα ζητήματα τοποθέτησης πινακίδων της παρ. 9. 2. Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών καθορίζονται οι λεπτομέρειες και οι προδιαγραφές, τις οποίες πληρούν οι διάφορες σημάνσεις των εργασιών που εκτελούνται στις οδούς, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 13, περί σημάνσεων των εργασιών που εκτελούνται στις οδούς. 3. Για την εφαρμογή του άρθρου 14, περί εγκατάστασης μέσων σήμανσης και σηματοδότησης: α) Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών καθορίζονται οι τεχνικές προδιαγραφές, οι όροι και ο τρόπος της κατακόρυφης και οριζόντιας σήμανσης των οδών, της σηματοδότησής τους, της σήμανσης και σηματοδότησης των εκτελούμενων έργων, της δημιουργίας ειδικών διαμορφώσεων του οδοστρώματος, της τοποθέτησης κινητών εμποδίων και κάθε άλλη συναφής λεπτομέρεια. β) Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται μετά από πρόταση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, μπορεί να τροποποιείται ή να συμπληρώνεται το σύστημα κατακόρυφης και οριζόντιας σήμανσης και το σύστημα σηματοδότησης που προβλέπονται. γ) Με κοινή απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών και του αρμόδιου Υπουργού για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία σύμφωνα με το άρθρο 69 του ν. 4488/2017 (Α’ 137), λαμβάνονται μέτρα για τη διευκόλυνση της κυκλοφορίας ατόμων με αναπηρία, σύμφωνα με την πα ρ. 4. 4. Για την εφαρμογή του άρθρου 16, περί κανόνων οδικής συμπεριφοράς: α) Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών καθορίζονται οι προδιαγραφές για τα ειδικά μέσα συγκράτησης, καθώς και εξαιρέσεις από την υποχρέωση της παρ. 5. β) Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών καθορίζονται τα χαρακτηριστικά, οι προδιαγραφές, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παρ. 6. Με την ίδια απόφαση καθορίζονται και οι εξαιρέσεις από την υποχρέωση αυτή. γ) Με κοινή απόφαση των Υπουργών Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και Υποδομών και Μεταφορών λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα ώστε το μάθημα της οδικής κυκλοφορίας της παρ. 8, να διδάσκεται στα σχολεία, σε όλες τις βαθμίδες. 5. Για την εφαρμογή του άρθρου 17, περί οδηγών: α) Με κοινή απόφαση των Υπουργών Υποδομών και Μεταφορών, Εσωτερικών, Προστασίας του Πολίτη και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, εξειδικεύονται οι προϋποθέσεις τοποθέτησης συσκευών της υποπερ. αγ) της περ. α) της παρ. 1. Η απόφαση της παρούσας περίπτωσης εκδίδεται κατόπιν διαβούλευσης με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και σύμφωνα με τον Γενικό Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της Οδηγίας 95/46/ΕΚ, τον ν. 4624/2019 (Α’ 137) και τον ν. 4579/2018 (Α’ 201). β) Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών καθορίζονται οι όροι, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία θέσης σε κυκλοφορία του Λεωφορείου Αστικού Τύπου χωρίς οδηγό, της υποπερ. αε) της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 17, ειδικότερα τεχνικά θέματα για την ασφαλή κυκλοφορία του επί της καθορισμένης διαδρομής, καθώς και ο τρόπος υλοποίησης της κυκλοφορίας του λεωφορείου αυτού, ανά στάδια. γ) Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών καθορίζονται τα δικαιολογητικά που συνοδεύουν το σχετικό αίτημα, οι όροι, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία θέσης σε κυκλοφορία του οχήματος, καθώς και κάθε τεχνικό θέμα για την ασφαλή κυκλοφορία του οχήματος επί καθορισμένης διαδρομής της περ. β) της παρ. 1. δ) Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, ορίζεται σύστημα επιβολής διοικητικών ποινών (τρόπος επιβολής ποινής, ύψος ποινών, όργανα επιβολής ποινών, περιγραφή ποινών) σε όσους παραβαίνουν την παρ. 4. ε) Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού καθορίζονται τα σχετικά με τον τρόπο και τη διαδικασία επανεξέτασης των οδηγών, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παρ. 7. 6. Για την εφαρμογή του άρθρου 19, περί εκπομπών, ρύπων και θορύβων, με κοινή απόφαση των Υπουργών Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Υποδομών και Μεταφορών καθορίζονται το επιτρεπόμενα όρια περιεκτικότητας σε βλαπτικές ουσίες για την υγεία του ανθρώπου και σε προϊόντα αερίων που ρυπαίνουν το περιβάλλον, που εκπέμπονται από τα οδικά οχήματα, καθώς επίσης και τα επιτρεπόμενα όρια των θορύβων που προκαλούνται από αυτά. Όλα τα πιο πάνω όρια μπορούν να κλιμακώνονται ανάλογα με την ηλικία του κινητήρα και με άλλα τεχνικά χαρακτηριστικά του οχήματος. 7. Για την εφαρμογή του άρθρου 24, περί ορίων ταχύτητας, αρμοδιότητας καθορισμού τους, ελέγχου τήρησής τους, κατηγοριών παραβάσεων και περί κυρώσεων για μη τήρηση ορίων ταχύτητας, ελλιπούς εξοπλισμού επαγγελματικών οχημάτων και παρεμβάσεων σε αυτόν, κατοχής μηχανισμών παρεμπόδισης ελέγχου ταχύτητας, μη ορθής χρήσης Ελαφρού Προσωπικού Ηλεκτρικού Οχήματος: α) Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών καθορίζονται τα ανώτατα επιτρεπόμενα όρια ταχύτητας για τα φορτηγά αυτοκίνητα και τους συνδυασμούς αυτών, που μεταφέρουν επικίνδυνα φορτία, που είναι χαμηλότερα εκείνων της παρ. 2, αναλόγως της επικινδυνότητας του μεταφερομένου φορτίου και των τεχνικών προδιαγραφών του μεταφορικού μέσου. β) Με κοινή απόφαση των Υπουργών Προστασίας του Πολίτη και Υποδομών και Μεταφορών μπορούν να μεταβάλλονται τα οριζόμενα όρια ταχύτητας. γ) Με βάση μελέτες που έχουν εκπονηθεί ή εγκριθεί από ή για λογαριασμό των αρμόδιων τεχνικών υπηρεσιών και με απόφαση του οικείου δημοτικού ή περιφερειακού συμβουλίου και μετά από έγκριση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης σύμφωνα με τις διαδικασίες της παρ. 1 του άρθρου 55, περί μέτρων ρύθμισης οδικής κυκλοφορίας δύναται να καθορίζονται και να μεταβάλλονται τα ανώτατα όρια ταχύτητας στις οδούς για τις οποίες έχουν την αρμοδιότητα επίβλεψης και συντήρησης. Τα όρια αυτά είναι κατώτερα των ανωτάτων ορίων που προβλέπονται στην παρ. 2 του άρθρου 24. Ειδικά στις περιπτώσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 24, τα όρια μπορούν να ανέρχονται έως και τα πενήντα (50) χιλιόμετρα την ώρα. δ) Για τους αυτοκινητοδρόμους, όπως ορίζονται με τις σχετικές αποφάσεις του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, τα όρια ταχύτητας, εκτός των ανωτάτων επιτρεπόμενων ορίων, που προβλέπονται από το άρθρο αυτό, καθορίζονται και μεταβάλλονται ύστερα από μελέτη και με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών. ε) Για τις οδούς ταχείας κυκλοφορίας και το πρωτεύον εθνικό οδικό δίκτυο, όπως αυτό ορίζεται με τις σχετικές αποφάσεις του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, τα όρια ταχύτητας, εκτός των ανωτάτων επιτρεπόμενων ορίων του παρόντος, καθορίζονται και μεταβάλλονται ύστερα από μελέτη τω
ΚΟΚ Άρθρο 114
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 79.5%
ΚΟΚ Άρθρο 114: Μεταβατικές διατάξεις 1. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2026 διατηρείται το γενικό όριο ταχύτητας των πενήντα (50) χιλιομέτρων την ώρα σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 20 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ν. 2696/1999, Α ’ 57). Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2026 διατηρείται το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας των σαράντα (40) χιλιομέτρων, για τα φορτηγά οχήματα που μεταφέρουν πρόσωπα εντός κατοικημένων περιοχών. 2. Η αφαίρεση της άδειας οδήγησης για επτά (7) έτη της υποπερ. βε) της περ. β) της παρ. 3 του άρθρου 110 του παρόντος, εφαρμόζεται και για τις παραβάσεις της παρ. 6 του άρθρου 28 του ν. 4530/2018 (Α’ 59) που βεβαιώθηκαν στο χρονικό διάστημα από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του ν. 4530/2018 έως την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος. 3. Μέχρι τη θέση σε ισχύ της κοινής απόφασης της παρ. 40 του άρθρου 112 του παρόντος εξακολουθεί να ισχύει η υπό στοιχεία οικ. 21504/2601/25.4.2007 κοινή απόφαση των Υπουργών Μεταφορών και Επικοινωνιών και Δημόσιας Τάξης «Σύστημα Ελέγχου Συμπεριφοράς Οδηγών Αυτοκινήτων, Μοτοσικλετών και Μοτοποδηλάτων (Σ.Ε.Σ.Ο.)» (Β’ 623) και παραβάσεις που έχουν τελεσθεί υπό την ισχύ της λαμβάνονται υπόψη κατά την εφαρμογή των κυρώσεων του άρθρου 110, περί συστήματος ελέγχου συμπεριφοράς των οδηγών. 4. Κανονιστικές πράξεις που έχουν εκδοθεί κατ’ εξουσιοδότηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ν. 2696/1999, Α ’ 57), εξακολουθούν να ισχύουν.
ΠΔ237 Άρθρο 27Α
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 79.5%
ΠΔ237 Άρθρο 27Α: µε το οποίο προστίθεται 1. Ο κατά το άρθρο 1 του παρόντος Οργανισµός Αποζηµίωσης είναι υπεύθυνος για την ικανοποίηση των ζηµιωθέντων που διαµένουν στην Ελλάδα και έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζηµία από την κυκλοφορία οχηµάτων σε άλλο κράτος µέλος ή σε τρίτη χώρα, της οποίας το Γραφείο ∆ιεθνούς Ασφάλισης συµµετέχει στο σύστηµα πράσινων καρτών, από οχήµατα ασφαλισµένα και συνήθως σταθµεύοντα σε άλλο κράτος µέλος εκτός του κράτους διαµονής τους, εφ’ όσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παρακάτω παραγράφου. 2. Ο «Οργανισµός αποζηµίωσης» διακανονίζει σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του τόπου του ατυχήµατος και καταβάλλει αποζηµιώσεις στους ανωτέρω ζηµιωθέντες, ύστερα από αίτησή τους και εφ’ όσον : α) εντός τριών µηνών από την ηµεροµηνία που ο ζηµιωθείς υπέβαλε την αίτηση στην ασφαλιστική επιχείρηση του οχήµατος η κυκλοφορία του οποίου προκάλεσε το ατύχηµα ή στον αντιπρόσωπο για τον διακανονισµό των ζηµιών, η ασφαλιστική επιχείρηση ή ο αντιπρόσωπος για τον διακανονισµό των ζηµιών δεν έχουν δώσει αιτιολογηµένη απάντηση στους ισχυρισµούς που προβάλλονται στην αίτηση, ή β) η ασφαλιστική επιχείρηση δεν έχει διορίσει αντιπρόσωπο για τον διακανονισµό των ζηµιών στην Ελλάδα. Στην περίπτωση αυτή δεν µπορούν να υποβάλουν αίτηση στον «Οργανισµό αποζηµίωσης», αν έχουν υποβάλει αίτηση αποζηµίωσης απ’ ευθείας στην ασφαλιστική επιχείρηση του οχήµατος, η κυκλοφορία του οποίου προκάλεσε το ατύχηµα και έχουν λάβει αιτιολογηµένη απάντηση εντός τριών µηνών. 3. Ο «Οργανισµός αποζηµίωσης» µε την υποβολή της αίτησης αποζηµιώσεως, σύµφωνα µε τα ανωτέρω, πρέπει να ενηµερώσει αµέσως : α) την ασφαλιστική επιχείρηση του οχήµατος η κυκλοφορία του οποίου προκάλεσε το ατύχηµα ή τον αντιπρόσωπο για τον διακανονισµό των ζηµιών, β) τον οργανισµό αποζηµίωσης του κράτους µέλους που είναι εγκατεστηµένη η ασφαλιστική επιχείρηση που έχει εκδώσει το ασφαλιστήριο, γ) τον υπαίτιο του ατυχήµατος, όταν είναι γνωστός, ότι του υπεβλήθη αίτηση αποζηµίωσης εκ µέρους του ζηµιωθέντος και ότι πρόκειται να απαντήσει σ’ αυτήν εντός δύο (2) µηνών από της υποβολής της. 4. Ο «Οργανισµός αποζηµίωσης» µε βάση τις πληροφορίες που του παρέχει ο ζηµιωθείς, µετά την πάροδο της ανωτέρω προθεσµίας των δύο (2) µηνών, διακανονίζει σύµφωνα µε τη νοµοθεσία του τόπου ατυχήµατος και καταβάλει την αποζηµίωση, εφόσον υποχρεούται προς τούτο. Ωστόσο δεν επιτρέπεται στον «Οργανισµό Αποζηµίωσης» να απαιτεί, προκειµένου να καταβάλει την αποζηµίωση, να αποδείξει ο ζηµιωθείς καθ’ οιονδήποτε τρόπο, ότι ο υπόχρεος αδυνατεί ή αρνείται να πληρώσει, µε την επιφύλαξη των παρ. 2 και 10 του παρόντος. 5. Ο «Οργανισµός αποζηµίωσης» µε την καταβολή της αποζηµίωσης µπορεί να απαιτήσει από τον οργανισµό αποζηµίωσης στο κράτος µέλος στο οποίο είναι εγκατεστηµένη η επιχείρηση που εξέδωσε το ασφαλιστήριο, να του επιστρέψει το ποσό που καταβλήθηκε ως αποζηµίωση, κατ’ εφαρµογή της συµφωνίας που έχει συναφθεί µεταξύ των οργανισµών αποζηµίωσης στα κράτη µέλη. 6. Ο «Οργανισµός αποζηµίωσης» υποκαθίσταται σε όλα τα εξ αιτίας του ατυχήµατος δικαιώµατα του ζηµιωθέντος, έναντι του υπαιτίου του ατυχήµατος ή της ασφαλιστικής επιχείρησής του, µέχρι του ποσού που κατέβαλε στον ανωτέρω ζηµιωθέντα για οποιαδήποτε ζηµιά ή σωµατική βλάβη που υπέστη ή µέχρι του ποσού που κατέβαλε σε Οργανισµό Αποζηµίωσης άλλου κράτους µέλους. 7. Η αποζηµίωση που καταβάλλεται από τον Οργανισµό Αποζηµίωσης περιορίζεται στην συµπλήρωση του ποσού που υποχρεούται να καταβάλει ασφαλιστικό Ταµείο ή άλλος Οργανισµός κοινωνικής ασφάλισης για την αυτή αιτία στον ζηµιωθέντα. 8. Ο «Οργανισµός αποζηµίωσης», είναι υπεύθυνος για την ικανοποίηση των ζηµιωθέντων που διαµένουν στην Ελλάδα και έχουν υποστεί ατύχηµα σε άλλο κράτος – µέλος : α) από όχηµα του οποίου δεν µπορεί να αναγνωρισθεί η ταυτότητα, β) σε περίπτωση που δεν µπορεί να διαπιστωθεί η ταυτότητα της ασφαλιστικής επιχείρησης του οχήµατος που προκάλεσε το ατύχηµα, γ) σε περίπτωση ανασφάλιστων οχηµάτων τρίτων χωρών των οποίων το Εθνικό Γραφείο ∆ιεθνούς Ασφάλισης Αυτοκινήτων έχει προσχωρήσει στο σύστηµα Πράσινης κάρτας. Η αποζηµίωση καταβάλλεται σύµφωνα µε την διαδικασία που προβλέπεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου. 9. Ο «Οργανισµός αποζηµίωσης», έχει αναγωγικό δικαίωµα για το ποσό της αποζηµίωσης που κατέβαλε σύµφωνα µε την παράγραφο 8 του παρόντος από : α) από το Επικουρικό κεφάλαιο του κράτους µέλους της συνήθους στάθµευσης του αυτοκινήτου, στην περίπτωση που δεν µπορεί να διαπιστωθεί η ταυτότητα της ασφαλιστικής επιχείρησης. β) από το Επικουρικό κεφάλαιο του κράτους µέλους που συνέβη το ατύχηµα, στην περίπτωση που δεν µπορεί να αναγνωρισθεί η ταυτότητα του οχήµατος. γ) από το Επικουρικό Κεφάλαιο του κράτους µέλους όπου συνέβη το ατύχηµα σε περίπτωση ανασφάλιστων οχηµάτων τρίτων χωρών κατά την έννοια της παραγράφου 8 του παρόντος άρθρου. 10. Ο «Οργανισµός αποζηµίωσης», δεν παρεµβαίνει ή σταµατάει την οποιαδήποτε παρέµβασή του, όταν εν τω µεταξύ η ασφαλιστική επιχείρηση του υπευθύνου ή ο αντιπρόσωπος της έχει προβεί στις σχετικές ενέργειες. Επίσης στην περίπτωση που ο ζηµιωθείς έχει ασκήσει ευθεία αγωγή κατά της ασφαλιστικής επιχείρησης, τότε δεν µπορεί να απαιτήσει αποζηµίωση από τον «Οργανισµό αποζηµίωσης». 11. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης τροποποιείται ανάλογα και συµπληρώνεται η Υ.Α. Κ4-4523/86 του Υφυπουργού Εµπορίου «Οργάνωση και Λειτουργία του Γραφείου ∆ιεθνούς Ασφάλισης» (ΦΕΚ/ ΤΑΕ και ΕΠΕ 3087/23-10-1986).
ΠΔ237 Άρθρο 19Α
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 79.3%
ΠΔ237 Άρθρο 19Α: Προστασία ζημιωθέντων - ζημίες στο κράτος συνήθους διαμονής - αφερεγγυότητα ασφαλιστή 1. Με την επιφύλαξη της παρ. 3 του άρθρου 242 του ν. 4364/2016 (Α’ 13), περί του τρόπου αποζημίωσης των δικαιούχων βεβαιωμένων απαιτήσεων από ασφαλίσεις αστικής ευθύνης αυτοκινήτων, το Επικουρικό Κεφάλαιο παρέχει αποζημίωση, σε ζημιωθέντες που έχουν συνήθη τόπο διαμονής στην Ελλάδα, για ατυχήματα που συμβαίνουν στην Ελλάδα, τουλάχιστον έως τα όρια της υποχρεωτικής ασφάλισης, για υλικές ζημίες ή σωματικές βλάβες που προκαλούνται από όχημα που έχει ασφαλισθεί: α) σε ασφαλιστική επιχείρηση που εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος και τελεί, είτε υπό διαδικασία πτώχευσης, είτε υπό διαδικασία εκκαθάρισης της περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 268 της Οδηγίας 2009/138/ΕΚ, ή β) σε ασφαλιστική επιχείρηση που εδρεύει στην Ελλάδα και τελεί σε διαδικασία ασφαλιστικής εκκαθάρισης της περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 221 του ν. 4364/2016. 2. Αν τίθεται σε ασφαλιστική εκκαθάριση ασφαλιστική επιχείρηση που εδρεύει στην Ελλάδα, το Επικουρικό Κεφάλαιο υποχρεούται να γνωστοποιήσει το γεγονός αυτό σε όλους τους οργανισμούς των κρατών μελών του άρθρου 10α της Οδηγίας 2009/103/ΕΚ. 3. Ο ζημιωθείς της παρ. 1 μπορεί να αιτηθεί αποζημίωση απευθείας από το Επικουρικό Κεφάλαιο. 4. Το Επικουρικό Κεφάλαιο γνωστοποιεί την παραλαβή της εν λόγω αίτησης ανά περίπτωση: α. στον ασφαλιστικό εκκαθαριστή της ασφαλιστικής επιχείρησης που εδρεύει στην Ελλάδα, β. στον αντίστοιχο οργανισμό του κράτους μέλους καταγωγής της ασφαλιστικής επιχείρησης που τελεί υπό πτώχευση ή εκκαθάριση, καθώς και στην ίδια την ασφαλιστική επιχείρηση που τελεί υπό πτώχευση ή εκκαθάριση ή στον διαχειριστή ή τον εκκαθαριστή αυτής. 5. Για την εφαρμογή του παρόντος, το Επικουρικό Κεφάλαιο συνεργάζεται εγκαίρως: α) με τους αντίστοιχους οργανισμούς άλλων κρατών μελών, β) με άλλους οργανισμούς που έχουν ιδρυθεί ή εγκριθεί δυνάμει του άρθρου 25α της Οδηγίας 2009/103/ΕΚ σε άλλα κράτη μέλη, γ) με άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλιστικών επιχειρήσεων που υπόκεινται σε διαδικασία πτώχευσης ή εκκαθάρισης, τον διαχειριστή ή εκκαθαριστή τους ή τον ασφαλιστικό εκκαθαριστή, και δ) με τις αρμόδιες αρχές της Ελλάδας ή άλλων κρατών μελών, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας του παρόντος. Η συνεργασία αυτή περιλαμβάνει κατά περίπτωση την αίτηση, την παραλαβή, καθώς και την παροχή πληροφοριών, σχετικά με λεπτομέρειες επί συγκεκριμένων απαιτήσεων, που αφορούν την εφαρμογή του παρόντος άρθρου και του άρθρου 10α της Οδηγίας 2009/103/ΕΚ. 6. Ο ασφαλιστικός εκκαθαριστής της ασφαλιστικής επιχείρησης της περ. β) της παρ. 1, αν η αίτηση αποζημίωσης διαβιβαστεί σε αυτόν από το Επικουρικό Κεφάλαιο, υποχρεούται, εντός ενός (1) μηνός από την παραλαβή της, να ενημερώσει αιτιολογημένα το Επικουρικό Κεφάλαιο σχετικά με το εάν αποδέχεται ή αρνείται, εν όλω ή εν μέρει, την ευθύνη για την αξίωση που αφορά την εν λόγω αίτηση, παρέχοντας τις εξής πληροφορίες: α) αιτιολογημένη προσφορά αποζημίωσης, αν έχει διαπιστώσει ότι αποδέχεται την απαίτηση από ασφάλιση, η αξίωση δεν αμφισβητείται και η ζημιά έχει ποσοτικοποιηθεί εν όλω ή εν μέρει, προσδιορίζοντας το ύψος της ασφαλιστικής απαίτησης που έγινε δεκτό, ή β) αιτιολογημένη απάντηση στα σημεία που αναφέρονται στην ασφαλιστική απαίτηση, όταν έχει διαπιστώσει ότι η ευθύνη απορρίπτεται ή δεν έχει προσδιοριστεί με σαφήνεια ή δεν έχουν ποσοτικοποιηθεί πλήρως οι ζημιές. 7. Ο ασφαλιστικός εκκαθαριστής της ασφαλιστικής επιχείρησης της περ. β) της παρ. 1, αν η αίτηση αποζημίωσης προέρχεται από οργανισμό άλλου κράτους μέλους, στο πλαίσιο του άρθρου 10α της Οδηγίας 2009/103/ΕΚ, υποχρεούται εντός της προθεσμίας που τίθεται από τον εν λόγω οργανισμό, και πάντως το αργότερο εντός ενός (1) μηνός από την παραλαβή της αίτησης, να ενημερώσει αιτιολογημένα τον οργανισμό που αιτείται την αποζημίωση σχετικά με το εάν αποδέχεται ή αρνείται, εν όλω ή εν μέρει, την ευθύνη για την αξίωση που αφορά την εν λόγω αίτηση, παρέχοντας τις εξής πληροφορίες: α) αιτιολογημένη προσφορά αποζημίωσης αν έχει διαπιστώσει ότι αποδέχεται την απαίτηση από ασφάλιση, η αξίωση δεν αμφισβητείται και η ζημιά έχει ποσοτικοποιηθεί εν όλω ή εν μέρει, προσδιορίζοντας το ύψος της ασφαλιστικής απαίτησης που έγινε δεκτό, ή β) αιτιολογημένη απάντηση στα σημεία που αναφέρονται στην ασφαλιστική απαίτηση, όταν έχει διαπιστώσει ότι η ευθύνη απορρίπτεται ή δεν έχει προσδιοριστεί με σαφήνεια ή δεν έχουν ποσοτικ οποιηθεί πλήρως οι ζημιές. 8. Το Επικουρικό Κεφάλαιο, βάσει, μεταξύ άλλων, πληροφοριών που λαμβάνει, κατόπιν αιτήματός του, από τον ζημιωθέντα, παρέχει σε αυτόν, εντός τριών (3) μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία ο ζημιωθείς υπέβαλε την αίτησή του για αποζημίωση: α) αιτιολογημένη προσφορά αποζημίωσης αν έχει διαπιστώσει ότι υποχρεούται να καταβάλει αποζημίωση, η αξίωση δεν αμφισβητείται και η ζημιά έχει ποσοτικοποιηθεί εν όλω ή εν μέρει, προσδιορίζοντας το ύψος της ασφαλιστικής απαίτησης που έγινε δεκτό, ή β) αιτιολογημένη απάντηση στα σημεία που αναφέρονται στην ασφαλιστική απαίτηση, όταν έχει διαπιστώσει ότι δεν υποχρεούται να καταβάλει αποζημίωση, διότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των περ. α) και β) της παρ. 1 του παρόντος, ή όταν η ευθύνη απορρίπτεται ή δεν έχει προσδιοριστεί με σαφήνεια ή δεν έχουν ποσοτικοποιηθεί πλήρως οι ζημιές. 9. Το Επικουρικό Κεφάλαιο, αν οφείλεται αποζημίωση, είτε εν όλω είτε εν μέρει, υποχρεούται να την καταβάλει στον ζημιωθέντα χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση και πάντως το αργότερο εντός τριών (3) μηνών από την αποδοχή από τον ζημιωθέντα της αιτιολογημένης προσφοράς αποζημίωσης. 10. Το Επικουρικό Κεφάλαιο γνωστοποιεί την καταβολή αποζημίωσης προς τον ζημιωθέντα, βάσει του παρόντος, ανά περίπτωση: α) όταν η ασφαλιστική επιχείρηση εδρεύει στην Ελλάδα, στον ασφαλιστικό εκκαθαριστή της, οπότε και απαλλάσσεται για το ύψος του ποσού που κατέβαλε, από την αντίστοιχη υποχρέωσή του στο πλαίσιο της παρ. 3 του άρθρου 242 του ν. 4364/2016, β) όταν η ασφαλιστική επιχείρηση εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος, στον αντίστοιχο οργανισμό του κράτους μέλους καταγωγής της ασφαλιστικής επιχείρησης, καθώς και στην ίδια την ασφαλιστική επιχείρηση που τελεί υπό πτώχευση ή εκκαθάριση ή στον διαχειριστή ή τον εκκαθαριστή αυτής. 11. α) Όταν η ασφαλιστική επιχείρηση εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος, το Επικουρικό Κεφάλαιο, αφού αποζημιώσει τον ζημιωθέντα σύμφωνα με τις παρ. 1 έως 10, δικαιούται να ζητήσει την πλήρη επιστροφή του ποσού που κατέβαλε ως αποζημίωση από τον αντίστοιχο οργανισμό του κράτους μέλους καταγωγής της ασφαλιστικής επιχείρησης. β) Όταν η ασφαλιστική επιχείρηση εδρεύει στην Ελλάδα, το Επικουρικό Κεφάλαιο οφείλει, μετά από σχετική αίτηση, να καταβάλει εντός εύλογου χρονικού διαστήματος που δεν υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες από την παραλαβή αυτής, στον αντίστοιχο οργανισμό του κράτους μέλους συνήθους διαμονής του ζημιωθέντος, την αποζημίωση που ο εν λόγω οργανισμός κατέβαλε σε αυτόν, εκτός αν υπάρχει διαφορετική έγγραφη συμφωνία μεταξύ του Επικουρικού Κεφαλαίου και του αντίστοιχου οργανισμού του άλλο
ΚΟΚ Άρθρο 108
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 79.0%
ΚΟΚ Άρθρο 108: Κατηγοριοποίηση παραβάσεων 1. Οι παραβάσεις του παρόντος κατατάσσονται ανάλογα με την επικινδυνότητά τους για τη ζωή, την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα των χρηστών του οδικού δικτύου, την υποχρέωση για ιδιαίτερη μέριμνα και προστασία για τα άτομα με αναπηρία, την πρόληψη της πρόκλησης τροχαίων ατυχημάτων, καθώς και τις επιπτώσεις της παράβασης στην οδική ασφάλεια, στις εξής κατηγορίες: α) κατηγορία Ε1, β) κατηγορία Ε2, γ) κατηγορία Ε3, δ) κατηγορία Ε4, ε) κατηγορία Σ (αντικοινωνικής οδικής συμπεριφοράς). 2. Η κάθε μία από τις κατηγορίες των περ. α), β), γ) της πα ρ. 1 διακρίνεται σε δύο υποκατηγορίες, ως εξής: α) υποκατηγορία Α, για την οποία επιβάλλεται μόνο διοικητικό πρόστιμο, και β) υποκατηγορία Β για την οποία επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο και διοικητικό μέτρο. 3. Οι παραβάσεις του παρόντος που υποδηλώνουν αντικοινωνική οδική συμπεριφορά, κατατάσσονται, επιπλέον των κατηγοριών των παρ. 1 και 2, και στην κατηγορία Σ. Στις παραβάσεις του προηγούμενου εδαφίου, πέραν του διοικητικού προστίμου και του διοικητικού μέτρου που επιβάλλεται βάσει της κατηγορίας και υποκατηγορίας στην οποία κατατάσσονται, επιβάλλεται και επιπλέον διοικητικό μέτρο. 4. Στην κατηγορία Ε4 κατατάσσονται παραβάσεις με ιδιαίτερες επιπτώσεις για την οδική ασφάλεια. Για τις παραβάσεις που εντάσσονται στην κατηγορία αυτή, επιβάλλονται το διοικητικό πρόστιμο και το διοικητικό μέτρο που αναφέρεται στη συγκεκριμένη σχετική διάταξη. β) Κάποιες εκ των παραβάσεων επιφέρουν επιπλέον ή μόνο ποινικές κυρώσεις που επιβάλλονται από το δικαστήριο, όπως αναφέρονται στα επιμέρους άρθρα του παρόντος. 5. Για κάθε παράβαση που ανήκει στην ίδια κατηγορία και υποκατηγορία επιβάλλονται οι παρακάτω διοικητικές κυρώσεις: α) Παράβαση κατηγορίας Ε1: αα) Ε1-Α επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο τριάντα (30) ευρώ, αβ) Ε1-Β επιβάλλεται το διοικητικό πρόστιμο της υποκατηγορίας Ε1-Α και το διοικητικό μέτρο αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για δέκα (10) ημέρες. β) Παράβαση κατηγορίας Ε2: βα) Ε2-Α επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο εκατόν πενήντα (150) ευρώ, ββ) Ε2-Β επιβάλλεται το διοικητικό πρόστιμο της υποκατηγορίας Ε2-Α και το διοικητικό μέτρο αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για είκοσι (20) ημέρες. γ) Παράβαση κατηγορίας Ε3: γα) Ε3-Α επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο τριακοσίων πενήντα (350) ευρώ, γβ) Ε3-Β επιβάλλεται το διοικητικό πρόστιμο της υποκατηγορίας Ε3-Α και το διοικητικό μέτρο αφαίρεσης της άδειας οδήγησης και των στοιχείων κυκλοφορίας του οχήματος για τριάντα (30) ημέρες, τηρουμένης της παρ. 1 του άρθρου 106, περί επιβολής διοικητικών μέτρων. δ) Για τις παραβάσεις της κατηγορίας Σ, πέραν των κυρώσεων που επιβάλλονται σύμφωνα με τις περ. α) έως γ), επιβάλλεται επιπρόσθετα και το διοικητικό μέτρο αφαίρεσης της άδειας οδήγησης του οδηγού για σαράντα (40) ημέρες. 6. Στις επιμέρους διατάξεις του παρόντος αναφέρονται οι παραβάσεις που επιφέρουν, πέραν των διοικητικών κυρώσεων, και ποινικές κυρώσεις ή που επιφέρουν μόνο ποινικές κυρώσεις που επιβάλλονται από το δικαστήριο.
