Οροφοκτησία Ν.3741/1929 — παράνομη αποκλειστική χρήση κοινόχρηστου χώρου πυλωτής

Κύρια Νομική Θέση

Με βάση τις διαθέσιμες διατάξεις και τη νομολογία, η πυλωτή αποτελεί κατ’ αρχήν κοινόκτητο και κοινόχρηστο μέρος της οικοδομής και η παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης τμήματός της είναι έγκυρη μόνο αν προβλέπεται στη συστατική πράξη/κανονισμό ή σε μεταγενέστερη ομόφωνη συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών, με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγραφή. Προφορική συμφωνία με πρώην διαχειριστή δεν αρκεί για να θεμελιώσει αποκλειστική χρήση, ιδίως όταν ο κανονισμός ορίζει ρητά την πυλωτή ως κοινόχρηστη χωρίς παραχώρηση.

1. Νομικό Πλαίσιο

ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

- Ν3741 Άρθρο 2
Ορίζει ότι αδιαίρετη είναι η ιδιοκτησία, μεταξύ άλλων, επί του εδάφους και «παντός άλλου πράγματος χρησιμεύοντος προς κοινήν των ιδιοκτητών χρήσιν». Η πυλωτή, ως χώρος κοινής χρήσης, υπάγεται κατ’ αρχήν στην αναγκαστική συγκυριότητα.

- Ν3741 Άρθρο 4
Επιτρέπει μόνο με ιδιαίτερη συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών τη ρύθμιση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της συνιδιοκτησίας. Άρα μεταβολή του καθεστώτος χρήσης κοινόχρηστου χώρου δεν μπορεί να στηριχθεί σε μονομερή ή άτυπη συνεννόηση.

- Ν3741 Άρθρο 5
Κάθε συνιδιοκτήτης δικαιούται απόλυτη χρήση των κοινών πραγμάτων, υπό τον όρο να μη βλάπτει τα δικαιώματα των λοιπών και να μη μεταβάλλει τον συνήθη προορισμό τους. Ο αποκλεισμός τμήματος πυλωτής με κλειδαριά περιορίζει ευθέως τη σύγχρηση των λοιπών.

- ΑΚ Άρθρο 1002
Θέτει τη βάση της οριζόντιας ιδιοκτησίας.

- ΑΚ Άρθρο 1117
Καθιερώνει την αναγκαία συγκυριότητα στα μέρη του ακινήτου που χρησιμεύουν στην κοινή χρήση των λοιπών κυρίων.

Συναφώς, από τις αποφάσεις προκύπτει ότι για έγκυρη παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης απαιτείται όχι απλώς συμφωνία, αλλά ομόφωνη, συμβολαιογραφική και μεταγεγραμμένη συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών.

ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ

Α) Ενισχυτικά επιχειρήματα

1. Άρειος Πάγος 584/2023
- Σχετικότητα: Αφορά ειδικά πυλωτή σε οριζόντια ιδιοκτησία, όπου η πράξη σύστασης προέβλεπε τον χώρο ως κοινόχρηστο για στάθμευση και δεν υπήρχε συμφωνία όλων με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγραφή για αποκλειστική χρήση.
- Κρίση: Εξετάστηκε αυθαίρετο περίκλειστο κτίσμα 37,50 τ.μ. στην πυλωτή, κατασκευασμένο από το 1975. Η αναίρεση απορρίφθηκε και επιδικάστηκαν δικαστικά έξοδα 2.700,00 ευρώ.
- Εφαρμογή: Ενισχύει άμεσα τη θέση σας ότι, όταν η πυλωτή είναι κοινόχρηστη κατά τη σύσταση, η αποκλειστική χρήση ή περίκλειση μέρους της απαιτεί τη συναίνεση όλων με τον νόμιμο τύπο. Η επίκληση μακρόχρονης χρήσης δεν αρκεί. Εφαρμόζεται σε συνδυασμό με Ν3741 Άρθρο 4, Ν3741 Άρθρο 5, ΑΚ Άρθρο 1117.

2. Άρειος Πάγος 645/2012
- Σχετικότητα: Αφορά χρήση κοινοχρήστων μερών, μεταξύ αυτών και πυλωτής, με επεμβάσεις που εμπόδιζαν ή δυσχέραιναν τη σύγχρηση των λοιπών συνιδιοκτητών.
- Κρίση: Το Εφετείο είχε δεχθεί ότι κοινόχρηστη πυλωτή 44,05 τ.μ. χρησιμοποιήθηκε κατά τρόπο που αλλοίωνε τον προορισμό της και προσέβαλλε τη σύγχρηση. Η αναίρεση απορρίφθηκε και επιδικάστηκαν δικαστικά έξοδα 2.700 ευρώ.
- Εφαρμογή: Υποστηρίζει ότι ακόμη και χωρίς πλήρη αφαίρεση του χώρου, κάθε χρήση που δυσχεραίνει υπερμέτρως τη σύγχρηση ή μεταβάλλει τον συνήθη προορισμό είναι μη ανεκτή. Ο αποκλεισμός 28 τ.μ. με κλειδαριά είναι ισχυρότερη προσβολή από τις εκεί κριθείσες επεμβάσεις. Εφαρμόζεται με βάση Ν3741 Άρθρο 5 και ΑΚ Άρθρο 1117.

3. Άρειος Πάγος 1576/2024
- Σχετικότητα: Αφορά κοινόχρηστο ακάλυπτο χώρο που εξυπηρετούσε όλες τις ιδιοκτησίες και κρίθηκε ότι δεν μπορεί να παραχωρηθεί αποκλειστική χρήση χωρίς ομόφωνη και μεταγεγραμμένη συμφωνία.
- Κρίση: Απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης και επιδικάστηκαν δικαστικά έξοδα 2.700,00€.
- Εφαρμογή: Αν και αφορά ακάλυπτο και όχι πυλωτή, η νομική αρχή είναι απολύτως συναφής: κοινόχρηστος χώρος που εξυπηρετεί λειτουργικά όλες τις ιδιοκτησίες δεν μπορεί να αποσπασθεί σε αποκλειστική χρήση με δικαστική ή άτυπη ρύθμιση. Αναλογικά ενισχύει ότι η προφορική συμφωνία με διαχειριστή είναι νομικά ανεπαρκής.

4. Άρειος Πάγος 1740/2011
- Σχετικότητα: Αφορά πρασιά, ακάλυπτο και δώμα, τα οποία κρίθηκαν κοινόχρηστα ελλείψει ρητής έγκυρης συμφωνίας αποκλειστικής χρήσης.
- Κρίση: Απορρίφθηκε η αναίρεση· επιδικάστηκαν δικαστικά έξοδα 2.700 ευρώ.
- Εφαρμογή: Ενισχύει το επιχείρημα ότι η μακρόχρονη χρήση ή ανοχή δεν μεταβάλλει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα. Άρα, ακόμη και αν ο ιδιοκτήτης ισογείου χρησιμοποιεί τον χώρο από το 2019, αυτό δεν θεμελιώνει δικαίωμα.

5. Άρειος Πάγος 2228/2013
- Σχετικότητα: Αφορά αποκλειστική χρήση και παρακώλυση πρόσβασης σε κοινόχρηστο δώμα με αλλαγή κλειδαριάς και αποκλεισμό των λοιπών συνιδιοκτητών.
- Κρίση: Αναγνωρίστηκε δαπάνη 280 ευρώ για αντικαταστάσεις κλειδαριών και ηθική βλάβη, με υποχρέωση ανοχής ελεύθερης πρόσβασης.
- Εφαρμογή: Παρότι αφορά δώμα, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για το πραγματικό σας: ο αποκλεισμός κοινόχρηστου χώρου με κλειδαριά συνιστά παράνομη παρακώλυση της κοινής χρήσης και μπορεί να θεμελιώσει και αξίωση αποζημίωσης κατά ΑΚ Άρθρο 914.

Β) Αντιμετώπιση αντιρρήσεων

1. Άρειος Πάγος 158/2012
- Στηρίζει ότι, κατ’ εξαίρεση, αξίωση άρσης/καθαίρεσης επεμβάσεων σε κοινόχρηστα μπορεί να αποκρουστεί ως καταχρηστική κατά ΑΚ Άρθρο 281, όταν υπάρχει άτυπη συμφωνία και μακρόχρονη ανοχή.
- Αντίκρουση: Η απόφαση αυτή αφορά ειδικά περιστατικά με άτυπη συμφωνία από το 2000 και μακρόχρονη ανοχή των συνιδιοκτητών. Στη δική σας υπόθεση, από τα δεδομένα που δίνετε προκύπτει ρητός κανονισμός του 1978 που ορίζει την πυλωτή κοινόχρηστη χωρίς παραχώρηση, ενώ ο επικαλούμενος τίτλος είναι απλή προφορική συμφωνία με πρώην διαχειριστή. Αυτό απέχει ουσιωδώς από άτυπη διαρκή συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών.

2. Άρειος Πάγος 1330/2013
- Στηρίζει ότι άκυρη συμφωνία μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να μετατραπεί σε έγκυρη συμφωνία αποκλειστικής χρήσης, εφόσον συντρέχει ο απαιτούμενος συμβολαιογραφικός τύπος και μεταγραφή.
- Αντίκρουση: Δεν βοηθά τον αντίδικο, διότι εδώ δεν υπάρχει ούτε συμβολαιογραφικός τύπος ούτε μεταγραφή. Άρα λείπουν ακριβώς τα στοιχεία που στην απόφαση εκείνη επέτρεψαν τη μετατροπή.

2. Προτεινόμενη Επιχειρηματολογία

1. Η πυλωτή είναι κοινόχρηστη εκ του κανονισμού και του νόμου.
Επικαλείστε πρώτα τον κανονισμό του 1978 και συμπληρωματικά Ν3741 Άρθρο 2, Ν3741 Άρθρο 4, Ν3741 Άρθρο 5, ΑΚ Άρθρο 1002, ΑΚ Άρθρο 1117.
Κύρια νομολογία: Άρειος Πάγος 584/2023, Άρειος Πάγος 645/2012.

2. Η αποκλειστική χρήση δεν μπορεί να θεμελιωθεί σε προφορική συμφωνία με διαχειριστή.
Ο διαχειριστής δεν μπορεί με άτυπη δήλωση να τροποποιήσει κανονισμό ή να αφαιρέσει κοινόχρηστο χώρο από τη σύγχρηση των λοιπών.
Κύρια νομολογία: Άρειος Πάγος 584/2023, Άρειος Πάγος 1576/2024, Άρειος Πάγος 1740/2011.

3. Ο αποκλεισμός με κλειδαριά συνιστά παράνομη παρακώλυση της κοινής χρήσης.
Η πράξη υπερβαίνει το δικαίωμα χρήσης κοινοχρήστου και μεταβάλλει τον συνήθη προορισμό του χώρου, κατά Ν3741 Άρθρο 5.
Κύρια νομολογία: Άρειος Πάγος 2228/2013, αναλογικά και Άρειος Πάγος 645/2012.

4. Η μακρόχρονη χρήση από το 2019 δεν αρκεί.
Η νομολογία δέχεται ότι μακρόχρονη ανοχή ή χρήση δεν μεταβάλλει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα, όταν λείπει η νόμιμη συμφωνία.
Κύρια νομολογία: Άρειος Πάγος 1740/2011, Άρειος Πάγος 584/2023.

5. Επικουρικά, αδικοπρακτική ευθύνη.
Αν υπάρχουν δαπάνες, παρεμπόδιση πρόσβασης, ή άλλη συγκεκριμένη ζημία, μπορεί να προβληθεί και βάση από ΑΚ Άρθρο 914, κατά το πρότυπο της Άρειος Πάγος 2228/2013.

3. Νομολογιακή Ισχύς

Παγία.

Υπάρχουν περισσότερες από τρεις αποφάσεις του Αρείου Πάγου που συγκλίνουν ότι:
- οι κοινόχρηστοι χώροι παραμένουν κοινόχρηστοι χωρίς έγκυρη αντίθετη ρύθμιση,
- η αποκλειστική χρήση απαιτεί ομόφωνη, συμβολαιογραφική και μεταγεγραμμένη συμφωνία,
- η μακρόχρονη χρήση ή ανοχή δεν αρκεί κατ’ αρχήν για μεταβολή του καθεστώτος.

Κρίσιμες αποφάσεις: Άρειος Πάγος 584/2023, Άρειος Πάγος 645/2012, Άρειος Πάγος 1740/2011, Άρειος Πάγος 1576/2024, Άρειος Πάγος 2228/2013.

4. Πρακτικές Συστάσεις

1. Επικαλεστείτε πρώτα τον κανονισμό του 1978 ως ειδική συμβατική βάση και αμέσως μετά τις διατάξεις Ν3741 Άρθρο 4, Ν3741 Άρθρο 5, ΑΚ Άρθρο 1117.

2. Κεντρική απόφαση να είναι η Άρειος Πάγος 584/2023, επειδή αφορά ειδικά πυλωτή και έλλειψη ομόφωνης συμβολαιογραφικής και μεταγεγραμμένης συμφωνίας.

3. Συμπληρωματικά να χρησιμοποιήσετε την Άρειος Πάγος 645/2012 για την προσβολή της σύγχρησης και τη μεταβολή του προορισμού κοινοχρήστου χώρου.

4. Για το στοιχείο της κλειδαριάς, να προτάξετε την Άρειος Πάγος 2228/2013 αναλογικά, ώστε να αναδείξετε ότι ο φυσικός αποκλεισμός κοινόχρηστου χώρου είναι αυτοτελώς παράνομος.

5. Αν ο αντίδικος προβάλλει ανοχή ή προφορική συμφωνία, να αντιτάξετε:
- ότι ο κανονισμός αποκλείει τέτοια ερμηνεία,
- ότι απαιτείται ο νόμιμος τύπος,
- ότι η χρήση από το 2019 δεν συνιστά τη μακρόχρονη και ειδική κατάσταση της Άρειος Πάγος 158/2012.

6. Αποδεικτικά, να εστιάσετε σε:
- κανονισμό 1978,
- φωτογραφίες/αυτοψία του αποκλεισμένου τμήματος 28 τ.μ.,
- αποδείξεις ότι η πρόσβαση εμποδίζεται με κλειδαριά από το 2019,
- τυχόν εξώδικες διαμαρτυρίες ή πρακτικά γενικής συνέλευσης.

Αν θέλετε, μπορώ να σας δώσω αμέσως και έτοιμο σχέδιο νομικής επιχειρηματολογίας για αγωγή ή ασφαλιστικά μέτρα αποκλειστικά με βάση τις παραπάνω πηγές.