ΑΚ Άρθρο 716
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 78.8%
ΑΚ Άρθρο 716: Αν ο εντολοδόχος υποκατέστησε άλλον χωρίς δικαίωμα, ευθύνεται για το πταίσμα του άλλου σαν να ήταν δικό του πταίσμα. Αν υποκατέστησε άλλον έχοντας το σχετικό δικαίωμα, ο εντολοδόχος ευθύνεται μόνο για πταίσμα ως προς την εκλογή του υποκατάστατου και ως προς τις οδηγίες που του έδωσε. Και στις δύο περιπτώσεις ο εντολέας μπορεί ν' ασκήσει απευθείας κατά του υποκαταστάτου τις αγωγές που έχει εναντίον του ο εντολοδόχος.
ΑΚ Άρθρο 915
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 78.2%
ΑΚ Άρθρο 915: Περιπτώσεις μη καταλογισμού "Δεν ευθύνεται όποιος ζημίωσε άλλον χωρίς να έχει συνείδηση των πράξεών του ή ενώ βρισκόταν σε ψυχική ή διανοητική διαταραχή που περιόριζε αποφασιστικά τη λειτουργία της κρίσης και της βούλησής του". Όποιος κατά την επαγωγή της ζημίας έφερε τον εαυτό του σ ε τέτοια κατάσταση με χρήση οινοπνευματωδών ποτών ή άλλων παραπλήσιων μέσων, ευθύνεται για τη ζημία, εκτός αν περιήλθε στην κατάσταση αυτή χωρίς υπαιτιότητά του.
ΚΟΚ Άρθρο 2
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 77.8%
ΚΟΚ Άρθρο 2: Αντικείμενο Αντικείμενο του παρόντος είναι ιδίως: α) η θέσπιση διατάξεων για την ασφαλή συνύπαρξη πεζών και οχημάτων στο οδικό δίκτυο της χώρας και τη διαμόρφωση συνθηκών βιώσιμης αστικής κινητικότητας, β) ο εξορθολογισμός και η κατηγοριοποίηση των παραβάσεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ανάλογα με την επικινδυνότητα και τον αντίκτυπό τους στη λοιπή κυκλοφορία, γ) η τροποποίηση ρυθμίσεων που αφορούν στη φόρτωση των οχημάτων, την ασφαλή κυκλοφορία μοτοσικλετών, μοτοποδηλάτων και Ελαφρών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων (Ε.Π.Η.Ο.) και στην αποσύνδεση των κυρώσεων για παραβάσεις οδικής συμπεριφοράς από το όχημα, δ) η διευθέτηση ζητημάτων που προέκυψαν, λόγω διατάξεων που αποδείχθηκαν προβληματικές στην εφαρμογή τους ή ασαφών διατάξεων που αφορούν στην υποτροπιάζουσα οδική συμπεριφορά και ε) η επικαιροποίηση του υφισταμένου πλαισίου, ώστε να ανταποκρίνονται στην πρόοδο της τεχνολογίας και το σύγχρονο μοντέλο μετακίνησης και μεταφοράς.
ΑΚ Άρθρο 298
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 77.8%
ΑΚ Άρθρο 298: Η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία), καθώς και το διαφυγόν κέρδος. Τέτοιο κέρδος λογίζεται εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί.
ΠΔ237 Άρθρο 29
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 77.7%
ΠΔ237 Άρθρο 29: 1. Η υποχρέωση µέλους ή του Γραφείου ∆ιεθνούς Ασφάλισης από την έκδοση πιστοποιητικού διεθνούς ασφάλισης περιορίζεται στο ασφαλιστικό ποσό που ορίζεται στην παράγραφο 5 του άρθρου 6. Το Γραφείο ∆ιεθνούς Ασφάλισης καταβάλλει το ποσό που υπερβαίνει το κατά το προηγούµενο εδάφιο ασφαλιστικό ποσό. Σε περίπτωση ατυχήµατος, το µέλος που το καλύπτει είναι υποχρεωµένο, µέσα σε 10 εργάσιµες ηµέρες από τότε που θα ειδοποιηθεί από το Γραφείο ∆ιεθνούς Ασφάλισης, να καταβάλει σε αυτό το ισόποσο του παραπάνω ορίου ευθύνης του. 2. Ποσά που δεν καταβάλλονται από µέλος σε εκπλήρωση της κατά την προηγούµενη παράγραφο υποχρέωσής του, καταβάλλονται στο Γραφείο ∆ιεθνούς Ασφάλισης από τα λοιπά µέλη ανάλογα µε την παραγωγή ασφαλίστρων του κλάδου αστικής ευθύνης αυτοκινήτων που είχαν κατά την προηγούµενη του ατυχήµατος χρήση, µε την επιφύλαξη του δικαιώµατος αναγωγής του Γραφείου ∆ιεθνούς Ασφάλισης κατά του υπόχρεου µέλους. 3. Αν το µέλος παραβεί τις υποχρεώσεις του των παραγράφων 1 και 2, υπόκειται στις κυρώσεις των διατάξεων του άρθρου 38. 4. Με απόφαση της ∆ιαχειριστικής του Επιτροπής, το Γραφείο ∆ιεθνούς Ασφάλισης µπορεί να αρνηθεί τη χορήγηση πιστοποιητικών διεθνούς ασφάλισης, σε µέλος που δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του σύµφωνα µε το νόµο αυτόν και µε τις σχετικές υπουργικές αποφάσεις και να ζητήσει από το µέλος να διακόψει την έκδοση πιστοποιητικών διεθνούς ασφάλισης, τα οποία του έχουν χορηγηθεί και να επιστρέψει το απόθεµα των εντύπων αυτών, τα οποία έχει στην κατοχή του. 5. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 µέχρι και 3 του παρόντος άρθρου δεν εφαρµόζονται για τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις – µέλη του Γραφείου ∆ιεθνούς Ασφάλισης που ασκούν τον κλάδο ασφάλισης αστικής ευθύνης για ατυχήµατα από αυτοκίνητα µε καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχ. στ' του παρόντος. Οι υποχρεώσεις των ανωτέρω μελών που απορρέουν από την έκδοση πιστοποιητικού διεθνούς ασφάλισης (πράσινης κάρτας) του Ελληνικού Γραφείου ρυθμίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 27 του παρόντος και το Τμήμα ΙΙ της Ενοποιημένης Συμφωνίας.
ΚΟΚ Άρθρο 44
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 77.6%
ΚΟΚ Άρθρο 44: Ειδικοί κανόνες για τους οδηγούς ποδηλάτων, μοτοποδηλάτων, μοτοσικλετών, τρίτροχων οχημάτων και Ελαφρών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων 1. Οι οδηγοί ποδηλάτων, μοτοποδηλάτων, μοτοσικλετών, τρίτροχων οχημάτων και Ελαφρών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων (Ε.Π.Η.Ο.) απαγορεύεται να: α) ρυμουλκούνται από άλλο όχημα, β) ρυμουλκούν ή ωθούν διάφορα αντικείμενα. Εξαιρούνται της απαγόρευσης οι οδηγοί ποδηλάτων, γ) μεταφέρουν αντικείμενα, τα οποία εμποδίζουν την οδήγηση του οχήματός τους ή εκθέτουν σε κίνδυνο τους λοιπούς χρήστες της οδού, δ) κινούνται ανά δύο (2) ή και πλείονες παράλληλα, ε) σύρουν μαζί τους ζώα δεμένα με λουρί, στ) χρησιμοποιούν εν κινήσει ακουστικά που έχουν συνδεθεί με φορητά ραδιόφωνα και άλλες παρεμφερείς ηχητικές συσκευές. Από τη διάταξη αυτή εξαιρούνται ακουστικά και κεφαλόφωνα ανοικτής ακρόασης φορητών συσκευών ραδιοεπικοινωνίας, που χρησιμοποιούνται για την επικοινωνία σε μικρή απόσταση μεταξύ των οδηγών ποδηλάτων, μοτοποδηλάτων, μοτοσικλετών και Ε.Π.Η.Ο. ή μεταξύ των οδηγών των οχημάτων αυτών και σταθμών βάσης ή άλλων κινητών σταθμών ραδιοδικτύων, καθώς επίσης και μεταξύ των οδηγών εκπαιδευτικών μοτοποδηλάτων και μοτοσικλετών και των εκπαιδευτικών αυτοκινήτων κατά τις φάσεις της εκπαίδευσης ή της εξέτασης των υποψηφίων οδηγών, ζ) να χρησιμοποιούν εν κινήσει κινητό τηλέφωνο, το οποίο δεν είναι τοποθετημένο σε ειδική θέση για ανοικτή ακρόαση, να χρησιμοποιούν εν κινήσει κινητό ή άλλες συσκευές τηλεπικοινωνίας, όπως φορητές ηλεκτρονικές συσκευές με τη μορφή ρολογιού χειρός ή άλλη ηλεκτρονική συσκευή για βιντεοσκόπηση ή ζωντανή αναμετάδοση από τη θέση του οδηγού εκτός εάν το κινητό ή η συσκευή έχουν τοποθετηθεί σε ειδική θέση. 2. Οι οδηγοί ποδηλάτων, μοτοποδηλάτων, μοτοσικλετών, τρίτροχων οχημάτων και Ε.Π.Η.Ο. υποχρεούνται, όταν οδηγούν, να κρατούν το τιμόνι (εφόσον υπάρχει) και με τα δύο (2) τους χέρια, εκτός αν δίνουν σήμα σύμφωνα με τα άρθρα 25 και 28. 3. Οι οδηγοί ποδηλάτων και Ε.Π.Η.Ο. υποχρεούνται να κατεβαίνουν από αυτά και να τα οδηγούν βαδίζοντας, όταν προκαλείται εμπόδιο ή κίνδυνος για την κυκλοφορία των πεζών. 4. Οι οδηγοί ποδηλάτων και Ε.Π.Η.Ο. απαγορεύεται να μεταφέρουν επιβάτες στα οχήματά τους. Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται στους οδηγούς ποδηλάτων η μεταφορά ενός (1) μόνο επιβάτη σε ποδήλατο που έχει δύο (2) ζεύγη ποδοστροφάλων και διαθέτει, από κατασκευή, μόνιμο πρόσθετο κάθισμα, καθώς και η μεταφορά παιδιού η βρέφους με μη μόνιμο κάθισμα ειδικής προδιαγραφής. Οι οδηγοί μοτοποδηλάτων, μοτοσυκλετών και τρίτροχων οχημάτων επιτρέπεται να μεταφέρουν επιβάτη σε πρόσθετο κάθισμα, το οποίο είναι σταθερά προσαρμοσμένο, από κατασκευή, πίσω ή δίπλα από τη θέση του οδηγού. Ειδικότερα, οι οδηγοί μοτοσυκλετών επιτρέπεται να μεταφέρουν επιβάτη και μέσα στο ειδικό καλάθι, αν υπάρχει για τον σκοπό αυτό. 5. Σε οδούς, οι οποίες έχουν λωρίδα κυκλοφορίας για την κίνηση ποδηλάτων ή μοτοποδηλάτων, απαγορεύεται στους οδηγούς αυτών και των Ε.Π.Η.Ο. της υποπερ. β) της περ. 17 του άρθρου 4, περί ορισμών, να χρησιμοποιούν το υπόλοιπο του οδοστρώματος. 6. Η κίνηση των ποδηλάτων στις οδούς ποδηλάτων δύναται να πραγματοποιείται και στις δύο (2) κατευθύνσεις. 7. Σε ποδηλατοδρόμους που καταλαμβάνουν όλο το πλάτος της οδού (οδοί ποδηλάτων), απαγορεύεται η είσοδος μηχανοκίνητων οχημάτων και μοτοποδηλάτων με εξαίρεση την είσοδο - έξοδο οχημάτων προς και από ιδιωτικούς χώρους στάθμευσης παρόδιων ιδιοκτησιών και τα οχήματα εφοδιασμού ή έκτακτης ανάγκης. Τα οχήματα του πρώτου εδαφίου εισέρχονται και εξέρχονται του ποδηλατοδρόμου από την πλησιέστερη επιτρεπόμενη οδό πρόσβασης και κινούνται με ταχύτητα που δεν υπερβαίνει τα είκοσι (20) χιλιόμετρα την ώρα, παραχωρώντας προτεραιότητα σε ποδήλατα, πεζούς και Ε.Π.Η.Ο. 8. Στις οδούς ποδηλάτων επιτρέπεται η κυκλοφορία πεζών, οι οποίοι παραχωρούν προτεραιότητα στα κινούμενα ποδήλατα, εκτός εάν κινούνται σε ειδικό διάδρομο για τους πεζούς. 9. Οι οδηγοί, οι οποίοι για την εκτέλεση της εργασίας τους οδηγούν ποδήλατο, μοτοποδήλατο, μοτοσικλέτα, τρίτροχο όχημα ή Ε.Π.Η.Ο. για τη μεταφορά ή διανομή προϊόντων και αντικειμένων, υποχρεούνται κατά την εκτέλεση της εργασίας τους κατά τη νύχτα να φορούν ανακλαστικό ρουχισμό, όπως γιλέκο ή πανωφόρι, που τους καθιστά ορατούς από όλες τις κατευθύνσεις. Επίσης, οι οδηγοί των Ε.Π.Η.Ο. κατά τη νύχτα υποχρεούνται να φορούν ανακλαστικό ρουχισμό ή άλλο ανακλαστικό εξοπλισμό που τους καθιστά ορατούς από όλες τις κατευθύνσεις. 10. Οι οδηγοί των Ε.Π.Η.Ο. πρέπει να έχουν συμπληρώσει: α) για τα οχήματα της του στοιχείου αα) της υποπερ. α) της περ. 17 του άρθρου 4, την ηλικία των δώδεκα (12) ετών και β) για τα οχήματα του στοιχείου αβ) της υπο περ. α) της πε ρ. 2 του άρθρου 4, την ηλικία των δεκαπέντε (15) ετών. 11. Οι οδηγοί των ποδηλάτων που δεν έχουν συμπληρώσει την ηλικία των δώδεκα (12) ετών και κινούνται σε οδικό δίκτυο που προορίζεται για την κυκλοφορία μηχανοκίνητων οχημάτων, πρέπει να συνοδεύονται από άτομα που έχουν συμπληρώσει την ηλικία των δεκαέξι (16) ετών. 12. Οι οδηγοί των ποδηλάτων συστήνεται να φορούν εγκεκριμένου τύπου προστατευτικό κράνος, κανονικά δεμένο. Οι οδηγοί των Ε.Π.Η.Ο. των στοιχείων αα’ έως αδ’ της υποπερ. α) της περ. 17 του άρθρου 4, υποχρεούνται να φορούν εγκεκριμένου τύπου προστατευτικό κράνος, κανονικά δεμένο, εξαιρουμένων των οδηγών ηλεκτροκίνητων αμαξιδίων ατόμων με αναπηρία, ενισχυμένων και απλών, scooters και handbikes ατόμων με αναπηρία. 13. Οι οδηγοί των Ε.Π.Η.Ο. και των ποδηλάτων, εφόσον το όχημά τους δεν διαθέτει δείκτες κατεύθυνσης, πριν από την αλλαγή κατεύθυνσης, δίνουν με το χέρι τους την κατάλληλη προειδοποίηση σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 25, περί κανόνων για τους ελιγμούς των οχημάτων. 14. Σε όσες περιπτώσεις σύμφωνα με το παρόν επιτρέπεται η κυκλοφορία σε χώρους που κυκλοφορούν πεζοί, οι οδηγοί Ε.Π.Η.Ο. κινούνται με ταχύτητα ανάλογη με τους πεζούς, χωρίς να τους παρενοχλούν και τους παραχωρούν προτεραιότητα. 15. Οι παραβάσεις των παρ. 1 έως 14 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε1-Α πλην: α) των παραβάσεων των περ. στ) και ζ) της π αρ. 1 που κατατάσσονται στην κατηγορία Ε3-Β, με εξαίρεση τις παραβάσεις της περ. ε) της παρ. 1 που κατατάσσονται στην κατηγορία Ε3-Β, εκτός εάν τιμωρούνται βαρύτερα με άλλη διάταξη και β) της παράβασης της παρ . 7 που κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Α και στην κατηγορία Σ. 16. Η παράβαση των περ. στ) και ζ) της παρ. 1, που αφορά στη χρήση ακουστικών και στην εν κινήσει χρήση κινητού τηλεφώνου, επιπλέον των διοικητικών κυρώσεων της περ. α) της παρ. 15 του παρόντος, εάν ο οδηγός γίνει υπαίτιος τροχαίου ατυχήματος, με το οποίο επήλθε βαριά σωματική βλάβη ή σημαντική βλάβη σε κοινωφελείς εγκαταστάσεις ή θάνατος ή θάνατοι μεγάλου αριθμού ανθρώπων επισύρει τις ποινές των περ. γγ) και δδ) της παρ. 1 του άρθρου 290Α του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019, Α’ 95), περί επικίνδυνης οδήγησης. Για την αξιόποινη πράξη του προηγούμενου εδαφίου η έρευνα μπορεί να συμπεριλάβει και τη διενέργεια άρσης του απορρήτου του περιεχομένου των επικοινωνιών και των δεδομένων θέσης και κίνησης αυτών, με την τήρηση των εγγυήσεων και τις διαδικασίες των άρθρων 6, περί άρσης του απ
ΠΔ237 Άρθρο 14
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 77.3%
ΠΔ237 Άρθρο 14: 1. Απαγορεύεται η συντηρητική κατάσχεση αυτοκινήτου για απαιτήσεις από ατυχήµατα που προκλήθηκαν από την κυκλοφορία αυτού, εφόσον υπάρχει η κατά τις διατάξεις του νόµου αυτού ασφαλιστική κάλυψη, εσωτερική ή διεθνής, εκτός αν πιθανολογείται ότι η απαίτηση υπερβαίνει το ποσό για το οποίο έχει συναφθεί η ασφάλιση, οπότε επιτρέπεται συντηρητική κατάσχεση για το υπερβάλλον ποσό. 2. Κατ΄ εξαίρεση το πρόσωπο που ζηµιώθηκε, έχει το δικαίωµα συντηρητικής κατάσχεσης του ασφαλισµένου αυτοκινήτου για απαιτήσεις από ατυχήµατα που προκλήθηκαν από την κυκλοφορία του, εφόσον ο κύριος, κάτοχος ή οδηγός του δεν προβαίνει στην κατά το άρθρο 9 του νόµου αυτού δήλωση στον ασφαλιστή του. Το δικαίωµα αυτό έχει και ο ασφαλιστής σε περίπτωση αναγωγής κατά του κυρίου του αυτοκινήτου.
ΚΟΚ Άρθρο 7
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 77.0%
ΚΟΚ Άρθρο 7: Σήμανση οδών με πινακίδες 1. Οι πινακίδες οι οποίες τοποθετούνται για τη σήμανση των οδών ανήκουν στις εξής κατηγορίες: α) Αναγγελίας κινδύνου (Κ), δηλωτικές: αα) επικίνδυνων θέσεων, αβ) προσβάσεων οδικών κόμβων, αγ) προσβάσεων ισόπεδων σιδηροδρομικών διαβάσεων ή διαβάσεων τροχιοδρόμου, β) Ρυθμιστικές της κυκλοφορίας (Ρ), δηλωτικές: βα) προτεραιότητας, ββ) απαγορεύσεων ή περιορισμών, βγ) υποχρεώσεων. γ) Πληροφοριακές (Π), δηλωτικές: γα) προειδοποίησης κατευθύνσεων, γβ) κατευθύνσεων, γγ) αριθμήσεων οδών και χιλιομετρήσεων, γδ) τοπωνυμιών, γε) επιβεβαιώσεων, γστ) χρήσιμων πληροφοριών για τους οδηγούς οχημάτων και γζ) εγκαταστάσεων. δ) Πρόσθετες (Πρ). 2. Οι πινακίδες αναγγελίας κινδύνου (Κ-1 μέχρι και Κ-44) τοποθετούνται για να εφιστούν την προσοχή αυτών που χρησιμοποιούν τις οδούς για τους κινδύνους που υπάρχουν στην οδό προς την κατεύθυνση της κίνησής τους, ώστε να λαμβάνουν έγκαιρα τα κατάλληλα μέτρα και, σε περίπτωση ανάγκης, να μειώνουν την ταχύτητα πορείας τους για να τους αποφεύγουν. Η σημασία των πινακίδων αυτών είναι: α) Κ-1α: Επικίνδυνη αριστερή στροφή. β) Κ-1δ: Επικίνδυνη δεξιά στροφή. γ) Κ-2α: Επικίνδυνες δύο αντίρροπες ή διαδοχικές (συνεχείς) στροφές, η πρώτη αριστερά. δ) Κ-2δ: Επικίνδυνες δύο αντίρροπες ή διαδοχικές (συνεχείς) στροφές, η πρώτη δεξιά. ε) Κ-3: Επικίνδυνη κατωφέρεια (με κλίση ως η αναγραφόμενη στην πινακίδα). στ) Κ-4: Απότομη ανωφέρεια (με κλίση ως η αναγραφόμενη στην πινακίδα). ζ) Κ-5: Επικίνδυνη στένωση οδοστρώματος και στις δύο πλευρές. η) Κ-6α: Επικίνδυνη στένωση οδοστρώματος στην αριστερή πλευρά. θ) Κ-6δ: Επικίνδυνη στένωση οδοστρώματος στη δεξιά πλευρά. ι) Κ-7: Κινητή γέφυρα. ια) Κ-8: Η οδός οδηγεί σε αποβάθρα ή όχθη ποταμού. ιβ) Κ-9: Επικίνδυνο ανώμαλο οδόστρωμα, σε κακή κατάσταση, με λάκκους, κ.λπ. ιγ) Κ-10: Επικίνδυνο υπερυψωμένο οδόστρωμα ή απότομη κυρτή αλλαγή της κατά μήκος κλίσης της οδού. ιδ) Κ-11: Επικίνδυνο κάθετο ρείθρο (αυλάκι) ή απότομη κοίλη αλλαγής της κατά μήκος κλίσης της οδού. ιε) Κ-12: Ολισθηρό οδόστρωμα. ιστ) Κ-13: Επικίνδυνη εκτίναξη χαλίκων (ασύνδετο αμμοχάλικο). ιζ) Κ-14: Κίνδυνος από πτώση βράχων και από την παρουσία τους στο οδόστρωμα. ιη) Κ-15: Κίνδυνος λόγω διάβασης πεζών. ιθ) Κ-16: Κίνδυνος λόγω συχνής κίνησης παιδιών (σχολεία, γήπεδα, κ.λπ.). κ) Κ-17: Κίνδυνος λόγω συχνής εισόδου ή διάβασης ποδηλατιστών. κα) Κ-18: Κίνδυνος από τη διέλευση οικόσιτων ζώων. κβ) Κ-19: Κίνδυνος από τη διέλευση άγριων ζώων. κγ) Κ-20: Κίνδυνος λόγω εκτελούμενων εργασιών στην οδό. κδ) Κ-21: Προσοχή, κόμβος ή θέση όπου η κυκλοφορία ρυθμίζεται με τρίχρωμη φωτεινή σηματοδότηση. κε) Κ-22: Κίνδυνος λόγω χαμηλής πτήσης προσγειούμενων ή απογειούμενων αεροσκαφών. κστ) Κ-23: Κίνδυνος λόγω συχνού ισχυρού ανέμου (που έχει την κατεύθυνση που δείχνει το ανεμούριο). κζ) Κ-24: Προαναγγελία διπλής κυκλοφορίας. Η πινακίδα αυτή σημαίνει επικείμενη είσοδο από μονόδρομο ή από τμήμα οδού που περιλαμβάνει δύο καταστρώματα χωρισμένα ανά κατεύθυνση με μεσαία διαχωριστική νησίδα, σε τμήμα οδού με κυκλοφορία επί του αυτού οδοστρώματος προς τις δύο κατευθύνσεις, προσωρινά ή μόνιμα. κη) Κ-25: Προσοχή, άλλοι κίνδυνοι (μη δηλούμενοι στις πινακίδες Κ-1 έως Κ-24). κθ) Κ-26: Προσοχή, διασταύρωση όπου ισχύει η προτεραιότητα από δεξιά. λ) Κ-27: Διασταύρωση με οδό, οι επί της οποίας κινούμενοι οφείλουν να παραχωρήσουν προτεραιότητα. λα) Κ-28α: Διακλάδωση με κάθετη οδό αριστερά, οι επί της οποίας κινούμενοι οφείλουν να παραχωρήσουν προτεραιότητα. λβ) Κ-28δ: Διακλάδωση με κάθετη οδό δεξιά, οι επί της οποίας κινούμενοι οφείλουν να παραχωρήσουν προτεραιότητα. λγ) Κ-29α: Διακλάδωση με λοξή οδό αριστερά, οι επί της οποίας κινούμενοι οφείλουν να παραχωρήσουν προτεραιότητα. λδ) Κ-29δ: Διακλάδωση με λοξή οδό δεξιά, οι επί της οποίας κινούμενοι οφείλουν να παραχωρήσουν προτεραιότητα. λε) Κ-30: Προσέγγιση σε κυκλική υποχρεωτική πορεία. λστ) Κ-31: Κίνδυνος λόγω ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης ή διάβασης τροχιοδρόμου με κινητά φράγματα. λζ) Κ-32: Κίνδυνος λόγω ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης χωρίς κινητά φράγματα. λη) Κ-33, Κ-34, Κ-35: Πρόσθετες επαναληπτικές πινακίδες στις προσβάσεις ισόπεδων σιδηροδρομικών διαβάσεων ή κινητών γεφυρών, οι οποίες δηλώνουν την προσέγγιση σε αυτές. λθ) Κ-36: Κίνδυνος λόγω άμεσης γειτονιάς ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης, χωρίς κινητά φράγματα, μονής σιδηροδρομικής γραμμής ή διάβασης τροχιοδρόμου. μ) Κ-37: Κίνδυνος λόγω άμεσης γειτονίας ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης, χωρίς κινητά φράγματα, δι - πλής ή πολλαπλής σιδηροδρομικής γραμμής ή διάβασης τροχιοδρόμου. μα) Κ-38α: Επικίνδυνο έρεισμα αριστερά. μβ) Κ-38δ: Επικίνδυνο έρεισμα δεξιά. μγ) Κ-39: Συχνή κυκλοφοριακή συμφόρηση. μδ) Κ-40: Σήραγγα. με) Κ-41: Κίνδυνος λόγω ισόπεδης διάβασης τροχιοδρόμου χωρίς κινητά φράγματα. μστ) Κ-42: Κίνδυνος λόγω ομίχλης. μζ) Κ-43: Κίνδυνος λόγω παράλληλων διαβάσεων πεζών και ποδηλάτων. μη) Κ-44: Κίνδυνος λόγω κοινής διάβασης πεζών και ποδηλάτων. 3. Οι ρυθμιστικές της κυκλοφορίας πινακίδες (Ρ-1 μέχρι Ρ-77) τοποθετούνται για να πληροφορούν αυτούς που χρησιμοποιούν τις οδούς για τις ειδικές υποχρεώσεις, περιορισμούς ή απαγορεύσεις, προς τις οποίες πρέπει αυτοί να συμμορφώνονται. Η σημασία των πινακίδων αυτών είναι: α) Ρ-1: Υποχρεωτική παραχώρηση προτεραιότητας. Η πινακίδα αυτή σημαίνει ότι στον κόμβο προ του οποίου τοποθετείται, οι οδηγοί πρέπει να παραχωρούν την προτεραιότητα στα οχήματα, τα οποία κινούνται στην άλλη οδό. β) Ρ-2: Υποχρεωτική διακοπή πορείας: βα) Η πινακίδα αυτή, που τοποθετείται πριν από κόμβο, σημαίνει υποχρεωτική διακοπή πορείας του οχήματος πριν από την είσοδο στον κόμβο και παραχώρηση προτεραιότητας στα οχήματα τα οποία κινούνται στην οδό, προς την οποία πλησιάζει. ββ) Η αυτή πινακίδα που τοποθετείται σε άλλα σημεία, πλην κόμβου, σημαίνει υποχρεωτική διακοπή πορείας του οχήματος στη θέση της πινακίδας και μη εκ νέου εκκίνηση μέχρις ότου βεβαιωθεί ο οδηγός του ότι μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο. γ) Ρ-3: Οδός προτεραιότητας. δ) Ρ-4: Τέλος οδού προτεραιότητας. ε) Ρ-5: Προτεραιότητα της αντιθέτως ερχόμενης κυκλοφορίας λόγω στενότητας του οδοστρώματος. στ) Ρ-6: Προτεραιότητα, έναντι της επερχόμενης κυκλοφορίας (λόγω στενότητας οδοστρώματος). ζ) Ρ-7: Απαγορεύεται η είσοδος σε όλα τα οχήματα. η) Ρ-8: Κλειστή οδός για όλα τα οχήματα και προς τις δύο κατευθύνσεις. θ) Ρ-9: Απαγορεύεται η είσοδος σε μηχανοκίνητα οχήματα εκτός των δίτροχων μοτοσικλετών. ι) Ρ-10: Απαγορεύεται η είσοδος στις μοτοσικλέτες. ια) Ρ-11: Απαγορεύεται η είσοδος στα ποδήλατα. ιβ) Ρ-12: Απαγορεύεται η είσοδος στα μοτοποδήλατα. ιγ) Ρ-13: Απαγορεύεται η είσοδος στα φορτηγά αυτοκίνητα. Η αναγραφή αριθμού τόνων, είτε με λευκό χρώμα στο περίγραμμα του οχήματος είτε σε πρόσθετη πινακίδα, που τοποθετείται κάτω από την πινακίδα Ρ-13, σημαίνει ότι η απαγόρευση ισχύει μόνο αν το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος του οχήματος ή του συνδυασμού οχημάτων υπερβαίνει τον αριθμό αυτόν. ιδ) Ρ-14: Απαγορεύεται η είσοδος σε μηχανοκίνητο όχημα το οποίο σύρει ρυμουλκούμενο, πλην ημιρυμουλκούμενου ή ρυμουλκούμενου ενός άξονα. Η αναγραφή αριθμού τόνων, είτε με λευκό χρώμα στο περίγραμμα του ρυμουλκούμενου, είτε σε πρόσθετη πινακίδα, που τοποθετείται κάτω από την πινακίδα Ρ-14, σημαίνει ότι η απαγόρευση
ΚΟΚ Άρθρο 46
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 77.0%