ΑΚ Άρθρο 1117
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 90.9%
ΑΚ Άρθρο 1117: Αναγκαία συγκυριότητα σε περίπτωση ιδιοκτησίας ορόφου Όταν πρόκειται για οικοδομή, ο κύριος ορόφου ή διαμερίσματός του είναι αυτοδικαίως συγκύριος εξ αδιαιρέτου κατ' ανάλογη μερίδα πάνω στα μέρη του όλου ακινήτου, τα οποία χρησιμεύουν στην κοινή και των λοιπών κυρίων χρήση, όπως είναι ιδίως το έδαφος, τα θεμέλια, οι πρωτότοιχοι, η στέγη, η αυλή.
ΑΚ Άρθρο 1002
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 89.1%
ΑΚ Άρθρο 1002: Ιδιοκτησία ορόφου Κυριότητα χωριστή σε όροφο οικοδομής ή σε διαμέρισμα ορόφου μπορεί να συσταθεί μόνο με δικαιοπραξία του κυρίου του όλου ακινήτου. Όροφοι θεωρούνται και τα υπόγεια καθώς και τα δωμάτια κάτω από τη στέγη.
Ν3741 Άρθρο 1
Ν. 3741/1929 - Οριζόντια Ιδιοκτησία
Σχετικότητα: 94.5%
Ν3741 Άρθρο 1: 1) Αναγνωρίζεται η διηρημένη κατ' ορόφους ή μέρη αυτών ιδιοκτησία επί του αυτού οικοδομήματος. 2) Όροφοι θεωρούνται και τα υπόγεια ως και τα αμέσως υπό την στέγην δωμάτια. Σύμφωνα με τοάρθρο 1 του Ν.Δ. 1024/1971, "Εν τη εννοία του άρθρου 1 του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 του Αστικού Κώδικος, δύναται να συσταθή διηρημένη ιδιοκτησία και επί πλειόνων αυτοτελών οικοδομημάτων ανεγειρομένων επί ενιαίου οικοπέδου ανήκοντος εις ένα ή πλείονας, ως και επί ορόφων ή μερών των οικοδομημάτων τούτων, επιφυλασσομένων των πολεοδομικών διατάξεων."
Ν3741 Άρθρο 5
Ν. 3741/1929 - Οριζόντια Ιδιοκτησία
Σχετικότητα: 93.9%
Ν3741 Άρθρο 5: Εν ελλείψει πάσης μεταξύ των συνιδιοκτητών συμφωνίας ως προς τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις αυτών περί των κοινών πραγμάτων, κρατούσι τα εξής: α) Έκαστος των συνιδιοκτητών δικαιούται να ποιήται απόλυτον χρήσιν των κοινών πραγμάτων, και να προβαίνη εις την επισκευήν και ανανέωσιν αυτών, υπό τον όρον να μη βλάπτη τα δικαιώματα των λοιπών συνιδιοκτητών, μηδέ να μεταβάλλη τον συνήθη προορισμόν αυτών. β) Έκαστος των συνιδιοκτητών υποχρεούται να συνεισφέρη εις τα κοινά βάρη επί τη βάσει της αξίας του ορόφου ή διαμερίσματος ου είναι κύριος. γ) Κοινά βάρη θεωρούνται η συντήρησις και επισκευή των εν άρθρω 2 παρ. 1 του παρόντος μερών του ακινήτου, εφ' ων καθορίζεται αναγκαστική μεταξύ των κατ' ιδίαν συνιδιοκτητών συνιδιοκτησία και οι παντός είδους φόροι οι βαρύνοντες την κοινήν οικοδομήν.
Ν3741 Άρθρο 4
Ν. 3741/1929 - Οριζόντια Ιδιοκτησία
Σχετικότητα: 93.0%
Ν3741 Άρθρο 4: 1) Επιτρέπεται εις τους συνιδιοκτήτας ίνα δι' ιδιαιτέρας συμφωνίας, εις ην είνε απαραίτητος η κοινή πάντων συναίνεσις, κανονίσωσι τα της συνιδιοκτησίας δικαιώματα και υποχρεώσεις, να καθορίσωσι γενικάς συνελεύσεις και να δώσωσιν εις καθωρισμένην πλειοψηφίαν, δυναμένην να μεταβληθή αναλόγως της σοβαρότητος των ληφθησομένων αποφάσεων, το δικαίωμα να λαμβάνη εν τω κοινώ συμφέροντι πάσαν απόφασιν σχετικήν με την συντήρησιν, βελτίωσιν και χρήσιν των κοινών μερών της οικίας. 2) Οι συνιδιοκτήται δύνανται, εν ελλείψει παντός κανονισμού κατά τα ανωτέρω, και διά παμψηφίας να ορίσωσιν ένα διαχειριστήν παρέχοντες αυτώ δικαιώματα διαχειρίσεως τα πλέον εκτεταμένα, συμπεριλαμβανομένων των της εκτελέσεως των εργασιών της συντηρήσεως, της κατανομής των δαπανών και βαρών και της επ' ονόματι του επί δικαστηρίων παραστάσεως είτε ως εναγομένου είτε ως ενάγοντος. 3) Εάν δεν υπάρχη αντίθετος συμφωνία, ο διαχειριστής δεν δύναται ν' απολυθή ειμή δια πλειοψηφίας των ιδιοκτητών, συνερχομένων εις Γενικήν Συνέλευσιν και εχόντων αριθμόν ψήφων ανάλογον προς την αξίαν των επί των αδιαιρέτων μερών του ακινήτου δικαιωμάτων των, πλην αν ο Πρόεδρος των Πρωτοδικών ήθελε κρίνει κατά την διαδικασίαν του άρθρου 11ου ότι ο διαχειριστής είναι υπαίτιος απιστίας ή βαρύτητας αμελείας.
Ν3741 Άρθρο 3
Ν. 3741/1929 - Οριζόντια Ιδιοκτησία
Σχετικότητα: 92.8%
Ν3741 Άρθρο 3: 1) Ο ιδιοκτήτης εκάστου ορόφου ή μέρους αυτού έχει πάντα τα εις τον κύριον ανήκοντα δικαιώματα, εφ' όσον η άσκησις αυτών δεν παραβλάπτει την χρήσιν των άλλων ιδιοκτητών ή δεν μειοί την ασφάλειαν αυτών ή του οικοδομήματος. 2) Υπό τους αυτούς όρους δύναται να επιχειρήση μεταβολάς ή προσθήκας επί των αδιαιρέτως κοινών μερών του οικοδομήματος.
Ν3741 Άρθρο 2
Ν. 3741/1929 - Οριζόντια Ιδιοκτησία
Σχετικότητα: 92.4%
Ν3741 Άρθρο 2: 1) Αδιαίρετος είναι η ιδιοκτησία, επί του εδάφους, των θεμελίων, των πρωτοτοίχων, της στέγης, των καπνοδόχων, των αυλών, φρεάτων, ανελκυστήρων, βόθρων, εγκαταστάσεων κεντρικής θερμάνσεως, και παντός άλλου πράγματος χρησιμεύοντος προς κοινήν των ιδιοκτητών χρήσιν. 2) Αι ισχύουσαι γενικαί περί μεσοτοιχίας διατάξεις εφαρμόζονται και εις τους κοινούς μεταξύ των διαμερισμάτων του αυτού ορόφου τοίχους. 3) Αγωγή προς διαίρεσιν των αδιαιρέτων ως άνω πραγμάτων επιτρέπεται μόνον μετά πλήρη καταστροφήν του οικοδομήματος ή κατά τα 3/4 της αξίας αυτού.
Ν3741 Άρθρο 6
Ν. 3741/1929 - Οριζόντια Ιδιοκτησία
Σχετικότητα: 91.0%
Ν3741 Άρθρο 6: 1) Ο ιδιοκτήτης εκάστου ορόφου ή μέρους αυτού κατασκευάζει ή διατηρεί ιδία δαπάνη το πάτωμα εφ' ου βαίνει, τας ανηκούσας ιδιαιτέρως εις εκάστην ιδιοκτησίαν θύρας, τους θόλους, τα δωμάτια και τας οροφάς των δωματίων αυτού. 2) Αι κλίμακες και οι κυρίως διάδρομοι, κατασκευάζονται και συντηρούνται δαπάνη των ιδιοκτητών των ορόφων εις ους χρησιμεύει κατά λόγον της αξίας εκάστου.
Ν3741 Άρθρο 14
Ν. 3741/1929 - Οριζόντια Ιδιοκτησία
Σχετικότητα: 91.0%
Ν3741 Άρθρο 14: Η διά του παρόντος αναγνωριζομένη κατ' ορόφους ή διαμερίσματα τούτων διηρημένη ιδιοκτησία, χωρεί μόνον εφ' όσον υπάρξη περί αυτής ρητή συμφωνία ή πράξις τελευταίας βουλήσεως.
Ν3741 Άρθρο 10
Ν. 3741/1929 - Οριζόντια Ιδιοκτησία
Σχετικότητα: 90.0%
Ν3741 Άρθρο 10: 1) Η πώλησις, εκχώρησις, υποθήκευσις ή κατάσχεσις ενός ορόφου ή μέρους τούτου επεκτείνεται αυτοδικαίως και εις το ανάλογον μερίδιον των κοινών πραγμάτων των παρομαρτούντων αυτώ. 2) Δύναται να εγγραφή υποθήκη επί μέρους οικοδομήματος ου η οικοδόμησις μελετάται απλώς, υπό τον όρο όπως εγγραφή τοιαύτη και επί του αναλόγου τμήματος του εφ' ου η οικοδομή θα ανεγερθή εδάφους.
ΑΚ Άρθρο 1022
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 88.8%
ΑΚ Άρθρο 1022: Αν στην περίπτωση του προηγούμενου άρθρου η χρήση του κατασκευάσματος είναι κοινή για τους δύο γείτονες, καθένας απ' αυτούς έχει δικαίωμα να το χρησιμοποιεί σύμφωνα με τον προορισμό του χωρίς να παρακωλύεται η χρήση του άλλου. Οι δαπάνες για τη συντήρηση βαρύνουν εξίσου και τους δύο. Εφόσον ο ένας απ' αυτούς έχει συμφέρον να διατηρηθεί το κατασκεύασμα, αυτό δεν μπορεί να καταργηθεί ή να μεταβληθεί χωρίς τη συναίνεσή του. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται στις μεταξύ τους σχέσεις οι διατάξεις για την κοινωνία.
ΑΚ Άρθρο 787
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 88.3%
ΑΚ Άρθρο 787: Κάθε κοινωνός έχει δικαίωμα να κάνει χρήση του κοινού αντικειμένου, εφόσον αυτή δεν εμποδίζει τη σύγχρηση των λοιπών.
ΑΚ Άρθρο 970
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 88.1%
ΑΚ Άρθρο 970: Σε κοινόχρηστα πράγματα μπορούν να αποκτηθούν με παραχώρηση της αρχής κατά τους όρους του νόμου ιδιαίτερα ιδιωτικά δικαιώματα εφόσον με τα δικαιώματα αυτά εξυπηρετείται ή δεν αναιρείται η κοινή χρήση.
Ν3741 Άρθρο 8
Ν. 3741/1929 - Οριζόντια Ιδιοκτησία
Σχετικότητα: 87.0%
Ν3741 Άρθρο 8: 1. Το δικαίωμα της επεκτάσεως της οικοδομής είτε προς τα άνω δια προσθήκης νέου ορόφου, είτε προς τα κάτω δι' ανορύξεως υπογείου, ανήκει από κοινού εις πάντας τους συνιδιοκτητας του εδάφους, οίτινες δύνανται κατόπιν κοινής αυτών εγγράφου συμφωνίας να προβώσιν εις την εκτέλεσιν των ως ανωτέρω εργασιών. Ως επέκτασις δεν θεωρείται η τοποθέτησις σκιάδος καλυπτούσης το ηλιακόν δώμα (ηλιακωτόν). 2. Εν περίπτωσει αδυναμίας ή αδικαιολογήτου δυστροπίας ενός η πλειόνων συνιδιοκτητών δύναται ο εις ή οι λοιποί να προβώσι δι' ιδίων εξόδων εις την τοιαύτην επέκτασιν, οπότε η νέα προσθήκη θ' ανήκη αποκλειστικώς εις τους οικοδομήσαντας, υποχρεουμένους να καταβάλωσι προς τον αρνούμενον συνιδιοκτήτην προ πάσης ενεργείας της εργασίας το εις αυτόν αναλογούν μέρος της αξίας της συνιδιοκτησίας του. 3. Η ανωτέρω αναφερομένη αδυναμία ή αδικαιολόγητος δυστροπία δέον να βεβαιούται δι' αμετακλήτου αποφάσεως εκδιδομένης κατά τας διατάξεις του άρθρου 11 του παρόντος, νομίμως μεταγραφομένης εις το περιθώριον της μεταγραφής του τίτλου της ιδιοκτησίας.
ΕισΝΑΚ Άρθρο 54
Εισαγωγικός Νόμος Αστικού Κώδικα
Σχετικότητα: 86.5%
ΕισΝΑΚ Άρθρο 54: Εξακολουθεί να ισχύει και μετά την εισαγωγή του Αστικού Κώδικα ο νόμος 3741 της 4/9 Ιανουαρίου 1929 "περί ιδιοκτησίας κατ' όροφον".
ΑΚ Άρθρο 1001
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 86.2%
ΑΚ Άρθρο 1001: Η κυριότητα πάνω σε ακίνητο εκτείνεται, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, στο χώρο πάνω και κάτω από το έδαφος. Δεν μπορεί όμως ο κύριος να απαγορεύσει ενέργεια που επιχειρείται σε τέτοιο ύψος ή βάθος ώστε να μην εξαρτά κανένα συμφέρον από την απαγόρευση.
ΠΔ34 Άρθρο 55
ΠΔ 34/1995 - Εμπορικές Μισθώσεις
Σχετικότητα: 83.2%
ΠΔ34 Άρθρο 55: Καταγγελίες 1. Καταγγελίες που έγιναν μέχρι την 21 Ιουλίου 1978, διέπονται ως προς τις ουσιαστικές προϋποθέσεις και τα έννομα αποτελέσματά τους από τις διατάξεις οι οποίες ίσχυαν κατά το χρόνο που έγιναν. 2. Στις καταγγελίες για ιδιόχρηση, οι οποίες ανακλήθηκαν μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 813/1978, δε χωρεί νέα καταγγελία για τον ίδιο λόγο απέναντι στον ίδιο μισθωτή επί μία τετραετία από την έναρξη ισχύος του ν. 813/1978. 3. Στις μισθώσεις που υπάρχουν κατά την έναρξη ισχύος του ν. 813/1978 χωρεί καταγγελία από τον δικαιούμενο σ' αυτήν, για ανοικοδόμηση ή ιδιόχρηση του μισθίου, εφόσον πέρασε ο συμβατικός χρόνος. 4. Μέχρι την 31 Δεκεμβρίου 1979 αναστέλλεται η εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων για έξωση, που εκδόθηκαν με βάση την παρ. 1 του άρθρου 7 του ν. 52/1975 και δεν έχουν εκτελεστεί μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 813/1978. 5. Οι διατάξεις του τρίτου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 9 καθώς και των παρ. 1, 2, 4 και 5 του άρθρου 13 ν. 813/1978, όπως τροποποιούνται με το άρθρο 12 ν. 1229/ 1982, εφαρμόζονται και στις καταγγελίες για ιδιόχρηση που έγιναν μέχρι την έναρξη ισχύος του άρθρου 12 ν. 1229/1982, εφόσον ο μισθωτής βρίσκεται στη χρήση του μισθίου. 6. Οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 11 του ν. 813/1978, όπως ίσχυε την 1η Σεπτεμβρίου 1978, εφαρμόζονται και στις καταγγελίες που έγιναν μέχρι τότε. 7. Η παράγραφος 7 του άρθρου 9 του ν. 813/1978 εφαρμόζεται και στις πτωχεύσεις που ήταν εκκρεμείς την 1η Σεπτεμβρίου 1978. 8. Καταγγελίες μισθώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 31 παρ. 1 έως 2 του ν. 813/1978 για λήξη του χρόνου των μισθώσεων, οι οποίες έγιναν μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 1978 είναι ανίσχυρες, εφόσον ο μισθωτής βρίσκεται στη χρήση του μισθίου την 1η Σεπτεμβρίου 1978. 9. Οι καταγγελίες μισθώσεων διατηρητέων κτιρίων που ασκήθηκαν με βάση τη διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 6 του ν. 1898/1990 είναι ανίσχυρες.
ΑΚ Άρθρο 1118
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 82.5%
ΑΚ Άρθρο 1118: Έννοια Πάνω σε ακίνητο μπορεί να αποκτηθεί εμπράγματο δικαίωμα υπέρ του εκάστοτε κυρίου άλλου ακινήτου, που να του παρέχει κάποια ωφέλεια (πραγματική δουλεία).
ΑΚ Άρθρο 785
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 82.5%
ΑΚ Άρθρο 785: Έννοια Αν ένα δικαίωμα ανήκει σε περισσοτέρους από κοινού, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, υπάρχει ανάμεσά τους κοινωνία κατ' ιδανικά μέρη. Σε περίπτωση αμφιβολίας λογίζεται ότι τα μέρη είναι ίσα.