ΚΟΚ Άρθρο 46: Οδήγηση υπό την επίδραση οινοπνεύματος, φαρμάκων ή τοξικών ουσιών 1. Απαγορεύεται η οδήγηση κάθε οδικού οχήματος από οδηγό, ο οποίος κατά την οδήγηση του οχήματος βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος, τοξικών ουσιών ή φαρμάκων που σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης τους ενδέχεται να επηρεάζουν την ικανότητα του οδηγού. Ο ελεγχόμενος οδηγός θεωρείται ότι βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος όταν το ποσοστό αυτού στον οργανισμό είναι από μηδέν κόμμα πενήντα (0,50) γραμμάρια ανά λίτρο αίματος (0,50 gr./l) και άνω, μετρούμενο με τη μέθοδο της αιμοληψίας ή από μηδέν κόμμα είκοσι πέντε (0,25) χιλιοστά του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα και άνω, όταν η μέτρηση γίνεται στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοολομέτρου. 2. Τα αρμόδια αστυνομικά και λιμενικά όργανα μπορούν κατά περίπτωση να ασκούν έλεγχο για τη διαπίστωση ύπαρξης, στον οργανισμό των οδηγών, οινοπνεύματος, τοξικών ουσιών ή φαρμάκων κατά την παρ. 1, οι δε οδηγοί υποχρεούνται να δέχονται τον έλεγχο αυτό. 3. Σε περίπτωση θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος, ο έλεγχος για τη διαπίστωση ύπαρξης στον οργανισμό οινοπνεύματος, τοξικών ουσιών ή φαρμάκων, κατά την παρ. 1, γίνεται υποχρεωτικά με αιμοληψία από τα θανόντα πρόσωπα, καθώς και από τους ζώντες, εκτός και αν για τους τελευταίους ειδικοί παθολογικοί λόγοι δεν το επιτρέπουν, οπότε στην περίπτωση αυτή η μέτρηση γίνεται, για μεν το οινόπνευμα στον εκπνεόμενο αέρα με τη συσκευή αλκοολομέτρου, για δε τις τοξικές ουσίες και φάρμακα με τη λήψη ούρων ή άλλο πρόσφορο μέσο. Για την ύπαρξη ή μη των προβαλλόμενων αυτών λόγων χρειάζεται ιατρική πιστοποίηση από δημόσιο νοσοκομείο. 4. Σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος με σωματικές βλάβες ο έλεγχος για τη διαπίστωση ύπαρξης στον ορ- γανισμό οινοπνεύματος γίνεται είτε στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοολομέτρων είτε με αιμοληψία. Ο έλεγχος για τη διαπίστωση ύπαρξης στον οργανισμό τοξικών ουσιών ή φαρμάκων γίνεται με τη χρήση κάθε επιστημονικά ενδεδειγμένου τρόπου. 5. Στους τροχονομικούς ελέγχους στον δρόμο ή σε τροχαία ατυχήματα χωρίς σωματικές βλάβες, ο έλεγχος για τη διαπίστωση ύπαρξης στον οργανισμό οινοπνεύματος γίνεται στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοολομέτρου, για τη διαπίστωση δε της ύπαρξης τοξικών ουσιών ή φαρμάκων της παρ. 1 γίνεται με τη χρησιμοποίηση κάθε κατάλληλου επιστημονικού μέσου. Η διαπίστωση του ποσοστού συγκέντρωσης οινοπνεύματος σε ατύχημα πεζού, στις περιπτώσεις της παρούσας και των παρ. 3 και 4, διαπιστώνεται με τον ίδιο τρόπο. 6. Με την επιφύλαξη του τελευταίου εδαφίου της παρ. 3, όποιος αρνείται να υποβληθεί σε έλεγχο για τη διαπίστωση της ύπαρξης στον οργανισμό του οινοπνεύματος, είτε δια αιμοληψίας είτε με τη χρήση συσκευής αλκοολομέτρου, τεκμαίρεται ότι η συγκέντρωση οινοπνεύματος στο αίμα του είναι άνω του ενός κόμμα δέκα γραμμαρίου ανά λίτρο (1,10 gr/l) σύμφωνα με τη μέθοδο της αιμοληψίας. Όποιος αρνείται να υποβληθεί σε έλεγχο για τη διαπίστωση της ύπαρξης τοξικών ουσιών ή φαρμάκων στον οργανισμό, τεκμαίρεται ότι βρίσκεται υπό την επίδραση τοξικών ουσιών ή φαρμάκων που σύμφωνα με τις οδηγίες τους ενδέχεται να επηρεάζουν την ικανότητα οδήγησης, σύμφωνα με την παρ. 8. 7. Οι παραβάσεις της οδήγησης οχήματος υπό την επίδραση οινοπνεύματος κατατάσσονται ως εξής: α. Στην κατηγορία Ε3-Β, εάν η συγκέντρωση οινοπνεύματος στο αίμα κυμαίνεται από μηδέν κόμμα πενήντα γραμμάρια ανά λίτρο (0,50 g/l) έως μηδέν κόμμα ογδόντα γραμμάρια ανά λίτρο (0,80 g/l), μετρούμενη με τη μέθοδο της αιμοληψίας ή από μηδέν κόμμα είκοσι πέντε (0,25) έως μηδέν κόμμα σαράντα (0,40) χιλιοστά του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα, όταν η μέτρηση γίνεται στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοολομέτρου. Στην περίπτωση αυτή η άδεια οδήγησης επιστρέφεται μετά την παρέλευση του χρονικού διαστήματος αφαίρεσης, μόνο με την προσκόμιση του αποδεικτικού καταβολής του διοικητικού προστίμου. β. Στην κατηγορία Ε4 και στον παραβάτη επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο επτακοσίων (700) ευρώ και η επιτόπου αφαίρεση της άδειας οδήγησης για ενενήντα (90) ημέρες, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία του άρθρου 106, περί επιβολής διοικητικών μέτρων, εάν η συγκέντρωση οινοπνεύματος στο αίμα είναι άνω του μηδέν κόμμα ογδόντα γραμμάρια ανά λίτρο (0,80 g/l) και μέχρι ενός κόμμα δέκα γραμμαρίων ανά λίτρο (1,10g/l), μετρούμενη με τη μέθοδο της αιμοληψίας ή άνω των μηδέν κόμμα σαράντα (0,40) έως μηδέν κόμμα εξήντα (0,60) χιλιοστών του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα, όταν η μέτρηση γίνεται στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοολομέτρου. Στην περίπτωση αυτή η άδεια οδήγησης επιστρέφεται μετά την παρέλευση του χρονικού διαστήματος αφαίρεσης, μόνο με την προσκόμιση του αποδεικτικού καταβολής του διοικητικού προστίμου. γ. Στην κατηγορία Ε4 και τιμωρούνται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο (2) μηνών, διοικητικό πρόστιμο χιλίων διακοσίων (1.200,00) ευρώ και αφαίρεση, επί τόπου, της άδειας οδήγησης και των στοιχείων κυκλοφορίας για εκατόν ογδόντα (180) ημέρες, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία του άρθρου 106, εάν η συγκέντρωση οινοπνεύματος στο αίμα είναι άνω του ενός κόμμα δέκα γραμμαρίων ανά λίτρο (1,10g/l), μετρούμενη με τη μέθοδο της αιμοληψίας ή άνω των μηδέν κόμμα εξήντα (0,60) χιλιοστών του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα, όταν η μέτρηση γίνεται στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοολομέτρου. Στην περίπτωση αυτή η άδεια οδήγησης επιστρέφεται μετά την παρέλευση έξι (6) μηνών, μόνο με την προσκόμιση αποδεικτικού καταβολής του διοικητικού προστίμου. δ. Στις περ. α’, β ’ και γ’ το όχημα ακινητοποιείται υποχρεωτικά και φυλάσσεται, σύμφωνα με το άρθρο 50, περί ακινητοποίησης οχήματος, και τις, κατ’ εξουσιοδότηση αυτού, εκδιδόμενες αποφάσεις. Ο έλεγχος και η βεβαίωση των παραβάσεων της παρούσας παραγράφου γίνονται από συνεργείο δύο (2) τουλάχιστον αστυνομικών ή λιμενικών, εκ των οποίων ο ένας είναι ανακριτικός υπάλληλος. 8. Εάν ο οδηγός καταληφθεί να οδηγεί υπό την επίδραση τοξικών ουσιών ή φαρμάκων, που σύμφωνα με τις οδηγίες τους ενδέχεται να επηρεάζουν την ικανότητα οδήγησης, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο (2) μηνών και με χρηματική ποινή τουλάχιστον διακοσίων (200) ευρώ και με αφαίρεση της άδειας ικανότητας οδηγού για χρονικό διάστημα τριών (3) μέχρι έξι (6) μηνών, η οποία επιβάλλεται υποχρεωτικά από το δικαστήριο. 9. Στην περ. γ) της παρ. 7, η παράβαση τιμωρείται, παράλληλα και ανεξάρτητα από τις ποινικές και λοιπές κυρώσεις που προβλέπουν οι διατάξεις αυτές, και με την ποινή της αφαίρεσης των στοιχείων κυκλοφορίας του οχήματος για χρονικό διάστημα από δέκα (10) ημέρες έως έξι (6) μήνες, η οποία επιβάλλεται από το δικαστήριο. 10. Οι παρ. 1 έως και 6, εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στους κυβερνήτες ή χειριστές των μικρών σκαφών, των θαλάσσιων μέσων αναψυχής και των μηχανοκίνητων λέμβων και ταχύπλοων σκαφών, η κίνηση και κυκλοφορία των οποίων καθορίζεται με τους Γενικούς Κανονισμούς Λιμένα, που εκδίδονται κατ ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 156 του Κώδικα Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου (Κ.Δ.Ν.Δ., ν.δ. 187/1973, Α ’ 261), στους κυβερνήτες των πλοίων αν
ΚΟΚ Άρθρο 11
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 77.0%
ΚΟΚ Άρθρο 11: Φωτεινή σηματοδότηση για τους πεζούς 1. Οι πεζοί συμμορφώνονται με τις ενδείξεις των ειδικών για τους ίδιους φωτεινών σηματοδοτών ως ακολούθως, εκτός εάν η ρύθμιση της κυκλοφορίας γίνεται από τροχονόμους κατά διαφορετικό τρόπο. α) σταθερό πράσινο φως με σύμβολο ατόμου που βαδίζει: Οι πεζοί μπορούν να διασχίσουν το οδόστρωμα. β) σταθερό ερυθρό φως με σύμβολο ατόμου σε στάση: Οι πεζοί απαγορεύεται να διασχίσουν το οδόστρωμα. γ) πράσινο φως, το οποίο αναβοσβήνει με σύμβολο ατόμου που βαδίζει: Οι πεζοί μπορούν να διασχίσουν το οδόστρωμα, με ιδιαίτερη προσοχή. 2. Αν ο πεζός καταληφθεί στη διάβαση από την ερυθρά ένδειξη του σηματοδότη του (με το σύμβολο του ατόμου σε στάση), δικαιούται να συνεχίσει την πορεία του προς την απέναντι πλευρά της οδού. 3. H παράβαση του παρόντος κατατάσσεται στην κατηγορία Ε1-Α.
ΑΚ Άρθρο 297
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 76.7%
ΑΚ Άρθρο 297: Διαφέρον Ο υπόχρεος σε αποζημίωση οφείλει να την παράσχει σε χρήμα. Αντί για χρηματική αποζημίωση το δικαστήριο μπορεί, εκτιμώντας τις ειδικές περιστάσεις, να διατάξει την αποκατάσταση της προηγούμενης κατάστασης, εφόσον η αποζημίωση με τον τρόπο αυτό δεν προσκρούει στο συμφέρον του δανειστή.
ΚΟΚ Άρθρο 28
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 76.3%
ΚΟΚ Άρθρο 28: Επιβράδυνση 1. Απαγορεύεται η απότομη τροχοπέδηση, εκτός αν την επιβάλλουν λόγοι ασφάλειας. 2. Με εξαίρεση την περίπτωση που η μείωση της ταχύτητας γίνεται για την αποτροπή επικείμενου κινδύνου, ο οδηγός μπορεί να επιβραδύνει σε σημαντικό βαθμό την κίνηση του οχήματός του, μόνο αν αυτό δεν προκαλεί κίνδυνο ή δυσχέρεια στους άλλους οδηγούς και μετά από προηγούμενη πάντοτε σαφή και έγκαιρη προειδοποίηση. Η προειδοποίηση δίνεται με τα φώτα πέδησης ή με χρήση φωτεινού συναγερμού του οχήματος ή με το χέρι (έκταση του βραχίονα και συνεχής κίνηση αυτού προς τα πάνω και κάτω). 3. Οι παραβάσεις του παρόντος κατατάσσονται στην κατηγορία Ε1-Α.
ΚΟΚ Άρθρο 25
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 76.0%
ΚΟΚ Άρθρο 25: Κανόνες για τους ελιγμούς των οχημάτων 1. Ο οδηγός που προτίθεται να εκτελέσει ελιγμό, οφείλει προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού, οι οποίοι κινούνται πίσω, μπροστά ή πλάι του, ή ετοιμάζονται να τον προσπεράσουν, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση, την κατεύθυνση και την ταχύτητά τους. 2. Πριν από κάθε ελιγμό, ο οδηγός υποχρεούται να καταστήσει έγκαιρα γνωστή την πρόθεσή του αυτή, χρησιμοποιώντας για τον σκοπό αυτό τους δείκτες κατεύθυνσης, αν δε αυτοί δεν λειτουργούν, υποχρεούται να δώσει τα ακόλουθα σήματα με το χέρι: α) Έκταση του βραχίονα για στροφή προς την κατεύθυνση αυτού, β) κάμψη του βραχίονα προς τα πάνω για στροφή προς την αντίθετη πλευρά αυτού, γ) κάμψη του βραχίονα προς τα κάτω, για τον ελιγμό στάθμευσης. 3. Η προειδοποίηση που δίνεται με τους δείκτες κατεύθυνσης επιβάλλεται να συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια του ελιγμού και να παύει όταν ολοκληρωθεί ο ελιγμός. 4. H παράβαση των παρ. 1 έως 3 κατατάσσεται στην κατηγορία Ε1-Β, πλην της παράβασης για αυτόν που επιχειρεί στην οδό συνεχείς ή διακεκομμένους ελιγμούς και κίνηση που εγκυμονεί κίνδυνο για τους λοιπούς χρήστες της οδού, που κατατάσσεται στην κατηγορία Ε3-Β.
ΠΔ237 Άρθρο 5
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 75.6%
ΠΔ237 Άρθρο 5: 1. Επιφυλασσοµένων των διατάξεων του άρθρου 3, απαγορεύεται η κυκλοφορία αυτοκινήτου στην Ελλάδα, αν δεν υπάρχει κατά τις διατάξεις του άρθρου 2 ασφαλιστική κάλυψη. 2. Η ύπαρξη της ασφαλιστικής κάλυψης αποδεικνύεται µε έγγραφη βεβαίωση που εκδίδεται από τον ασφαλιστή και αναγράφει τη χρονική διάρκεια ασφάλισης του αυτοκινήτου. Ο τύπος της έγγραφης βεβαίωσης καθορίζεται µε απόφαση του Υπουργού Εµπορίου. Με απόφαση του Υπουργού Εµπορίου καθορίζεται επίσης τύπος ειδικού σήµατος που χορηγείται από τον ασφαλιστή και που επικολλάται υποχρεωτικά σε εµφανές µέρος του ασφαλισµένου αυτοκινήτου. 3. Όταν πρόκειται για αυτοκίνητο που έχει τόπο συνήθους στάθµευσης το έδαφος της χώρας, το Εθνικό Γραφείο ∆ιεθνούς Ασφάλισης της οποίας δεν έχει προσυπογράψει την κατά το άρθρο 2 παράγραφος 2 του νόµου αυτού συµπληρωµατική συµφωνία ή το µη Ευρωπαϊκό έδαφος Κράτους-µέλους της ΕΟΚ, η ασφαλιστική κάλυψη θεωρείται ότι υπάρχει, αφού για το αυτοκίνητο τούτου υπάρχει σε ισχύ πιστοποιητικό ∆ιεθνούς Ασφάλισης που έχει εκδοθεί από Γραφείο που εδρεύει στην αλλοδαπή και έχει ιδρυθεί για την έκδοση πιστοποιητικών διεθνούς ασφάλισης και έχει συµβληθεί µε το κατά το άρθρο 25 Γραφείο στην Ελλάδα για το διακανονισµό ζηµιών ή από ασφαλιστή που έχει δικαίωµα έκδοσης τέτοιων πιστοποιητικών. 4. Σε περίπτωση κυκλοφορίας οχήµατος χωρίς το παραπάνω ειδικό σήµα επιβάλλονται, πέραν των αναγραφοµένων στο άρθρο 12 ποινών, και οι παρακάτω Κυρώσεις : α) Αφαίρεση των πινακίδων και της άδειας κυκλοφορίας µε πράξη της Αστυνοµικής Αρχής για ένα (1) χρόνο. Σε περίπτωση πρόκλησης ατυχήµατος από όχηµα χωρίς το παραπάνω ειδικό σήµα, οι πινακίδες και η άδεια κυκλοφορίας αφαιρούνται για δύο (2) χρόνια και επί υποτροπής για τρία (3) χρόνια. Για την επιστροφή των πινακίδων και της άδειας κυκλοφορίας µετά την παρέλευση των ανωτέρω περιόδων απαιτείται η προσκόµιση από τον ενδιαφερόµενο του σχετικού σήµατος ασφάλισης. γ) Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονοµικών, Ανάπτυξης, ∆ηµόσιας Τάξης και Μεταφορών και Επικοινωνιών, που δηµοσιεύεται στην Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως, µπορεί να ρυθµίζεται κάθε λεπτοµέρεια, που είναι αναγκαία για την εφαρµογή της παρούσας Παραγράφου. Χρηµατικό πρόστιµο, το οποίο βεβαιώνεται µε πράξη της Αστυνοµικής Αρχής, υπέρ του κατά το άρθρο 16 του κ.ν. 489/1976 Επικουρικού Κεφαλαίου ίσο µε το σε δραχµές ισόποσο των 1.000 ΕΥΡΩ (EURO) για τα λεωφορεία και τα φορτηγά δηµόσιας χρήσης, των 500 ΕΥΡΩ (EURO) για τα επιβατηγά και άλλα οχήµατα κάθε φύσης και των 250 ΕΥΡΩ (EURO) για τα δίκυκλα. Το παραπάνω χρηµατικό πρόστιµο εισπράττεται κατά τις διατάξεις του Κ.Ε.∆.Ε.
ΚΟΚ Άρθρο 9
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 75.3%
ΚΟΚ Άρθρο 9: Φωτεινή σηματοδότηση για την κυκλοφορία οχημάτων 1. Οι οδηγοί των οδικών οχημάτων συμμορφώνονται με τις πιο κάτω ενδείξεις των φωτεινών σηματοδοτών ρύθμισης της κυκλοφορίας, εκτός αν η ρύθμιση γίνεται από τροχονόμο κατά διαφορετικό τρόπο: α) σταθερό πράσινο φως κυκλικής μορφής: O οδηγός προχωρεί κατευθείαν μπροστά ή στρίβει προς τα δεξιά ή αριστερά, εκτός αν άλλο σήμα ή πινακίδα απαγορεύει την κατευθείαν κίνηση ή στροφή. Ακόμη και αν ο φωτεινός σηματοδότης δείχνει πράσινο φως, ο οδηγός, κινούμενος κατευθείαν μπροστά, παραχωρεί προτεραιότητα σε άλλο όχημα ή πεζό που κινείται ακόμη από προηγούμενη σηματοδότηση, ενώ εάν ο ίδιος στρίβει, παραχωρεί προτεραιότητα στους πεζούς, οι οποίοι κινούνται στην οδό στην οποία πρόκειται να εισέλθει, β) σταθερό ερυθρό φως κυκλικής μορφής: Ο οδηγός σταματά προ της ειδικής γραμμής διακοπής αυτής ή, αν δεν υπάρχει τέτοια, σε αρκετή απόσταση από τον σηματοδότη, ώστε η σηματοδότηση να είναι σε αυτόν ευχερώς ορατή, και παραμένει σε στάση μέχρις ότου ανάψει το πράσινο φως. Ο οδηγός δεν εισέρχεται στον οδικό κόμβο, ούτε κινείται πάνω στις διαβάσεις πεζών, εάν ο σηματοδότης είναι τοποθετημένος στο μέσο ή στην απέναντι πλευρά του κόμβου, γ) σταθερό κίτρινο φως κυκλικής μορφής: Ο οδηγός σταματά, όπως και στην περ. β), εκτός εάν βρίσκεται τόσο κοντά στον σηματοδότη, ώστε να μην μπορεί να σταματήσει με ασφάλεια, δ) απλό ή διπλό κίτρινο φως κυκλικής μορφής, το οποίο αναβοσβήνει (αναλάμπον): Ο οδηγός ανακόπτει ταχύτητα, προχωρεί με ιδιαίτερη προσοχή και παραχωρεί προτεραιότητα στους πεζούς και στα οχήματα, ε) απλό ερυθρό φως, το οποίο αναβοσβήνει (αναλάμπον), κυκλικής μορφής ή διπλό εναλλασσόμενο στον ίδιο ιστό, στο ίδιο ύψος και προς την ίδια κατεύθυνση, το οποίο υποδηλώνει την ύπαρξη μεγάλου κινδύνου: Ο οδηγός ακινητοποιεί το όχημά του, όπως στην περ. β). Η σηματοδότηση αυτή χρησιμοποιείται μόνο σε ισόπεδες σιδηροδρομικές διαβάσεις, σε προσβάσεις σε κινητές γέφυρες ή αποβάθρες οχηματαγωγών, όταν πυροσβεστικά οχήματα εισέρχονται στην οδό ή πλησιάζουν αεροσκάφη, τα οποία θα διέλθουν σε χαμηλό ύψος πάνω από την οδό, στ) πράσινο φως με μορφή ενός ή περισσοτέρων βελών: Ο οδηγός μπορεί να προχωρήσει μόνο προς την κατεύθυνση που δείχνει το βέλος ή τα βέλη. Βέλος το οποίο δείχνει προς τα πάνω σημαίνει υποχρεωτική κίνηση κατευθείαν μπροστά. ζ) σηματοδότης τρίχρωμου συστήματος, ο οποίος περιλαμβάνει ένα (1) ή περισσότερα πρόσθετα πράσινα βέλη: Ο οδηγός μπορεί να προχωρεί προς την κατεύθυνση που δείχνει τα βέλος ή τα βέλη, ανεξάρτητα από το χρώμα το οποίο έχει ο σηματοδότης κατά τη στιγμή εκείνη, αφού προηγουμένως εισέλθει στη λωρίδα κυκλοφορίας, η οποία προορίζεται για τα οχήματα που κινούνται προς την κατεύθυνση που δείχνει το βέλος ή τα βέλη. Οδηγός, ο οποίος βρίσκεται μέσα στη λωρίδα κυκλοφορίας που προορίζεται για τα οχήματα που κινούνται προς την κατεύθυνση του βέλους, κινείται προς την κατεύθυνση αυτή, εκτός εάν η διακοπή της πορείας του δεν εμποδίζει την κίνηση των οχημάτων που κινούνται πίσω του στην ίδια λωρίδα. Ο οδηγός επιτρέπεται να προχωρήσει προς την κατεύθυνση που δείχνει το βέλος μόνο αν το επιτρέπουν οι συνθήκες κυκλοφορίας στην οδό στην οποία πρόκειται να εισέλθει και δεν εκτίθενται σε κίνδυνο οι πεζοί, η) ερυθρό φως με μορφή βέλους: Ο οδηγός απαγορεύεται να κινηθεί προς την κατεύθυνση που δείχνει το βέλος και σταματά το όχημά του, όπως στην πε ρ. β). θ) κίτρινο φως με μορφή βέλους, το οποίο είναι σταθερό ή αναβοσβήνει: Ο οδηγός έχει τις ίδιες υποχρεώσεις όπως και προ κίτρινου φωτός κυκλικής μορφής. ι) φως με μορφή δύο (2) ράβδων που τέμνονται σε σχήμα «Χ», το οποίο είναι τοποθετημένο πάνω από λωρίδα κυκλοφορίας, σε οδόστρωμα με περισσότερες από δύο (2) λωρίδες, οι οποίες χωρίζονται με κατά μήκος διαγραμμίσεις: Εφόσον το χρώμα του φωτός είναι κόκκινο, απαγορεύεται η χρησιμοποίηση της λωρίδας αυτής. Εφόσον το χρώμα του φωτός είναι πράσινο και έχει τη μορφή ενός βέλους το οποίο δείχνει προς τα κάτω, παρέχεται δικαίωμα κίνησης στη λωρίδα αυτή. 2. Φωτεινοί σηματοδότες οι οποίοι έχουν ένδειξη ποδήλατο, λεωφορείο ή άλλο όχημα στα φώτα ή σηματοδότες με μέγεθος μικρότερο του κανονικού, με ορθογώνια παραλληλόγραμμη πινακίδα που φέρει ένδειξη συγκεκριμένου οχήματος στον ιστό τους, ισχύουν μόνο για τους οδηγούς των αντίστοιχων οχημάτων. 3. Οι παραβάσεις για τον οδηγό των παρ. 1 και 2 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε1-Α, εκτός από τις περ. β), ε), η) και ι) της παρ. 1, που κατατάσσονται στην κατηγορία Ε4 και για τις οποίες επιβάλλονται στον παραβάτη διοικητικό πρόστιμο επτακοσίων (700) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της επί τόπου αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για εξήντα (60) ημέρες.
ΚΟΚ Άρθρο 132
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 75.2%
ΚΟΚ Άρθρο 132: Έναρξη ισχύος 1. Η ισχύς των Μερών Α ’ έως Δ ’ αρχίζει τρεις (3) μήνες μετά από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με την επιφύλαξη της παρ. 2, εκτός αν άλλως ορίζεται στις επιμέρους διατάξεις. 2. Η ισχύς: α) των περ. β) και κθ) της παρ. 3 και των περ. α) και β) της παρ. 11 του άρθρου 7, περί σήμανσης των οδών με πινακίδες, β) των περ. β), ε), η) και ι) των παρ. 1 και παρ . 3 του άρθρου 9, περί φωτεινής σηματοδότησης για την κυκλοφορία των οχημάτων, γ) των άρθρων 16, περί κανόνων οδικής συμπεριφοράς, και 17, περί οδηγών, δ) της περ. δ) της παρ. 9 του άρθρου 24, περί ορίων ταχύτητας, της αρμοδιότητας καθορισμού τους, του ελέγχου τήρησής τους, των κατηγοριών παραβάσεων και των κυρώσεων για τη μη τήρηση των ορίων ταχύτητας, του ελλιπούς εξοπλισμού των επαγγελματικών οχημάτων και των παρεμβάσεων σε αυτόν, της κατοχής μηχανισμών παρεμπόδισης του ελέγχου ταχύτητας, της μη ορθής χρήσης Ελαφρού Προσωπικού Ηλεκτρικού Οχήματος, ε) των άρθρων 30, 31, 37, 38, 44, 46, 47, 55, 98, 100 και του άρθρου 108 ως προς τις παραβάσεις της παρούσας παραγράφου, καθώς και στ) του Μέρους Ε’ , αρχίζουν από τη δημοσίευση του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
ΚΟΚ Άρθρο 6
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 75.0%
ΚΟΚ Άρθρο 6: Υποδείξεις και σήματα που δίνουν οι τροχονόμοι 1. Αυτοί που χρησιμοποιούν τις οδούς συμμορφώνονται αμέσως με τις πιο κάτω υποδείξεις και σήματα που δίνουν οι τροχονόμοι, όταν ρυθμίζουν την κυκλοφορία: α) βραχίονας υψωμένος κατακόρυφα, σημαίνει: προσοχή, διακοπή πορείας για όλους που χρησιμοποιούν την οδό, από όλες τις κατευθύνσεις πλην των οδηγών οι οποίοι δεν μπορούν να διακόψουν την πορεία του οχήματός τους αμέσως και ασφαλώς. Αν το σήμα αυτό δίνεται σε οδικό κόμβο, δεν απαιτείται τα οχήματα που βρίσκονται στον κόμβο να διακόψουν την πορεία τους. β) βραχίονας ή βραχίονες τεντωμένοι οριζόντια σημαίνει: διακοπή πορείας για όλους που χρησιμοποιούν την οδό και πλησιάζουν από οποιαδήποτε κατεύθυνση η οποία διέρχεται κάθετα προς την οριζόμενη με τον τεντωμένο βραχίονα ή βραχίονες κατεύθυνση. Ο τροχονόμος που ρυθμίζει την κυκλοφορία μπορεί, αφού δώσει το σήμα αυτό, να κατεβάσει τον βραχίονα ή τους βραχίονές του. Η στάση αυτή σημαίνει ομοίως διακοπή πορείας γι’ αυτούς που κινούνται κατά μέτωπο και από πίσω από τον τροχονόμο. γ) κίνηση του χεριού προς ορισμένη κατεύθυνση σημαίνει: κίνηση των οχημάτων προς την υποδεικνυόμενη κατεύθυνση. δ) κινούμενο ερυθρό φως σημαίνει: διακοπή πορείας γι’ αυτούς που χρησιμοποιούν την οδό προς τους οποίους κατευθύνεται το φως. 2. Οι τροχονόμοι, όταν οι ανάγκες της κυκλοφορίας το απαιτούν, μπορούν να επιβάλλουν επιτάχυνση ή επιβράδυνση της κυκλοφορίας, καθώς και διακοπή ή αλλαγή πορείας οχημάτων ή πεζών. 3. Οι υποδείξεις και τα σήματα που δίνονται από τους τροχονόμους που ρυθμίζουν την κυκλοφορία υπερισχύουν των φωτεινών σηματοδοτών ρύθμισης της κυκλοφορίας ή των πινακίδων σήμανσης στις οδούς ή των διαγραμμίσεων ή συμβόλων στις οδούς, καθώς και των κανόνων κυκλοφορίας γενικά. Η ρύθμιση της κυκλοφορίας από τροχονόμο, με τρόπο αντίθετο από ενδείξεις των φωτεινών σηματοδοτών, γίνεται σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις λήψης ειδικών και εκτάκτων μέτρων. Αν δεν είναι δυνατόν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του τροχονόμου, να σβήσουν οι φωτεινοί σηματοδότες, η ως άνω ρύθμιση γίνεται με σήματα προς τους χρήστες της οδού και αφού βεβαιωθεί ο τροχονόμος ότι από την ενέργειά του αυτή δεν προκαλείται κίνδυνος ατυχημάτων. 4. Οι τροχονόμοι, όταν ρυθμίζουν την κυκλοφορία, πρέπει να διακρίνονται ευκρινώς από απόσταση τόσο κατά τη νύχτα όσο και κατά την ημέρα. 5. H παράβαση του παρόντος κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Β.
ΑΚ Άρθρο 1632
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 75.0%
ΑΚ Άρθρο 1632: Ευθύνη του επιτρόπου Ο επίτροπος ευθύνεται για κάθε ζημία του ανηλίκου από πταίσμα του κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Αν έχουν διοριστεί περισσότεροι επίτροποι, είναι συνυπεύθυνοι εις ολόκληρον, εκτός αν έχουν διοριστεί με χωριστό κύκλο ενέργειας ο καθένας και ενεργούν αυτοτελώς.
ΠΔ237 Άρθρο 27
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 74.9%
ΠΔ237 Άρθρο 27: 1. Το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης διακανονίζει ζημίες και καταβάλλει αποζημιώσεις για λογαριασμό αλλοδαπών Γραφείων Διεθνούς Ασφάλισης, εντός των ορίων που καθορίζονται από τις διατάξεις του παρόντος, λόγω ατυχημάτων τα οποία προκαλούνται από την κυκλοφορία στην Ελλάδα αυτοκινήτων οχημάτων, που έχουν τον τόπο συνήθους στάθμευσης στο έδαφος χωρών, τα αντίστοιχα Γραφεία των οποίων εφαρμόζουν το Τμήμα ΙΙ της Ενοποιημένης Συμφωνίας, εφόσον τα αυτοκίνητα αυτά είναι εφοδιασμένα με ισχύον πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης (πράσινη κάρτα). Προκειμένου όμως για αυτοκίνητα στα οποία δεν ενεργείται έλεγχος για την ύπαρξη ασφαλιστικής κάλυψης κατά το άρθρο 13 παράγραφος 1 του νόμου αυτού, οι ανωτέρω υποχρεώσεις του Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης υπάρχουν έστω και αν τα αυτοκίνητα αυτά δεν είναι εφοδιασμένα με πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης (πράσινη κάρτα) ή δεν είναι ασφαλισμένα. 2. Ο διακανονισμός των ζημιών στην Ελλάδα γίνεται είτε απευθείας από το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης είτε από διακανονιστές μέλη του, τους οποίους διορίζει το Γραφείο, είτε από εντεταλμένους ανταποκριτές των αλλοδαπών ασφαλιστών κατόπιν προτάσεως του Γραφείου της έδρας τους και εγκρίσεως του Ελληνικού Γραφείου. 3. Επίσης το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης βαρύνεται με αποζημιώσεις για ατυχήματα που προκαλούνται στο έδαφος χώρας με την οποία έχει προσυπογράψει την κατά το άρθρο 2 τον τόπο συνήθους στάθμευσής τους στην Ελλάδα. Ομοίως, βαρύνεται με αποζημιώσεις για ατυχήματα στο έδαφος χώρας μετά του αντιστοίχου γραφείου της οποίας έχει συνάψει την κατά το άρθρο 30 παρ. 1 εδάφιο α' του παρόντος νόμου σύμβαση και σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης αυτής, εφόσον τα αυτοκίνητα αυτά είναι εφοδιασμένα με το πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης σε ισχύ, που χορηγήθηκε από το Γραφείο. 4. α. Προκειμένου για αυτοκίνητο που έχει τον τόπο της συνήθους στάθμευσής του στην Ελλάδα και είναι ανασφάλιστο, το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης έχει αναγωγικό δικαίωμα κατά του κυρίου, κατόχου και οδηγού για το ποσό της αποζημίωσης, την οποία κατέβαλε προς τρίτους ή υποχρεούται να καταβάλει στο αντίστοιχο Γραφείο της χώρας του ατυχήματος, καθώς και κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου στις περιπτώσεις του άρθρου 19 παρ. 1 εδάφια β', γ' και δ' του κ.ν. 489/1976. Το ίδιο ισχύει και για ατύχημα που προκλήθηκε από το αυτοκίνητο σε βάρος υπηκόων κράτους – μέλους της Ε.Ε. υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 6 παρ. 3 του νόμου αυτού. β. Σε περίπτωση που ο ασφαλιστής καταβάλει αποζημίωση κατά το άρθρο 6 παρ. 3 εδάφιο α' του νόμου αυτού, πέραν του ορίου ευθύνης του, που ορίζεται στο άρθρο 29 παρ. 1, έχει δικαίωμα αναγωγής κατά του Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης για το υπερβάλλον.
ΠΔ237 Άρθρο 27Β
Π.Δ. 237/1986 - Υποχρεωτική Ασφάλιση Αυτοκινήτων
Σχετικότητα: 74.3%
ΠΔ237 Άρθρο 27Β: 1. Συνιστάται στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Επιτροπή Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης» (ΕΠ.Ε.Ι.Α.), που προβλέπεται στο άρθρο 1 του ν. 3229/2004 (ΦΕΚ 38 Α΄), ως υπηρεσιακή μονάδα του, Κέντρο Πληροφοριών. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται μετά από πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών και Ανάπτυξης, ρυθμίζονται η ένταξη του Κέντρου Πληροφοριών στον Οργανισμό της ΕΠ.Ε.Ι.Α., η διάρθρωση, η οργάνωση και η λειτουργία του, ο αριθμός των οργανικών θέσεων των υπαλλήλων του κατά κατηγορία, κλάδο, ειδικότητα και είδος σχέσης εργασίας, τα ειδικά προσόντα του προϊσταμένου του Κέντρου Πληροφοριών και των υπαλλήλων του και οι γνώσεις αυτών σε θέματα, όπως ανάλυσης συστημάτων πληροφορικής, διαχείρισης βάσης δεδομένων, διαχείρισης δικτύων, χειρισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών, καθώς και κάθε ειδικότερο θέμα και σχετική λεπτομέρεια. 2. Σκοπός του κέντρου πληροφοριών είναι να παρέχει πληροφόρηση στους ζηµιωθέντες που διαµένουν στην Ελλάδα ώστε να διευκολύνονται στην απαίτηση αποζηµίωσης για υλικές ζηµιές ή σωµατικές βλάβες από τροχαίο ατύχηµα που συνέβη εκτός Ελλάδος. Την ίδια υποχρέωση πληροφόρησης έχει το κέντρο πληροφοριών και για τους ζηµιωθέντες που διαµένουν σε κράτος µέλος της Ε.Ε. και του Ε.Ο.Χ., εάν το ατύχηµα συνέβη στην Ελλάδα ή προκλήθηκε σ' αυτούς από όχηµα µε Ελληνικές πινακίδες. 3. Επίσης το κέντρο πληροφοριών µπορεί να δίνει πληροφορίες για οχήµατα, που έχουν τόπο συνήθους στάθµευσης στην Ελλάδα και έχουν εµπλακεί σε τροχαίο ατύχηµα στην Ελλάδα, προκειµένου οι έχοντες έννοµο συµφέρον τρίτοι ζηµιωθέντες να διευκολύνονται για την απαίτηση της αποζηµίωσής τους. 4. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 τηρούνται επί χρονικό διάστηµα επτά ετών από την ηµεροµηνία διαγραφής του οχήµατος από το µητρώο του Κέντρου πληροφοριών ή από την λήξη του ασφαλιστηρίου συµβολαίου. 5. Κάθε φυσικό ή νοµικό πρόσωπο που ζηµιώθηκε από τροχαίο ατύχηµα και οποιοδήποτε πρόσωπο έχει έννοµο συµφέρον, δικαιούται να ζητά και να λαµβάνει αµελητί από το κέντρο πληροφοριών του κράτους µέλους διαµονής του ή του κράτους µέλους του οποίου φέρει πινακίδα το όχηµα ή του κράτους µέλους όπου συνέβη το ατύχηµα τα στοιχεία επικοινωνίας της ασφαλιστικής επιχείρησης, τον αριθμό του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και το όνομα και τη διεύθυνση του αντιπροσώπου στην Ελλάδα υπευθύνου για τον διακανονισμό των ζημιών. 6. Οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις υποχρεούνται να ενηµερώνουν το Κέντρο πληροφοριών µε τον αριθµό κυκλοφορίας των οχηµάτων για τα οποία καλύπτουν την αστική ευθύνη, τον αριθµό του ασφαλιστηρίου συµβολαίου και την χρονική περίοδο ισχύος αυτού, καθώς και τον αριθµό της πράσινης κάρτας. 7. Τα αρµόδια Υπουργεία οφείλουν να εφοδιάζουν το κέντρο πληροφοριών µε τα στοιχεία όλων των οχηµάτων που έχουν καταχωρηµένα ή να διασφαλίζουν στο κέντρο πληροφοριών άµεση πρόσβαση στο µηχανογραφικό µητρώο που διαθέτουν.
1607/2024
2024Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 96.5%
Σε τμήμα της ΝΕΟ Αθηνών–Πατρών με αριστερή καμπύλη, πλάτος λωρίδας 3,30 μ. και όριο ταχύτητας 50 χλμ/ώρα, κλήθηκε πλήρωμα υδροφόρου για μικρής έκτασης φωτιά σε πρανές που είχε ήδη κατασβεστεί από υπάλληλο της διαχειρίστριας εταιρείας. Παρόν αστυνομικό όργανο συνέστησε αναμονή μέχρι να οργανωθεί βραδυπορία/διακοπή κυκλοφορίας. Πριν διακοπεί η κυκλοφορία, μέλος του πληρώματος, πεζός, άπλωσε κάθετα στο οδόστρωμα τον αυλό χωρίς ροή ύδατος για πρόληψη αναζωπύρωσης, διέσχισε το οδόστρωμα προς το πρανές και πάτησε με το πόδι το πιστόλι του αυλού. Οδηγός φορτηγού κινείτο στο ρεύμα προς Πάτρα με 78 χλμ/ώρα, σε μικρή απόσταση από προπορευόμενα οχήματα. Ο αυλός αναπήδησε κατά τη διέλευση προπορευόμενων οχημάτων και, καθώς το φορτηγό δεν μείωσε ταχύτητα ούτε διήλθε προσεκτικά, ο αυλός εγκλωβίστηκε στο πίσω μέρος του φορτηγού, παρασύρθηκε και προκλήθηκε τραυματισμός του πεζού.
Το άρθρο 19 § 1 του ΚΟΚ (ν. 2696/1999) επιβάλλει προσαρμογή της ταχύτητας και διαρκή έλεγχο του οχήματος. Τα άρθρα 914 και 300 ΑΚ θεμελιώνουν ευθύνη από αδικοπραξία και μείωση αποζημίωσης λόγω συντρέχοντος πταίσματος, ενώ το άρθρο 330 ΑΚ προσδιορίζει το μέτρο επιμέλειας. Η αιτιώδης συνάφεια κρίνεται με τα διδάγματα της κοινής πείρας, και οι αιτιολογίες ελέγχονται αναιρετικά κατά τα άρθρα 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός φορτηγού κινείτο με 78 χλμ/ώρα αντί 50, σε μικρή απόσταση από προπορευόμενα οχήματα, και παρότι είδε τον αυλό να αναπηδά δεν μείωσε ταχύτητα. Ο πεζός πυροσβέστης, πριν διακοπεί η κυκλοφορία, διέσχισε κάθετα το οδόστρωμα, άπλωσε τον αυλό και πάτησε το πιστόλι του αυλού χωρίς ροή ύδατος, πράξη επικίνδυνη κατά την εκπαίδευσή του. Ο αυλός εγκλωβίστηκε στο πίσω μέρος του φορτηγού και προκάλεσε τον τραυματισμό. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, το δικαστήριο έκρινε συντρέχουσα υπαιτιότητα: 20% για τον οδηγό (υπέρβαση ταχύτητας, μη προσαρμογή, μη έλεγχος) και 80% για τον πεζό (παράβαση κανόνων ασφαλείας και διάσχιση χωρίς διακοπή κυκλοφορίας). Έκρινε ότι οι αιτιολογίες του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου είναι σαφείς και επαρκείς και δεν υφίσταται παραβίαση ουσιαστικού δικαίου.
Απορρίφθηκαν οι λόγοι αναίρεσης των αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τα άρθρα 914, 300, 330 ΑΚ και τα άρθρα 12, 17, 19, 26, 42 ΚΟΚ, κρίνοντας συντρέχουσα υπαιτιότητα: υπέρβαση ταχύτητας και μη προσαρμογή από τον οδηγό, και παράβαση κανόνων ασφαλείας από τον πεζό που διέσχισε το οδόστρωμα και πάτησε το πιστόλι του αυλού. Οι αιτιολογίες για την αιτιώδη συνάφεια και τον επιμερισμό (20% οδηγός, 80% πεζός) είναι σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις, καθιστώντας εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο. Μη συντρέχουσας παραβίασης κανόνων ουσιαστικού δικαίου ή ελλείψεων αιτιολογίας, η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε και διατάχθηκε η εισαγωγή του παραβόλου, με επιδίκαση εξόδων υπέρ της παραστάσασας αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής.
Διατάσσει τον χωρισμό της υπόθεσης ως προς τον δεύτερο των αναιρεσιβλήτων Δ. Γ. του Γ. Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από ...2019 και με αρ. καταθ. …/2019 αίτησης αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. .../2018 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, ως προς τον δεύτερο αναιρεσίβλητο. Απορρίπτει κατά λοιπά την ως άνω αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. .../2018 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της τρίτης αναιρεσίβλητης ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α", τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
437/2017
2017Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 96.4%
Πεζός διέσχιζε κάθετα οδό με πορεία από τη Λεωφόρο Θηβών προς την οδό σε σημείο όπου δεν υπήρχε διάβαση πεζών και ακινητοποιήθηκε στη μέση της οδού στο ύψος της διπλής διαχωριστικής γραμμής. Οδηγός ΙΧΕ αυτοκινήτου, θέλοντας να προσπεράσει έμπροσθεν αυτού κινούμενο όχημα, πραγματοποίησε ελιγμό προς τα αριστερά παραβιάζοντας την υπάρχουσα επί του οδοστρώματος διπλή συνεχόμενη διαχωριστική γραμμή και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας χωρίς να ελέγξει αν θα προξενούσε κίνδυνο. Ο οδηγός οδηγούσε υπό την επήρεια μέθης με ποσοστό οινοπνεύματος 0,46 χιλ. του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα κατά την πρώτη μέτρηση και 0,26 χιλ. του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα κατά την δεύτερη μέτρηση, ανώτερες της επιτρεπόμενης τιμής των 0,25 χιλ. του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα. Το αυτοκίνητο παρέσυρε τον πεζό.
Το άρθρο 300 ΑΚ προβλέπει ότι σε περίπτωση συντρέχουσας υπαιτιότητας του ζημιωθέντος στην πρόκληση της ζημίας, η υποχρέωση προς αποζημίωση μειώνεται ανάλογα με τις περιστάσεις. Τα άρθρα 297, 298, 330 και 914 ΑΚ ορίζουν ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα, η παράνομη συμπεριφορά και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας. Οι κανόνες του ΚΟΚ επιβάλλουν υποχρέωση στους πεζούς να διασχίζουν την οδό από διάβαση πεζών και στους οδηγούς να καταβάλλουν την απαιτούμενη επιμέλεια και προσοχή. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο πεζός κατήλθε στο οδόστρωμα και προσπάθησε να διασχίσει κάθετα την οδό σε σημείο χωρίς διάβαση πεζών και ακινητοποιήθηκε στη μέση της οδού, παραβιάζοντας τα άρθρα 12 και 38 ΚΟΚ. Ο οδηγός οδηγούσε υπό την επήρεια μέθης με ποσοστό οινοπνεύματος 0,46 και 0,26 χιλ. του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα, παραβίασε τη διπλή διαχωριστική γραμμή και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας χωρίς έλεγχο, παραβιάζοντας τα άρθρα 5, 12 παρ. 1, 16, 19, 21 και 42 ΚΟΚ. Εφαρμόζοντας τα κριτήρια των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ και τα διδάγματα της κοινής πείρας, το δικαστήριο κατένειμε τη συνυπαιτιότητα σε ποσοστό 30% για τον πεζό και 70% για τον οδηγό, κρίνοντας ότι η υπαίτια συμπεριφορά και των δύο συνέβαλε στην πρόκληση του ατυχήματος.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ και τα διδάγματα της κοινής πείρας. Τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά πληρούν το πραγματικό της νομικής έννοιας της συντρέχουσας συνυπαιτιότητας του πεζού κατά ποσοστό 30% και της υπαιτιότητας του οδηγού κατά ποσοστό 70%. Η απόφαση έχει νόμιμη βάση με πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καλύπτουν τη συνυπαιτιότητα και τον αιτιώδη σύνδεσμο της υπαίτιας συμπεριφοράς του πεζού με το ζημιογόνο αποτέλεσμα. Η επικουρική αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι μετά την απόρριψη της κύριας αίτησης η επικουρικά αναιρεσείουσα δεν έχει πλέον έννομο συμφέρον προς άσκησή της.
Συνεκδικάζει την από 27-2-2015 αίτηση αναιρέσεως και την από 4.12.2015 επικουρικά ασκηθείσα αίτηση αναιρέσεως της 3504/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Απορρίπτει την από 27-2-2015 αίτηση αναιρέσεως, καθώς και την από 4.12.2015 επικουρικά ασκηθείσα αίτηση αναιρέσεως κατά της ως άνω αποφάσεως. Διατάσσει την εισαγωγή των παραβόλων στο Δημόσιο Ταμείο. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα Σ. Τ. στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700,00) ευρώ.
1303/2017
2017Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 96.3%
Στις 5.10.2012 και ώρα 20:50, πεζός κινούμενος στο πεζοδρόμιο της διπλής κατευθύνσεως παραλιακής οδού, επιχείρησε να τη διασχίσει κάθετα με φορά από τον Ι.Ν. Αγ. Διονυσίου προς την παραλία. Η οδός ήταν διπλής κατευθύνσεως, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση πλάτους 7,20 m. η καθεμία και διαχωριστική νησίδα στο μέσον. Στο σημείο δεν υπήρχαν φωτεινοί σηματοδότες (υπήρχαν σε απόσταση 120 m. πριν το σημείο του ατυχήματος), ούτε σημασμένες διαβάσεις πεζών (υπήρχαν σε απόσταση 30 m. μετά το σημείο του ατυχήματος). Κατά τη στιγμή που ο πεζός βρισκόταν στο μέσο του ενός ρεύματος με φορά προς τη διαχωριστική νησίδα, οδηγός μοτοσικλέτας, κινούμενος στο ίδιο ρεύμα κυκλοφορίας με ταχύτητα περίπου 80 km/h (όριο 50 km/h λόγω κατοικημένης περιοχής), επέπεσε επ' αυτού και τον εκτίναξε σε απόσταση 20,50 m. διαγωνίως προς τα δεξιά του. Η μοτοσικλέτα με τον οδηγό ανατράπηκαν, σύρθηκαν στο οδόστρωμα και ακινητοποιήθηκαν σε απόσταση 35 m. από το σημείο παράσυρσης. Ο πεζός υπέστη κάταγμα σπλαχνικού κρανίου, κάταγμα αριστερού ηβοϊσχιακού κλάδου και κάταγμα αριστερού λαγονίου οστού και αιμάτωμα σπλήνα. Νοσηλεύτηκε επί 16 ημέρες και του συστήθηκε αποθεραπεία 6 μηνών. Διατηρούσε ατομική επιχείρηση internet cafe με καθαρά έσοδα € 500,00/μήνα. Κατά την εξάμηνη οίκοι νοσηλεία το κατάστημα παρέμεινε κλειστό. Ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός του καταστήματος είχε αγοραστεί έναντι € 50.796,80 τρία χρόνια ενωρίτερα (Οκτώβριο-Δεκέμβριο 2007) και είχε υποβαθμιστεί κατ' αξία σε ποσοστό 70%, ήτοι ήταν αξίας € 15.240. Πούλησε 5 ηλεκτρονικούς υπολογιστές με τα παρελκόμενά τους έναντι τιμήματος € 1.250,00.
Το άρθρο 914 ΑΚ σε συνδυασμό με τα άρθρα 297, 298, 299, 300 και 330 εδ. β' ΑΚ ορίζουν ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προϋποθέτει παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά, ζημία και αιτιώδη σύνδεσμο. Αμέλεια υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια του μέσου συνετού ανθρώπου. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν η παράνομη συμπεριφορά ήταν ικανή να επιφέρει τη ζημία. Δεν αποκλείεται η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου από συνυπαιτιότητα του βλαβέντος. Το άρθρο 12 παρ. 1 ΚΟΚ επιβάλλει στους οδηγούς να αποφεύγουν συμπεριφορά που εκθέτει σε κίνδυνο πρόσωπα και να οδηγούν με σύνεση. Το άρθρο 38 παρ. 4 ΚΟΚ υποχρεώνει τους πεζούς να χρησιμοποιούν διαβάσεις πεζών όπου υπάρχουν, και όπου δεν υπάρχουν να βεβαιώνονται ότι δεν θα παρεμποδίσουν την κυκλοφορία και να διασχίζουν κάθετα το οδόστρωμα. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι ο οδηγός κινείτο με ταχύτητα 80 km/h αντί 50 km/h σε κατοικημένη περιοχή, νύχτα με τεχνητό φωτισμό, χωρίς να ασκεί έλεγχο του οχήματος ώστε να διακόψει την πορεία προ του ορατού εμποδίου. Ο πεζός διέσχισε το οδόστρωμα σε σημείο χωρίς διαβάσεις, ενώ υπήρχαν σε απόσταση 30 m., σε χρόνο μειωμένης ορατότητας λόγω νύχτας, και παρέμεινε ακίνητος στη μέση του οδοστρώματος αντί να επιταχύνει τη διάσχιση. Εφαρμόζοντας τους κανόνες των άρθρων 914, 300 ΑΚ και 12, 38 ΚΟΚ, το Εφετείο έκρινε κυρίως υπαίτιο τον οδηγό σε ποσοστό 70% λόγω υπερβολικής ταχύτητας και έλλειψης ελέγχου, και συνυπαίτιο τον πεζό σε ποσοστό 30% λόγω μη χρήσης διαθέσιμης διάβασης και παραμονής ακίνητου στο οδόστρωμα.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 914, 300 ΑΚ και 12 παρ. 1, 38 παρ. 4 ΚΟΚ, υπάγοντας τα αποδειχθέντα περιστατικά στους κανόνες αυτούς. Ειδικότερα, δέχτηκε συνυπαιτιότητα του πεζού σε ποσοστό 30%, διότι διέσχισε το οδόστρωμα από σημείο χωρίς διαβάσεις πεζών, ενώ υπήρχαν σε απόσταση μόλις 30 μέτρων, σε χρόνο μειωμένης ορατότητας λόγω νύχτας, και παρέμεινε ακίνητος στη μέση του οδοστρώματος. Η απόφαση διέλαβε σαφείς και πλήρεις αιτιολογίες ως προς την υπαιτιότητα και τον αιτιώδη σύνδεσμο. Ως προς το διαφυγόν κέρδος, ορθά επιδικάστηκε το ποσό των 9.793 ευρώ (μειωμένο κατά 30% λόγω συνυπαιτιότητας) για την απαξίωση του ηλεκτρονικού εξοπλισμού της επιχείρησης, καθώς η υποβάθμιση της αξίας του εξοπλισμού ήταν απότοκος του τραυματισμού και της εξάμηνης διακοπής λειτουργίας της επιχείρησης συνεπεία της ανικανότητας προς εργασία.
Απορρίπτει την από 6-2-2015 (αρ. κατ. ...2015) αίτηση για αναίρεση της υπ' αρ. 5911/2014 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία των αυτοκινητικών διαφορών. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου, που έχει κατατεθεί, στο Δημόσιο Ταμείο. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
1178/2023
2023Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 96.0%
Την 21-5-2016 και περί ώρα 17:40, πεζή ευρισκόταν στο βόρειο πεζοδρόμιο πλάτους 2,30 μέτρων της Λ. Σταμαθιουδάκη Ρεθύμνου στο ύψος του οικοδομικού αριθμού 93, όπου υπήρχε διαγραμμισμένη διάβαση πεζών. Η λεωφόρος ήταν ευθεία, διπλής κατεύθυνσης, με οδόστρωμα πλάτους 6 μέτρων και δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ήταν 50 χλμ/ώρα (κατοικημένη περιοχή). Η ορατότητα δεν περιοριζόταν από εμπόδια, η κυκλοφορία οχημάτων ήταν πυκνή και πεζών αραιή. Οδηγός τουριστικού λεωφορείου έβαινε με ταχύτητα που δεν υπερέβαινε τα 50 χλμ/ώρα με κατεύθυνση από πλατεία 4 Μαρτύρων προς κόμβο Ατσιπόπουλο. Όταν έφθασε στον οικοδομικό αριθμό 93, αντελήφθη την πεζή να κινείται βιαστικά επί του πεζοδρομίου και αίφνης να κατέρχεται στο οδόστρωμα διαγώνια για να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα. Ο οδηγός τροχοπέδησε και επιχείρησε αριστερό ελιγμό, αλλά η απόσταση ήταν μικρή και επέπεσε με την εμπρόσθια δεξιά γωνία του λεωφορείου επί της πεζής. Η πεζή υπέστη πολλαπλά κατάγματα θωρακικών πλευρών (2ης, 3ης, 4ης, 5ης, 7ης και διπλό 8ης), κάταγμα αριστερής κλείδας, αιμοπνευμοθώρακα αριστερά, ρωγμώδες κάταγμα Θ10 σπονδυλικού σώματος. Νοσηλεύθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ρεθύμνου από 21-5-2016 έως 26-5-2016 και εκ νέου από 3-7-2016 έως 12-7-2016 λόγω πνευμονίας και πλευριτικής συλλογής. Κατέβαλε 160 ευρώ για αμοιβές ιατρών. Χρειάστηκε βοηθό για 3 μήνες. Διατηρούσε κατάστημα λιανικού εμπορίου γυναικείων ενδυμάτων από το 2014. Για το φορολογικό έτος 2014 δήλωσε ακαθάριστα έσοδα 54.277,61 ευρώ και ζημία 42.754,48 ευρώ, άρα καθαρά εισοδήματα 11.523,60 ευρώ. Διέκοψε τη λειτουργία της επιχείρησης στις 18-1-2017 και προσλήφθηκε ως πωλήτρια στις 9-12-2016 με μηνιαίες αποδοχές 761,90 ευρώ.
Το άρθρο 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ σε συνδυασμό με τα άρθρα 12 § 1, 19 §§ 1, 2, 3 και 38 παρ. 4 του ΚΟΚ προβλέπουν ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, το παράνομο της πράξης ή παράλειψης και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς την συνδρομή υπαιτιότητας και συνυπαιτιότητας υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή υπαγωγή των περιστατικών στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός δεν είχε τον πλήρη έλεγχο του οχήματος, δεν ρύθμισε την ταχύτητα ενόψει της διάβασης πεζών, και ενώ αντελήφθη την πεζή να κινείται βιαστικά, δεν μείωσε την ταχύτητα. Η πεζή δεν άσκησε τον προσήκοντα έλεγχο της κυκλοφορίας εξ αριστερών της πριν κατέλθει στο οδόστρωμα. Εφαρμόζοντας τα κριτήρια των άρθρων 297, 300 και 330 ΑΚ, το δικαστήριο έκρινε ότι συνέτρεχε υπαιτιότητα του οδηγού κατά 40% και συνυπαιτιότητα της πεζής κατά 60%, καθορίζοντας την αποζημίωση στο ποσό των 12.260 ευρώ και τη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης στο ποσό των 10.000 ευρώ.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ, καθώς τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά πληρούν το πραγματικό των εννοιών της υπαιτιότητας του οδηγού (40%) και της συνυπαιτιότητας της πεζής (60%). Η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου και την συνυπαιτιότητα. Το επιδικασθέν ποσό χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης (10.000 ευρώ) δεν παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας ούτε υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, λαμβανομένων υπόψη του είδους του τραυματισμού, της ηλικίας, του βαθμού συνυπαιτιότητας της πεζής (60%) και της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των διαδίκων.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 9-3-2020 αίτηση της Μ. Χ. του Γ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 518/2020 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του παραβόλου που καταβλήθηκε από την αναιρεσείουσα στο Δημόσιο Ταμείο. ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
677/2011
2011Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 95.1%
Πεζός προσπάθησε να διασχίσει τη Λεωφόρο Συγγρού εκτός διάβασης, υπερπηδώντας προστατευτικά κιγκλιδώματα, προς το ρεύμα προς Αθήνα, περί ώρα 05:10 της 7-12-2002, υπό συνθήκες νύκτας και αραιής βροχόπτωσης. Οδηγός ΙΧΕ κινείτο στην αριστερή λωρίδα με ταχύτητα περίπου 95 χλμ./ώρα (όριο 90 χλμ./ώρα) και αντιλήφθηκε τον πεζό σε απόσταση 15-20 μέτρων· παρά τον αποφευκτικό ελιγμό επήλθε παράσυρση. Ο πεζός υπέστη βαριές κακώσεις (κεφαλής, θώρακα, ήπατος) και απεβίωσε στις 11-12-2002. Η συνδρομή υπαιτιότητας κατανεμήθηκε σε 40% για τον οδηγό και 60% για τον πεζό. Η αστική ευθύνη του οχήματος ήταν ασφαλισμένη σε ασφαλιστική εταιρία. Οι συγγενείς υπέστησαν ψυχική οδύνη και απώλεια συνεισφοράς στη διατροφή, προσδιοριζόμενη σε 60 ευρώ μηνιαίως για 11 έτη.
Το άρθρο 300 § 1 ΑΚ προβλέπει ότι όταν ο ζημιωθείς συντέλεσε από δικό του πταίσμα στη ζημία ή την έκτασή της, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Παράλληλα, το άρθρο 932 ΑΚ παρέχει διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να επιδικάσει εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης, με βάση τα περιστατικά και τους κανόνες κοινής πείρας, κρίση που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο κατά το άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός κινείτο με ταχύτητα περίπου 95 χλμ./ώρα με όριο 90 χλμ./ώρα, σε νύκτα και αραιή βροχόπτωση, και αντιλήφθηκε τον πεζό σε απόσταση 15-20 μέτρων. Ο πεζός διέσχιζε τη Λεωφόρο Συγγρού εκτός διάβασης, υπερπηδώντας προστατευτικά κιγκλιδώματα, χωρίς προηγούμενο έλεγχο της κίνησης. Επακολούθησε παράσυρση και θάνατος στις 11-12-2002. Η συνυπαιτιότητα προσδιορίστηκε σε 40% για τον οδηγό και 60% για τον πεζό. Εφαρμόζοντας τις ανωτέρω διατάξεις, το δικαστήριο συνεκτίμησε τις συνθήκες (καιρικές, ορατότητα, ταχύτητα, συμπεριφορά πεζού) και έκρινε ότι υφίσταται συγκλίνουσα αμέλεια, δικαιολογώντας τη μείωση της αποζημίωσης κατά το άρθρο 300 § 1 ΑΚ και την επιδίκαση εύλογης χρηματικής ικανοποίησης κατά το άρθρο 932 ΑΚ, ως κρίσεις ουσίας μη ελεγκτές αναιρετικά.
Η αναίρεση απορρίφθηκε διότι η απόφαση του Εφετείου περιείχε πλήρεις, σαφείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες για τη συνδρομή αδικοπραξίας και συνυπαιτιότητας (40% οδηγός, 60% πεζός), είχε συνεκτιμήσει όλα τα αποδεικτικά μέσα (σχεδιάγραμμα τροχαίας, φωτογραφίες) αποκρούοντας τον λόγο του άρθρου 559 § 11, ενώ ο καθορισμός της ψυχικής οδύνης (άρθρο 932 ΑΚ) και των ποσοστών συνυπαιτιότητας (άρθρο 300 § 1 ΑΚ) συνιστούν κρίσεις πραγματικών περιστατικών μη ελεγκτές αναιρετικά κατά το άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ. Επιπλέον, δεν υπήρξε υπέρβαση δικαιοδοσίας κατά το άρθρο 559 § 4 ΚΠολΔ, αφού επρόκειτο για διαφορά ιδιωτικού δικαίου.