ΑΚ Άρθρο 60
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 80.8%
ΑΚ Άρθρο 60: Δικαίωμα στα προϊόντα της διάνοιας Όποιος προσβάλλεται παράνομα στο αποκλειστικό δικαίωμά του επάνω στα προϊόντα της διάνοιάς του έχει δικαίωμα να απαιτήσει κατά τους όρους του νόμου, να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Αξίωση αποζημίωσης σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται.
ΠΚ Άρθρο 293
Ποινικός Κώδικας
Σχετικότητα: 80.7%
ΠΚ Άρθρο 293: Παρακώλυση της λειτουργίας άλλων κοινωφελών εγκαταστάσεων "1. Όποιος αθέμιτα με οποιοδήποτε τρόπο παρεμποδίζει ή διαταράσσει σε μεγάλη έκταση ή για μεγάλο χρονικό διάστημα τη λειτουργία εγκατάστασης που εξυπηρετεί την παροχή στο κοινό: α) ταχυδρομικών υπηρεσιών, β) νερού, φωτισμού, φυσικού αερίου, θερμότητας ή κινητήριας δύναμης, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή.». 2. Η παρ. 2 του άρθρου 292Β εφαρμόζεται και για την πράξη της παρ. 1. 3. Αν από την πράξη προκλήθηκε κατάσταση κοινής ανάγκης, επιβάλλεται κάθειρξη έως δέκα (10) έτη. 4. Αν η πράξη τελέστηκε από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση έως έξι (6) μήνες ή χρηματική ποινή".
ΑΚ Άρθρο 281
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 80.6%
ΑΚ Άρθρο 281: Κατάχρηση δικαιώματος Η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος.
Ν3741 Άρθρο 9
Ν. 3741/1929 - Οριζόντια Ιδιοκτησία
Σχετικότητα: 80.4%
Ν3741 Άρθρο 9: 1. Εάν η οικοδομή καταστραφή ολοσχερώς ή κατά τα 3/4 της αξίας της, η διά του παρόντος θεσπιζομένη αναγκαστική συνιδιοκτησία παύει. 2. Εν περιπτώσει καταστροφής ήσσονος σπουδαιότητος, έκαστος των συνιδιοκτητών, εκτός εναντίας συμφωνίας, είναι υπόχρεως να συνεισφέρη εις την ανοικοδόμησιν των κοινών πραγμάτων κατ' αναλογίαν των επ' αυτών δικαιωμάτων του, αι δε αποζημιώσεις αι εκ της τυχόν υπαρχούσης ασφαλείας, αι ανήκουσαι εις τα βλαβέντα πράγματα, δαπανώνται διά την ανοικοδόμησιν, εκτός αν επ' αυτών έχουσι δικαίωμα δανεισταί. 3. Εάν εις ή πλείονες των ιδιοκτητών δεν δύνανται ή δεν θέλουσι να συμμετάσχωσιν εις την ανοικοδόμησιν, υποχρεούνται να εκχωρήσωσι, μετά διάγνωσιν πραγματογνωμόνων, το σύνολον των δικαιωμάτων των εις τους άλλους συνιδιοκτήτας ή εις εκείνους εξ αυτών οίτινες ήθελον το ζητήσει. 4. Εάν ουδείς των συνιδιοκτητών θέλη να ανοικοδομήση, το ακίνητον εκποιείται και το αντίτιμον ως και το εξ ασφαλείας εισπραχθέν ποσόν καταμερίζεται μεταξύ των ιδιοκτητών κατ' αναλογίαν της αξίας της εις έκαστον ανηκούσης μερίδος επί των αδιαιρέτων τμημάτων.
ΑΚ Άρθρο 174
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 80.4%
ΑΚ Άρθρο 174: Δικαιοπραξία απαγορευμένη Δικαιοπραξία που αντιβαίνει σε απαγορευτική διάταξη του νόμου, αν δεν συνεπάγεται κάτι άλλο, είναι άκυρη.
ΚΠολΔ Άρθρο 480Α
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 79.3%
ΚΠολΔ Άρθρο 480Α: 1. Κάθε συγκύριος οικοπέδου στο οποίο υπάρχει οικοδομή ή χωριστές οικοδομές, έχει το δικαίωμα να ζητήσει την αυτούσια διανομή του οικοπέδου με σύσταση χωριστής ιδιοκτησίας κατ' ορόφους ή μέρη ορόφων ή με σύσταση χωριστής ιδιοκτησίας σε διακεκριμένα μέρη το υ ενιαίου οικοπέδου, στα οποία έχουν ανεγερθεί οι χωριστές οικοδομές με την επιφύλαξη των πολεοδομικών διατάξεων. Το δικαστήριο αποφασίζει τη διανομή με τον τρόπο αυτόν, αν είναι εφικτή και δεν αντιβαίνει στο συμφέρον των λοιπών συγκυρίων. Η απόφαση που διατάζει τη διανομή κατά τον τρόπο αυτόν προσδιορίζει τα χωριστά μέρη της οικοδομής που αναλογούν στις μερίδες των συγκυρίων και τα επιδικάζει σ' αυτούς. Αν με τη διανομή αυτή περιέρχονται σε κάποιον συγκύριο περισσότερες αυτοτελείς ιδιοκτησίες, η απόφαση καθορίζει το ποσοστό της συγκυριότητας που αναλογεί σε καθεμιά από τις ιδιοκτησίες αυτές. 2. Αν πρόκειται για οικόπεδο ακάλυπτο και οικοδομήσιμο και η αυτούσια διαίρεσή του είναι ανέφικτη ή ασύμφορη, το δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει την αυτούσια διανομή του με σύσταση χωριστής ιδιοκτησίας σε διακεκριμένα μέρη του ενιαίου οικοπέδου στα οποία θα είναι δυνατή η ανέγερση χωριστών οικοδομημάτων, με την επιφύλαξη των πολεοδομικών διατάξεων. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται αναλόγως. 3. Η παράγραφος 3 του προηγούμενου άρθρου εφαρμόζεται αναλόγως και στην περίπτωση της διανομής με σύσταση χωριστών ιδιοκτησιών.
ΑΚ Άρθρο 1119
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 78.9%
ΑΚ Άρθρο 1119: Με την πραγματική δουλεία ο κύριος του δουλεύοντος φέρει το βάρος είτε να ανέχεται κάποια χρησιμοποίηση του ακινήτου του από τον κύριο του δεσπόζοντος είτε να παραλείπει ορισμένες πράξεις, τις οποίες θα είχε δικαίωμα να επιχειρεί ως κύριος.
ΚΠολΔ Άρθρο 1028
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 78.6%
ΚΠολΔ Άρθρο 1028: 1. Ο διαχειριστής ενεργεί όλες τις δικαιοπραξίες ή πράξεις που είναι ενδεδειγμένες για την επωφελή εκμετάλλευση του δικαιώματος και για την επιτυχία του σκοπού της διαχείρισης και παρίσταται στο δικαστήριο για κάθε έννομη σχέση που αφορά τη διαχείριση του δικαιώματος, έστω και αν η σχέση αυτή γεννήθηκε πριν από τη διαχείριση. 2. Ο διαχειριστής δεν μπορεί χωρίς άδεια, που τη δίνει κατά τη διαδικασία των άρθρων 741 επ. το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση για τη διαχείριση, να καταρτίζει δικαιοπραξίες με διάρκεια μεγαλύτερη από ένα έτος.
ΠΔ34 Άρθρο 4
ΠΔ 34/1995 - Εμπορικές Μισθώσεις
Σχετικότητα: 78.1%
ΠΔ34 Άρθρο 4: Μη προστατευόμενες μισθώσεις 1. Δεν υπάγονται στις διατάξεις του παρόντος: α. οι μισθώσεις οι οποίες, κατά την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη συνάπτονται συνήθως για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει το έτος, β. οι μισθώσεις χώρων αποκλειστικώς για διενέργεια διαφημίσεων με οποιοδήποτε τρόπο καθώς και οι μισθώσεις κοινόχρηστων χώρων για τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων, γ. οι μισθώσεις στις οποίες το μίσθιο χρησιμοποιείται ως οικοτροφείο, δ. Οι μισθώσεις χώρων εντός συνοριακών σταθμών ή περιοχών λιμένων ή αεροδρομίων (περιλαμβανομένων και των χώρων εντός σταθμών και λοιπών εγκαταστάσεων των ηλεκτρικών σιδηροδρόμων). ε. Οι μισθώσεις χώρων εντός δημόσιων, δημοτικών ή κοινοτικών κήπων, αλσών, πλατειών και εν γένει κοινόχρηστων χώρων. στ. οι μισθώσεις χώρων εντός νεκροταφείων, ζ. οι μισθώσεις ακινήτων εντός αρχαιολογικών χώρων, η. οι μισθώσεις εντός χώρων που ανήκουν στα ιδρύματα του πανεπιστημιακού και τεχνολογικού τομέα, θ. οι μισθώσεις ακινήτων που έχουν χαρακτηρισθεί ως διατηρητέα, οι οποίες συνάπτονται μετά την 1η Σεπτεμβρίου 1990, ι. οι μισθώσεις σχολικών κυλικείων και οι μισθώσεις ακινήτων ιδιοκτησίας της ανώνυμης εταιρίας «Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων Ανώνυμη Εταιρία, ια. (καταργήθηκε) ιβ. Οι μισθώσεις χώρων που χρησιμοποιούνται ως κυλικεία ή για την εγκατάσταση διαφημίσεων, οι οποίοι βρίσκονται σε κάθε είδους αθλητικά κέντρα και γυμναστήρια, τα οποία ανήκουν κατά κυριότητα ή επικαρπία ή χρήση στο Δημόσιο ή σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης ή στην Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων ή σε αθλητικά σωματεία ή ενώσεις αυτών, ανεξαρτήτως αν λειτουργούν ως υπηρεσίες αυτών ή ως νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου. Η παρούσα παράγραφος εφαρμόζεται και στις υφιστάμενες την 5η Αυγούστου 1991 μισθώσεις των χώρων αυτών ιγ. Οι μισθώσεις ακινήτων των οποίων την κυριότητα ή τη χρήση αποκτά η Βουλή των Ελλήνων για τη στέγαση των υπηρεσιών της και η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα όργανά της για τη στέγαση των υπηρεσιών της ή των υπηρεσιών των οργάνων της, ανεξαρτήτως του χρόνου σύναψης των μισθώσεων αυτών, ιδ. οι μισθώσεις χώρων εντός του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, ιε. οι μισθώσεις ακινήτων ιδιοκτησίας της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης που χρησιμοποιούνται ή προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως εκθεσιακοί χώροι, ιστ. οι μισθώσεις καταστημάτων διάθεσης προϊόντων των Κεντρικών Λαχαναγορών Αθηνών και Θεσσαλονίκης, ιζ. οι μισθώσεις ακινήτων, των οποίων κύριος ή εκμισθωτής είναι το ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών» και που είναι αναγκαία για τη στέγαση των υπηρεσιών του, της ανώνυμης εταιρίας που έχει συσταθεί από αυτό με την επωνυμία «Εταιρεία Αποθετηρίων Τίτλων» καθώς και των υπηρεσιών της εποπτεύουσας αυτά υπηρεσίας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, ιη. οι μισθώσεις ακινήτων που αποδεδειγμένα αποκτήθηκαν, αυτά ή το οικόπεδο επί του οποίου ανεγέρθηκαν, με εισαγωγή συναλλάγματος από τον εκμισθωτή, το οποίο αντιστοιχεί τουλάχιστον στα 2/3 της αξίας τους ή η αξία αυτή καλύφθηκε κατά το αυτό ποσοστό με εισαγωγή συναλλάγματος και ο μισθωτής έχει συμπληρώσει στη χρήση του μισθίου διάρκεια τουλάχιστον δώδεκα (12) ετών. Στο χρόνο αυτό συνυπολογίζεται και ο χρόνος των δικαιοπαρόχων του. Στις περιπτώσεις του εδαφίου αυτού εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις των άρθρων 60 και 61 του παρόντος. ιθ. Οι μισθώσεις ακινήτων που συνομολογούνται με χρηματοδοτική μίσθωση. 2. Μισθωτικές συμβάσεις ακινήτων, ιδιοκτησίας ασφαλιστικών οργανισμών (Ν.Π.Δ.Δ.) αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που υπάγονται με οποιοδήποτε τρόπο στην προστασία του παρόντος, παύουν να ισχύουν μετά την 18η Μαρτίου 1988, εφόσον ο μισθωτής δεν ασκεί ο ίδιος εκμετάλλευση στο μίσθιο. Από τις 18 Μαρτίου 1988 η μισθωτική σχέση συνεχίζεται μεταξύ του ιδιοκτήτη και του υπομισθωτή.
ΑΚ Άρθρο 200
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 78.0%
ΑΚ Άρθρο 200: Ερμηνεία συμβάσεων Οι συμβάσεις ερμηνεύονται όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη.
ΑΚ Άρθρο 615
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 77.7%
ΑΚ Άρθρο 615: Στη μίσθωση ακινήτου που δεν αποδεικνύεται με έγγραφο βέβαιης χρονολογίας ή που περιέχει τον όρο, ότι σε περίπτωση εκποίησης του μισθίου ή παραχώρησης εμπράγματου δικαιώματος που αποκλείει τη χρήση του μισθωτή ο νέος κτήτορας θα έχει δικαίωμα να αποβάλει τ ο μισθωτή, ο νέος κτήτορας μπορεί να καταγγείλει τη μίσθωση πριν από ένα μήνα, αν η μίσθωση έχει διάρκεια έως ένα έτος και πριν από δύο μήνες, αν έχει διάρκεια μακρότερη από ένα έτος. Σε περίπτωση που ο νέος κτήτορας καταγγείλει τη μίσθωση, διατηρούνται ακέραια τα δικαιώματα του μισθωτή απέναντι στον εκμισθωτή για αποζημίωση.
ΚΠολΔ Άρθρο 16
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 77.2%