Καταργεί τη δίκη ως προς τους δεύτερο και τρίτο των αναιρεσιβλήτων Ε. Κ. και Ε. Π.. Απορρίπτει την από 20-6-2008 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 1016/29-7-2008 αίτηση για αναίρεση της 9262/30-11-2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της πρώτης αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
1853/2024
2024Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 95.0%
Την 1-11-2013, ώρα 20:30, σε επαρχιακή οδό στη Νήσο Σέριφο, σε τμήμα μικρής γέφυρας με πεζοδρόμια πλάτους 1,5 μ. εκατέρωθεν και χωρίς καθόλου φωτισμό, πεζή βάδιζε κατά μήκος του οδοστρώματος αντί του πεζοδρομίου. Όχημα κινούμενο με αυξημένη ταχύτητα και χωρίς πλήρη έλεγχο από την οδηγό δεν αντιλήφθηκε την πεζή και την προσέκρουσε. Η παθούσα υπέστη πολλαπλές βαριές κακώσεις και απεβίωσε στις 6-11-2013 στο νοσοκομείο «Αττικόν». Οι οικείοι της (σύζυγος, τέκνα, γαμβροί, εγγόνια) υπέστησαν ψυχική οδύνη. Η συνυπαιτιότητα επιμερίστηκε 70% στην πεζή και 30% στην οδηγό. Επιδικάστηκαν ποσά χρηματικής ικανοποίησης: 20.000 ευρώ στον σύζυγο, 10.000 ευρώ σε κάθε τέκνο, 2.000 ευρώ σε κάθε γαμβρό και 3.000 ευρώ σε κάθε εγγόνι.
Το άρθρο 38 § 1 Κ.Ο.Κ. επιβάλλει στους πεζούς τη χρήση πεζοδρομίων, ενώ τα άρθρα 12 § 1 και 19 §§ 1-3 Κ.Ο.Κ. επιβάλλουν στον οδηγό σύνεση, πλήρη έλεγχο και προσαρμογή ταχύτητας στις συνθήκες. Κατά τα άρθρα 914 και 300 ΑΚ, παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά που τελεί σε αιτιώδη συνάφεια θεμελιώνει ευθύνη και μειώνει την αποζημίωση σε περίπτωση συντρέχοντος πταίσματος. Το άρθρο 932 ΑΚ καθοδηγεί τον καθορισμό εύλογης χρηματικής ικανοποίησης, τηρουμένης της αναλογικότητας. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι την 1-11-2013, 20:30, σε επαρχιακή οδό στη Σέριφο, σε γέφυρα με πεζοδρόμια 1,5 μ. και παντελή έλλειψη φωτισμού, η πεζή κινούνταν στο οδόστρωμα. Όχημα με αυξημένη ταχύτητα, χωρίς πλήρη έλεγχο, δεν την αντιλήφθηκε, επήλθε σύγκρουση, σοβαροί τραυματισμοί και θάνατος στις 6-11-2013. Επιμερίστηκε συνυπαιτιότητα 70% στην πεζή και 30% στην οδηγό. Οι συγγενείς (σύζυγος, τέκνα, γαμβροί, εγγόνια) έλαβαν 20.000, 10.000, 2.000 και 3.000 ευρώ αντίστοιχα. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι η μη χρήση του υφιστάμενου πεζοδρομίου συνιστά οικείο πταίσμα σε αιτιώδη συνάφεια, ενώ η υπερβολική ταχύτητα/έλλειψη ελέγχου του οχήματος συνιστά αμέλεια της οδηγού. Ο επιμερισμός 70/30 είναι νομίμως αιτιολογημένος και τα επιδικασθέντα ποσά ψυχικής οδύνης είναι εύλογα και ανάλογα, σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 932 ΑΚ και την αρχή της αναλογικότητας.
Η απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης ήταν νόμιμη, διότι δεν κατατέθηκε ούτε προσκομίστηκε το παράβολο των 200 ευρώ του άρθρου 495 § 4 ΚΠολΔ πριν από τη συζήτηση, και οι αντίθετοι ισχυρισμοί περί μεταγενέστερης καταβολής δεν επικαλέστηκαν με προτάσεις. Οι αιτιάσεις περί αντισυνταγματικότητας/αντισυμβατικότητας του παραβόλου απορρίφθηκαν ως αβάσιμες, αφού η ρύθμιση δεν παραβιάζει τα άρθρα 20 § 1 και 4 § 1 Συντ. και 6 § 1 ΕΣΔΑ, δεδομένης και της δυνατότητας ευεργετήματος πενίας. Στην ουσία, η πρωτόδικη κρίση περί συντρέχουσας αμέλειας (70% πεζή που βάδιζε στο οδόστρωμα νύχτα, χωρίς φωτισμό, με υφιστάμενο πεζοδρόμιο 1,5 μ., και 30% οδηγός με αυξημένη ταχύτητα και έλλειψη ελέγχου) ήταν ορθά και επαρκώς αιτιολογημένη, χωρίς εκ πλαγίου παράβαση των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ ή των άρθρων 12, 19 και 38 ΚΟΚ. Τα επιδικασθέντα ποσά ψυχικής οδύνης (20.000, 10.000, 2.000, 3.000 ευρώ) δεν υπερβαίνουν ούτε υπολείπονται των ορίων της αναλογικότητας κατά το άρθρο 932 ΑΚ.
Απορρίπτει την, από ...2020, αίτηση για αναίρεση των τελεσίδικων αποφάσεων: α) με αριθ. ...2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών και β) με αριθ. ...2014 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου, που κατέθεσαν οι αναιρεσείοντες, για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, στο Δημόσιο Ταμείο. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη πληρωμή των δικαστικών εξόδων κάθε ομάδας των παριστάμενων αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ, για καθεμιά ομάδα από αυτές.
71/2019
2019Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 94.9%
Την 03.10.2010 και περί ώρα 19:00, σχεδόν νύχτα, πεζός επιχείρησε να διασχίσει κάθετα την οδό, διπλής κατεύθυνσης, πλάτους 12 μέτρων, εντός ορίων πόλης, με ανώτατο όριο ταχύτητας 50 χιλιόμετρα ανά ώρα. Στο σημείο δεν υπήρχε διάβαση πεζών, υπήρχε ελαφρά καμπύλη, δημοτικός φωτισμός μη επαρκής, περιορισμένη ορατότητα. Πεζός φορούσε ανοιχτόχρωμες φόρμες με φωσφορούχες λωρίδες, ήλεγξε την κυκλοφορία, διαπίστωσε ανυπαρξία κινούμενων οχημάτων, επιχείρησε διέλευση από ανατολικά προς δυτικά. Είχε διανύσει 5,5 μέτρα επί του οδοστρώματος όταν οδηγός ΙΧΕ αυτοκινήτου, κινούμενος με ταχύτητα τουλάχιστον 70 χιλιομέτρων ανά ώρα, επέπεσε με το εμπρόσθιο δεξιό μέρος επί του σώματος του πεζού, παρασύροντάς τον για 28 μέτρα και εκτινάσσοντάς τον σε απόσταση 12 επιπλέον μέτρων. Οδηγός αντιλήφθηκε πεζό από απόσταση 100 μέτρων τουλάχιστον, δεν έκανε χρήση κόρνας, δεν ακινητοποίησε όχημα, δεν ενεργοποίησε πέδηση, απέσυρε πόδι από γκάζι και επιχείρησε αποφευκτικούς ελιγμούς. Στο αίμα πεζού ανιχνεύθηκε οινόπνευμα σε ποσότητα 0,50 γραμμαρίου ανά λίτρο αίματος. Πεζός υπέστη συντριπτικό κάταγμα δεξιάς κνήμης περόνης, γόνατο, εξάρθρωση-κάταγμα στερνιαίου άκρου, ρήξη ήπατος, ρήξη ημιδιαφράγματος, κάταγμα κλείδας, κάταγμα λεκάνης, εκδορές προσώπου, έγκαυμα τριβής.
Το άρθρο 330 ΑΚ προβλέπει ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημίας. Αμέλεια υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού ανθρώπου. Η παράβαση των διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθ' εαυτή υπαιτιότητα, αλλά αποτελεί στοιχείο που στάθμιση του κρίνεται σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός κινείτο με ταχύτητα τουλάχιστον 70 χιλιομέτρων ανά ώρα (ενώ το όριο ήταν 50), υπό συνθήκες νύχτας και μη επαρκούς φωτισμού, αντιλήφθηκε τον πεζό από απόσταση 100 μέτρων, δεν ενεργοποίησε πέδηση, δεν ακινητοποίησε το όχημα, αλλά επιχείρησε αποφευκτικούς ελιγμούς. Ο πεζός φορούσε φωσφορούχες λωρίδες, ήλεγξε την κυκλοφορία πριν διασχίσει, και η ποσότητα αλκοόλ στο αίμα του δεν αποδείχθηκε ότι επηρέασε τον έλεγχο των κινήσεών του. Εφαρμόζοντας τα κριτήρια των άρθρων 297, 298, 300 και 330 ΑΚ, το δικαστήριο έκρινε ότι η αμελής συμπεριφορά του οδηγού (υπερβολική ταχύτητα, μη πέδηση, μη ακινητοποίηση) συνδέεται αιτιωδώς με το ατύχημα, ενώ οι παλίνδρομες κινήσεις του πεζού οφείλονταν σε δικαιολογημένο τρόμο και δεν συνιστούν συνυπαιτιότητα.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε επαρκείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το αποκλειστικό πταίσμα του ασφαλισμένου οδηγού. Το δικαστήριο αιτιολόγησε επαρκώς πώς η αμελής συμπεριφορά του οδηγού (υπερβολική ταχύτητα τουλάχιστον 70 χλμ/ώρα, μη ενεργοποίηση πέδησης, μη ακινητοποίηση οχήματος παρά την αντίληψη του πεζού από 100 μέτρα) συνδέεται αιτιωδώς με το ατύχημα. Η ένσταση συνυπαιτιότητας του πεζού απορρίφθηκε βάσιμα, καθώς αποδείχθηκε ότι ήλεγξε επιμελώς την κυκλοφορία, φορούσε φωσφορούχες λωρίδες, δεν υπήρχε διάβαση πεζών στο σημείο, και η ποσότητα αλκοόλ στο αίμα του (0,50 gr/l) δεν αποδείχθηκε ότι επηρέασε τον έλεγχο των κινήσεών του ή τα αντανακλαστικά του. Οι παλίνδρομες κινήσεις του οφείλονταν σε δικαιολογημένο τρόμο προ του επελαύνοντος με υπερβολική ταχύτητα οχήματος.
Απορρίπτει την από 9-7-2017 αίτηση αναίρεσης της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο υπ` αριθμ. 13/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του εκ τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ παραβόλου, το οποίο κατέθεσε η αναιρεσείουσα για την άσκηση της αναίρεσης και για το οποίο εκδόθηκε το υπ` αριθμ. 15..…….15 e- παράβολo του Δημοσίου. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
127/2017
2017Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 94.9%
Στις 26-12-2005 και ώρα 23:00, οδηγός ΙΧΕ αυτοκινήτου (ΚΙΑ, 1346 cc) εκινείτο επί της διπλής κατεύθυνσης Λεωφόρου Αλίμου, με κατεύθυνση προς παραλία, με ταχύτητα περί τα 70 χλμ/ώρα (ανώτατο επιτρεπόμενο όριο). Η λεωφόρος ήταν ευθεία και οριζόντια, με διαχωριστική νησίδα, πλάτος οδοστρώματος 9 μ. ανά κατεύθυνση, δύο κύριες λωρίδες κυκλοφορίας και μία μικρότερη αριστερή λωρίδα. Υπήρχαν φωτεινοί σηματοδότες, διαβάσεις πεζών (ΖΕΒΚΑ) και επαρκής τεχνητός φωτισμός. Ήταν νύχτα, υπήρχε ψιλή βροχόπτωση και το οδόστρωμα ήταν υγρό και ολισθηρό. Πεζός, ηλικίας 16 ετών, κατήλθε στο οδόστρωμα και άρχισε να διασχίζει κάθετα τη λεωφόρο χρησιμοποιώντας τη διάβαση πεζών, ενώ οι φωτεινοί σηματοδότες είχαν κόκκινη ένδειξη για τους πεζούς και πράσινη για τα οχήματα. Αφού διέσχισε το αντίθετο ρεύμα, τη νησίδα ασφαλείας και την αριστερή λωρίδα (συνολική απόσταση 14 μ. περίπου), εισήλθε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Οδηγός αντελήφθη τον πεζό από απόσταση 20 μ., ασκήθηκε τροχοπέδηση και αποφευκτικός ελιγμός προς τα δεξιά, αλλά το αυτοκίνητο κτύπησε τον πεζό με το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του, τραυματίζοντάς τον σοβαρά. Το αυτοκίνητο ήταν ασφαλισμένο για αστική ευθύνη έναντι τρίτων.
Τα άρθρα 297, 298, 330 και 914 ΑΚ ορίζουν ότι προϋπόθεση ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα (συμπεριλαμβανομένης της αμέλειας), η παράνομη συμπεριφορά και η αιτιώδης συνάφεια. Το άρθρο 300 ΑΚ προβλέπει ότι όταν στη ζημία συνετέλεσε πταίσμα του ζημιωθέντος, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσόν της, αφού σταθμίσει τις περιστάσεις και το βαθμό πταίσματος. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι ο οδηγός εκινείτο με ταχύτητα περί τα 70 χλμ/ώρα (ανώτατο επιτρεπόμενο όριο), αλλά αυξημένη για τις συγκεκριμένες συνθήκες (νύχτα, ολισθηρό οδόστρωμα λόγω βροχής, ισόπεδος κόμβος με διάβαση πεζών), δεν αντελήφθη εγκαίρως τον πεζό που είχε διασχίσει 14 μ. και από απόσταση 20 μ. δεν μπόρεσε να διακόψει την πορεία του. Ο πεζός διέσχισε τη λεωφόρο με κόκκινο φως στους σηματοδότες, χωρίς να ελέγξει την κίνηση των οχημάτων. Εφαρμόζοντας τα άρθρα 12 § 1, 19 §§ 1 και 2 ΚΟΚ και 38 § 4 ΚΟΚ, το Εφετείο έκρινε ότι υπήρχε συγκλίνουσα αμέλεια και προσδιόρισε το ποσοστό ευθύνης σε 30% για τον οδηγό και 70% για τον πεζό, σταθμίζοντας τη βαρύτητα του πταίσματος εκάστου.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθώς εφάρμοσε τα άρθρα 914 και 300 ΑΚ, κρίνοντας ότι η κίνηση του οδηγού με ταχύτητα 70 χλμ/ώρα (ανώτατο επιτρεπόμενο όριο) ήταν αυξημένη για τις συγκεκριμένες συνθήκες (νύχτα, ολισθηρό οδόστρωμα, ισόπεδος κόμβος), καθώς όφειλε να ρυθμίσει την ταχύτητά του ώστε να μπορεί να διακόψει την πορεία του μπροστά σε οποιοδήποτε εμφανιζόμενο εμπόδιο. Η απόφαση περιέχει σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες για τη συνυπαιτιότητα του οδηγού (30%) και του πεζού (70%), με νομική ακολουθία μεταξύ των πραγματικών γεγονότων και του συμπεράσματος.
Απορρίπτει την από 17-7-2015 αίτηση της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "... Ένωσις Α.Ε." και το διακριτικό τίτλο "Ασφάλειαι ..." κατά της 3249/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
1034/2015
2015Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 94.8%
Στις 14/6/2010, ώρα 13:25, σε τμήμα της Λεωφόρου Αθηνών κοντά στη διαχωριστική νησίδα (αριθ. 105), δίκυκλη μοτοσικλέτα κυβισμού 748 c.c., ασφαλισμένη για αστική ευθύνη έναντι τρίτων, κινήθηκε στην αριστερή λωρίδα κοντά στη νησίδα με υπερβολική ταχύτητα, πέραν του επιτρεπόμενου ορίου των 50 χλμ/ώρα, από οδηγό χωρίς άδεια ικανότητας. Η μοτοσικλέτα προσέκρουσε με την αριστερή πλευρά του τιμονιού σε πεζό που είχε κατέλθει στο οδόστρωμα πλησίον της νησίδας για να διασχίσει κάθετα, σε σημείο χωρίς διάβαση ή φωτεινούς σηματοδότες. Το όχημα σύρθηκε δημιουργώντας αποξέσεις μήκους 16,40 μ. και, λόγω της σφοδρότητας, ο πεζός εκτινάχθηκε στη νησίδα. Προκλήθηκαν κατάγματα στη λεκάνη και ανοιχτά τραύματα στην κοιλιακή χώρα, παρατεταμένη νοσηλεία σε ΜΕΘ, χειρουργικές επεμβάσεις, μόνιμα προβλήματα υγείας και έντονη ψυχική οδύνη. Η μοτοσικλέτα χωρίς επιβάτες ζύγιζε 203 κιλά.
Το άρθρο 38 § 4 ν. 2696/1999 (ΚΟΚ) υποχρεώνει τους πεζούς να χρησιμοποιούν διαβάσεις ή, ελλείψει αυτών, να μην κατεβαίνουν στο οδόστρωμα χωρίς να βεβαιωθούν ότι δεν θα παρεμποδίσουν την κυκλοφορία. Το άρθρο 914 ΑΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 297, 298 και 300 ΑΚ, θεμελιώνει αδικοπρακτική ευθύνη και συνυπαιτιότητα όταν υπάρχει παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά και αιτιώδης σύνδεσμος. Κατά τα άρθρα 12 § 1, 16 § 1 και 19 § 1-2 ΚΟΚ, ο οδηγός οφείλει σύνεση, τεταμένη προσοχή και προσαρμογή της ταχύτητας. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός κινούνταν κοντά στη διαχωριστική νησίδα με αυξημένη ταχύτητα, υπερβαίνοντας το όριο των 50 χλμ/ώρα, και χωρίς άδεια ικανότητας. Η μοτοσικλέτα (748 c.c., 203 κιλά) προσέκρουσε με το αριστερό τιμόνι σε πεζό που είχε εισέλθει στο οδόστρωμα χωρίς διάβαση ή σηματοδότες, και ακολούθησαν αποξέσεις 16,40 μ. Ο πεζός υπέστη κατάγματα στη λεκάνη, ανοιχτά κοιλιακά τραύματα, νοσηλεία σε ΜΕΘ και χειρουργεία, με σοβαρή ψυχική βλάβη. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, το δικαστήριο εξέτασε τον αιτιώδη σύνδεσμο και στάθμισε τις παραβάσεις του ΚΟΚ από αμφότερους, καταλήγοντας σε συντρέχουσα υπαιτιότητα πεζού και οδηγού. Παράλληλα, έλαβε υπόψη βαθμό πταίσματος, έκταση τραυματισμού, διάρκεια νοσηλείας και προσωπικά στοιχεία για τον προσδιορισμό εύλογης χρηματικής ικανοποίησης.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι δεν υπήρξε ευθεία παραβίαση των ουσιαστικών διατάξεων (άρθρα 12 § 1, 16 § 1, 19 § 1-2 και 38 § 4 ΚΟΚ, 914 και 300 ΑΚ) ούτε παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας: το Εφετείο ορθά εντόπισε συντρέχουσα υπαιτιότητα οδηγού και πεζού και αιτιώδη σύνδεσμο. Ο λόγος του αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ κρίθηκε αβάσιμος, καθώς η απόφαση περιέχει πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες επί των ουσιωδών ζητημάτων. Ο ισχυρισμός περί παραβίασης του άρθρου 25 Συντάγματος για την αρχή της αναλογικότητας στην εύλογη χρηματική ικανοποίηση κρίθηκε απαράδεκτος, επειδή ο προσδιορισμός του ποσού εναπόκειται στην εύλογη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας και δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.
Απορρίπτει την από 30-9-2014 αίτηση για αναίρεση της υπ. αριθμ. 5003/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.
1038/2014
2014Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 94.7%
Το τροχαίο συνέβη στις 24.6.2005, ώρα 7:30, στη διασταύρωση των οδών Μητροπούλου και Κωνσταντινουπόλεως στη Θεσσαλονίκη. Η οδός Μητροπούλου έχει πλάτος 10 μ., είναι ευθεία, με πινακίδα Ρ-2 (STOP) στη διασταύρωση· η Κωνσταντινουπόλεως είναι διπλής κατεύθυνσης, δύο ρεύματα ανά κατεύθυνση, πλάτους 14 μ. Η νόμιμη ταχύτητα ήταν 50 χλμ/ώρα (κατοικημένη περιοχή), η κυκλοφορία αραιή, φυσικός φωτισμός επαρκής και ορατότητα χωρίς εμπόδια, με σταθμευμένα οχήματα πλησίον του πεζοδρομίου. Ο οδηγός προσεγγίζοντας το STOP μείωσε ταχύτητα αλλά δεν σταμάτησε πλήρως, δεν είχε διαρκώς τεταμένη προσοχή και πλήρη έλεγχο, και δεν άφησε ίχνη τροχοπέδησης. Η πεζή διέσχισε κάθετα τη Μητροπούλου, είχε διανύσει περίπου 7 μ. με 3 μ. να απομένουν, ενώ ο οδηγός βρισκόταν σε απόσταση τουλάχιστον 50 μ. όταν εκείνη ξεκίνησε. Επελθούσα βλάβη: κάταγμα σπονδύλου. Το όχημα ήταν ασφαλισμένο για αστική ευθύνη.
Το άρθρο 12 § 1 ΚΟΚ επιβάλλει στον οδηγό σύνεση και διαρκώς τεταμένη προσοχή, ενώ το άρθρο 19 § 1 ΚΟΚ απαιτεί πλήρη έλεγχο του οχήματος. Κατά τα άρθρα 297, 298, 299, 330 εδ. β, 914 και 932 ΑΚ, για αποζημίωση απαιτούνται παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά, ζημία και αιτιώδης σύνδεσμος. Η παράβαση ΚΟΚ αποτελεί στοιχείο στάθμισης της υπαιτιότητας. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. α και 19 ΚΠολΔ ελέγχεται η ορθή εφαρμογή ουσιαστικού δικαίου και η νόμιμη βάση, ενώ το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αφορά μη ληφθέντα «πράγματα». Το άρθρο 300 ΑΚ ρυθμίζει συνυπαιτιότητα. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι στη διασταύρωση υπήρχε πινακίδα Ρ-2 (STOP), όριο 50 χλμ/ώρα, ευθεία ορατότητα και αραιή κυκλοφορία. Ο οδηγός δεν σταμάτησε πλήρως, δεν είχε επαρκή προσοχή, δεν άφησε ίχνη τροχοπέδησης και δεν πραγματοποίησε αποφευκτικό ελιγμό, ενώ βρισκόταν τουλάχιστον 50 μ. όταν η πεζή ξεκίνησε. Η πεζή διέσχισε περί τα 7 μ. χωρίς προηγούμενο έλεγχο της κίνησης, μολονότι το όχημα ήταν ορατό. Προκλήθηκε κάταγμα σπονδύλου. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, εξετάστηκε η υπαιτιότητα και ο αιτιώδης σύνδεσμος: η παράβαση των άρθρων 12 § 1 και 19 § 1 ΚΟΚ και η έλλειψη επιμέλειας του οδηγού συνέβαλαν στην παράσυρση, ενώ πταίσμα της πεζής κατά άρθρο 38 ΚΟΚ συνέδραμε, δικαιολογώντας συνυπαιτιότητα κατά άρθρο 300 ΑΚ. Η απόφαση περιέχει σαφείς και πλήρεις αιτιολογίες, αποκλείοντας έλλειψη νόμιμης βάσης (559 αριθ. 19), και έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό περί αποκλειστικής υπαιτιότητας, απορρίπτοντάς τον (559 αριθ. 8).
Η αναιρέση απορρίφθηκε διότι η απόφαση του Εφετείου διέλαβε σαφείς, πλήρεις και μη αντιφατικές αιτιολογίες για τις συνθήκες του ατυχήματος (πινακίδα STOP, πλάτη οδοστρώματος 10 μ. και 14 μ., όριο 50 χλμ/ώρα, ορατότητα, μη ύπαρξη ιχνών τροχοπέδησης, απόσταση 50 μ., διάνυση 7 μ. από την πεζή), επιτρέποντας έλεγχο της ορθής εφαρμογής των άρθρων 12 §1, 19 §1 και 38 ΚΟΚ και 297, 298, 299, 330 εδ. β, 914, 932 και 300 ΑΚ, άρα δεν συνέτρεχε έλλειψη νόμιμης βάσης (559 αριθ. 19 ΚΠολΔ). Επίσης, το Εφετείο έλαβε υπόψη τον ουσιώδη ισχυρισμό περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του οδηγού και τον απέρριψε, δεχόμενο συνυπαιτιότητα της πεζής, οπότε δεν ιδρύεται λόγος από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Κατ’ αποτέλεσμα, οι προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως ήταν αβάσιμοι.
Απορρίπτει την με αρ. κατ. 293/2013 αίτηση αναιρέσεως της 1555/2013 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρία" που ορίζει το ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
1458/2012
2012Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 94.6%
Πεζός κινήθηκε τη 14-12-2002, ώρα περίπου 20:45, στη λεωφόρο Σαλαμίνος (διπλής κατεύθυνσης, πλάτος οδοστρώματος 7,5 μ. ανά κατεύθυνση, δύο λωρίδες ανά ρεύμα, διαχωριστική νησίδα 3,5 μ., χωρίς διάβαση πεζών), με όριο ταχύτητας 50 χλμ./ώρα. Επιχείρησε κάθετη διάσχιση από τη νησίδα χωρίς διάβαση ή σηματοδότες και παρασύρθηκε από ΙΧΕ που κινούνταν στην αριστερή λωρίδα πλησίον της νησίδας. Καθορίστηκε συνυπαιτιότητα: πεζός 80%, οδηγός 20%. Προκλήθηκαν κάταγμα έσω μηριαίου κονδύλου (ΔΕ), κάταγμα κάτω πέρατος κερκίδας (ΑΡ), εκδορές· έγινε εσωτερική οστεοσύνθεση με 4 βίδες στις 15-12-2002, νοσηλεία έως 3-1-2003, επανελέγχοι 20-1-2003 και 19-2-2003, φυσιοθεραπεία. Εργαζόταν ως γαζώτρια με 30 ευρώ ημερησίως· απώλεσε εισόδημα 60 εργάσιμων ημερών (1.800 ευρώ). Δεν παρέμεινε αναπηρία ή παραμόρφωση με επίδραση στο μέλλον. Ηλικία 45, έγγαμη με οικογένεια.
Το άρθρο 38 § 4 ν. 2696/1999 επιβάλλει στους πεζούς χρήση διάβασης και, ελλείψει αυτής, βεβαίωση ότι δεν παρεμποδούν την κυκλοφορία πριν διασχίσουν κάθετα. Κατά τα άρθρα 297, 298, 300, 330 εδ. β’ και 914 ΑΚ, απαιτούνται παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά, ζημία και αιτιώδης σύνδεσμος· παράβαση ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτοτελώς υπαιτιότητα αλλά συνεκτιμάται. Το άρθρο 931 ΑΚ επιτρέπει εύλογη χρηματική παροχή λόγω αναπηρίας/παραμόρφωσης που επιδρά στο μέλλον, χωρίς ανάγκη συγκεκριμένης περιουσιακής ζημίας. Το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ απαιτεί πλήρεις και μη αντιφατικές αιτιολογίες. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η διάβαση έγινε εκτός διάβασης, με κανονική κυκλοφορία και καλές συνθήκες, σε ευθύ τμήμα, πλάτος 7,5 μ. ανά ρεύμα και νησίδα 3,5 μ. Ο οδηγός κινούνταν στην αριστερή λωρίδα πλησίον της νησίδας· η σύγκρουση έγινε με το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα. Καθόρισε συνυπαιτιότητα: πεζός 80%, οδηγός 20%. Κατεγράφησαν συγκεκριμένα τραύματα, χειρουργείο με 4 βίδες, 20ήμερη νοσηλεία, απώλεια 60 ημερών εργασίας (1.800 ευρώ), χωρίς μόνιμη αναπηρία. Εφαρμόζοντας τα ως άνω, συνεκτίμησε την παράβαση του άρθρου 38 § 4 ως στοιχείο συνυπαιτιότητας του πεζού και την ανεπαρκή επιμέλεια του οδηγού ως 20% υπαιτιότητα. Επιδίκασε απώλεια εισοδημάτων 60 ημερών, ενώ απέρριψε την αξίωση του άρθρου 931 ΑΚ λόγω μη απόδειξης αναπηρίας/παραμόρφωσης με επίδραση στο μέλλον. Οι αιτιολογίες κρίθηκαν πλήρεις, αποκλείοντας λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αριθ. 19.
Η απόφαση του Εφετείου περιέχει πλήρεις, σαφείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες για: α) τον καταμερισμό συνυπαιτιότητας στο τροχαίο (πεζός 80%, οδηγός 20%), β) την επιδίκαση απωλεσθέντων εισοδημάτων 60 ημερών (30 ευρώ ημερησίως, συνολικά 1.800 ευρώ) και γ) την απόρριψη της αξίωσης του άρθρου 931 ΑΚ λόγω έλλειψης αποδεδειγμένης αναπηρίας ή παραμόρφωσης που να επιδρά στο μέλλον. Επομένως, οι προβαλλόμενοι λόγοι του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ είναι αβάσιμοι, ενώ οι υπόλοιποι πλήττουν την ανέλεγκτη εκτίμηση αποδείξεων και απορρίπτονται ως απαράδεκτοι κατά το άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ.
Απορρίπτει την από 23-5-2011 αίτηση για αναίρεση την 2859/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της παριστάμενης τετάρτης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
592/2025
2025Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 94.4%
Πεζή, ηλικίας 74 ετών, βρισκόταν στο δεξιό πεζοδρόμιο της οδού Γ. Παπανδρέου στην περιοχή Ζωγράφου Αττικής. Αφού έλεγξε την κίνηση των οχημάτων από αριστερά και διαπίστωσε ότι το οδόστρωμα ήταν προσωρινά ελεύθερο, κατήλθε από το πεζοδρόμιο και επιχείρησε να διασχίσει το οδόστρωμα, διερχόμενη ανάμεσα από σταθμευμένα οχήματα, με πορεία κάθετη προς τον άξονα της οδού. Η πλησιέστερη διάβαση πεζών απείχε περίπου 600-700 μέτρα. Οδηγός ΙΧΕ αυτοκινήτου, κινούμενος με ελάχιστη ταχύτητα στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου, σταμάτησε στη διασταύρωση με την οδό Γ. Παπανδρέου λόγω πινακίδας STOP, έλεγξε μόνο προς αριστερά για τα κινούμενα οχήματα, και χωρίς να ελέγξει για εμπόδια έμπροσθέν του, πραγματοποίησε δεξιά στροφή εισερχόμενος στην οδό Γ. Παπανδρέου. Προσέκρουσε με το εμπρόσθιο δεξιό μέρος του οχήματός του στο σώμα της πεζής. Η πεζή είχε ήδη εισέλθει στο ορατό πεδίο του οδηγού. Η κίνηση οχημάτων και πεζών ήταν αραιή, η άσφαλτος ξηρή, ο φωτισμός επαρκής και ο καιρός αίθριος. Η πεζή υπέστη πολλαπλά κατάγματα (κνημιαίων πλατώ άμφω, κάταγμα 012, αμφισφύριο κάταγμα αριστερής ποδοκνημικής, κάταγμα έσω σφυρού δεξιά), θλαστικό τραύμα κεφαλής και μικρή περικαρδιακή συλλογή. Νοσηλεύτηκε έξι ημέρες στο Γ.Ν.Α., από 31-10-2016 έως 28-11-2016 στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών όπου υποβλήθηκε σε χειρουργικές επεμβάσεις εσωτερικής οστεοσύνθεσης, και από 28-11-2016 έως 18-4-2017 σε Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης.
Το άρθρο 300 ΑΚ προβλέπει ότι αν η ζημία οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του παθόντος, δεν οφείλεται αποζημίωση, ενώ αν διαπιστωθεί οικείο πταίσμα αυτού, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Τα άρθρα 12, 19 και 39 του ΚΟΚ επιβάλλουν στον οδηγό να οδηγεί με σύνεση, να έχει τον έλεγχο του οχήματος, να ρυθμίζει την ταχύτητα και να αποφεύγει να θέτει σε κίνδυνο τους πεζούς. Το άρθρο 38 παρ. 4 του ΚΟΚ υποχρεώνει τους πεζούς να χρησιμοποιούν διαβάσεις πεζών όπου υπάρχουν, και όπου δεν υπάρχουν να βεβαιώνονται ότι δεν παρεμποδίζουν την κυκλοφορία και να διασχίζουν κάθετα χωρίς να βραδυπορούν. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός, με την προσοχή του στραμμένη στον έλεγχο της εξ αριστερών κίνησης οχημάτων, δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα την πεζή που είχε ήδη εισέλθει στο ορατό πεδίο, μολονότι τούτο ήταν εφικτό αν είχε καταβάλει την απαιτούμενη προσοχή και είχε τον έλεγχο του οχήματός του. Η πεζή δεν τήρησε τις υποχρεώσεις της να χρησιμοποιήσει διάβαση πεζών (έστω και αν απείχε 600-700 μέτρα), να βεβαιωθεί ότι δεν παρεμποδίζει την κυκλοφορία, και διήλθε μεταξύ σταθμευμένων οχημάτων, χωρίς να επιδείξει την επιμέλεια του μέσου συνετού πεζού. Εφαρμόζοντας το άρθρο 300 ΑΚ και τα διδάγματα κοινής πείρας, το δικαστήριο έκρινε ότι υπάρχει συνυπαιτιότητα και στους δύο, κατανέμοντας την υπαιτιότητα σε ποσοστό 70% για τον οδηγό και 30% για την πεζή, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες που επικρατούσαν και την αμέλεια εκατέρωθεν.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 914 ΑΚ και του ΚΟΚ, κρίνοντας συνυπαιτιότητα οδηγού (70%) και πεζής (30%). Ο οδηγός δεν κατέβαλε την απαιτούμενη προσοχή, δεν έλεγξε για εμπόδια έμπροσθέν του και δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα την πεζή που είχε εισέλθει στο ορατό πεδίο. Η πεζή δεν χρησιμοποίησε διάβαση πεζών, διήλθε μεταξύ σταθμευμένων οχημάτων και δεν βεβαιώθηκε ότι δεν παρεμποδίζει την κυκλοφορία. Το επιδικασθέν ποσό 6.000 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης κρίθηκε εύλογο και δεν υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Το κονδύλιο για υπηρεσίες νοσοκόμας ορθά περιορίστηκε σε 600 ευρώ (μειωμένο κατά 30% λόγω συνυπαιτιότητας) για δύο μήνες κατ' οίκον νοσηλείας, καθώς κατά τη νοσοκομειακή νοσηλεία παρέχονταν νοσηλευτικές υπηρεσίες. Τα κονδύλια βελτιωμένης διατροφής και μελλοντικής χειρουργικής επέμβασης ορθά απορρίφθηκαν ως αβάσιμα.
Απορρίπτει την, από 11-4-2022 (αριθ. έκθ. κατάθ. 5176/572/1-7-2022), αίτηση για αναίρεση της με αριθ. 5380/2021 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα, για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
253/2023
2023Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.9%
Σε αστικό οδικό τμήμα διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα ανά κατεύθυνση και συνολικό πλάτος οδοστρώματος 9,60 μ., οδηγός μοτοσικλέτας 996 cc κινούταν στο ρεύμα του, περίπου 50 εκ. από το δεξί άκρο, με ταχύτητα όχι άνω των 50 χλμ/ώρα. Πεζός επιχειρούσε κάθετη διάσχιση χωρίς υφιστάμενη διάβαση, από αριστερά προς δεξιά ως προς την πορεία της μοτοσικλέτας· είχε ήδη διασχίσει το ένα ρεύμα και το μεγαλύτερο μέρος του αντιθέτου, απομένοντας απόσταση 0,50 μ. για να ανέβει στο πεζοδρόμιο. Επακολούθησε πρόσκρουση της μοτοσικλέτας στον πεζό, ο οποίος έπεσε στο πεζοδρόμιο και τραυματίστηκε. Η μοτοσικλέτα ήταν ασφαλισμένη για αστική ευθύνη έναντι τρίτων.
Το άρθρο 19 § 1 ΚΟΚ επιβάλλει στον οδηγό να έχει διαρκώς τον έλεγχο του οχήματος. Το άρθρο 12 § 1 ΚΟΚ απαιτεί σύνεση και τεταμένη προσοχή, ενώ το άρθρο 38 § 4 ΚΟΚ καθορίζει υποχρεώσεις πεζών κατά τη διάσχιση. Κατά τα άρθρα 297, 298, 300 και 914 ΑΚ, αμέλεια και αιτιώδης συνάφεια θεμελιώνουν ευθύνη, με μείωση λόγω συντρέχοντος πταίσματος. Ανεπαρκής αιτιολογία ιδρύει αναίρεση (άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ). Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι στις 9-10-2014, 09:00, οδηγός μοτοσικλέτας 996 cc κινούνταν στη λωρίδα του, περί τα 50 εκ. από το δεξί άκρο, με ταχύτητα όχι άνω των 50 χλμ/ώρα, επί οδού διπλής κατεύθυνσης πλάτους 9,60 μ. Πεζός διέσχιζε κάθετα, χωρίς διάβαση, έχοντας περάσει το ένα ρεύμα και το μεγαλύτερο μέρος του άλλου, με 0,50 μ. να απομένουν. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι η αποδοχή συνυπαιτιότητας απαιτούσε σαφείς παραδοχές για: ευθυγραμμία της οδού, ορατότητα σε μέτρα μεταξύ οχήματος και πεζού, πυκνότητα κυκλοφορίας/παράλληλα οχήματα και τυχόν εμπόδια ορατότητας, ώστε να ελεγχθεί αν ο οδηγός, με δέουσα προσοχή, μπορούσε να φρενάρει ή να ελιχθεί και να επιτρέψει στον πεζό να διανύσει τα τελευταία 0,50 μ. Η έλλειψή τους καθιστά την αιτιολογία ανεπαρκή.
Το Εφετείο έκρινε συνυπαιτιότητα παρότι δέχθηκε ότι ο πεζός είχε ήδη διασχίσει 9,60 μ. οδοστρώματος και απείχε 0,50 μ. από το πεζοδρόμιο, χωρίς να προσδιορίσει κρίσιμες συνθήκες: αν η οδός ήταν ευθύγραμμη, την ορατότητα σε μέτρα μεταξύ μοτοσικλέτας και πεζού, την πυκνότητα κυκλοφορίας και τυχόν παράλληλα οχήματα, καθώς και την ύπαρξη εμποδίων ορατότητας. Η έλλειψη αυτών των παραδοχών δεν επιτρέπει έλεγχο του αν ο οδηγός μπορούσε, με τη δέουσα προσοχή, να φρενάρει ή να ελιχθεί, με συνέπεια ανεπαρκή αιτιολογία κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ.
Αναιρεί την 3504/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών (ειδική διαδικασία του άρθρου 681 Α' Κ.Πολ.Δ.). Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκασή της στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλον Δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως. Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. Και Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στον καταθέσαντα τούτο αναιρεσείοντα.
1188/2013
2013Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.8%
Το τροχαίο συνέβη στις 8-5-2008, ώρα 14:50, σε οδό διπλής κατεύθυνσης με διαχωριστική νησίδα· στο ρεύμα προς συγκεκριμένη κατεύθυνση υπήρχαν δύο λωρίδες πλάτους συνολικά 8,60 μ. και όριο ταχύτητας 50 χλμ./ώρα. Υπήρχε διαγραμμισμένη διάβαση πεζών και φωτεινοί σηματοδότες σε λειτουργία. Ο οδηγός μοτοσικλέτας κινούνταν περίπου με 40 χλμ./ώρα στη δεξιά λωρίδα. Πεζός ηλικιωμένος επιχείρησε κάθετη διάσχιση με κόκκινο για πεζούς χωρίς έλεγχο κυκλοφορίας. Ο οδηγός αρχικά κόρναρε και με καθυστέρηση έκανε ελιγμό αριστερά, χωρίς να χρησιμοποιήσει έγκαιρα το σύστημα πέδησης. Μετά την επαφή, η μοτοσικλέτα άφησε χαραγές 22,20 μ., αρχόμενες 12,20 μ. μετά τη διάβαση· δεν βρέθηκαν ίχνη τροχοπέδησης και το οδόστρωμα ήταν ξηρό. Ο πεζός υπέστη βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση και απεβίωσε στις 13-5-2008. Το όχημα ήταν ασφαλισμένο για έναντι τρίτων αστική ευθύνη.
Το άρθρο 300 ΑΚ ορίζει ότι όταν η ζημία προκλήθηκε από πταίσμα του ζημιωθέντος, η αποζημίωση μειώνεται ανάλογα με τον βαθμό συνυπαιτιότητάς του. Σε συνδυασμό με τα άρθρα 914 και 330 ΑΚ, η αδικοπρακτική ευθύνη προϋποθέτει παράνομη και υπαίτια πράξη/παράλειψη. Οι κανόνες του ΚΟΚ (ιδίως άρθρα 12 § 1, 19 §§ 2-3, 7 § 1 περ. β’, 24 § 1, 38 § 4) καθορίζουν τα καθήκοντα προσοχής οδηγών και πεζών ως κριτήρια αμέλειας. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός κινούνταν ~40 χλμ./ώρα, αντιλήφθηκε από ικανή απόσταση πεζό που διέσχιζε με κόκκινο για πεζούς, χρησιμοποίησε κόρνα αλλά δεν πέδησε εγκαίρως· δεν υπήρχαν ίχνη φρεναρίσματος, ενώ υπήρξαν χαραγές 22,20 μ. και το οδόστρωμα ήταν ξηρό. Ο πεζός, ηλικιωμένος, μπήκε στη διάβαση με κόκκινο χωρίς έλεγχο της κίνησης. Ο θάνατος επήλθε στις 13-5-2008. Εφαρμόζοντας τα άρθρα 300, 914, 330 ΑΚ και τους κανόνες του ΚΟΚ, το δικαστήριο έκρινε ότι η ζημία οφείλεται σε συγκλίνουσα αμέλεια: ο οδηγός παρέβη την υποχρέωση έγκαιρης πέδησης και διαρκούς προσοχής, ενώ ο πεζός παραβίασε τον σηματοδότη και δεν ελέγξε την κυκλοφορία. Κατανεμήθηκε υπαιτιότητα 40% στον οδηγό και 60% στον πεζό, με αντίστοιχη μείωση της αποζημίωσης.
Η αίτηση αναιρέσεως απορρίφθηκε διότι: (α) οι αιτιολογίες του Εφετείου ήταν πλήρεις, σαφείς και μη αντιφατικές ως προς τη συντρέχουσα υπαιτιότητα (40% οδηγός, 60% πεζός) και την παραβίαση των άρθρων 300, 330, 914 ΑΚ και των διατάξεων του ΚΟΚ, αποκλείοντας λόγο έλλειψης νόμιμης βάσης (άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ) ή ευθείας παραβίασης ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ). (β) Αποδείχθηκε από το περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα επικληθέντα αποδεικτικά μέσα, περιλαμβανομένης της προανακριτικής κατάθεσης του αυτόπτη μάρτυρα, αποκλείοντας την αιτίαση του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ περί μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου.
Απορρίπτει την από 26-3-2012 αίτηση για αναίρεση της 5926/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.-
334/2024
2024Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.6%
Στις 12-7-2014 και περί ώρα 21:20, οδηγός οδηγούσε Ι.Χ. αυτοκίνητο επί της οδού Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, στο ύψος της δεύτερης πεζογέφυρας, με κατεύθυνση προς το κέντρο της πόλης. Η οδός ήταν διπλής κατεύθυνσης, με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, συνολικού πλάτους οδοστρώματος 10,50 μέτρων ανά ρεύμα και πλάτους λωρίδας 3,50 μέτρων. Μεταξύ των αντιθέτων ρευμάτων υφίστατο διαχωριστικό τσιμεντένιο στηθαίο ύψους ενός μέτρου. Η ανώτατη επιτρεπόμενη ταχύτητα ήταν 60 χλμ/ωρα. Στο σημείο υπήρχε πεζογέφυρα ύψους 7,50 μέτρων, με κλίμακες και ανελκυστήρες εκτός λειτουργίας. Είχε παρέλθει μισή ώρα από τη δύση του ηλίου, επικρατούσε σκότος και ο τεχνητός φωτισμός ήταν εκτός λειτουργίας. Οδηγός εκινείτο στην αριστερή λωρίδα με ταχύτητα περί τα 60 χλμ/ωρα, με φώτα διασταύρωσης, κάνοντας χρήση κινητού τηλεφώνου. Πεζός 60 ετών, φορώντας σκούρα ρούχα, επιχείρησε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα, αφού υπερπήδησε το διαχωριστικό στηθαίο, αντί να χρησιμοποιήσει την πεζογέφυρα. Ο πεζός ήρθε σε επαφή με τον δεξιό εξωτερικό καθρέπτη του αυτοκινήτου, παρασύρθηκε και τραυματίστηκε θανάσιμα, αποβιώνοντας τρεις ημέρες μετά (15-7-2014). Το αυτοκίνητο ήταν ασφαλισμένο σε ασφαλιστική εταιρία. Ο θανών ήταν σύζυγος, πατέρας δύο θυγατέρων, πενθερός, παππούς τριών εγγονών και αδελφός τριών αδελφών.
Το άρθρο 297, 298, 330 και 914 του ΑΚ ορίζουν ότι προϋποθέσεις της ευθύνης από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα, το παράνομο της πράξης και η αιτιώδης συνάφεια. Αμέλεια υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές. Τα άρθρα 12 και 19 ΚΟΚ επιβάλλουν στον οδηγό να οδηγεί με σύνεση, διαρκώς τεταμένη προσοχή, να ρυθμίζει την ταχύτητα λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες και να μειώνει την ταχύτητα σε τμήματα με περιορισμένο πεδίο ορατότητας. Το άρθρο 38 ΚΟΚ απαγορεύει στους πεζούς να υπερπηδούν εμπόδια και επιβάλλει χρήση διαβάσεων πεζών όπου υπάρχουν. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός εκινείτο με ταχύτητα 60 χλμ/ωρα, κάνοντας χρήση κινητού τηλεφώνου, υπό συνθήκες σκότους και ανεπαρκούς φωτισμού, χωρίς να μειώσει την ταχύτητα. Ο πεζός επιχείρησε να διασχίσει οδό συνολικού πλάτους 21 μέτρων, φορώντας σκούρα ρούχα, τη νύχτα, χωρίς να χρησιμοποιήσει την υπάρχουσα πεζογέφυρα, υπερπηδώντας το διαχωριστικό στηθαίο. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις, το δικαστήριο έκρινε ότι ο οδηγός υπέπεσε σε αμέλεια κατά 40%, καθώς δεν είχε τεταμένη την προσοχή του λόγω χρήσης κινητού και δεν μείωσε την ταχύτητα υπό τις επικρατούσες συνθήκες. Ο πεζός συνυπαίτιος κατά 60%, καθώς επιχείρησε παράνομη και επικίνδυνη διέλευση.
Η αίτηση απορρίφθηκε διότι το Εφετείο δέχθηκε ορθώς τη συνυπαιτιότητα του οδηγού κατά 40% και του πεζού κατά 60%. Ο οδηγός υπέπεσε σε αμέλεια καθώς έκανε χρήση κινητού τηλεφώνου κατά την οδήγηση, υπό συνθήκες σκότους και ανεπαρκούς φωτισμού, χωρίς να μειώσει την ταχύτητα, παραβιάζοντας τα άρθρα 12 και 19 ΚΟΚ. Ο πεζός συνυπαίτιος καθώς επιχείρησε να διασχίσει κάθετα οδό ταχείας κυκλοφορίας συνολικού πλάτους 21 μέτρων, φορώντας σκούρα ρούχα, τη νύχτα, χωρίς να χρησιμοποιήσει την υπάρχουσα πεζογέφυρα, υπερπηδώντας το διαχωριστικό στηθαίο, παραβιάζοντας το άρθρο 38 ΚΟΚ. Τα επιδικασθέντα ποσά χρηματικής ικανοποίησης (35.000€ για τη χήρα, 20.000€ για κάθε θυγατέρα, 5.000€ για κάθε γαμβρό, 8.000€ για κάθε εγγονό και 10.000€ για κάθε αδελφό) κρίθηκαν εύλογα και δεν παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών τελέσεως της αδικοπραξίας, του βαθμού υπαιτιότητας, της ηλικίας του θανόντος (60 ετών), του στενού συγγενικού δεσμού και της έντασης του ψυχικού πόνου.
Συνεκδικάζει τις: 1) από 10-6-2021 (με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως .../18-8-2021) και 2) από 27-5-2021 (με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως .../28-5-2021) αιτήσεις αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 285/2021 τελεσιδίκου αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Α) Απορρίπτει την από 10-6-2021 αίτηση αναιρέσεως. Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του, καταβληθέντος από τους αναιρεσείοντες, παραβόλου. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, το ποσό των οποίων ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700€). Β) Απορρίπτει την από 27-5-2021 αίτηση αναιρέσεως. Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του, καταβληθέντος από τους αναιρεσείοντες, παραβόλου. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, το ποσό των οποίων ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700€).
1048/2017
2017Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.6%
Οδηγός μοτοσικλέτας οδηγούσε στις 11.10.2009 περί ώρα 18:30 στην οδό με κατεύθυνση προς συγκεκριμένο προορισμό. Πεζός, εβδομήντα πέντε ετών, ξεκίνησε να διασχίσει την οδό με τον σκύλο του, δεμένο με ιμάντα, από χωμάτινη αλάνα προς το απέναντι πεζοδρόμιο. Η οδός ήταν ασφαλτοστρωμένη, ευθεία χωρίς κλίσεις, διπλής κατεύθυνσης με μία λωρίδα ανά κατεύθυνση και πλάτος οδοστρώματος 8,70 μέτρων. Επικρατούσε καλοκαιρία, το οδόστρωμα ήταν ξηρό, υπήρχε επαρκές φως (δεν είχε νυχτώσει), η ορατότητα δεν περιοριζόταν από εμπόδια, η κυκλοφορία πεζών ήταν κανονική και των οχημάτων πυκνή. Το όριο ταχύτητας ήταν πενήντα χιλιόμετρα ανά ώρα (κατοικημένη περιοχή). Όταν ο πεζός είχε διασχίσει περίπου τρία τέταρτα του πλάτους του οδοστρώματος, ο οδηγός της μοτοσικλέτας, που οδηγούσε με ταχύτητα εξήντα δύο χιλιομέτρων ανά ώρα, δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως τον πεζό, αιφνιδιάστηκε, επιχείρησε βεβιασμένη τροχοπέδηση, η μοτοσικλέτα ανετράπη, σύρθηκε ακυβέρνητη επί είκοσι τρία μέτρα, έφθασε τον πεζό, τον έριξε και τον παρέσυρε. Ο πεζός υπέστη πολλαπλά βαριά κρανιοεγκεφαλικά κατάγματα και διάχυτη υπαραχνοειδή αιμορραγία και εξέπνευσε αυθημερόν. Ο πεζός δεν είχε ελέγξει πριν κατέλθει στο οδόστρωμα, δεν υπήρχε διάβαση πεζών στο σημείο (υπήρχε εκατό μέτρα μακριά), και δεν παραχώρησε προτεραιότητα στην επερχόμενη μοτοσικλέτα. Η μοτοσικλέτα ήταν ασφαλισμένη για κάλυψη αστικής ευθύνης.
Το άρθρο 914 ΑΚ και τα άρθρα 297-300 ΑΚ προβλέπουν ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προϋποθέτει παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά, ζημία και αιτιώδη σύνδεσμο. Αμέλεια υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού ανθρώπου. Το άρθρο 19 ΚΟΚ επιβάλλει στον οδηγό να έχει έλεγχο του οχήματος και να μειώνει την ταχύτητα όταν οι περιστάσεις το επιβάλλουν. Το άρθρο 38 παρ. 4 ΚΟΚ υποχρεώνει τους πεζούς να χρησιμοποιούν διαβάσεις και να μην κατεβαίνουν στο οδόστρωμα αν δεν βεβαιωθούν ότι δεν θα παρεμποδίσουν την κυκλοφορία. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι ο οδηγός οδηγούσε με ταχύτητα εξήντα δύο χιλιομέτρων ανά ώρα (υπερβολική για κατοικημένη περιοχή με όριο πενήντα), χωρίς τεταμένη προσοχή, δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως τον πεζό που είχε διασχίσει τα τρία τέταρτα του οδοστρώματος, αιφνιδιάστηκε και επιχείρησε βεβιασμένη πέδηση που προκάλεσε ανατροπή της μοτοσικλέτας. Επίσης, ο πεζός εισήλθε στο οδόστρωμα από σημείο χωρίς διάβαση, δεν έλεγξε την κυκλοφορία, και δεν παραχώρησε προτεραιότητα. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις περί αμέλειας και αιτιώδους συνδέσμου, το Εφετείο έκρινε ότι υπήρχε συγκλίνουσα υπαιτιότητα: ο οδηγός κατά 85% λόγω υπερβολικής ταχύτητας και έλλειψης προσοχής, και ο πεζός κατά 15% λόγω μη χρήσης διάβασης και έλλειψης ελέγχου.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 914, 300 ΑΚ και 38 παρ. 4, 19 ΚΟΚ, αποδίδοντας συγκλίνουσα υπαιτιότητα τόσο στον οδηγό (85%) όσο και στον πεζό (15%). Ο οδηγός οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα (εξήντα δύο χιλιόμετρα ανά ώρα αντί πενήντα), χωρίς τεταμένη προσοχή, δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως τον πεζό παρά την επαρκή ορατότητα, και επιχείρησε βεβιασμένη πέδηση που προκάλεσε ανατροπή. Ο πεζός εισήλθε στο οδόστρωμα από σημείο χωρίς διάβαση, δεν έλεγξε την κυκλοφορία και δεν παραχώρησε προτεραιότητα. Ο αιφνιδιασμός του οδηγού δεν αποκλείει την αμέλειά του υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις. Η απόφαση περιέχει επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς την υπαιτιότητα και τον αιτιώδη σύνδεσμο.
Απορρίπτει την από 17-1-2015 (αρ. .../2015) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αρ. 119/2014 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης (ειδική διαδικασία του άρθρ. 681Α ΚΠολΔ). Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που έχει κατατεθεί στο Δημόσιο Ταμείο. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που καθορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
1101/2023
2023Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.6%
Πεζή, ηλικίας 78 ετών, κινούμενη επί του δεξιού πεζοδρομίου της οδού Βυζαντίου με κατεύθυνση από Φιλοθέη προς Νέα Ιωνία Αττικής, στις 12-5-2012 περί ώρα 06:20 πρωινή, κατήλθε στο οδόστρωμα για να διασχίσει κάθετα την οδό, χωρίς να χρησιμοποιήσει τη διάβαση πεζών και τους φωτεινούς σηματοδότες που υπήρχαν σε απόσταση 59 μέτρων. Η οδός Βυζαντίου είναι μονόδρομος, πλάτους 7,30 μ., με μία λωρίδα κυκλοφορίας, με διαχωριστική νησίδα με κάγκελα ύψους 1,40 μ. Η κατάσταση της οδού ήταν ξηρή, επικρατούσε ημέρα και καλοκαιρία, η κυκλοφορία οχημάτων ήταν κανονική, η ορατότητα δεν περιοριζόταν και το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας 50 χλμ/ώρα. Η πεζή κατήλθε στο οδόστρωμα χωρίς να ελέγξει την από αριστερά κίνηση των οχημάτων. Ενώ είχε διανύσει 4 μέτρα του οδοστρώματος (ήμισυ και πλέον αυτού), επέπεσε επ' αυτής με την εμπρόσθια δεξιά πλευρά απορριμματοφόρο με αριθμό κυκλοφορίας ……., που κινούνταν με ταχύτητα 42 χλμ/ώρα, προκαλώντας θανάσιμο τραυματισμό της. Στο αίμα της πεζής βρέθηκε περιεκτικότητα σε οινόπνευμα 0,2‰. Ο οδηγός του απορριμματοφόρου δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα την πεζή, δεν ρύθμισε την ταχύτητά του, δεν προέβη σε τροχοπέδηση ή αποφευκτικό ελιγμό.
Το άρθρο 914 ΑΚ σε συνδυασμό με τα άρθρα 297, 298, 300 και 330 ΑΚ ορίζουν ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου (συμπεριλαμβανομένης της αμέλειας), η παράνομη συμπεριφορά και η αιτιώδης συνάφεια με τη ζημία. Κατά το άρθρο 300 ΑΚ, αν διαπιστωθεί οικείο πταίσμα του παθόντος, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Τα άρθρα 12 παρ. 1, 19 παρ. 1-2 και 38 παρ. 4 του ν. 2696/1999 επιβάλλουν στους οδηγούς και πεζούς συγκεκριμένες υποχρεώσεις προσοχής και επιμέλειας. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι η πεζή κατήλθε στο οδόστρωμα χωρίς να χρησιμοποιήσει τη διάβαση πεζών που υπήρχε σε απόσταση 59 μέτρων, χωρίς να ελέγξει την κίνηση των οχημάτων και χωρίς να βεβαιωθεί ότι μπορούσε να διασχίσει ακινδύνως την οδό. Ο οδηγός του απορριμματοφόρου δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα την πεζή από απόσταση 42 μέτρων, ενώ θα μπορούσε να ακινητοποιήσει το όχημά του σε απόσταση 9 μέτρων πριν τη σύγκρουση, δεν ρύθμισε την ταχύτητά του και δεν προέβη σε αποφευκτικό ελιγμό ή τροχοπέδηση. Εφαρμόζοντας τις ανωτέρω διατάξεις, το Εφετείο έκρινε ότι το ατύχημα οφείλεται σε συγκλίνουσα υπαιτιότητα της πεζής κατά 60% και του οδηγού κατά 40%, καθόσον αμφότεροι δεν κατέβαλαν την απαιτούμενη επιμέλεια. Η κρίση περί ύπαρξης υπαιτιότητας υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, όχι όμως η κρίση περί του ποσοστού κατανομής της, που ανάγεται σε εκτίμηση πραγματικών γεγονότων.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ερμήνευσε και εφάρμοσε ορθώς τις διατάξεις των άρθρων 914, 300, 330 ΑΚ και 12 παρ. 1, 19 παρ. 1-2, 38 παρ. 4 του ν. 2696/1999, κρίνοντας αιτιολογημένα ότι το ατύχημα οφείλεται σε συντρέχουσα αμέλεια της πεζής (60%) και του οδηγού (40%). Οι αιτιάσεις της αναιρεσείουσας για ανεπάρκεια και αντιφατικότητα αιτιολογιών απορρίφθηκαν ως αβάσιμες, καθόσον η απόφαση περιέχει επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες. Οι λοιπές αιτιάσεις απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες, καθόσον ανάγονται στην αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και των αποδείξεων από το Εφετείο. Το Εφετείο έλαβε υπόψη την αθωωτική ποινική απόφαση, αλλά δεν δεσμεύθηκε από αυτήν, όπως ορθώς επιτρέπεται λόγω της αυτοτέλειας των δύο δικαιοδοσιών.
Απορρίπτει την, από 12-7-2021 (αριθμ. εκθ. Κατάθ…../2021), αίτηση για αναίρεση της με αριθμ. 2252/2021 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου, που κατέθεσε η αναιρεσίουσα για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, στο Δημόσιο Ταμείο. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
601/2025
2025Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.5%
Στις 13-2-2015 και ώρα 9:35 πεζός ηλικίας 51 ετών βρισκόταν επί του πεζοδρομίου της οδού Πολυτεχνείου στον Πειραιά με πρόθεση να διασχίσει κάθετα την οδό. Η οδός ήταν μονόδρομος με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας και μία λεωφορειολωρίδα αντίθετης κατεύθυνσης, συνολικού πλάτους οδοστρώματος 14 μέτρα, χωρίς διαβάσεις πεζών ή φωτεινούς σηματοδότες, με ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας 50 χλμ/ώρα. Ήταν ημέρα, καλοκαιρία, ξηρό οδόστρωμα, κανονική ορατότητα και αυξημένη κίνηση οχημάτων και πεζών. Οδηγός ηλικίας 20 ετών οδηγούσε δίκυκλη μοτοσικλέτα ασφαλισμένη στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, κινούμενος στο άκρο αριστερό τμήμα της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας, εν επαφή με τη διπλή διαχωριστική γραμμή. Ο πεζός κατήλθε του πεζοδρομίου και άρχισε να διασχίζει κάθετα το οδόστρωμα, κινούμενος ενδιαμέσως οχημάτων που κινούνταν σημειωτόν λόγω αυξημένης κυκλοφορίας. Αφού διέσχισε τις τρεις λωρίδες, στάθηκε στη διπλή διαχωριστική γραμμή με το κεφάλι στραμμένο προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο οδηγός δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα τον πεζό, έκανε χρήση κόρνας χωρίς αποφευκτικό ελιγμό ή τροχοπέδηση, και επέπεσε με αμείωτη ταχύτητα στον πεζό. Ο πεζός υπέστη βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και απεβίωσε στις 24-2-2015. Ο θανών εργαζόταν ως Αρχιπλοίαρχος με μηνιαίες αποδοχές 10.800 ευρώ καθαρά, ήταν σύζυγος ηλικίας 48 ετών, πατέρας δύο τέκνων ηλικίας 27 και 22 ετών, υιός γονέων ηλικίας 80 ετών, αδελφός και γαμβρός. Οι οικογενειακές ανάγκες ανέρχονταν σε 6.000 ευρώ μηνιαίως. Η σύζυγος εισέπραττε από το ΝΑΤ μηνιαία σύνταξη 1.115 ευρώ.