ΚΠολΔ Άρθρο 16: Αποκλειστική αρμοδιότητα μονομελών πρωτοδικείων Στην αρμοδιότητα των μονομελών πρωτοδικείων υπάγονται πάντοτε: 1) οι διαφορές από μίσθωση πράγματος ή άλλου προσοδοφόρου αντικειμένου, 2) οι διαφορές από παροχή εξαρτημένης εργασίας ή και από οποιαδήποτε άλλη αιτία, με αφορμή την εργασία αυτή, ανάμεσα στους εργαζομένους ή τους διαδόχους τους ή εκείνους στους οποίους ο νόμος δίνει δικαιώματα από την παροχή της εργασίας των πρώτων και στους εργοδότες ή τους διαδόχους τους, 3) οι διαφορές από παροχή εξαρτημένης εργασίας ή και από οποιαδήποτε άλλη αιτία, με αφορμή την εργασία αυτή, ανάμεσα σε εκείνους που εργάζονται από κοινού στον ίδιο εργοδότη, 4) οι διαφορές ανάμεσα στους επαγγελματίες ή τους βιοτέχνες, είτε μεταξύ τους είτε με τους πελάτες τους, από την παροχή εργασίας ή ειδών που κατασκεύασαν αυτοί, 5) οι διαφορές από συλλογική σύμβαση εργασίας ή από διατάξεις που εξομοιώνονται με διατάξεις συλλογικής σύμβασης, είτε ανάμεσα σε αυτούς που δεσμεύονται από αυτές είτε ανάμεσα σε αυτούς και τρίτους, 6) οι διαφορές ανάμεσα σε οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης και στους ασφαλισμένους σε αυτούς ή τους διαδόχους τους ή εκείνους που κατά το νόμο έχουν δικαιώματα από τη σχέση ασφάλισης, 7) οι διαφορές που αφορούν τις αμοιβές, τις αποζημιώσεις και τα έξοδα δικηγόρων, συμβολαιογράφων, άμισθων δικαστικών επιμελητών, γιατρών, οδοντογιατρών, διπλωματούχων μαιών, κτηνιάτρων, μηχανικών και χημικών διπλωματούχων ανώτατων και ανώτερων σχολών, μεσι τών που έχουν διοριστεί νόμιμα ή των καθολικών διαδόχων όλων αυτών, όπως και αν χαρακτηρίζεται η σχέση από την οποία προκύπτουν και ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι συμφωνία για τον καθορισμό της αμοιβής ή για τον τρόπο της πληρωμής της, 8) οι διαφορές που αφορούν απαιτήσεις διαιτητών, εκτελεστών διαθηκών, διαχειριστών σε ιδιοκτησία κατά ορόφους ή διαχειριστών που διορίστηκαν από δικαστική αρχή, εκκαθαριστών εταιριών ή νομικών προσώπων ή κληρονομιών ή των καθολικών διαδόχων όλων αυτών για τις αμοιβές και τα έξοδά τους, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι συμφωνία για τον καθορισμό της αμοιβής ή για τον τρόπο της πληρωμής της, 9) οι διαφορές που αφορούν το ποσοστό ή την πληρωμή του ασφαλίστρου, «10) οι διαφορές που αφορούν τις αμοιβές, τις αποζημιώσεις και τα έξοδα των πραγματογνωμόνων, των διαιτητών πραγματογνωμόνων, των εκτιμητών και των πιστοποιημένων εκτιμητών, με οποιονδήποτε τρόπο και αν διορίστηκαν, ή των καθολικών διαδόχων τους», 11) οι διαφορές που αφορούν απαιτήσεις αποζημίωσης οποιασδήποτε μορφής για ζημίες από αυτοκίνητο, ανάμεσα στους δικαιούχους ή τους διαδόχους τους και εκείνους που έχουν υποχρέωση για αποζημίωση ή τους διαδόχους τους, όπως και οι απαιτήσεις από σύμβαση ασφάλισης αυτοκινήτου, ανάμεσα στις ασφαλιστικές εταιρίες και τους ασφαλισμένους ή τους διαδόχους τους, 12) οι διαφορές από προσβολή της νομής ή κατοχής κινητών ή ακινήτων, 13) οι διαφορές ανάμεσα στους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων από τη σχέση της οροφοκτησίας, καθώς και οι διαφορές ανάμεσα στους διαχειριστές ιδιοκτησίας κατ’ ορόφους και στους ιδιοκτήτες ορόφων και διαμερισμάτων, 14) οι διαφορές από επίμορτη αγροληψία, 15) οι διαφορές που αφορούν ζημίες σε δέντρα, κλήματα, καρπούς, σπαρτά, ρίζες, και γενικά φυτά, που έγιναν με παράνομη βοσκή ζώων ή με οποιοδήποτε άλλον τρόπο, 16) οι διαφορές που αφορούν τον καθορισμό των αποστάσεων που επιβάλλουν οι νόμοι και οι κανονισμοί ή οι επιτόπιες συνήθειες για το φύτεμα δέντρων ή φυτειών ή για την ανέγερση φραχτών ή για τη διάνοιξη τάφρων, 17) οι διαφορές που αφορούν την παρεμπόδιση της ελεύθερης χρήσης δρόμων και μονοπατιών, καθώς και τις ζημίες που προκαλούνται από την παρεμπόδιση αυτής, 18) οι διαφορές που αφορούν τη χρήση του τρεχούμενου νερού ή την παρεμπόδιση της χρήσης του, 19) οι διαφορές που προκύπτουν από πώληση ζώων, εξαιτίας πραγματικών ελαττωμάτων ή έλλειψης συμφωνημένων ιδιοτήτων, 20) οι διαφορές που προκύπτουν από τις διατάξεις των άρθρων 1003 έως 1009, 1018 έως 1020 και 1023 έως 1031 του Αστικού Κώδικα, καθώς και εκείνες που αναφέρονται σε ζημίες που προκλήθηκαν από την παράβασή τους, 21) οι διαφορές που προκύπτουν από τις διατάξεις των άρθρων 834 έως 839 του Αστικού Κώδικα, 22) οι διαφορές που αφορούν απαιτήσεις των προσώπων που αναφέρονται στα άρθρα 834 και 839 του Αστικού Κώδικα ή των καθολικών διαδόχων τους, 23) οι διαφορές από σύμβαση μεταφοράς προσώπων με οποιοδήποτε μέσο για τις απαιτήσεις που έχουν από αυτήν οι μεταφορείς ή οι καθολικοί διάδοχοί τους, 24) οι διαφορές που αφορούν δικαιώματα ή αποζημιώσεις ή έξοδα των μαρτύρων που εξετάστηκαν σε οποιοδήποτε δικαστήριο ή σε διαιτητές, καθώς και εκείνες που αφορούν τα δικαιώματα ή αποζημιώσεις ή έξοδα των διερμηνέων, των μεσεγγυούχων, και των φυλάκων, με οποιοδήποτε τρόπο και αν διορίστηκαν, και των καθολικών διαδόχων όλων αυτών και 25) οι διαφορές που αφορούν τις απαιτήσεις των σωματείων και των συνεταιρισμών εναντίον των μελών τους ή των καθολικών διαδόχων τους, για την εισφορά που τους οφείλουν, καθώς και οι διαφορές που αφορούν τις απαιτήσεις που έχουν εναντίον των σωματείων και των συνεταιρισμών τα μέλη ή οι καθολικοί διάδοχοί τους για χρηματική ή άλλη παροχή.
ΑΚ Άρθρο 1393
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 77.2%
ΑΚ Άρθρο 1393: Ρύθμιση της χρήσης της οικογενειακής στέγης "Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης, το δικαστήριο μπορεί, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των τέκνων, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει για κύρια διαμονή των ίδιων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις. Αν το δικαίωμα χρήσης της οικογενειακής στέγης πηγάζει από σχέση εργασίας ανάμεσα στον ένα από τους συζύγους και έναν τρίτο, η παραχώρηση της χρήσης της στον άλλο σύζυγο από το δικαστήριο, σύμφωνα με τους όρους της προηγούμενης παραγράφου, μπορεί να γίνει μόνο εφόσον συναινεί σ' αυτό και ο τρίτος.".
Ν3741 Άρθρο 12
Ν. 3741/1929 - Οριζόντια Ιδιοκτησία
Σχετικότητα: 76.9%
Ν3741 Άρθρο 12: Προκειμένου περί ακινήτων πωληθέντων κατ' ορόφους εις πρόσφυγας παρά του Δημοσίου ή της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, ο εν τω παρόντι Νόμω όρος «αξία οικοδομών» έχει την έννοιαν της αξίας αυτών κατά την προς πρόσφυγας πώλησιν.
Ν3852 Άρθρο 65
Ν. 3852/2010 - Καλλικράτης
Σχετικότητα: 76.3%
Ν3852 Άρθρο 65: Αρμοδιότητες του δημοτικού συμβουλίου 1. Έως την 31η.3.2022, με απόφαση της υπηρεσίας του οικείου Δήμου που είναι αρμόδια για τη διαχείριση χρήσης κοινοχρήστου χώρου, υπό την επιφύλαξη του ν. 3028/2002 (Α’ 153) και κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης, δύναται να παραχωρείται ατελώς, πέραν του αναλογούντος και προβλεπομένου στην άδεια χρήσης κοινοχρήστου χώρου, πρόσθετος κοινόχρηστος χώρος για ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων, ο οποίος μπορεί να εκτείνεται σε κοινόχρηστο χώρο, συνεχόμενο ή μη της υφιστάμενης παραχώρησης, ύστερα από αίτηση του ενδιαφερόμενου και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θίγονται δικαιώματα έτερων δικαιούμενων της χρήσης αυτού. Ο παραχωρούμενος χώρος μπορεί να εκτείνεται μέχρι του διπλάσιου του χώρου της αρχικής παραχώρησης ή να είναι ικανός για την ανάπτυξη του ίδιου αριθμού τραπεζοκαθισμάτων που προβλέπονται στην ήδη κατεχόμενη άδεια χρήσης, και πάντως δεν μπορεί να είναι τριπλάσιος από την αρχική παραχώρηση. Η αίτηση μπορεί να υποβάλλεται ηλεκτρονικά. Προκειμένου περί πλατειών, στις οποίες προβάλλονται καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, η πρόσθετη παραχώρηση χώρου γίνεται κατ’ εφαρμογή της παρ. 5 του άρθρου 13 του β.δ. 24.9/20.10.1958 (Α’ 171). Προκειμένου περί οδών, η παραχώρηση χρήσης τους λαμβάνει χώρα, ύστερα από γνώμη της αρμόδιας Αστυνομικής Αρχής και αφορά το τμήμα προ των καταστημάτων ή στην προβολή αυτών. Για τους λοιπούς κοινόχρηστους χώρους ισχύει αναλόγως το άρθρο 13 του βασιλικού διατάγματος του τετάρτου εδαφίου. Δεν είναι δυνατή η ανάπτυξη μόνιμων ή προσωρινών σταθερών κατασκευών, καθώς και η εγκατάσταση ηχείων, στον χώρο που παραχωρείται σύμφωνα με το άρθρο αυτό.2. Το δημοτικό συμβούλιο εκφράζει τις θέσεις του σε θέματα τοπικού ενδιαφέροντος και γνωμοδοτεί όποτε δημόσιες αρχές ή αρμόδια όργανα ζητούν τη γνώμη του. 3. Η ορκωμοσία γίνεται στο κατάστημα της οικείας περιφέρειας ή σε άλλο δημόσιο κτίριο, ή σε κατάλληλο δημόσιο χώρο εντός των διοικητικών ορίων της οικείας περιφέρειας, σε δημόσια συνεδρίαση, της οποίας ο ακριβής χρόνος (ημερομηνία και ώρα) ορίζεται από τον νεοεκλεγέντα περιφερειάρχη. Η ημερομηνία της ορκωμοσίας ορίζεται το νωρίτερο είκοσι (20) ημέρες πριν από την ανάληψη των καθηκόντων και έως την παραμονή της ημέρας εγκατάστασης και ανάληψης των καθηκόντων των νέων περιφερειακών αρχών. Αν η ορκωμοσία εκλεγέντος συμβούλου δεν πραγματοποιηθεί την ημερομηνία του δεύτερου εδαφίου για λόγους αντικειμενικής αδυναμίας, ο νεοεκλεγείς περιφερειάρχης καλεί τον επιτυχόντα περιφερειακό σύμβουλο προς ορκωμοσία εντός πέντε (5) ημερών, αφότου του γνωστοποιήθηκε η άρση των λόγων.4. Καταρτίζει με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών του τον κανονισμό λειτουργίας του, με βάση τον πρότυπο κανονισμό του άρθρου 67 του παρόντος. Αν δεν έχει θεσπισθεί κανονισμός λειτουργίας από το δημοτικό συμβούλιο, τότε ισχύει ο εν λόγω πρότυπος κανονισμός. 5. Ένα (1) μήνα πριν από τη διενέργεια των εκλογών και μέχρι την εγκατάσταση των νέων δημοτικών αρχών, το δημοτικό συμβούλιο αποφασίζει μόνο για θέματα που αναφέρονται σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης. 6. Το δημοτικό συμβούλιο μπορεί με απόφασή του να μεταβιβάζει στην επιτροπή ποιότητας ζωής, αρμοδιότητές του σχετικές με το αντικείμενό της.
ΚΠολΔ Άρθρο 559
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 75.6%
ΚΠολΔ Άρθρο 559: Αναίρεση επιτρέπεται μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς, 2) αν το δικαστήριο δεν είχε τη νόμιμη σύνθεση ή έλαβε μέρος στη σύνθεσή του δικαστής του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση ή κατά του οποίου είχε ασκηθεί αγωγή κακοδικίας, 3) αν το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για εξαίρεση δικαστή, αν και ο δικαστής αυτός, σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε η απόφαση, έπρεπε κατά το νόμο να εξαιρεθεί, 4) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, 5) αν το δικαστήριο σε περίπτωση καθ' ύλην αρμοδιότητας εσφαλμένα δέχτηκε ότι είναι αρμόδιο ή αναρμόδιο, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 47 ή αν το δικαστήριο στο οποίο παραπέμφθηκε η υπόθεση παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 46, 6) αν παρά το νόμο και ιδίως παρά τις σχετικές με την επίδοση διατάξεις ο διάδικος δικάστηκε ερήμην, 7) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 8) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, 9) αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη, 10) αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη (διεγράφησαν λέξεις.) 11) αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, 12) αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, 13) αν το δικαστήριο εσφαλμένα εφάρμοσε τους ορισμούς του νόμου ως προς το βάρος της απόδειξης, 14) αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο, 15) αν παρά το νόμο ανακλήθηκε οριστική απόφαση, 16) αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχτηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο ή ότι υπάρχει δεδικασμένο με βάση απόφαση που εξαφανίστηκε ύστερα από ένδικο μέσο ή αναγνωρίστηκε ως ανύπαρκτη, 17) αν η ίδια απόφαση περιέχει αντιφατικές διατάξεις, 18) αν το δικαστήριο της παραπομπής δεν συμμορφώθηκε προς την αναιρετική απόφαση, 19) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, 20) αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχτεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό.
ΑΚ Άρθρο 914
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 75.6%
ΑΚ Άρθρο 914: Έννοια Όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει.
ΚΠολΔ Άρθρο 560
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 75.2%
ΚΠολΔ Άρθρο 560: Περιπτώσεις επιτρεπόμενης αναίρεσης Κατά των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων, που υπάγονται στην παρ. 2 του άρθρου 18, καθώς και κατά των αποφάσεων των πολυμελών πρωτοδικείων της παρ. 2 του άρθρου 18, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε, όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε δικαστής του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο δέχτηκε ή δεν δέχτηκε τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
ΠΔ34 Άρθρο 56
ΠΔ 34/1995 - Εμπορικές Μισθώσεις
Σχετικότητα: 75.0%
ΠΔ34 Άρθρο 56: Καταγγελίες για δημόσια ωφέλεια 1. Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις του ν. 813/1978, όπως κατά την έναρξη του ν. 1406/1983 έχει συμπληρωθεί ή τροποποιηθεί, το δημόσιο, οι διαχειριστές δημόσιων κτημάτων, τα ν.π.δ.δ. και οι δήμοι και οι κοινότητες μπορούν μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1989 ν α καταγγείλουν, εφόσον έχει λήξει η συμβατική τους διάρκεια, τις μισθώσεις των ακινήτων που τους ανήκουν κατά κυριότητα ή που τους έχουν παραχωρηθεί κατά χρήση από το δημόσιο ή άλλο ν.π.δ.δ. με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ο όλος χώρος για να δημιουργηθεί άλσος ή πλατεία ή για ανάλογη χρήση στη διάθεση του κοινού ή για να αξιοποιηθεί ο χώρος στα πλαίσια χρήσης γης που εχει εγκριθεί από το αρμόδιο υπουργείο ή για άλλη δημόσια ωφέλεια. Για το κύρος της καταγγελίας αρκεί να αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο ο λόγος που τη δικαιολογεί κατά το προηγούμενο εδάφιο. 2. Οι εκμισθωτές που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο οφείλουν να καταβάλουν ως αποζημίωση στους μισθωτές ποσό ίσο με τα μισθώματα δώδεκα (12) μηνών. Η λύση της μίσθωσης επέρχεται τρεις (3) μήνες μετά την επίδοση της καταγγελίας και την πραγματική προσφορά της αποζημίωσης στον κάθε μισθωτή. 3. Αν ο μισθωτής αρνείται να αποδώσει το μίσθιο, διατάζεται η αποβολή του από το αρμόδιο μονομελές πρωτοδικείο κατά τη διαδικασία των άρθρων 648 έως 662 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. 4. Στην περίπτωση της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, αν οι εργασίες κατεδάφισης δεν έχουν αρχίσει μέσα σε ένα χρόνο από την απόδοση όλων των μίσθιων χώρων στο δημόσιο ή τα ν.π.δ.δ., η καταγγελία ανατρέπεται και ο μισθωτής έχει δικαίωμα επανεγκατάστασης με τους όρους της μίσθωσης που καταγγέλθηκε. 5. Οι αγωγές για την άσκηση των δικαιωμάτων που προβλέπονται στην προηγούμενη παράγραφο εκδικάζονται κατά τη διαδικασία του άρθρου 48 παρ. 1 του παρόντος διατάγματος.
ΚΠολΔ Άρθρο 242
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 74.3%
ΚΠολΔ Άρθρο 242: 1. Η συζήτηση αρχίζει μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων και τη δήλωση των παραστάσεών τους. Οι διάδικοι που παρίστανται νόμιμα έχουν δικαίωμα να αναπτύξουν στο ακροατήριο προφορικά τους ισχυρισμούς τους. 2. Αν δεν ορίζεται διαφορετικά, στις περιπτώσεις που η προφορική συζήτηση δεν είναι υποχρεωτική οι διάδικοι μπορούν να συμφωνήσουν με κοινή δήλωση, που υπογράφεται από τους πληρεξούσιους δικηγόρους ότι δε θα παραστούν κατά την εκφώνηση. Τέτοια δήλωση μπορεί να γίνει και από έναν ή ορισμένους μόνο πληρεξουσίους. Η δήλωση αυτή παραδίνεται στην περίπτωση κοινής δήλωσης από έναν τουλάχιστον πληρεξούσιο δικηγόρο και στην περίπτωση μονομερούς δήλωσης από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, στον αρμόδιο γραμματέα το αργότερο την παραμονή της δικασίμου και σημειώνεται αμέσως στο πινάκιο. Στις παραπάνω περιπτώσεις η συζήτηση περατώνεται με μόνη την εκφώνηση της υπόθεσης. Μόνο δήλωση βίαιης διακοπής της δίκης είναι παραδεκτή. Μπορεί όμως το δικαστήριο, αν προβάλλονται άλλοι διαδικαστικοί ισχυρισμοί, να αναβάλει την υπόθεση σε σύντομη δικάσιμο με πρακτικό στο οποίο καταχωρίζονται και οι ισχυρισμοί αυτοί. Στη δικάσιμο αυτή καλούνται όσοι διάδικοι δεν ήταν παρόντες κατά την αναβολή, ενώ οι παρόντες οφείλουν να εμφανιστούν χωρίς κλή τευση και αν δεν παραστούν κατά τη νέα δικάσιμο δικάζονται εξαρχής ερήμην..
ΚΠολΔ Άρθρο 647
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 74.3%
ΚΠολΔ Άρθρο 647: «1. Κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 643 παράγραφος 1, 648 έως 661 δικάζονται όλες οι κύριες ή παρεπόμενες διαφορές από μίσθωση κάθε είδους πράγματος ή άλλου προσοδοφόρου αντικειμένου ή από επίμορτη αγροληψία.» 2. Κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 648 έως 657 δικάζονται και οι διαφορές του άρθρου 17 αριθ. 2.
ΚΠολΔ Άρθρο 340
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 74.3%
ΚΠολΔ Άρθρο 340: 1. Το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τα αποδεικτικά μέσα που πληρούν τους όρους του νόμου, σύμφωνα με την προβλεπόμενη αποδεικτική δύναμη του καθενός. Λαμβάνει επίσης υπόψη και εκτιμά ελεύθερα και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, με την επιφύλαξη των άρθρων 393 και 394. 2. Εκτός από τις περιπτώσεις που ορίζει ρητά ο νόμος, το δικαστήριο κρίνει ελεύθερα τα αποδεικτικά μέσα και αποφασίζει κατά συνείδηση αν οι ισχυρισμοί είναι αληθινοί. Στην απόφαση πρέπει να αναφέρονται οι λόγοι που οδήγησαν το δικαστή να σχηματίσει την πεποίθηση του.
ΚΠολΔ Άρθρο 338
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 74.1%
ΚΠολΔ Άρθρο 338: 1. Κάθε διάδικος οφείλει να αποδείξει τα πραγματικά γεγονότα που είναι αναγκαία για να υποστηρίξει την αυτοτελή αίτηση ή ανταίτησή του. 2. Όταν ο νόμος ορίζει κάποιο τεκμήριο για την ύπαρξη ενός πραγματικού γεγονότος, επιτρέπεται αντίθετη απόδειξη, αν δεν ορίζεται διαφορετικά.
ΠΔ34 Άρθρο 32
ΠΔ 34/1995 - Εμπορικές Μισθώσεις
Σχετικότητα: 74.0%
ΠΔ34 Άρθρο 32: Παράλειψη ιδιόχρησης ή ανοικοδόμησης 1. Ο εκμισθωτής οφείλει στο μισθωτή ως αποζημίωση: α) Το κατά το χρόνο της καταγγελίας καταβαλλόμενο μίσθωμα τριάντα (30) μηνών, αν μέσα σε έξι (6) μήνες από την απόδοση του μισθίου στην καταγγελία για ανοικοδόμηση δεν αρχίσει τις εργασίες για να θεμελιωθεί η νέα οικοδομή και στην καταγγελία για ιδιόχρηση δε χρησιμοποιήσει το μίσθιο. β) Το κατά το χρόνο της καταγγελίας καταβαλλόμενο μίσθωμα πενήντα (50) μηνών, αν μέσα σε μία διετία από την απόδοση του μισθίου στις πιο πάνω περιπτώσεις εκμισθώσει αυτό ή παραχωρήσει με οποιοδήποτε τρόπο σε τρίτον τη χρήση του. 2. Δε θεωρείται παραχώρηση σε τρίτον, κατά την έννοια της προηγούμενης παραγράφου περίπτ. β', η παραχώρηση από τους συνεκμισθωτές της χρήσης ακινήτου σε προσωπική εταιρία και εταιρία περιορισμένης ευθύνης, στην οποία μετέχουν αποκλειστικά αυτοί. 3. Ο περιορισμός της πρώτης παραγράφου περίπτ. β' του παρόντος άρθρου δεν ισχύει από την ημερομηνία προκήρυξης των εκλογών ή την έναρξη της προεκλογικής περιόδου και μέχρι τη μεθεπομένη της διεξαγωγής τους, εφόσον το μίσθιο παραχωρείται σε υποψήφιο βουλευτή της περιφέρειας όπου βρίσκεται το μίσθιο, για τις εκλογικές του ανάγκες χωρίς αντάλλαγμα. Το τελευταίο αυτό βεβαιώνεται με υπεύθυνη δήλωση του ιδιοκτήτη και του υποψήφιου βουλευτή προς το Υπουργείο Εσωτερικών και την αρμόδια οικονομική εφορία του ιδιοκτήτη. Κατά το διάστημα αυτό αναστέλλεται η εξάμηνη προθεσμία για ιδιόχρηση που προβλέπεται από την περίπτ. α' της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου.
ΑΚ Άρθρο 173
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 73.7%
ΑΚ Άρθρο 173: Ερμηνεία της δήλωσης Κατά την ερμηνεία της δήλωσης βουλήσεως αναζητείται η αληθινή βούληση χωρίς προσήλωση στις λέξεις.
Ν2882 Άρθρο 18
Ν. 2882/2001 - Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων
Σχετικότητα: 73.2%
Ν2882 Άρθρο 18: Διαδικασία προσδιορισμού αποζημίωσης 1. Η αποζημίωση του απαλλοτριωμένου, καθώς και η τυχόν κατά τις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 13 ιδιαίτερη αποζημίωση, προσδιορίζεται κατά την ειδική διαδικασία του παρόντος όρθρου και των αμέσως επομένων 19 έως 20. Τα άρθρα 1 έως 590 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται και στην ειδική αυτή διαδικασία, εκτός αν αντιβαίνουν στις διατάξεις του παρόντος νόμου . 2. Η διαδικασία προσδιορισμού της αποζημίωσης διεξάγεται ατελώς. Δικόγραφα, εκθέσεις, δικαστικές αποφάσεις και αντίγραφα αυτών χορηγούμενα στους διαδίκους, καθώς και σχετικές με τη διαδικασία επιδόσεις, κλήσεις, αιτήσεις και βεβαιώσεις ή πιστοποιητικά συντάσσονται ατελώς. 3. Οι διάδικοι παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, στον οποίο η πληρεξουσιότητα δύναται να δοθεί και προφορικώς επ' ακροατηρίου ή με έγγραφο που φέρει βεβαίωση δημόσιας αρχής ή αρχής Ο.Τ.Α. Α' και Β' βαθμού για τη γνησιότητα της υπογραφής του δηλούντος. 4. «Η δικαστική δαπάνη, μαζί με τη νόμιμη, κατά την έννοια της παρ. 1 του άρθρου 92 του Κώδικα Δικηγόρων, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 6 του άρθρου 5 του ν. 3919/2011 (Α' 32), αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων, βαρύνει τον υπόχρεο προς αποζημίωση, επιδικάζεται από το Δικαστήριο με την ίδια απόφαση, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά από το νόμο αυτόν και παρακατατίθεται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (Τ.Π.Δ.) υπέρ του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου.» Η εκκαθάριση της δικαστικής δαπάνης γίνεται σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά. «Όταν υπόχρεος προς αποζημίωση είναι φορέας που υπάγεται στη Γενική Κυβέρνηση κατά την έννοια του άρθρου 1 Β του ν. 2362/1995 (Α' 247) η επιδικαζόμενη από τα Δικαστήρια αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου των δικαιούχων αποζημίωσης στις περιπτώσεις που υπολογίζεται με βάση την αξία του αντικειμένου της δίκης, καθορίζεται υποχρεωτικά έως το ήμισυ των νόμιμων αμοιβών του Κώδικα Δικηγόρων.» «Η απόφαση του μονομελούς εφετείου, με την οποία καθορίζεται η προσωρινή τιμή μονάδας, αποτελεί ως προς τη δικαστική δαπάνη εκτελεστό τίτλο σε βάρος του υπόχρεου προς αποζημίωση, εάν και οι δύο διάδικοι αποδέχθηκαν την απόφαση αυτή ή πέρασε άπρακτη η προθεσμία της παραγράφου 2 του άρθρου 20.» Σε περίπτωση εμπρόθεσμης αίτησης, το εφετείο αποφαίνεται ενιαίως τόσο για τη δικαστική δαπάνη της ενώπιον αυτού διαδικασίας όσο και για τη δικαστική δαπάνη του προσωρινού προσδιορισμού της αποζημίωσης. 5. Διακοπή της δίκης δεν επιτρέπεται, μη εφαρμοζομένων των όρθρων 286 έως 292 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. 6. Αίτημα για τον προσδιορισμό της κατά την παράγραφο 4 του άρθρου 13 ιδιαίτερης αποζημίωσης είναι απαράδεκτο αν ο ιδιοκτήτης δεν έχει υποβάλλει την κατά το άρθρο 15 παράγραφος 2 αίτηση. « Η αίτηση για την ιδιαίτερη αποζημίωση υποβάλλεται στην οικεία Κτηματική Υπηρεσία ή στην αρμόδια για την εκτέλεση του έργου υπηρεσία, εφόσον η προεκτίμηση διενεργείται ή διενεργήθηκε από ανεξάρτητο Εκτιμητή, εξήντα (60) τουλάχιστον ημέρες πριν την εκδίκαση του αιτήματος από το αρμόδιο για τον καθορισμό της προσωρινής ή οριστικής αποζημίωσης δικαστήριο. Με την αίτηση, συνυποβάλλονται υποχρεωτικά α) απόσπασμα του κτηματολογικού διαγράμματος, επί του οποίου εμφαίνεται το απομένον εδαφικό τμήμα του ακινήτου μετά την απαλλοτρίωση και επισημειωματική δήλωση, ύστερα από έλεγχο των τίτλων του ακινήτου, την οποία υπογράφει διπλωματούχος μηχανικός, ο οποίος βεβαιώνει περί της πολεοδομικής κατάστασης του ακινήτου, των ισχυόντων όρων δόμησης, της αρτιότητας και οικοδομησιμότητας του ακινήτου, πριν και μετά την απαλλοτρίωση, με ρητή αναφορά περί της τυχόν ισχύουσας παρέκκλισης, β) πλήρεις τίτλοι ιδιοκτησίας και σε περίπτωση έκτακτης χρησικτησίας κάθε δημόσιο έγγραφο από το οποίο να προκύπτει το ακριβές εμβαδό και η θέση του ακινήτου. Αν δεν συνυποβληθούν τα παραπάνω στοιχεία, η αρμόδια Υπηρεσία εκδίδει σχετική βεβαίωση και το δικαστήριο ελέγχει, στην περίπτωση αυτή, κατά τη συζήτηση του αιτήματος επιδίκασης ιδιαίτερης αποζημίωσης, τα στοιχεία που επικαλείται ο καθ' ου η απαλλοτρίωση, για την απόδειξη της μείωσης της αξίας των απομενόντων τμημάτων, όπως, ιδίως, του εμβαδού και των λοιπών προσδιοριστικών στοιχείων τους και του όγκου των κτισμάτων.»