Το άρθρο 297, 298, 300, 330, 914 ΑΚ και 12 παρ. 1, 19 παρ. 1-2, 38 παρ. 4 του ΚΟΚ ορίζουν ότι προϋποθέσεις ευθύνης από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα, η παράνομη συμπεριφορά και η αιτιώδης συνάφεια. Ο οδηγός οφείλει να οδηγεί με σύνεση, να έχει τον έλεγχο του οχήματος και να ρυθμίζει την ταχύτητα ανάλογα με τις περιστάσεις. Ο πεζός οφείλει να ελέγχει πριν διασχίσει το οδόστρωμα και να μη παρεμποδίζει την κυκλοφορία. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι ο οδηγός δεν οδηγούσε με σύνεση, κινείτο στο αριστερό άκρο της λωρίδας με ανεπίτρεπτη για τις συνθήκες ταχύτητα (όχι μεγαλύτερη των 30 χλμ/ώρα αντί 40-45 χλμ/ώρα), δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα τον πεζό και δεν προέβη σε τροχοπέδηση ή αποφευκτικό ελιγμό. Ο πεζός διέσχισε το οδόστρωμα από σημείο χωρίς διάβαση, χωρίς έλεγχο από αριστερά του της κίνησης οχημάτων. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις, το Εφετείο έκρινε ότι συνέτρεχε συγκλίνουσα αμέλεια κατά ποσοστό 70% του οδηγού και 30% του πεζού. Η κρίση για το ποσοστό συνυπαιτιότητας εκφεύγει του αναιρετικού ελέγχου ως εκτίμηση πραγματικών γεγονότων.
Οι αιτήσεις αναίρεσης απορρίφθηκαν διότι το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330, 914 ΑΚ και 12, 19, 38 του ΚΟΚ, δεχόμενο συνυπαιτιότητα του οδηγού της μοτοσικλέτας (70%) και του πεζού (30%). Οι παραδοχές για την αμελή οδήγηση με ανεπίτρεπτη ταχύτητα, την έλλειψη έγκαιρης αντίληψης και αποφευκτικών ελιγμών, και την έλλειψη ελέγχου από τον πεζό πριν τη διάσχιση, πληρούν το πραγματικό της συνυπαιτιότητας. Το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης (70.000 ευρώ για σύζυγο και τέκνα, 20.000-30.000 ευρώ για γονείς και αδελφή, 5.000 ευρώ για πεθερούς) δεν παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας. Η αποζημίωση λόγω στέρησης διατροφής (1.400 ευρώ μηνιαίως για τη σύζυγο) οφείλεται από το χρόνο του θανάτου και σωρευτικά με τη σύνταξη από το ΝΑΤ, κατ' άρθρο 930 παρ. 3 ΑΚ.
Απορρίπτει τις με γεν. αρ. καταθ. 7777/13-10-2020, 7858/14-10-2022, 9832/9-12-2022 αιτήσεις αναίρεσης. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη με αριθμ. καταθ. 7777/13-10-2020 αίτηση αναίρεσης στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη με αριθμ. καταθ. 7858/14-10-2022 αίτηση αναίρεσης στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη με αριθμ. καταθ. 9832/9-12-2022 αίτηση αναίρεσης στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.
1595/2018
2018Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.5%
Στις 11-10-2009 και ώρα 19:25, στο 19,5 χιλιόμετρο της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης-Πολυγύρου, πεζός ηλικίας 65 ετών, σύζυγος, πατέρας και αδελφός των ζημιωθέντων, συνόδευε κοπάδι αιγοπροβάτων σε παρακείμενους αγρούς. Η οδός ήταν ευθεία, διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα ανά κατεύθυνση, συνολικού πλάτους 6,50 μέτρων, ξηρή, νύκτα, με καλή ορατότητα, μέτρια κυκλοφορία και επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας 50 χιλιομέτρων ανά ώρα (κατοικημένη περιοχή). Πεζός με σκουρόχρωμα ρούχα, αφού διασχίσε το οδόστρωμα με τα αιγοπρόβατα που πέρασαν από υπόγεια διάβαση, επιχείρησε να διασχίσει εκ νέου την οδό για να μεταβεί στην οικία του στην αντίθετη πλευρά, χωρίς να ελέγξει την κίνηση των οχημάτων. Εισερχόμενος ένα τουλάχιστον μέτρο στο οδόστρωμα, παρεμβλήθηκε αιφνιδιαστικά στην πορεία επιβατηγού αυτοκινήτου που απείχε έξι μέτρα, το οποίο κινούνταν με φώτα διασταύρωσης (φωτισμός 30 μέτρων) με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων ανά ώρα. Από την πρόσκρουση, πεζός υπέστη θανατηφόρο κρανιοεγκεφαλική κάκωση, κατάγματα πλευρών, ρήξεις πνευμόνων, διατομή αορτής και ρήξη ήπατος. Αυτοκίνητο ήταν ασφαλισμένο για ζημίες τρίτων.
Το άρθρο 300 ΑΚ προβλέπει ότι, αν η ζημία οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του παθόντος, δεν οφείλεται αποζημίωση, ενώ αν διαπιστωθεί οικείο πταίσμα αυτού, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Τα άρθρα 297, 298, 330 εδάφ. β' και 914 ΑΚ ορίζουν ότι προϋπόθεση ευθύνης από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα, η παράνομη συμπεριφορά και η αιτιώδης συνάφεια. Τα άρθρα 12 παρ. 1, 19 παρ. 1-3 και 38 παρ. 4 του ν. 2696/1999 (ΚΟΚ) επιβάλλουν στους οδηγούς σύνεση, έλεγχο οχήματος, ρύθμιση ταχύτητας και στους πεζούς έλεγχο πριν τη διάβαση. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός κινούνταν με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων ανά ώρα αντί των επιτρεπόμενων 50, με φώτα διασταύρωσης (φωτισμός 30 μέτρων), δεν άσκησε πλήρη έλεγχο του οχήματος και δεν μπόρεσε να αντιληφθεί εγκαίρως τον πεζό που ήταν ορατός από 30 μέτρα. Ο πεζός εισήλθε βιαστικά στο οδόστρωμα χωρίς έλεγχο της κυκλοφορίας, ενώ το αυτοκίνητο απείχε έξι μέτρα, φορώντας σκουρόχρωμα ρούχα τη νύκτα. Εφαρμόζοντας τα άρθρα 300 ΑΚ και 579, 581 ΚΠολΔ, το δικαστήριο έκρινε συνυπαιτιότητα οδηγού 30% και πεζού 70%. Δεσμευόμενο από το δεδικασμένο της προηγούμενης απόφασης ως προς το ύψος της αποζημίωσης (1.337 ευρώ για κηδεία, 300 ευρώ μηνιαίως για διατροφή), προέβη σε μείωση κατά 70%, επιδικάζοντας 401 ευρώ και 90 ευρώ μηνιαίως αντίστοιχα.
Η αγωγή έγινε δεκτή κατά ένα μέρος διότι αποδείχθηκε συνυπαιτιότητα οδηγού 30% και πεζού 70% στην πρόκληση του θανατηφόρου ατυχήματος. Ο οδηγός παραβίασε τα άρθρα 12 παρ. 1, 19 παρ. 1-3 και 20 παρ. 1 του ΚΟΚ, κινούμενος με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων ανά ώρα αντί των επιτρεπόμενων 50, χωρίς πλήρη έλεγχο του οχήματος. Ο πεζός παραβίασε τα άρθρα 12 παρ. 1 και 38 παρ. 4 εδάφ. ε' του ΚΟΚ, εισερχόμενος βιαστικά στο οδόστρωμα χωρίς έλεγχο της κυκλοφορίας, ενώ το αυτοκίνητο απείχε έξι μέτρα. Το δικαστήριο, δεσμευόμενο από το δεδικασμένο της 916/2015 απόφασης ως προς το ύψος της αποζημίωσης (1.337 ευρώ για κηδεία, 300 ευρώ μηνιαίως για διατροφή), μείωσε τα ποσά κατά 70%, επιδικάζοντας 401 ευρώ και 90 ευρώ μηνιαίως. Η χρηματική ικανοποίηση ορίστηκε σε 25.000 ευρώ για τη σύζυγο, 15.000 ευρώ για τον γιο και 8.000 ευρώ για την αδελφή, λαμβάνοντας υπόψη τη συνυπαιτιότητα του θανόντος 70%.
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων. Δέχεται τυπικά και ουσιαστικά την από 7 Ιανουαρίου 2011 και με αύξοντα αριθμό κατάθεσης 51/10-1-2011 έφεση. Εξαφανίζει την 32.423/2010 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά το μέρος που αφορά τους διαδίκους της παρούσας δίκης. Κρατεί την υπόθεση και τη δικάζει κατ' ουσίαν. Δέχεται, κατά ένα μέρος, την από 1 Φεβρουαρίου 2010 και με αύξοντα αριθμό κατάθεσης 4572/2-2-2010 αγωγή κατά της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...". Υποχρεώνει την εναγομένη να καταβάλει στην πρώτη ενάγουσα το ποσό των είκοσι πέντε χιλιάδων τετρακοσίων ενός (25.401) ευρώ, στον δεύτερο ενάγοντα το ποσό των δεκαπέντε χιλιάδων (15.000) ευρώ και στην τρίτη ενάγουσα το ποσό των οκτώ χιλιάδων (8.000) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Αναγνωρίζει ότι η εναγομένη οφείλει να καταβάλει στην πρώτη ενάγουσα το ποσό των ενενήντα (90) ευρώ μηνιαίως, για το χρονικό διάστημα από 11-10-2009 έως 31-12-2022. Και Καταδικάζει την εναγομένη στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων των εναγόντων, και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, που ορίζει στο ποσό των τεσσάρων χιλιάδων (4.000) ευρώ.
1535/2024
2024Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.5%
Την 23-06-2015, ώρα 16:55, εντός χώρου λιμένα, σε μονόδρομο με δύο λωρίδες (3,50 μ. έκαστη, συνολικό πλάτος οδοστρώματος 10,50 μ.), όριο ταχύτητας 20 χλμ/ώρα, καλοκαιρία και πλήρη ορατότητα, οδηγός φορτηγού κινείτο με περίπου 40 χλμ/ώρα στην αριστερή λωρίδα. Στη δεξιά λωρίδα είχαν προσωρινά ακινητοποιηθεί οχήματα. Συνοδηγός φορτηγού κατέβηκε και επιχείρησε να διασχίσει κάθετα χωρίς διάβαση, μπροστά από ογκώδες όχημα, χωρίς επαρκή έλεγχο της κυκλοφορίας. Επακολούθησε πρόσκρουση στην εμπρόσθια δεξιά γωνία του κινούμενου φορτηγού και πάτημα του αριστερού κάτω άκρου του πεζού, με συνέπεια συνθλιπτικό ακρωτηριασμό κάτωθεν κνήμης, ΚΕΚ και κάκωση πλευρικού τόξου. Ηλικία 53 ετών. Πιστοποιημένη αναπηρία 67% (30-10-2015 έως 31-12-2018) και μόνιμη αδυναμία εργασίας ως οδηγός. Λήψη σύνταξης αναπηρίας 390,35 € μηνιαίως. Προ του ατυχήματος απασχολούνταν ως οδηγός διεθνών μεταφορών· ισχυρισθείσες αποδοχές 2.150 € δεν τεκμηριώθηκαν. Ελάχιστοι μικτοί μισθοί οδηγού: 586,08 € (01-2016 έως 01-2019), 650,00 € (02-2019 έως 12-2021), 663,00 € (από 01-2022). Μετά αφαίρεση σύνταξης: 195,73 €, 259,65 €, 272,65 € αντίστοιχα. Συντρέχουσα υπαιτιότητα: οδηγός 60% – πεζός 40%.
Το άρθρο 932 ΑΚ παρέχει στο δικαστήριο ευχέρεια επιδίκασης εύλογης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, με κριτήρια τον βαθμό πταίσματος, το είδος της προσβολής και την προσωπική κατάσταση των φυσικών διαδίκων, χωρίς συνεκτίμηση της οικονομικής κατάστασης της εγγυητικώς ευθυνομένης ασφαλιστικής εταιρείας. Κατά τα άρθρα 297, 298, 300 και 914 ΑΚ και τα άρθρα 12, 19 και 38 ΚΟΚ, θεμελιώνονται υπαιτιότητα και αιτιώδης συνάφεια. Κατά το άρθρο 346 ΑΚ (ως ισχύει μετά το ν. 4055/2012) οφείλεται τόκος επιδικίας, εκτός εξαιρέσεων. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός κινήθηκε με ταχύτητα περίπου 40 χλμ/ώρα σε ζώνη 20 χλμ/ώρα, ενώ ο πεζός διέσχισε χωρίς διάβαση και επαρκή έλεγχο. Καθορίστηκε συντρέχουσα υπαιτιότητα 60% (οδηγός) και 40% (πεζός). Η αναπηρία 67% κρίθηκε μόνιμη, με σύνταξη 390,35 €/μήνα. Για διαφυγόντα εισοδήματα ελήφθησαν οι ελάχιστοι μικτοί μισθοί οδηγού: 586,08 €, 650,00 €, 663,00 €, με αντίστοιχα καθαρά μετά αφαίρεση σύνταξης 195,73 €, 259,65 €, 272,65 €, και αναγωγή στο 60% λόγω συνυπαιτιότητας. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ορθές τις νομικές υπαγωγές για υπαιτιότητα, αιτιώδη συνάφεια, διαφυγόντα κέρδη και τόκο επιδικίας. Ωστόσο, διαπίστωσε νομικό σφάλμα στο κεφάλαιο του άρθρου 932 ΑΚ, διότι συνεκτιμήθηκε η οικονομική κατάσταση της ασφαλιστικής εταιρείας, στοιχείο νομικώς αδιάφορο, και ως προς τούτο αναιρέθηκε η απόφαση με παραπομπή.
Η αναίρεση έγινε εν μέρει δεκτή διότι, κατά τον καθορισμό της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης του άρθρου 932 ΑΚ, το εφετείο συνεκτίμησε την οικονομική κατάσταση της ασφαλιστικής εταιρείας, στοιχείο που δεν επιτρέπεται. Κατά τα λοιπά, οι λόγοι αναίρεσης απορρίφθηκαν: α) ορθά εφαρμόστηκαν τα άρθρα 297, 298, 300, 914 ΑΚ και οι κανόνες του ΚΟΚ για τη συντρέχουσα υπαιτιότητα (60% οδηγός – 40% πεζός) και την αιτιώδη συνάφεια, β) η αιτιολογία για διαφυγόντα κέρδη ήταν επαρκής, με βάση ελάχιστες μικτές αποδοχές οδηγού (586,08 €, 650,00 €, 663,00 €) και αφαίρεση της σύνταξης 390,35 €, γ) ορθά επιδικάστηκε τόκος επιδικίας κατ’ άρθρο 346 ΑΚ, μη συντρεχουσών εξαιρετικών περιστάσεων για τόκο υπερημερίας, και δ) δεν υπήρξε παράβαση των άρθρων 522 και 559 ΚΠολΔ ως προς τα όρια της έφεσης ή τη μη λήψη “πραγμάτων.”
Συνεκδικάζει τις από 9-11-2022 (αριθμ. έκθεσ. κατάθεσης 8829/983/10-11-2022) και από 15-6-2022 (αριθμ. έκθεσ. κατάθεσης 5021/565/27-6-2022) αιτήσεις αναίρεσης των αναιρεσειόντων Ε. Π. και Κ. Π., Δ. Π. και της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "..." αντίστοιχα, κατά της υπ' αριθμ. 1812/2022 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθμό 1812/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο αιτιολογικό της παρούσας μέρος. Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, κατά το αναιρούμενο, ως άνω, μέρος της, στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή. Διατάσσει την απόδοση των κατατεθέντων παράβολων στους καταθέσαντες αυτά αναιρεσείοντες. Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ για κάθε αναίρεση.
686/2011
2011Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.5%
Πεζός βρισκόταν στο δεξιό έρεισμα της Εθνικής Οδού Πρέβεζας–Ηγουμενίτσας, στο 32,2 χλμ., με ορατότητα 130 μ. προς Πρέβεζα. Επιχείρησε κάθετη διάσχιση για μετάβαση σε γειτονικό χωριό. Όχημα κινείτο στην ίδια οδό προς Ηγουμενίτσα, ασφαλισμένο σε ασφαλιστική εταιρία. Ο οδηγός συνέχισε την πορεία, επιχείρησε ελιγμό προς αριστερά και τροχοπέδησε μόνον πλησίον του πεζού, με ίχνη φρεναρίσματος 3,30 μ. Το όχημα προσέκρουσε, εκτίναξε τον πεζό στο παρμπρίζ και τον παρέσυρε για 11 μ. Η ταχύτητα εκτιμήθηκε περί τα 80 χλμ/ώρα, ανταποκρινόμενη στο όριο του τμήματος. Ο πεζός υπέστη κακώσεις κεφαλής, θώρακος και κοιλίας και απεβίωσε στις 16-8-2002.
Το άρθρο 38 § 4 ν. 2696/1999 προβλέπει υποχρεώσεις πεζών κατά τη διάσχιση οδοστρώματος, ενώ τα άρθρα 297, 298, 300 και 914 ΑΚ θεμελιώνουν αδικοπρακτική ευθύνη, αιτιώδη συνάφεια και μείωση αποζημίωσης λόγω συντρέχοντος πταίσματος. Η παράβαση του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτοτελώς υπαιτιότητα, αλλά συνεκτιμάται για την αιτιώδη συνάφεια. Κατά το άρθρο 559 ΚΠολΔ, ελέγχεται η υπαγωγή και η επάρκεια αιτιολογιών, όχι η στάθμιση του ποσοστού συνυπαιτιότητας. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι το ατύχημα συνέβη στις 4-8-2002, ώρα 18:00, στην ΕΟ Πρέβεζας–Ηγουμενίτσας (32,2 χλμ.), με ορατότητα 130 μ. Ο πεζός επιχείρησε κάθετη διάσχιση, ενώ όχημα κινούνταν με ταχύτητα περί τα 80 χλμ/ώρα· ο οδηγός έκανε ελιγμό προς αριστερά και τροχοπέδησε αργά (ίχνη 3,30 μ.), προκαλώντας πρόσκρουση-παράσυρση 11 μ. και θανατηφόρες κακώσεις (θάνατος 16-8-2002). Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι η είσοδος του πεζού στο οδόστρωμα χωρίς βεβαίωση μη παρεμπόδισης, σε συνδυασμό με πλημμελή προσοχή και χειρισμό του οδηγού, συγκροτούν αιτιώδη συνάφεια και συντρέχον πταίσμα. Δεν απαιτούνταν ακριβής αναφορά σε απόσταση αντίληψης, σημείο παράσυρσης ή ακριβή ταχύτητα, ούτε το όριο ταχύτητας μεταβάλλει την υπαιτιότητα του πεζού. Ο καθορισμός του ποσοστού συνυπαιτιότητας είναι ανέλεγκτος αναιρετικά· ο λόγος για μη λήψη εγγράφων απορρίφθηκε, αφού δηλώθηκε ότι λήφθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα.
Η αναίρεση απορρίφθηκε διότι η απόφαση του Εφετείου θεμελίωσε με πλήρεις, σαφείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες τη συνυπαιτιότητα του πεζού, στηριζόμενη στην παραβίαση του άρθρου 38 § 4 ΚΟΚ (είσοδος στο οδόστρωμα χωρίς βεβαίωση μη παρεμπόδισης) και στη συνάφειά της με το αποτέλεσμα, ενώ δεν ήταν αναγκαία η ακριβής αναφορά στην απόσταση αντίληψης, στο σημείο παράσυρσης ή στην ακριβή ταχύτητα, ούτε το όριο ταχύτητας επηρέαζε την υπαιτιότητά του. Οι αιτιάσεις κατά του ποσοστού συνυπαιτιότητας είναι απαράδεκτες, ως εκτίμηση πραγματικών. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559(11)(γ) ΚΠολΔ για μη λήψη εγγράφων κρίθηκε αβάσιμος, διότι βεβαιώθηκε ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, άρα δεν καταλείπεται αμφιβολία.
Απορρίπτει την από 21 Ιανουαρίου 2010 αίτηση της Ε. χήρας Α. Μ. κλπ, καθώς και τους από 28 Ιανουαρίου 2011 πρόσθετους επ' αυτής λόγους, για αναίρεση της 244/2009 απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της τρίτης αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.
347/2025
2025Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.5%
Στις 7-5-2014 και περί ώρα πρωινή, οδηγός οδηγούσε ΙΧΕ αυτοκίνητο επί της οδού Αι… στο Π… Αττικής, με κατεύθυνση από την οδό Ατ… προς την οδό Αγίου Ι…. Η οδός ήταν ευθεία με ανωφέρεια μικρής κλίσης, διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, χωρίς διαγράμμιση, συνολικού πλάτους οδοστρώματος 5 μ., με πεζοδρόμιο πλάτους 0,80 μ. δεξιά στα δύο ρεύματα. Το ανώτατο όριο ταχύτητας ήταν 50 χλμ/ώρα. Η κυκλοφορία ήταν αραιή, οι καιρικές συνθήκες καλές με φωτισμό ημέρας. Πεζή βάδιζε εντός του οδοστρώματος στο ίδιο ρεύμα κυκλοφορίας, σε απόσταση περίπου 1,00 μ. από το δεξιό πεζοδρόμιο, στο ύψος πινακίδας STOP. Ο οδηγός είχε αντιληφθεί την πεζή να βαδίζει αρχικά στο πεζοδρόμιο και στη συνέχεια εντός του οδοστρώματος, οπότε κινείτο με μικρή ταχύτητα στο άκρο αριστερό μέρος της λωρίδας κυκλοφορίας. Όταν το αυτοκίνητο βρισκόταν περίπου στο ύψος της πεζής, αυτή συνέχιζε να βαδίζει μιλώντας στο κινητό τηλέφωνο και ξαφνικά επιχείρησε ανέλεγκτα να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα από σημείο χωρίς διάβαση πεζών. Παρά την τροχοπέδηση, λόγω της εγγυτάτης απόστασης (μικρότερης του ενός μέτρου), το εμπρόσθιο δεξιό τμήμα του οχήματος προσέκρουσε στον αριστερό γλουτό της πεζής, η οποία έπεσε στο οδόστρωμα και τραυματίστηκε. Στο πεζοδρόμιο υπήρχαν σταθερά εμπόδια (δύο εξωτερικές μονάδες κλιματιστικών και πινακίδα STOP), αλλά ο χώρος που απέμενε ήταν επαρκής για διέλευση ενός ατόμου.
Το άρθρο 300 ΑΚ προβλέπει ότι αν η ζημία οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του παθόντος, δεν οφείλεται αποζημίωση, ενώ αν διαπιστωθεί οικείο πταίσμα, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Η υπαιτιότητα υπάρχει και στην περίπτωση αμέλειας, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές. Τα άρθρα 19 παρ. 1, 2, 3 και 12 παρ. 1 ΚΟΚ υποχρεώνουν τον οδηγό να ρυθμίζει την ταχύτητα λαμβάνοντας υπόψη τις επικρατούσες συνθήκες, να μειώνει την ταχύτητα όταν πεζοί βρίσκονται στην τροχιά του και καθυστερούν να απομακρυνθούν, και να οδηγεί με σύνεση και διαρκώς τεταμένη προσοχή. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι ο οδηγός είχε αντιληφθεί την πεζή να βαδίζει εντός του οδοστρώματος σε απόσταση 1,00 μ. από το δεξιό πεζοδρόμιο, οπότε κινείτο με μικρή ταχύτητα στο αριστερό άκρο της λωρίδας για να τη διευκολύνει. Όταν το αυτοκίνητο βρισκόταν στο ύψος της πεζής, αυτή επιχείρησε αιφνιδίως να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα, με αποτέλεσμα παρά την τροχοπέδηση, λόγω της εγγυτάτης απόστασης (μικρότερης του ενός μέτρου), να προσκρούσει το όχημα στον αριστερό γλουτό της. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις, το Εφετείο δεν προσδιόρισε την απόσταση μεταξύ πεζής και οχήματος όταν ο οδηγός αντιλήφθηκε την βάδισή της, ώστε να ελεγχθεί αν υπήρχε επαρκής χρόνος αντίδρασης. Δεν διευκρίνισε γιατί ο οδηγός δεν μείωσε ουσιωδώς την ταχύτητα, δεν βρισκόταν σε ετοιμότητα για αποτελεσματική τροχοπέδηση και δεν προειδοποίησε εγκαίρως την πεζή με ηχητικά μέσα.
Η αίτηση αναιρέσεως έγινε δεκτή διότι το Εφετείο, κρίνοντας ότι το τροχαίο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική αμέλεια της πεζής, παραβίασε ευθέως τις διατάξεις των άρθρων 300 ΑΚ, 12 παρ. 1 και 19 παρ. 1, 2, 3 ΚΟΚ και διέλαβε ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες σχετικά με την (συν)υπαιτιότητα του οδηγού και την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας. Ειδικότερα, δεν προσδιόρισε την απόσταση μεταξύ πεζής και οχήματος όταν ο οδηγός αντιλήφθηκε την βάδισή της εντός του οδοστρώματος, ώστε να ελεγχθεί αν υπήρχε επαρκής χρόνος αντίδρασης για λήψη μέτρων πρόληψης και ασφάλειας. Δεν διευκρίνισε γιατί ο οδηγός δεν μείωσε ουσιωδώς την ταχύτητα, δεν βρισκόταν σε ετοιμότητα για αποτελεσματική τροχοπέδηση και δεν προειδοποίησε εγκαίρως την πεζή με ηχητικά μέσα, καθιστώντας ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής υπαγωγής των πραγματικών περιστατικών στις εφαρμοστέες διατάξεις.
Αποφαίνεται ότι επήλθε βίαιη διακοπή της δίκης, λόγω θανάτου του δεύτερου αναιρεσίβλητου, ως προς τον εν λόγω διάδικο. Αναιρεί την 6810/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη. Παραπέμπει την υπόθεση για νέα εκδίκασή της στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλον Δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως. Καταδικάζει την πρώτη αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. Και Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην καταθέσασα τούτο αναιρεσείουσα.
731/2013
2013Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.4%
Κατά τη νύκτα της 7-11-2001, σε εθνική οδό μήκους ευθείας 500 μ. και πλάτους οδοστρώματος 7,80 μ., με δύο συνεχείς διαχωριστικές γραμμές και μία λωρίδα ανά κατεύθυνση, οδηγός μοτοποδηλάτου κινείτο με περίπου 50 χλμ./ώρα, ενώ το επιτρεπτό όριο για τον τύπο του ήταν 40 χλμ./ώρα, χωρίς φωτισμό οδοστρώματος. Πεζός διέσχιζε κάθετα εκτός διάβασης, από αριστερά προς δεξιά, απέχοντας περίπου 30 μ. από το όχημα, με περιεκτικότητα αίματος σε οινόπνευμα 0,90 g/l. Επακολούθησε παράσυρση, εκτίναξη του πεζού περίπου 10 μ., και πορεία του μοτοποδηλάτου περίπου 16,70 μ. μέχρι πρόσκρουση σε δέντρο. Ο πεζός υπέστη ρωγμώδες κάταγμα έξω τοιχώματος αριστερού οφθαλμικού κόγχου, νοσηλεύθηκε και εξήλθε με διάγνωση που δεν περιελάμβανε θλάση εγκεφάλου. Η υπαιτιότητα κατανεμήθηκε 70% στον οδηγό και 30% στον πεζό.
Το άρθρο 559 § 1 ΚΠολΔ προβλέπει λόγο αναίρεσης για παραβίαση ουσιαστικού δικαίου. Τα άρθρα 297-300 και 914 ΑΚ απαιτούν υπαιτιότητα, παράνομη πράξη ή παράλειψη και αιτιώδη συνάφεια για ευθύνη από αδικοπραξία, ενώ το άρθρο 10 Ν. ΓΠΝ/1911 παραπέμπει στο 914 ΑΚ για τροχαία. Η παράβαση του ΚΟΚ (άρθρα 12 § 1, 19 § 3, 20 § 5, 38 § 4) δεν συνιστά καθαυτήν υπαιτιότητα αλλά στοιχείο σταθμιστέο. Το άρθρο 932 ΑΚ παρέχει διακριτική ευχέρεια για εύλογη χρηματική ικανοποίηση, και τα άρθρα 559 § 8, 10, 11, 12, 19, 20 και 561 § 1-2 ΚΠολΔ οριοθετούν τον αναιρετικό έλεγχο. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός κινούνταν νύκτα, χωρίς φωτισμό, με 50 χλμ./ώρα υπερβαίνοντας το επιτρεπτό για τον τύπο (40 χλμ./ώρα), και δεν μείωσε ταχύτητα ούτε είχε τεταμένη προσοχή. Ο πεζός, με 0,90 g/l οινόπνευμα, διέσχισε εκτός διάβασης χωρίς να βεβαιωθεί για την ασφάλεια, ενώ το όχημα απείχε ~30 μ. Διαπιστώθηκε τραυματισμός ως ρωγμώδες κάταγμα έξω τοιχώματος αριστερού οφθαλμικού κόγχου. Εφαρμόζοντας τα ως άνω, το δικαστήριο στάθμισε τις παραβάσεις ΚΟΚ και τα πραγματικά δεδομένα, καταλήγοντας σε συνυπαιτιότητα 70% για τον οδηγό και 30% για τον πεζό και σε αιτιώδη συνάφεια. Αξιολόγησε όλα τα αποδεικτικά μέσα, δεν παραμόρφωσε έγγραφα, και καθόρισε εύλογη χρηματική ικανοποίηση 10.000 ευρώ κατά το άρθρο 932 ΑΚ, μη ελεγκτέα αναιρετικά εντός των ορίων διακριτικής ευχέρειας.
Η αίτηση απορρίφθηκε διότι: (1) το Εφετείο ορθά εφάρμοσε τα άρθρα 914 και 297-300 ΑΚ και τις διατάξεις του ΚΟΚ, καταλογίζοντας συνυπαιτιότητα 70% στον οδηγό και 30% στον πεζό βάσει της υπέρβασης ταχύτητας (50 χλμ./ώρα έναντι 40 χλμ./ώρα), της έλλειψης προσοχής και της κάθετης διέλευσης εκτός διάβασης με 0,90 g/l οινόπνευμα· (2) αποδείχθηκε μόνο ρωγμώδες κάταγμα του έξω τοιχώματος αριστερού οφθαλμικού κόγχου και όχι θλάση εγκεφάλου, όπως επικαλούνταν ο παθών· (3) το δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα προταθέντα «πράγματα» και αποδεικτικά μέσα, περιλαμβανομένων των ιατρικών βεβαιώσεων, και διέλαβε επαρκείς, σαφείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες· (4) δεν συνέτρεξε παραμόρφωση εγγράφων κατά το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ· (5) το ποσό των 10.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση κατά άρθρο 932 ΑΚ είναι προϊόν διακριτικής ευχέρειας και δεν ελέγχεται αναιρετικά, εφόσον δεν υπερβαίνει τα ακραία όρια.