ΠΔ34 Άρθρο 11
ΠΔ 34/1995 - Εμπορικές Μισθώσεις
Σχετικότητα: 73.2%
ΠΔ34 Άρθρο 11: Παραχώρηση χρήσης 1. Η ολική ή μερική παραχώρηση του μισθίου σε τρίτον δεν επιτρέπεται εκτός από αντίθετη συμφωνία των μερών. Επιτρέπεται πάντως μετά τριετία από τη σύναψη της σύμβασης η παραχώρηση της χρήσης του μισθίου σε εταιρεία προσωπική ή περιορισμένης ευθύνης ή σε ιδιωτική κεφαλαιουχική εταιρεία ή σε ανώνυμη εταιρεία, που θα συσταθεί με ελάχιστη συμμετοχή και του μισθωτή κατά ποσοστό 35%. Έναντι του εκμισθωτή ευθύνονται εις ολόκληρον και ο μισθωτής και η εταιρία στην οποία παραχωρήθηκε η χρήση του μισθίου. Μεταβολή των προσώπων των εταίρων με σύμβαση, εκτός από το πρόσωπο του μισθωτή, επιτρέπεται για μία φορά. Δεύτερη μεταβολή επιφέρει λύση της μίσθωσης, εκτός αν υπάρχει έγγραφη συναίνεση του εκμισθωτή. Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να γνωστοποιείται εγγράφως στον εκμισθωτή μέσα σε προθεσμία τριάντα (30) ημερών τόσο η σύναψη των συμβάσεων όσο και τα στοιχεία εκείνων προς τους οποίους έγινε η παραχώρηση. 2. Αν συναφθεί υπομίσθωση, παρά την απαγόρευση της προηγούμενης παραγράφου, ο ιδιοκτήτης ή ο εκμισθωτής μπορεί να καταγγείλει τη μίσθωση χωρίς να υποχρεούται να αποζημιώσει το μισθωτή. 3. Η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου εφαρμόζεται και σε παραχωρήσεις που έγιναν πριν από την 4η Μαΐου 1992. Στις περιπτώσεις αυτές η αύξηση του μισθώματος οφείλεται από την επίδοση της αγωγής.
Ν2882 Άρθρο 26
Ν. 2882/2001 - Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων
Σχετικότητα: 72.6%
Ν2882 Άρθρο 26: Δικαστική αναγνώριση δικαιούχων ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε' ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ 1. Η αναγνώριση των δικαιούχων της αποζημίωσης γίνεται με δικαστική απόφαση, κατά την ειδική διαδικασία που ορίζεται με τις διατάξεις του παρόντος. 2. Αρμόδιο για την αναγνώριση των δικαιούχων της αποζημίωσης είναι το μονομελές πρωτοδικείο στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται το ακίνητο που απαλλοτριώθηκε ή το μεγαλύτερο τμήμα αυτού. Το πρωτοδικείο επιλαμβάνεται μετά από αίτηση κάθε ενδιαφερομένου. «3. Οποιοσδήποτε από τους διαδίκους μπορεί, με δικόγραφο κοινοποιούμενο στους αντιδίκους δεκαπέντε (15) τουλάχιστον ημέρες πριν από την συζήτηση της, κατά το άρθρο 18 και επόμενα του παρόντος, αίτησης για τον προσωρινό ή οριστικό καθορισμό της αποζημίωσης, να ζητήσει την αναγνώριση των δικαιούχων της αποζημίωσης με την ίδια απόφαση. Η αίτηση, επί ποινή απαραδέκτου συνοδεύεται με βεβαίωση του Προϊσταμένου της Κτηματικής Υπηρεσίας περί προβολής ή μη των δικαιωμάτων του Δημοσίου στο απαλλοτριούμενο και στη περίπτωση που η έκταση είναι δασικού χαρακτήρα, βεβαίωση της Δασικής Υπηρεσίας περί προβολής ή μη δικαιωμάτων κυριότητας σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 10 του ν. 3208/2003 (Α' 303). Δεν είναι δυνατή η συζήτηση του αιτήματος αναγνώρισης, εφόσον α) εκκρεμεί αίτηση διόρθωσης ή συμπλήρωσης του κτηματολογικού διαγράμματος και πίνακα, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 16, ή β) δεν έχει υποβληθεί αίτηση διόρθωσης και το απαλλοτριούμενο, όπως περιγράφεται στην αίτηση, δεν συμπίπτει με τα στοιχεία του κτηματολογικού πίνακα και του διαγράμματος. Αν το Δικαστήριο απορρίψει το αίτημα, η αναγνώριση δικαιούχων γίνεται κατά τα οριζόμενα στις επόμενες παραγράφους. 4. Η αίτηση για την αναγνώριση δικαιούχων κοινοποιείται, με επιμέλεια του ενδιαφερόμενου, στους Προϊσταμένους της αρμόδιας Κτηματικής Υπηρεσίας και της οικείας δασικής αρχής, οι οποίοι υποχρεούνται, εντός δύο (2) μηνών από την κοινοποίηση, να χορηγήσουν στον ενδιαφερόμενο ή να υποβάλλουν απευθείας στο Δικαστήριο έγγραφη βεβαίωση περί προβολής ή μη δικαιωμάτων του Δημοσίου στο απαλλοτριούμενο, σύμφωνα με τις ισχύουσες περί δημοσίων κτημάτων διατάξεις και τις αντίστοιχες της δασικής νομοθεσίας. Η κοινοποιούμενη ως άνω αίτηση συνοδεύεται υποχρεωτικά με όλα τα απαιτούμενα για την απόδειξη του δικαιώματος ιδιοκτησίας του αιτούντος έγγραφα και διαγράμματα. 5. Η παράλειψη χορήγησης ή υποβολής των βεβαιώσεων από τα όργανα της προηγούμενης παραγράφου, εντός της προθεσμίας, συνιστά παράβαση καθήκοντος, σύμφωνα με τις διατάξεις του ισχύοντος κάθε φορά Υπαλληλικού Κώδικα». 6. Ο πρόεδρος του δικαστηρίου, αφού λάβει τα στοιχεία που του υποβάλλονται, ορίζει με πράξη του κατά προτίμηση τον τόπο και χρόνο της συζήτησης. Αντίγραφο της σχετικής πράξης με κλήση προς εμφάνιση κοινοποιείται, με επιμέλεια του δικαστηρίου, στον υπόχρεο προς πληρωμή της αποζημίωσης και σε εκείνους που φέρονται ως ιδιοκτήτες ή έχουν εμπράγματα δικαιώματα, δεκαπέντε ημέρες πριν από τη δικάσιμο. Αν αυτός προς τον οποίο πρόκειται να γίνει η επίδοση είναι κάτοικος εξωτερικού ή άγνωστης διεύθυνσης, η προθεσμία της επίδοσης είναι πενήντα ημέρες πριν από τη δικάσιμο. Στην περίπτωση αυτή, παρατείνεται αναλόγως ο χρόνος προσδιορισμού της δικασίμου. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται οι διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας για τις επιδόσεις. 7. Το δικαστήριο αναγνωρίζει τους δικαιούχους της αποζημίωσης με βάση κάθε στοιχείο που προσκομίζουν οι διάδικοι ή που το εξετάζει αυτεπαγγέλτως. Η αναγνώριση γίνεται με την έκδοση οριστικής απόφασης που είναι ενιαία για όλους όσους προβάλλουν δικαιώματα στο ακίνητο που απαλλοτριώθηκε. Σε περίπτωση απαλλοτρίωσης χώρου εντός σχεδίου πόλεως που διαιρείται, κατά το κτηματολογικό διάγραμμα, σε οικοδομικά τετράγωνα, κάθε οικοδομικό τετράγωνο θεωρείται αυτοτελής έκταση για την οποία μπορεί να εκδοθεί ενιαία αναγνωριστική απόφαση. 8. Στη διαδικασία του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις των παραγράφων 2, 3 και 4 του άρθρου 18 και των παραγράφων 5 έως 10 του άρθρου 19. 9. Η νομή καθ' εαυτήν δεν θεμελιώνει δικαίωμα αποζημίωσης. 10. Η υποθήκη δεν κωλύει την αναγνώριση του δικαιώματος που απαλλοτριώθηκε μαζί με το βάρος αυτής, εφαρμοζομένων των διατάξεων του άρθρου 1288 του Α.Κ. «11. Το δικαστήριο απέχει να εκδώσει απόφαση αναγνώρισης των δικαιούχων της αποζημίωσης: α) εάν η κυριότητα του απαλλοτριωμένου ή άλλο εμπράγματο δικαίωμα επ' αυτού πιθανολογείται ότι ανήκει στο Δημόσιο, β) εάν η κυριότητα του απαλλοτριωμένου ή άλλο εμπράγματο δικαίωμα επ' αυτού διεκδικείται από περισσότερους και είναι δυσχερής η διακρίβωση του δικαιούχου, γ) εάν το αίτημα του αξιούντος την αναγνώριση δεν είναι σύμφωνο με τον κτηματολογικό πίνακα και διάγραμμα και δεν έχει υποβάλλει σχετικό αίτημα, προ τριμήνου, από την συζήτηση στην αρμόδια Υπηρεσία για την διόρθωση των κτηματολογικών στοιχείων, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από το άρθρο 16 και δ) εάν δεν αποδεικνύεται το δικαίωμα του αξιούντος να αναγνωρισθεί ως δικαιούχος της αποζημίωσης. Στην τελευταία αυτή περίπτωση ο επικαλούμενος νέα στοιχεία δύναται με αυτοτελή αίτηση να ζητήσει μόνο μια φορά ακόμη να αναγνωρισθεί ως δικαιούχος κατά τη διαδικασία του παρόντος άρθρου, επιτρεπομένης και πραγματογνωμοσύνης, που διατάσσεται και διεξάγεται κατ' ανάλογη εφαρμογή της παραγράφου 7 του άρθρου 20. Εάν το δικαστήριο απόσχει να εκδώσει απόφαση αναγνώρισης του δικαιούχου της αποζημίωσης, η κυριότητα του απαλλοτριουμένου και τα άλλα εμπράγματα δικαιώματα επ' αυτού, κρίνονται κατά την τακτική διαδικασία.» 12. Η απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου για την αναγνώριση δικαιούχων δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα. Διάδικοι ή τρίτοι, που αξιώνουν δικαιώματα στο απαλλοτριωμένο ακίνητο, δύνανται να τα ασκήσουν κατά την τακτική διαδικασία, έστω και εάν δεν προβλήθηκαν κατά την ειδική διαδικασία αναγνώρισης δικαιούχων , προς είσπραξη της αποζημίωσης ή αναζήτηση αυτής από εκείνον που την εισέπραξε ή από εκείνον υπέρ του οποίου εκδόθηκε το χρηματικό ένταλμα πληρωμής, χωρίς αυτό να ασκεί επιρροή στη διαδικασία της απαλλοτρίωσης.
ΚΟΚ Άρθρο 52
Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας
Σχετικότητα: 72.0%
ΚΟΚ Άρθρο 52: Κατάληψη τμήματος οδού και πεζόδρομου 1. Η προσωρινή ή διαρκής κατάληψη τμήματος του οδοστρώματος με εγκαταστάσεις ή εμπόδια απαγορεύεται, ιδιαίτερα αν με αυτά παρεμποδίζεται η κυκλοφορία, η επιτρεπόμενη στάση ή στάθμευση οχημάτων ή περιορίζεται η ορατότητα αυτών που χρησιμοποιούν τις οδούς. 2. Κατά παρέκκλιση της παρ. 1, μπορεί να επιτραπεί σε έκτακτες περιπτώσεις ή ζώνες μικρής κυκλοφορίας εντός κατοικημένων περιοχών ή σε χερσαίες ζώνες λιμένων, αν υπάρχει αρκετός χώρος γι’ αυτό, η κατάληψη τμήματος οδού με προσωρινές εγκαταστάσεις ή εμπόδια ύστερα από άδεια του αρμόδιου οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ή του αρμόδιου φορέα διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένα μετά από σύμφωνη γνώμη των αρμόδιων αστυνομικών ή λιμενικών αρχών, αντίστοιχα. Επιτρέπεται να τοποθετείται στην οδό ειδικός εξοπλισμός καταγραφής κυκλοφοριακών μετρήσεων (λάστιχα) στο πλαίσιο εκπόνησης κυκλοφοριακής μελέτης, μετά από ενημέρωση των αρμοδίων αστυνομικών ή λιμενικών αρχών. 3. Αυτοί που ανεγείρουν οικοδομές μέσα σε κατοικημένες περιοχές ή εκτελούν άλλα έργα και καταλαμβάνουν ολόκληρο το πεζοδρόμιο μπροστά από την οικοδομή ή το έργο, υποχρεούνται να κατασκευάσουν πρόσθετο πεζοδρόμιο ή να πάρουν άλλα κατάλληλα μέτρα για την ασφαλή διέλευση των πεζών. 4. Όταν επιτρέπεται η κατάληψη τμήματος οδού πρέπει αυτό να επισημαίνεται υποχρεωτικά από αυτόν που το κατέλαβε σύμφωνα με το άρθρο 13, περί σήμανσης των εργασιών που εκτελούνται στις οδούς. 5. Απαγορεύεται η κατάληψη επιφάνειας πεζόδρομου για οποιαδήποτε άλλη χρήση εκτός από αυτή για την οποία έχει κατασκευαστεί, εφόσον παρεμποδίζεται η κυκλοφορία των πεζών, καθώς και η είσοδος - έξοδος οχημάτων άμεσης ανάγκης ή η εξυπηρέτηση των παροδίων. 6. Οι παραβάσεις του παρόντος κατατάσσονται στην κατηγορία Ε3-Α.
Ν2882 Άρθρο 29
Ν. 2882/2001 - Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων
Σχετικότητα: 71.8%
Ν2882 Άρθρο 29: Διατηρούμενες, μεταβατικές και τελικές διατάξεις 1. Οι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται επί των απαλλοτριώσεων που κηρύσσονται από την έναρξη ισχύος του και εφεξής. 2. Απαλλοτριώσεις που κηρύχθηκαν από 1ης Φεβρουαρίου 1971 και εφεξής διέπονται από τις διατάξεις του παρόντος από το σημείο στο οποίο βρίσκονται κατά την έναρξη της ισχύος αυτού. Εξαιρούνται τα θέματα εκείνα για τα οποία κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος έχει κοινοποιηθεί εισαγωγικό δικόγραφο της σχετικής δίκης ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου ή έχει εκδοθεί σχετική διοικητική πράξη, ως προς τα οποία εφαρμόζονται μόνον οι διαδικαστικές διατάξεις του παρόντος. 3. Οι διατάξεις περί παραγραφής και προθεσμιών του παρόντος εφαρμόζονται και επί απαλλοτριώσεων που κηρύχθηκαν από 1ης Φεβρουαρίου 1971 και εφεξής, εφόσον οι σχετικές αξιώσεις έχουν γεννηθεί αλλά δεν έχουν παραγραφεί κατά την έναρξη ισχύος αυτού. Εάν ο χρόνος της παραγραφής και των προθεσμιών που ορίζεται από τις διατάξεις του παρόντος είναι βραχύτερος εκείνου που ορίζεται από τις παλαιές διατάξεις, τότε από την έναρξη ισχύος του παρόντος ισχύει ο βραχύτερος και αρχίζει από αυτήν . Εάν ο χρόνος της παραγραφής και των προθεσμιών με βάση τις παλαιές διατάξεις συμπληρώνεται νωρίτερα από το βραχύτερο χρόνο που ορίζεται από τις διατάξεις του παρόντος, η παραγραφή ή προθεσμία συμπληρώνεται με την πάροδο του χρόνου που ορίζεται από τις παλαιές διατάξεις. 4. Επί απαλλοτριώσεων που κηρύχθηκαν πριν από την 1η Φεβρουαρίου 1971 εξακολουθούν να εφαρμόζονται οι διατάξεις από τις οποίες διέπονταν μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος. Για τον καθορισμό όμως της οριστικής τιμής μονάδας εφαρμόζονται οι διατάξεις των παραγράφων 1, 3 και 5 έως και 8 του άρθρου 20 του παρόντος, εκτός εάν έχει κοινοποιηθεί κατά την έναρξη ισχύος αυτού η σχετική προσφυγή. 5. Απαλλοτριώσεις προς εφαρμογή σχεδίων πόλεων και ανάπτυξη οικιστικών περιοχών που κηρύχθηκαν οποτεδήποτε μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος Κώδικα διέπονται, κατά την έκταση που ορίζεται από την παράγραφο 2, από τις διατάξεις του Κώδικα τούτου, με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που ορίζονται από τις διατάξεις αυτές. 6. Οι διατάξεις του άρθρου 25 του παρόντος εφαρμόζονται μόνον επί απαλλοτριώσεων που κηρύσσονται από την έναρξη ισχύος αυτού και εφεξής. 7. Οι επιτροπές των άρθρων 15 και 27 είναι αρμόδιες να κρίνουν και επί υποθέσεων που αφορούν απαλλοτριώσεις που κηρύχθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος. 8. Με την επιφύλαξη των οριζομένων από τις λοιπές διατάξεις του παρόντος Κώδικα, από την έναρξη ισχύος αυτού καταργείται κάθε γενική ή ειδική διάταξη η οποία αφορά θέματα που ρυθμίζονται από αυτόν ή αντίκειται στις διατάξεις τούτου. Κάθε παραπομπή στον α. ν. 1731/1939 ή στο ν. δ. 797/1971 ή γενικά στη νομοθεσία περί απαλλοτριώσεων νοείται από την έναρξη ισχύος του παρόντος Κώδικα ότι γίνεται στις αντίστοιχες διατάξεις τούτου. 9. Οι αναγκαστικές απαλλοτριώσεις που επιβάλλονται: α) για την εφαρμογή σχεδίων πόλεων και την ανάπτυξη οικιστικών περιοχών, β) υπέρ Ο.Τ.Α. Α' και Β' βαθμού, γ) υπέρ της Εταιρίας Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης (Ε.ΥΔ.Α.Π.) και «δ) υπέρ της Δ.Ε.Η. Α.Ε., ως Κυρίου του Συστήματος Μεταφοράς και του Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας για την εκτέλεση έργων επέκτασης και ενίσχυσης του Συστήματος μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και του Δικτύου Διανομής των μη Διασυνδεδεμένων Νήσων μέσω των οποίων διακινείται υψηλή τάση». "ε" (δ) κατά τον μεταλλευτικό κώδικα κηρύσσονται σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις που ισχύουν για τις απαλλοτριώσεις αυτές. Για τα μη ρυθμιζόμενα από τις παραπάνω ειδικές διατάξεις ζητήματα εφαρμόζονται συμπληρωματικώς οι διατάξεις του παρόντος κώδικα. 10. Διατάξεις μεταγενέστερες της 1ης Φεβρουαρίου 1971 που επιβάλλουν την τήρηση πρόσθετων προϋποθέσεων ειδικώς για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών αναγκαστικών απαλλοτριώσεων εξακολουθούν να εφαρμόζονται παραλλήλως προς τις διατάξεις των παραγράφων 1 έως 5 του άρθρου 3 κατά το μέρος που δεν προσκρούουν σε αυτές. 11. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 έως 5 του άρθρου 3 και της προηγούμενης παραγράφου του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται επί των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων που μνημονεύονται στην παράγραφο 9 του παρόντος άρθρου, μόνον εφόσον οι ειδικές διατάξεις που ισχύουν για τις απαλλοτριώσεις αυτές δεν ορίζουν το αντίθετο ή δεν ρυθμίζουν διαφορετικά το θέμα. "11α. Τα ξένα τεμάχια που συμπεριελήφθησαν στις οριστικές διανομές, για τα οποία δεν καταβλήθηκε αποζημίωση στους ιδιοκτήτες ούτε έγινε ανταλλαγή τους με άλλες δημόσιες εκτάσεις, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 242 και 243 του Αγροτικού Κώδικα, θεωρούνται απαλλοτριωμένα από την κύρωση της διανομής του αγροκτήματος. Για τον καθορισμό τιμής μονάδας και αναγνώρισης των δικαιούχων αποζημίωσης το σχετικό αίτημα εξετάζεται σύμφωνα με τα άρθρα 18, 19, 20, 21, 22, και 26. Με την ίδια διαδικασία εξετάζονται και οι εκκρεμείς αιτήσεις ενώπιον των Επιτροπών Απαλλοτριώσεων. Εξαιρούνται τα θέματα εκείνα για τα οποία έχει κοινοποιηθεί εισαγωγικό δικόγραφο της σχετικής δίκης ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου. Η αξίωση για την ανταλλαγή του τεμαχίου ή την καταβολή της αποζημίωσης παραγράφεται μετά τη πάροδο πέντε (5) ετών από τη θέση σε ισχύ της παρούσας διάταξης." 12. Διατηρούνται σε ισχύ: α) το άρθρο 1 παράγραφος 5 και τα άρθρα 3 και 5 του ν. 653/1977 "περί υποχρεώσεως των παροδίων ιδιοκτητών δια την διάνοιξιν εθνικών οδών κ.λπ.", όπως ισχύει κάθε φορά, β) οι ειδικές διατάξεις με τις οποίες ρυθμίζονται θέματα απαλλοτριώσεων επί των περιπτώσεων του άρθρου 18 του Συντάγματος, γ)(Παραλείπεται ως μη ισχύουσα.) , "γ" (δ) "διατάξεις που έχουν θεσπιστεί ειδικώς για συγκεκριμένα έργα και "δ" (ε) οι διατάξεις με τις οποίες ρυθμίζονται θέματα απαλλοτριώσεων για τα έργα που εξυπηρετούν τη τέλεση των Ολυμπιακών και των Παραολυμπιακών Αγώνων 2004 και οι σε αυτές παραπέμπουσες διατάξεις". 13. Τα προβλεπόμενα στον παρόντα Κώδικα χρηματικά όρια δύνανται να αναπροσαρμόζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών . 14. Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών μπορεί να ρυθμίζονται λεπτομερειακά ζητήματα σχετιζόμενα με την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος. 15. Οι κατά τον παρόντα Κώδικα διαβιβαζόμενες στο φύλακα μεταγραφών πράξεις, έγγραφα και αποφάσεις υποβάλλονται, κατά τους ορισμούς του ν . 2664/ 1998, και στον αρμόδιο Προϊστάμενο Κτηματολογικού Γραφείου , ο οποίος γενικά υπέχει και τις κατά τον παρόντα κώδικα υποχρεώσεις του φύλακα μεταγραφών."
ΚΠολΔ Άρθρο 614
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 71.8%
ΚΠολΔ Άρθρο 614: «Κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών δικάζονται οι μισθωτικές διαφορές, οι διαφορές από οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία, οι εργατικές διαφορές, οι διαφορές επαγγελματιών και οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης, οι διαφορές από αμοιβές, οι διαφορές για ζημιές από αυτοκίνητα, οι διαφορές από δημοσιεύματα ή ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και οι διαφορές από πιστωτικούς τίτλους: 1. Μισθωτικές διαφορές είναι οι κύριες ή παρεπόμενες διαφορές από μίσθωση κάθε είδους πράγματος ή άλλου προσοδοφόρου αντικειμένου ή από επίμορτη αγροληψία. 2. Διαφορές από οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία είναι οι διαφορές ανάμεσα στους ιδιοκτήτες οριζοντίων ή καθέτων ιδιοκτησιών από τη σχέση της ιδιοκτησίας, καθώς και οι διαφορές ανάμεσα στους διαχειριστές οριζόντιας ή κάθετης ιδιοκτησίας και στους ιδιοκτήτες. 3. Εργατικές διαφορές είναι: α) οι διαφορές από παροχή εξαρτημένης εργασίας ή και από οποιαδήποτε άλλη αιτία με αφορμή την παροχή της εργασίας αυτής μεταξύ των εργαζομένων ή των διαδόχων τους ή εκείνων που κατά το νόμο έχουν δικαίωμα από την παροχή εργασίας τους και των εργοδοτών ή των διαδόχων τους, β) οι διαφορές από την παροχή εξαρτημένης εργασίας ή και από οποιαδήποτε άλλη αιτία με αφορμή την παροχή της εργασίας αυτής μεταξύ εκείνων που εργάζονται μαζί στον ίδιο εργοδότη, γ) οι διαφορές από συλλογική σύμβαση εργασίας ή από διατάξεις που εξομοιώνονται προς διατάξεις συλλογικής σύμβασης μεταξύ εκείνων που υπάγονται στις διατάξεις αυτές ή μεταξύ αυτών και τρίτων, δ) οι παρεμπίπτουσες αγωγές κατά δικονομικών εγγυητών στις δίκες που αφορούν τις διαφορές των περιπτώσεων α' και β' της παρούσας παραγράφου, καθώς και ε) οι αγωγές κατά ομοδίκων των εναγομένων στις δίκες που αφορούν τις διαφορές των περιπτώσεων α' και β' της παρούσας παραγράφου, εφόσον εναχθούν από κοινού ή προσεπικληθούν. 4. Διαφορές επαγγελματιών και οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης είναι: α) οι διαφορές μεταξύ επαγγελματιών ή βιοτεχνών μεταξύ τους ή μεταξύ αυτών και των πελατών τους, από την παροχή εργασίας ή ειδών που αυτοί κατασκεύασαν και β) οι διαφορές μεταξύ οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και των ασφαλισμένων στους οργανισμούς αυτούς ή των διαδόχων τους ή εκείνων που κατά το νόμο έχουν δικαιώματα από την ασφαλιστική σχέση. «5. Διαφορές από αμοιβές είναι: α) οι διαφορές για τις αμοιβές, τις αποζημιώσεις και τα έξοδα δικηγόρων, συμβολαιογράφων, άμισθων δικαστικών επιμελητών, γιατρών, οδοντογιατρών, κτηνιάτρων, διπλωματούχων μαιών, μηχανικών και χημικών διπλωματούχων ανώτατων και ανώτερων σχολών, νόμιμα διορι σμένων μεσιτών ή των καθολικών διαδόχων όλων αυτών και των πελατών τους ή των καθολικών διαδόχων τους, όπως και αν χαρακτηρίζεται η μεταξύ τους σχέση και ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι συμφωνία για τον καθορισμό της αμοιβής ή τον τρόπο της καταβολής της, β) οι διαφορές για τις αμοιβές, τις αποζημιώσεις και τα έξοδα διαιτητών, διαμεσολαβητών, εκτελεστών διαθήκης, κηδεμόνων σχολάζουσας κληρονομιάς, διαχειριστών σε ιδιοκτησίες κατ’ ορόφους ή διαχειριστών που διορίζονται από δικαστική αρχή, εκκαθαριστών εταιριών ή νομικών προσώπων ή κληρονομιών ή των καθολικών διαδόχων όλων αυτών και των προσώπων που έχουν την υποχρέωση να καταβάλουν ή των καθολικών διαδόχων τους, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι συμφωνία για τον καθορισμό της αμοιβής ή τον τρόπο καταβολής της και γ) οι διαφορές για τις αμοιβές, τις αποζημιώσεις και τα έξοδα των μαρτύρων που εξετάσθηκαν ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου ή διαιτητών, όπως και των πραγματογνωμόνων, διαιτητών πραγματογνωμόνων, εκτιμητών και πιστοποιημένων εκτιμητών, διερμηνέων, μεσεγγυούχων και φυλάκων, όπως και αν διορίσθηκαν ή των καθολικών διαδόχων όλων αυτών και των προσώπων που έχουν την υποχρέωση καταβολής ή των καθολικών διαδόχων τους.» 6. Διαφορές για ζημίες από αυτοκίνητα είναι οι διαφορές που αφορούν απαιτήσεις αποζημίωσης οποιασδήποτε μορφής για ζημίες που έχουν προκληθεί από αυτοκίνητο μεταξύ των δικαιούχων ή των διαδόχων τους και εκείνων που έχουν την υποχρέωση να καταβάλουν αποζημίωση ή των διαδόχων τους, όπως και απαιτήσεις από σύμβαση ασφάλισης αυτοκινήτου μεταξύ των ασφαλιστικών εταιριών και των ασφαλισμένων ή των διαδόχων τους. 7. Διαφορές από δημοσιεύματα ή ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές είναι οι κάθε φύσεως διαφορές που αφορούν σε αποζημιώσεις οποιασδήποτε μορφής περιουσιακής ζημίας ή ηθικής βλάβης, που προκλήθηκε δια του τύπου ή με ραδιοφωνικές ή τηλεοπτικές εκπομπές, ή μέσω διαδικτύου και γενικά κάθε άλλο σύγχρονο μέσο διάδοσης πληροφοριών και ειδήσεων όπως και οι συναφείς προς αυτές αξιώσεις προστασίας της προσωπικότητας των προσβληθέντων 8. Διαφορές από πιστωτικούς τίτλους είναι οι διαφορές από συναλλαγματικές, γραμμάτια εις διαταγήν, επιταγές, ανώνυμες ομολογίες και τοκομερίδια ομολογιακών δανείων, αποθετήρια, ενεχυρόγραφα και πιστωτικούς γενικά τίτλους για πληρωμή υποχρεώσεων, οι οποίες προκύπτουν άμεσα από τον τίτλο και αφορούν τους δικαιούχους και τους υπόχρεους ή τους καθολικούς διαδόχους τους.» ΤΙΤΛΟΣ II ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΙΣΘΩΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ
Ν2882 Άρθρο 4
Ν. 2882/2001 - Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων
Σχετικότητα: 71.4%