Απορρίπτει την από 14-3-2010 αίτηση της Λ. Ζ. για αναίρεση της 410/2009 απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης εταιρείας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
416/2011
2011Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.4%
Πεζός επιχείρησε στις 5.7.2005, ώρα 12:50, να διασχίσει καθέτως τη Λ. Κηφισίας, σε σημείο περίπου 95 μέτρα από οργανωμένη διάβαση πεζών με σηματοδότες (διασταύρωση με οδό Καρέλα), ενώ επικρατούσε πυκνή κυκλοφορία. Οδηγός αγροτικού ΙΧ στη δεξιά λωρίδα πραγματοποίησε αιφνίδιο αριστερό ελιγμό προς μεσαία/αριστερή λωρίδα. Δίκυκλη μοτοσικλέτα στη μεσαία λωρίδα, με ταχύτητα περίπου 60–65 χλμ./ώρα (όριο 70 χλμ./ώρα), μετακινήθηκε αριστερά για αποφυγή σύγκρουσης και προσέκρουσε στον πεζό, παρασύροντάς τον σε απόσταση. Ο πεζός υπέστη βαρείς τραυματισμούς και απεβίωσε μετά από περίπου τρεις μήνες νοσηλείας. Συνυπαιτιότητα κατανεμήθηκε: πεζός 70%, οδηγοί (αγροτικού ΙΧ και δίκυκλης μοτοσικλέτας) 30%.
Το άρθρο 38 § 4 ΚΟΚ υποχρεώνει τους πεζούς να χρησιμοποιούν διαβάσεις και να διασχίζουν κάθετα μόνο όταν δεν παρεμποδείται η κυκλοφορία, με την παράβαση να αξιολογείται ως προς τον αιτιώδη σύνδεσμο. Το άρθρο 300 ΑΚ επιτρέπει τη μείωση αποζημίωσης λόγω συντρέχοντος πταίσματος. Κατά τα άρθρα 559 αριθ. 1, 19 και 8 ΚΠολΔ ελέγχεται η ορθή υπαγωγή, η επάρκεια αιτιολογίας και η λήψη «πραγμάτων», ενώ ο βαθμός πταίσματος και το ποσοστό μείωσης δεν ελέγχεται. Εφαρμόζεται και το άρθρο 4 ν. ΓΠΝ/1911. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο πεζός επιχείρησε διάσχιση στη Λ. Κηφισίας περίπου 95 μ. από διάβαση με σηματοδότες, σε πυκνή κίνηση. Αγροτικό ΙΧ, από δεξιά λωρίδα, κινήθηκε αιφνιδίως αριστερά, αιφνιδιάζοντας δίκυκλη μοτοσικλέτα στη μεσαία λωρίδα, η οποία εκινείτο με 60–65 χλμ./ώρα (όριο 70). Η μοτοσικλέτα μετακινήθηκε αριστερά και, χωρίς επαρκή χρόνο αντίδρασης, προσέκρουσε στον πεζό, τον παρέσυρε και επακολούθησε θάνατος μετά τριμήνου νοσηλείας. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι η μη χρήση διάβασης και η προσπάθεια διάσχισης μεταξύ οχημάτων συνδέονται αιτιωδώς με το αποτέλεσμα και θεμελιώνουν κύρια συνυπαιτιότητα του πεζού, ενώ οι χειρισμοί και η ταχύτητα των οδηγών συνέβαλαν συμπληρωματικά. Οι ισχυρισμοί περί μη προβλεψιμότητας και έλλειψης αιτιώδους συνδέσμου είναι αρνήσεις και δεν συνιστούν «πράγματα» (559/8 ΚΠολΔ). Η αιτιολογία είναι σαφής και επαρκής, επιτρέποντας τον αναιρετικό έλεγχο.
Απορρίφθηκαν οι λόγοι αναιρέσεως διότι η απόφαση του Εφετείου περιέχει σαφείς, πλήρεις και μη αντιφατικές αιτιολογίες που συνδέουν αντικειμενικά τη μη χρήση διάβασης σε απόσταση περίπου 95 μ., την πυκνή κυκλοφορία, την ταχύτητα 60–65 χλμ./ώρα (όριο 70) και τον αιφνίδιο ελιγμό του αγροτικού ΙΧ με το αποτέλεσμα. Οι αιτιάσεις για ακριβή ταχύτητα, χρήση δεικτών, αποστάσεις ακινητοποίησης κ.λπ. είναι απαράδεκτες, ως ανάγουσες στην πληρέστερη ανάπτυξη των αποδείξεων. Οι ισχυρισμοί περί μη προβλεψιμότητας και έλλειψης αιτιώδους συνδέσμου δεν είναι «πράγματα» κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ. Η κρίση για το ποσοστό συνυπαιτιότητας (70% πεζός, 30% οδηγοί) και τη μείωση της αποζημίωσης ερείδεται στην ανέλεγκτη εκτίμηση πραγματικών περιστατικών.
Απορρίπτει τις συνεκδικαζόμενες α) από 28.8.2009 αίτηση της Θ. χήρας Π. Π. κ.λ.π. και β) από 16.2.2009 αίτησης της Ι. Κ., για αναίρεση της υπ' αριθ. 4198/2008 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα, το ύψος των οποίων ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ για τον καθένα.
1444/2021
2021Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.3%
Οδηγός αυτοκινήτου κινούμενος στη Λεωφόρο με ταχύτητα 60 χιλ/ώρα, σε οδό με τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας ανά ρεύμα, πλάτους 3,5 μέτρων η κάθε μία, με κεντρική διαχωριστική νησίδα πλάτους 3,6 μ. με μεταλλικό στηθαίο ύψους 1 μέτρου, με επαρκή φωτισμό και όριο ταχύτητας 60 χιλ/ώρα. Πεζή σε κατάσταση πλήρους μέθης (οινόπνευμα 3,03 g/l) επιχείρησε να διασχίσει την οδό εκτός διάβασης πεζών, η οποία βρισκόταν 63 μέτρα μακριά, αφού υπερπήδησε το μεταλλικό στηθαίο της διαχωριστικής νησίδας. Κατά το χρόνο εισόδου της στο οδόστρωμα, το αυτοκίνητο βρισκόταν σε απόσταση 50 μέτρων. Οδηγός δεν είχε τεταμένη την προσοχή του, δεν αντιλήφθηκε αμέσως την κίνηση της πεζής, δεν προέβη σε τροχοπέδηση ή αποφευκτικό ελιγμό, με αποτέλεσμα να την πλήξει με το εμπρόσθιο τμήμα του οχήματος, εκτινάσσοντάς την 20 μέτρα μακριά και προκαλώντας θανάσιμο τραυματισμό της. Χρόνος διάσχισης της πεζής από τη νησίδα μέχρι το σημείο σύγκρουσης (8,5 μέτρα) ήταν περίπου 3 δευτερόλεπτα.
Το άρθρο 300 ΑΚ προβλέπει ότι αν η ζημία οφείλεται σε οικείο πταίσμα του παθόντος, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Η υπαιτιότητα από αδικοπραξία κατά τα άρθρα 297, 298, 914 ΑΚ απαιτεί παράνομη συμπεριφορά, υπαιτιότητα και αιτιώδη συνάφεια. Η κρίση περί ύπαρξης υπαιτιότητας και συνυπαιτιότητας είναι νομική και υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός οδηγούσε χωρίς σύνεση και τεταμένη προσοχή, δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως την πεζή, δεν προέβη σε τροχοπέδηση ή αποφευκτικό ελιγμό που θα απέτρεπαν τον θανάσιμο τραυματισμό. Η πεζή σε κατάσταση πλήρους μέθης επιχείρησε να διασχίσει οδό ταχείας κυκλοφορίας εκτός διάβασης πεζών (63 μέτρα μακριά), χωρίς να ελέγξει την ασφάλεια, παραβιάζοντας το άρθρο 38 παρ. 4 ΚΟΚ. Εφαρμόζοντας τα κριτήρια των άρθρων 914 και 300 ΑΚ, το δικαστήριο έκρινε ότι υφίσταται συγκλίνουσα υπαιτιότητα αμφοτέρων, με ποσοστό αμέλειας οδηγού 20% και πεζής 80%, καθώς η συμπεριφορά της πεζής τελεί σε πρόσφορη αιτιώδη συνάφεια με την επέλευση του ατυχήματος.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο παρέθεσε πλήρεις, σαφείς, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά αιτιολογίες ως προς τις περιστάσεις του τροχαίου ατυχήματος και την υπαιτιότητα των εμπλακέντων. Αναλύθηκαν οι συνθήκες του ατυχήματος, η πορεία και θέση οχήματος και πεζής, η οδηγική συμπεριφορά του οδηγού που οδηγούσε χωρίς σύνεση και τεταμένη προσοχή και δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως την πεζή, καθώς και η συμπεριφορά της πεζής που σε κατάσταση πλήρους μέθης επιχείρησε να διασχίσει οδό ταχείας κυκλοφορίας εκτός διάβασης πεζών χωρίς έλεγχο ασφάλειας. Το δικαστήριο ορθά υπήγαγε τα πραγματικά περιστατικά στις διατάξεις των άρθρων 914 και 300 ΑΚ, κρίνοντας συνυπαιτιότητα οδηγού (20%) και πεζής (80%), καθώς η συμπεριφορά της πεζής τελεί σε πρόσφορη αιτιώδη συνάφεια με την επέλευση του θανάσιμου τραυματισμού της.
Απορρίπτει την από 17-3-2020 (με αύξοντα ειδικό αριθμό κατάθεσης 2999/353/2020) αίτηση για αναίρεση της 2838/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
203/2013
2013Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.3%
Την 21-11-2007 και ώρα 14:40, οδηγός ΙΧΕ κινούνταν στη Λεωφόρο Ποσειδώνος στη Γλυφάδα, κατεύθυνση προς Βούλα, στη μεσαία λωρίδα, με ταχύτητα περίπου 80-90 χλμ/ώρα, ενώ το όριο ήταν 60 χλμ/ώρα. Η ορατότητα ήταν ελεύθερη, με δεξιά καμπύλη, πλάτος ρεύματος 10,50 μ. Πεζός ηλικίας 78 ετών ξεκίνησε από τη νησίδα και διέσχισε εκτός διάβασης (η πλησιέστερη διάβαση σε απόσταση 135-140 μ.), είχε ήδη καλύψει περίπου 7 μ. (δύο λωρίδες) όταν χτυπήθηκε από το εμπρόσθιο τμήμα του οχήματος. Ο πεζός εκτινάχθηκε περίπου 30 μ., το όχημα ακινητοποιήθηκε 36,50 μ. μετά την πρόσκρουση. Προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημιές στο όχημα και θανατηφόρες βλάβες στον πεζό. Το όχημα ήταν ασφαλισμένο· η ευθύνη κατανεμήθηκε σε συνυπαιτιότητα: οδηγός 60%, πεζός 40%.
Το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ ορίζει λόγο αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης όταν οι αιτιολογίες είναι ελλιπείς ή αντιφατικές ως προς τα περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό κανόνων ουσιαστικού δικαίου. Κατά τα άρθρα 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ απαιτούνται υπαιτιότητα, παράνομη πράξη ή παράλειψη και αιτιώδης συνάφεια. Το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ’ ΚΠολΔ επιβάλλει λήψη υπόψη όλων των προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, ενώ το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αφορά μη λήψη ή λήψη μη προταθέντων «πραγμάτων». Το άρθρο 932 ΑΚ παρέχει διακριτική ευχέρεια για χρηματική ικανοποίηση. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο οδηγός κινούνταν με 80-90 χλμ/ώρα σε ρεύμα με όριο 60 χλμ/ώρα, με δυνατότητα ορατότητας του πεζού από περίπου 100 μ. Ο πεζός διέσχιζε εκτός διάβασης, είχε διανύσει 7 μ., εκτινάχθηκε 30 μ., το όχημα σταμάτησε 36,50 μ. μετά. Κατανεμήθηκε συνυπαιτιότητα: οδηγός 60%, πεζός 40%. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, το δικαστήριο έκρινε ότι οι αιτιολογίες για υπαιτιότητα και αιτιώδη συνάφεια είναι σαφείς και επαρκείς, επιτρέπουν αναιρετικό έλεγχο και δεν στερούν νόμιμη βάση. Η έκθεση αυτοψίας και το σχεδιάγραμμα ελήφθησαν υπόψη. Η αιτίαση περί παραβίασης του άρθρου 932 ΑΚ πλήττει ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση. Ο ισχυρισμός περί 95% συνυπαιτιότητας του πεζού αντιμετωπίστηκε και απορρίφθηκε ουσιαστικά.
Απορρίφθηκαν οι λόγοι αναιρέσεως διότι: (α) η απόφαση του Εφετείου περιείχε επαρκείς, σαφείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες για τις συνθήκες του ατυχήματος, την υπαιτιότητα και την αιτιώδη συνάφεια, με σαφή κατανομή συνυπαιτιότητας (60% οδηγός, 40% πεζός), άρα δεν υπήρχε έλλειψη νόμιμης βάσης (άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ), (β) λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν η έκθεση αυτοψίας και το σχεδιάγραμμα της τροχαίας, οπότε δεν στοιχειοθετείται η πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ’ ΚΠολΔ, (γ) η αιτίαση περί παραβίασης των άρθρων 300 και 932 ΑΚ ήταν απαράδεκτη, καθόσον πλήττει την ανέλεγκτη εκτίμηση του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης, και (δ) ο ισχυρισμός περί 95% συνυπαιτιότητας του πεζού εξετάστηκε και απορρίφθηκε, αποκλείοντας λόγο του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ. Συνεπώς, η αίτηση αναιρέσεως απορρίφθηκε συνολικά.
Απορρίπτει την από 10-12-2010 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 4277/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει το αναιρεσείον (ΕΚ) στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.
437/2019
2019Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.3%
Στις 30-10-2008 και περί ώρα 22:15' έλαβε χώρα αλυσιδωτό τροχαίο ατύχημα στην περιφερειακή οδό, στο 17,8 χλμ. σημείο της, η οποία είναι διπλής κατεύθυνσης με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, πλάτους οδοστρώματος 10,50 μέτρα, ευθεία, με κατωφέρεια μικρής κλίσης. Το οδόστρωμα ήταν υγρό λόγω ψιλής βροχής, η κυκλοφορία πυκνή, η ορατότητα δεν περιοριζόταν, ο φωτισμός ήταν επαρκής, υπήρχε πινακίδα ανώτατου ορίου ταχύτητας 90 χλμ/Ω. Μετά από δύο αρχικές συγκρούσεις οχημάτων, ακινητοποιήθηκαν τρία οχήματα στην αριστερή και μεσαία λωρίδα κυκλοφορίας. Περίπου 15 λεπτά αργότερα έφθασε γερανοφόρο όχημα οδικής βοήθειας, το οποίο στάθμευσε στην αριστερή λωρίδα, καταλαμβάνοντας ολόκληρο το πλάτος της, με ανοικτή φωτεινή επιγραφή και αναλάμποντες φάρους. Πεζός, ευρισκόμενος πίσω από το γερανοφόρο όχημα και από τη δεξιά πλευρά του, επιχείρησε να μεταβεί στη διαχωριστική νησίδα, κινούμενος από την κατά μήκος πλάγια δεξιά πλευρά του γερανοφόρου, εισερχόμενος στην αριστερή πλευρά της μεσαίας λωρίδας κυκλοφορίας ομόρροπα με τα οχήματα. Οδηγός αυτοκινήτου, κινούμενος στη μεσαία λωρίδα με ταχύτητα τουλάχιστον 90 χλμ/Ω, αντιλήφθηκε καθυστερημένα τον πεζό, προέβη σε τροχοπέδηση αφήνοντας ίχνη 11 μέτρων, αλλά δεν κατάφερε να ακινητοποιήσει το όχημα και επέπεσε με σφοδρότητα επί του πεζού, προκαλώντας τον θανάσιμο τραυματισμό του.
Το άρθρο 300 ΑΚ προβλέπει ότι όταν στη γένεση ή επέλευση της ζημίας συντέλεσε και πταίσμα του ζημιωθέντος, το δικαστήριο μπορεί κατά την ελεύθερη κρίση του, αφού σταθμίσει τις περιστάσεις και ιδιαίτερα το βαθμό του πταίσματος του ζημιωθέντος και του ζημιώσαντος, να μειώσει το ποσό της αποζημίωσης. Η παράβαση των διατάξεων του ΚΟΚ αποτελεί στοιχείο η στάθμιση του οποίου κρίνεται σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξεως και του επελθόντος αποτελέσματος. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο πεζός χρησιμοποίησε το οδόστρωμα της μεσαίας λωρίδας κινούμενος ομόρροπα με τα οχήματα και όχι αντίθετα όπως επέβαλλε το άρθρο 38 παρ. 3 ΚΟΚ, υπό συνθήκες πυκνής κυκλοφορίας, χωρίς προηγούμενο έλεγχο. Ο οδηγός κινούνταν με ταχύτητα 90 χλμ/Ω, υπερβολική για τις επικρατούσες συνθήκες (υγρό οδόστρωμα, πυκνή κυκλοφορία, ακινητοποιημένα οχήματα, γερανοφόρο με φάρους), τις οποίες μπορούσε να αντιληφθεί από απόσταση 100 μέτρων. Εφαρμόζοντας το άρθρο 300 ΑΚ, το δικαστήριο σταθμίζοντας τις αμελείς συμπεριφορές, έκρινε ότι τον οδηγό βαρύνει ποσοστό συνυπαιτιότητας 70% και τον πεζό 30%, λαμβάνοντας υπόψη την παράβαση του ΚΟΚ από τον πεζό και την υπερβολική ταχύτητα του οδηγού υπό τις επικρατούσες συνθήκες.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο παρέθεσε επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντίφαση αιτιολογίες για τη συνυπαιτιότητα του πεζού κατά 30% και του οδηγού κατά 70%. Ειδικότερα, αναφέρθηκαν όλες οι συνθήκες του ατυχήματος, η αμελής συμπεριφορά του πεζού που συνίσταται στη χρήση του οδοστρώματος ομόρροπα με τα οχήματα αντί αντίθετα όπως επέβαλλε το άρθρο 38 παρ. 3 ΚΟΚ, υπό συνθήκες πυκνής κυκλοφορίας και χωρίς προηγούμενο έλεγχο. Αναλύθηκε η αμελής συμπεριφορά του οδηγού που κινούνταν με υπερβολική ταχύτητα 90 χλμ/Ω για τις επικρατούσες συνθήκες (υγρό οδόστρωμα, πυκνή κυκλοφορία, ακινητοποιημένα οχήματα, γερανοφόρο με φάρους), τις οποίες μπορούσε να αντιληφθεί από απόσταση 100 μέτρων. Οι αιτιάσεις των αναιρεσειόντων για ελλείψεις στην αιτιολογία είναι αβάσιμες, καθώς η απόφαση αναφέρει τα ουσιώδη στοιχεία και τα λοιπά δεν απαιτούνται για τη στοιχειοθέτηση της υπαιτιότητας.
Απορρίπτει την από 23-4-2015 αίτηση αναίρεσης της 262/2014 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ για έκαστο των αναιρεσιβλήτων.
1443/2021
2021Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.1%
Στις 6-5-2017 και περί ώρα 05:40, οδηγός μοτοσυκλέτας κινούμενος στην αριστερή λωρίδα της Λεωφόρου με κατεύθυνση προς συγκεκριμένη περιοχή, με ταχύτητα 60-70 χιλ/ωρα (υπέρβαση του ορίου των 50 χιλ/ωρα), προσέκρουσε σε πεζή ηλικίας 71 ετών. Η πεζή επιχείρησε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα χωρίς να χρησιμοποιήσει τη διάβαση πεζών που απείχε 20 μέτρα ή την υπέργεια αερογέφυρα που βρισκόταν δίπλα της, χωρίς να ελέγξει την κυκλοφορία, αμέσως μετά τη διέλευση φορτηγού, παρεμβληθείσα αιφνίδια σε απόσταση 15-20 μέτρων από τη μοτοσυκλέτα. Η πεζή φορούσε μαύρα ρούχα, ήταν μικρής σωματικής διάπλασης, ο τεχνητός φωτισμός ήταν σβηστός καθώς χάραζε. Η μοτοσυκλέτα μετά την πρόσκρουση σύρθηκε δημιουργώντας αποξέσεις συνολικού μήκους 26,60 μέτρων. Η πεζή υπέκυψε στα τραύματά της περί ώρα 10:00 π.μ. Οι πέντε ενήλικοι κληρονόμοι της (ηλικίας 37-49 ετών) κατέβαλαν 1.200 ευρώ για μεταφορά της σορού στην πατρίδα της για ταφή.
Το άρθρο 300 ΑΚ προβλέπει ότι αν διαπιστωθεί οικείο πταίσμα του παθόντος, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Η διάταξη εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση ζημίας από αδικοπραξία, συμπεριλαμβανομένης της ευθύνης από λειτουργία αυτοκινήτου κατά το άρθρο 4 ν. ΓΠΝ/1911. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι η πεζή συνυπαιτία κατά 80% λόγω παράνομης εισόδου στο οδόστρωμα χωρίς χρήση διάβασης ή υπέργειας γέφυρας, έλλειψης ελέγχου κυκλοφορίας, αιφνίδιας παρεμβολής στην πορεία της μοτοσυκλέτας. Ο οδηγός συνυπαιτία κατά 20% λόγω υπέρβασης ορίου ταχύτητας (60-70 αντί 50 χιλ/ωρα). Οι κληρονόμοι κατέβαλαν 1.200 ευρώ για μεταφορά σορού, δικαιούμενοι να απαιτήσουν το ποσό κατά το μερίδιο της κληρονομικής τους μερίδας (240 ευρώ έκαστος). Εφαρμόζοντας το άρθρο 300 ΑΚ, το Εφετείο όφειλε να μειώσει την επιδικασθείσα αποζημίωση για τα έξοδα μεταφοράς κατά το ποσοστό συνυπαιτιότητας της θανούσας (80%), επιδικάζοντας 48 ευρώ αντί 240 ευρώ σε κάθε κληρονόμο.
Η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή εν μέρει διότι το Εφετείο, αν και αναγνώρισε συνυπαιτιότητα της θανούσας πεζής κατά 80% στην επέλευση του ατυχήματος, εσφαλμένα δεν εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 300 ΑΚ ως προς την αποζημίωση για τα έξοδα μεταφοράς της σορού (1.200 ευρώ). Αναγνώρισε την υποχρέωση καταβολής 240 ευρώ σε κάθε κληρονόμο (1/5 της συνολικής δαπάνης) χωρίς να μειώσει το ποσό κατά το ποσοστό συνυπαιτιότητας 80%. Ορθά όφειλε να επιδικάσει 48 ευρώ σε κάθε κληρονόμο [(1.200 x 20% x 1/5) = 48 ευρώ]. Το συνολικό ποσό που πρέπει να καταβληθεί σε κάθε κληρονόμο ανέρχεται σε 13.048 ευρώ (13.000 ευρώ χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης + 48 ευρώ για έξοδα μεταφοράς).
Αναιρεί την 3238/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της. Κρατεί και δικάζει την υπόθεση κατά το ως άνω αναιρεθέν μέρος της προσβαλλομένης αποφάσεως. Δέχεται εν μέρει την αγωγή. Αναγνωρίζει την υποχρέωση των εναγομένων, ευθυνομένων εις ολόκληρον ο καθένας, να καταβάλουν σε καθένα από τους ενάγοντες το συνολικό ποσό των δεκατριών χιλιάδων σαράντα οκτώ (13.048) ευρώ, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση. Επιβάλλει σε βάρος των εναγομένων την πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων των εναγόντων τόσο της πρωτοβάθμιας, όσο και της δευτεροβάθμιας δίκης το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων τετρακοσίων πενήντα (3.450) ευρώ. Επιβάλλει σε βάρος των αναιρεσιβλήτων την πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, της παρούσης αναιρετικής δίκης το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ. Και Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στους καταθέσαντες τούτο αναιρεσείοντες.
476/2011
2011Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 92.9%
Στις 19-12-2005, ώρα 15:55, πεζός ηλικίας περίπου 70 ετών επιχείρησε να διασχίσει κάθετα ρεύμα της οδού διπλής κατεύθυνσης με πλάτος οδοστρώματος 10,70 μ. και διπλή νησίδα, εκτός διάβασης πεζών, ανάμεσα από οχήματα προσωρινά σταματημένα λόγω ερυθρού σηματοδότη. Βρισκόταν περίπου στο μέσο του οδοστρώματος όταν δίκυκλη μοτοσυκλέτα, κινούμενη προς φωτεινό σηματοδότη που έδειχνε ερυθρό, χωρίς ο οδηγός να έχει νόμιμη άδεια οδήγησης, δεν μείωσε ταχύτητα και δεν είχε πλήρη έλεγχο. Ο οδηγός αντιλήφθηκε τον πεζό από απόσταση 10 μ., επήλθε σύγκρουση, η μοτοσυκλέτα ανατράπηκε και σύρθηκε 2,20 μ., με ελαφρούς τραυματισμούς οδηγού και συνεπιβαίνοντος. Η μοτοσυκλέτα ήταν ασφαλισμένη για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη.
Το άρθρο 300 ΑΚ καθιερώνει μείωση της αποζημίωσης λόγω συντρέχοντος πταίσματος του ζημιωθέντος, ενώ τα άρθρα 12 § 1, 13 και 19 §§ 1-3 ΚΟΚ επιβάλλουν στον οδηγό καθήκον μείωσης ταχύτητας και πλήρους ελέγχου, ιδίως πλησίον ερυθρού σηματοδότη. Το άρθρο 38 § 4 περ. γ-ε ΚΟΚ υποχρεώνει τον πεζό να μην διασχίζει εκτός διάβασης αν παρεμποδίζει την κυκλοφορία και χωρίς έλεγχο απόστασης/ταχύτητας οχημάτων. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι στις 19-12-2005, ώρα 15:55, ο πεζός διέσχισε εκτός διάβασης το ρεύμα πορείας ανάμεσα από οχήματα σταματημένα σε ερυθρό. Ο οδηγός δίκυκλης μοτοσυκλέτας, χωρίς άδεια, πλησίαζε ερυθρό σηματοδότη, δεν μείωσε ταχύτητα, δεν είχε πλήρη έλεγχο, αντιλήφθηκε τον πεζό από 10 μ., επήλθε σύγκρουση και η μοτοσυκλέτα σύρθηκε 2,20 μ. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι η αμέλεια του οδηγού (μη μείωση ταχύτητας, ελλιπής έλεγχος) και η συμπεριφορά του πεζού (διάσχιση εκτός διάβασης, ανάμεσα από σταματημένα οχήματα, χωρίς έλεγχο απόστασης/ταχύτητας) τελούν σε αιτιώδη συνάφεια με τον τραυματισμό. Προσδιόρισε τη συντρέχουσα αμέλεια του πεζού σε 30%.
Η απόφαση της ουσίας διέλαβε σαφείς, επαρκείς και ασυμβίβαστες αιτιολογίες για τη θεμελίωση συνυπαιτιότητας (ΑΚ 300), περιγράφοντας την πορεία της μοτοσυκλέτας προς ερυθρό σηματοδότη και τη διάσχιση από τον πεζό εκτός διάβασης, ανάμεσα από σταματημένα οχήματα, με παραβάσεις των άρθρων 12, 13, 19 ΚΟΚ για τον οδηγό και του άρθρου 38 § 4 (ιδίως περ. ε) ΚΟΚ για τον πεζό. Δεν ήταν αναγκαίος ο ακριβής προσδιορισμός ταχύτητας, ενώ το ποσοστό συνυπαιτιότητας (30%) δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο. Περαιτέρω, τα αποδεικτικά μέσα είχαν παραδεκτώς επικληθεί, διότι οι προτάσεις της πρωτοβάθμιας δίκης ενσωματώθηκαν στο κείμενο των εφετειακών προτάσεων και καλύπτονταν από την υπογραφή του πληρεξουσίου, αποκλείοντας την πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ.
Απορρίπτει την από 30-11-2009 αίτηση του Θ. Σ. για αναίρεση της 1120/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
784/2022
2022Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 92.8%
Στις 9-1-2009, περί ώρα 05:00, πεζή ηλικίας 40 ετών επεχείρησε να διασχίσει καθέτως την οδό Μοναστηρίου Θεσσαλονίκης, διπλής κατευθύνσεως, συνολικού πλάτους 17 μέτρων (ρεύμα προς έξοδο 7 μέτρα, διαχωριστική νησίδα 1 μέτρο, ρεύμα προς κέντρο 9 μέτρα). Η οδός είναι κεντρική και πολυσύχναστη, με όριο ταχύτητας 50 χλμ/ώρα. Κατά το χρονικό σημείο, ο καιρός ήταν βροχερός, το οδόστρωμα υγρό, επικρατούσε νύχτα με επαρκή ηλεκτροφωτισμό, η κυκλοφορία οχημάτων ήταν κανονική και πεζών αραιή, η ορατότητα καλή, η οδός ευθεία οριζόντια σε μεγάλη απόσταση. Η πεζή διέσχισε το πρώτο ρεύμα πορείας, έφθασε στη διαχωριστική νησίδα και εισήλθε στο δεύτερο ρεύμα πορείας, όπου παρενεβλήθη στην πορεία αυτοκινήτου αγνώστου οδηγού που την τραυμάτισε και εξαφανίστηκε.
Τα άρθρα 297, 298, 300, 330 εδάφ. β' και 914 ΑΚ ορίζουν ότι προϋπόθεση ευθύνης από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα, η παράνομη συμπεριφορά και η αιτιώδης συνάφεια. Αν υπάρχει συντρέχον πταίσμα του ζημιωθέντος, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Η παράβαση του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθ' εαυτή υπαιτιότητα, αλλά αποτελεί στοιχείο προς στάθμιση σε σχέση με την αιτιώδη συνάφεια. Το Εφετείο δέχθηκε ότι η πεζή εισήλθε στο δεύτερο ρεύμα πορείας χωρίς να ελέγξει αν εκινούντο οχήματα, παρενεβλήθη στην πορεία αγνώστου οδηγού που δεν οδηγούσε με σύνεση και δεν την αντιλήφθηκε εγκαίρως, και έκρινε συνυπαιτιότητα 30% της πεζής. Το Εφετείο όμως δεν ανέφερε αν η πεζή κινήθηκε εντός ή εκτός διάβασης, αν υπήρχε φωτεινός σηματοδότης πεζών και ποία ήταν η ένδειξή του, σε ποία απόσταση βρισκόταν το όχημα όταν ξεκίνησε η διάσχιση, τι ταχύτητα είχε και αν ήταν αντικειμενικά ορατό, καθιστώντας ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της νομιμότητας της εισόδου και της αιτιώδους συνάφειας.
Η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή διότι το Εφετείο διέλαβε ελλιπείς και ασαφείς αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της συνυπαιτιότητας της παθούσας. Συγκεκριμένα δεν αναφέρθηκε αν η πεζή κινήθηκε εντός ή εκτός διάβασης, αν υπήρχε φωτεινός σηματοδότης πεζών και ποία ήταν η ένδειξή του, σε ποία απόσταση από την πεζή βρισκόταν το όχημα όταν ξεκίνησε η διάσχιση και τι ταχύτητα είχε, και αν το όχημα ήταν αντικειμενικά ορατό από την πεζή. Με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατόν να ελεγχθεί αναιρετικά εάν η είσοδος της πεζής στο οδόστρωμα ήταν νόμιμη και εάν υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της αποδιδόμενης σ'αυτήν αμελούς συμπεριφοράς και της επέλευσης του ατυχήματος.
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1449/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, πλην εκείνου, που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση. Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παράβολου στην αναιρεσείουσα. Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

Αναζητήστε για τη δική σας υπόθεση

76.000+ αποφάσεις · 8.000+ άρθρα νομοθεσίας

ή κλείστε demo 15 λεπτών →