Ν2882 Άρθρο 4: Περιεχόμενο αναγκαστικής απαλλοτρίωσης Η αναγκαστική απαλλοτρίωση της κυριότητας του ακινήτου επιφέρει αυτοδικαίως και την απαλλοτρίωση κάθε κτίσματος, κατασκευής και δέντρου που υπάρχει πάνω σε αυτό και κάθε άλλου συστατικού του πράγματος, κατά τα άρθρα 953 και επόμενα του Αστικού Κώδικα, ανεξάρτητα από τη μνεία τους στην απόφαση κήρυξης της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης ή στο κτηματολογικό διάγραμμα ή στον κτηματολογικό πίνακα. Το εύρος της απαλλοτριούμενης έκτασης προσδιορίζεται από τις οριογραμμές της απαλλοτρίωσης και περιλαμβάνει όλα τα ιδιωτικά ακίνητα που βρίσκονται εντός αυτής είτε έχουν εξαρχής καταγραφεί ως ιδιωτικά και αποζημιούμενα στον οικείο κτηματολογικό πίνακα και το διάγραμμα της κήρυξης είτε διαπιστωθεί η ιδιότητα τους ως ιδιωτικών, μεταγενέστερα της κήρυξης και καταγραφούν ως αποζημιούμενα σε διορθωτικό κτηματολογικό πίνακα και διάγραμμα, μέχρι την κατάληψη αυτών και σε κάθε περίπτωση εντός τεσσάρων (4) ετών από την κήρυξη της απαλλοτρίωσης ύστερα από υποβολή αιτήματος παντός ενδιαφερομένου. Η απαλλοτρίωση περιλαμβάνει και ιδανικά μερίδια επί ακινήτων που βρίσκονται εντός της απαλλοτριούμενης έκτασης.
ΠΚ Άρθρο 292
Ποινικός Κώδικας
Σχετικότητα: 71.2%
ΠΚ Άρθρο 292: Παρακώλυση συγκοινωνιών 1. Όποιος παρεμποδίζει ή διαταράσσει σε μεγάλη έκταση ή για μεγάλο χρονικό διάστημα τη λειτουργία των κοινόχρηστων συγκοινωνιακών μέσων, και ιδίως μέσων σταθερής τροχιάς, πλοίου, αεροπλάνου ή λεωφορείου, τιμωρείται με φυλάκιση. 2. Αν η πράξη τελέστηκε από αμέλεια, επιβάλλεται χρηματική ποινή ή παροχή κοινωφελούς εργασίας. ΙΙ. ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΚΟΙΝΟΦΕΛΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ
Ν2882 Άρθρο 11
Ν. 2882/2001 - Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων
Σχετικότητα: 71.0%
Ν2882 Άρθρο 11: Ανάκληση και άρση μη συντελεσμένης αναγκαστικής απαλλοτρίωσης ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΑΡΣΗ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗΣ 1. Η αρχή που κήρυξε την αναγκαστική απαλλοτρίωση δύναται με απόφασή της να την ανακαλέσει, ολικώς ή μερικώς, πριν συντελεσθεί, τηρώντας τη διαδικασία που ορίζεται από το άρθρο 1 για την κήρυξη αυτής. 2. Η αναγκαστική απαλλοτρίωση ανακαλείται υποχρεωτικό με πράξη της αρχής η οποία την έχει κηρύξει, ύστερα από αίτηση κάθε ενδιαφερομένου που πιθανολογεί εμπράγματο δικαίωμα στο απαλλοτριωμένο ακίνητο, εάν μέσα σε τέσσερα έτη από την κήρυξή της δεν ασκηθεί αίτηση για το δικαστικό καθορισμό της αποζημίωσης ή δεν καθορισθεί αυτή εξωδίκως. Η αίτηση είναι απαράδεκτη εάν ασκηθεί μετά την πάροδο έτους από την παρέλευση της τετραετίας αυτής, σε κάθε δε περίπτωση μετά τη δημοσίευση της απόφασης καθορισμού της αποζημίωσης. Η πράξη ανάκλησης της απαλλοτρίωσης εκδίδεται μέσα σε τέσσερις μήνες από την υποβολή της σχετικής αίτησης και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου δεν ισχύουν προκειμένου περί απαλλοτριώσεων προς εφαρμογή σχεδίων πόλεων , ανάπτυξη οικιστικών περιοχών και για αρχαιολογικούς σκοπούς. 3. Η αναγκαστική απαλλοτρίωση αίρεται αυτοδικαίως εάν δεν συντελεστεί μέσα σε ενάμισι έτος από τη δημοσίευση της απόφασης προσωρινού καθορισμού της αποζημίωσης και, σε περίπτωση απευθείας οριστικού καθορισμού αυτής, από τη δημοσίευση της σχετικής απόφασης. Η αρμόδια για την κήρυξη της απαλλοτρίωσης αρχή υποχρεούται να εκδώσει μέσα σε έξι (6) μήνες από τη λήξη της προθεσμίας του προηγούμενου εδαφίου βεβαιωτική πράξη για την επελθούσα αυτοδίκαιη άρση. Η πράξη αυτή δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Εφόσον οι θιγόμενοι ιδιοκτήτες επιθυμούν τη διατήρηση της απαλλοτρίωσης που άρθηκε αυτοδίκαια λόγω παρέλευσης της ως άνω δεκαοκτάμηνης προθεσμίας, μπορούν να υποβάλλουν αίτηση και υπεύθυνη δήλωση μέσα σε προθεσμία έξι (6) μηνών από την παρέλευση της προθεσμίας του πρώτου εδαφίου προς τον υπέρ ου η απαλλοτρίωση φορέα περί διατήρησης της απαλλοτρίωσης και καταβολής της δικαστικά καθορισμένης προσωρινής ή οριστικής αποζημίωσης. Αν το παραπάνω αίτημα γίνει δεκτό από τον υπέρ ου η απαλλοτρίωση, ως εκ του σκοπού της απαλλοτρίωσης αρμόδιο φορέα, ο οποίος υποχρεούται στην καταβολή της αποζημίωσης, δεν επιτρέπεται ο ανακαθορισμός της αποζημίωσης ή η αναζήτηση τόκων υπερημερίας. Οι διατάξεις του τέταρτου και πέμπτου εδαφίου της παρ. 1 εφαρμόζονται και σε απαλλοτριώσεις που έχουν κηρυχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος νόμου και έχει επέλθει αυτοδίκαιη άρση, λόγω παρέλευσης της δεκαοκτάμηνης προθεσμίας. Κατ' εξαίρεση των διατάξεων του προηγούμενου εδαφίου στις περιπτώσεις που υφίσταται κατάληψη του ακινήτου κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να υποβάλει δήλωση διατήρησης της απαλλοτρίωσης μέχρι 31.12.2018 με την προϋπόθεση ότι δεν έχει παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο των δέκα (10) ετών από τον χρόνο που έχει επέλθει η αυτοδίκαιη άρση αυτής. Στην περίπτωση αυτή η δήλωση διατήρησης της απαλλοτρίωσης γίνεται υποχρεωτικά αποδεκτή από την αρχή που έχει κηρύξει την απαλλοτρίωση, εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων του προηγούμενου εδαφίου. 4. Εάν περάσουν άπρακτες οι κατά τις προηγούμενες παραγράφους 2 και 3 προθεσμίες ή εκδοθεί πράξη αρνητική, κάθε ενδιαφερόμενος δύναται να ζητήσει από το τριμελές διοικητικό πρωτοδικείο, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται το απαλλοτριωμένο ακίνητο, την έκδοση δικαστικής απόφασης, με την οποία να ακυρώνεται η προσβληθείσα πράξη ή παράλειψη και να βεβαιώνεται η αυτοδίκαιη ή υποχρεωτικώς επελθούσα άρση της απαλλοτρίωσης. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται αναλόγως η διαδικασία που ορίζεται από τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ν. 2717/1999), πλην του άρθρου 66 αυτού. Στη δίκη καλείται ο υπέρ ου η απαλλοτρίωση και το Δημόσιο. Η εκδιδόμενη απόφαση είναι ανέκκλητη. 5. Οι κατά τις προηγούμενες παραγράφους του παρόντος άρθρου εκδιδόμενες αποφάσεις και πράξεις υποβάλλονται με επιμέλεια κάθε ενδιαφερομένου στον αρμόδιο φύλακα μεταγραφών και καταχωρίζονται από αυτόν στις μερίδες του ακινήτου και του ιδιοκτήτη. Η καταχώριση αυτή δεν υπόκειται σε τέλη χαρτοσήμου και δικαιώματα μεταγραφής. 6. «Πριν παρέλθει χρονικό διάστημα έξι μηνών από την ανάκληση ή την άρση της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης δεν επιτρέπεται, χωρίς συναίνεση του ιδιοκτήτη, η κήρυξη νέας απαλλοτρίωσης του ίδιου ακινήτου για τον ίδιο σκοπό.» Εάν η ανάκληση ή άρση επαναληφθεί, η προθεσμία αυτή διπλασιάζεται. Κατά τη διάρκεια της προθεσμίας των προηγούμενων εδαφίων, η Διοίκηση δεν κωλύεται να προχωρήσει στις κατά νόμο προκαταρκτικές ενέργειες για την κήρυξη της νέας απαλλοτρίωσης. Οι κατά τα προηγούμενα εδάφια της παρούσας παραγράφου προθεσμίες για την κήρυξη νέας απαλλοτρίωσης δεν ισχύουν: α) προκειμένου περί απαλλοτριώσεων προς εφαρμογή σχεδίων πόλεων και ανάπτυξη οικιστικών περιοχών, β) προκειμένου περί απαλλοτριώσεων για ανέγερση νοσοκομείων και σχολικών κτιρίων, για ανοικοδόμηση οικισμών που έχουν πληγεί από θεομηνίες, καθώς και για στρατιωτικούς ή αρχαιολογικούς σκοπούς και «γ) Προκειμένου περί των λοιπών απαλλοτριώσεων υπέρ του Δημοσίου, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, Ο.Τ.Α. Α' και Β' βαθμού, οργανισμών κοινής ωφέλειας, κοινωφελών ιδρυμάτων και δημοσίων επιχειρήσεων, εάν η ανάκληση ή άρση της απαλλοτρίωσης αφορά τμήμα μόνο της έκτασης το οποίο δεν υπερβαίνει το 20% του συνολικού εμβαδού αυτής.» «Εάν η απόφαση κήρυξης της απαλλοτρίωσης ακυρωθεί δικαστικώς ή ανακληθεί διοικητικώς ως παράνομη ή έχουν καταληφθεί τα απαλλοτριούμενα ακίνητα με τη διαδικασία της επίταξης, επιτρέπεται η κήρυξη απαλλοτρίωσης του ίδιου ακινήτου και για τον ίδιο σκοπό, με τις νόμιμες προϋποθέσεις και διαδικασία, χωρίς την υποχρέωση τήρησης των προθεσμιών των δύο πρώτων εδαφίων της παρούσας παραγράφου.»
Ν4412 Άρθρο 377
Ν. 4412/2016 - Δημόσιες Συμβάσεις
Σχετικότητα: 70.7%
Ν4412 Άρθρο 377: Καταργούμενες διατάξεις 1. Από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου καταργούνται οι διατάξεις: (1) της περίπτωση α΄ της παρ. 7 του άρθρου 24 του ν. 4386/2016 (Α΄ 83), (2) (3) της παρ. 3 του άρθρου 41 του ν. 4356/2015 (Α΄181), (4) της παρ. 4 του άρθρου 50 του ν. 4339/2015 (Α΄133), (5) της παρ. 10 του άρθρου 28, της παρ. 6 του άρθρου 48 και της παρ. 5 του άρθρου 70 του ν. 4314/2014 (Α΄265), (6) του άρθρου 47 του ν. 4276/2014 (Α΄ 155), (7) των παράγραφων 1 έως 5 του άρθρου 132 και των άρθρων 133 και 134 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143), (8) της παρ. 3 του άρθρου 17 ν. 4262/2014 (Α΄114), (9) του άρθρου 62 του ν. 4257/2014 (Α΄ 93), (10) της παρ. 2 του άρθρου 124 του ν. 4249/2014 (Α΄73), (11) της περίπτωσης δ΄ της παρ. 2 του άρθρου 8 του ν. 4233/2014 (Α΄ 22), (12) του άρθρου 109 του ν. 4199/2013 (Α΄ 216), (13) των άρθρων 1 έως 4 και 6 έως 9 του ν. 4155/2013 (Α΄ 120), (14) της περίπτωσης 4 της υποπαραγράφου Δ.3 της παρ. Δ΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4152/2013 (Α΄ 107), (15) της παρ. 10 του άρθρου 16 του ν. 4146/2013 (Α΄90), (16) του εδαφίου δ΄ της παρ. 2 του άρθρου 29 του ν. 4111/2013 (Α΄ 18), (17) της παρ. 3 του άρθρου 239 του ν. 4072/2012 (Α΄86), (18) της παρ. 7 του άρθρου 6 του ν. 4071/2012 (Α΄ 85), (19) της περίπτωση λζ΄ του άρθρου 12 του ν. 4070/2012 (Α΄ 82), (20) της παρ. 5 του άρθρου 43 του ν. 4049/2012 (Α΄35), (21) της παρ. 3 του άρθρου 2 του ν. 4013/2011 (Α΄204), (22) του τρίτου εδαφίου της παρ. 7 του άρθρου 24 του ν. 4002/2011 (Α΄ 180), (23) του άρθρου 150 του ν. 4001/2011 (Α΄ 179), (24) των παραγράφων 6 έως 8 και 10 του άρθρου 1 του ν. 3918/2011 (Α΄ 31), (25) του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 5 και της παρ. 6 του άρθρου 23 του ν. 3894/2010 (Α΄ 204), (26) της παρ. 5 του άρθρου 10 και της παραγράφου 1 του άρθρου 30 του ν. 3889/2010 (Α΄ 182), (27) του ν. 3886/2010 (Α΄ 173) με την επιφύλαξη της παραγράφου 7 του άρθρου 379, (28) της παρ. 11 του άρθρου 27 του ν. 3867/2010 (Α΄128) (29) (30) της περίπτωσης α΄, της παρ. 1, του άρθρου έβδομου του ν. 3839/2010 (Α΄ 51), (31) του ν. 3669/2008 (Α’ 116), πλην: α) των άρθρων 80 έως 110, τα οποία παραμένουν σε ισχύ μέχρι την έκδοση του προεδρικού διατάγματος του άρθρου 83, β) της υποχρέωσης δημοσίευσης περίληψης της διακήρυξης στον περιφερειακό και τοπικό τύπο του άρθρου 15, γ) των παρ. 4 και 5 του άρθρου 20, και δ) της παρ. 1α του άρθρου 176 (32) της παρ. 1 του άρθρου 5 του ν. 3653/2008 (Α΄ 49), (33) των παραγράφων 1, 2, 13, 14 και 15 του άρθρου 25 του ν. 3614/2007 (Α΄ 267), (34) των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου έβδομου του ν. 3607/2007 (Α΄ 45), (35) [Καταργήθηκε] (36) των περιπτώσεων β΄ και γ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 6 του ν. 3489/2006 (Α΄ 205), (37) της περίπτωσης ιθ΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 5, της περίπτωσης ι΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 6 (τεύχος ΔΔΣ), της παραγράφου 10 του άρθρου 7, της παραγράφου 5 και του εδαφίου δ΄ της παρ. 10 του άρθρου 9 του ν. 3469/2006 (Α΄ 131), με την επιφύλαξη της παραγράφου 4 του άρθρου 376. (38) των παραγράφων 1-3, του πρώτου εδαφίου της παρ. 9, της παρ. 10 του άρθρου 209 της παρ. 5 του άρθρου 223, του δεύτερου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 257, της παρ. 7 του άρθρου 265, της παραγράφου 1 του άρθρου 268 του ν. 3463/2006 (Α΄ 114), (39) της παρ. 3 του άρθρου 9 του ν. 3444/2006 (Α΄ 46), (40) του ν. 3316/2005 (Α’ 42), πλην: α) του άρθρου 2Α, της παρ. 2 του άρθρου 11, της παρ. 1 του άρθρου 42 και των άρθρων 39 και 40, τα οποία παραμένουν σε ισχύ μέχρι την έκδοση του προεδρικού διατάγματος του άρθρου 83, και β) της υποχρέωσης δημοσίευσης περίληψης της προκήρυξης σε μία ημερήσια εφημερίδα της πρωτεύουσας του νομού, στον οποίο πρόκειται να κατασκευαστεί το έργο, το οποίο αφορά η μελέτη ή η υπηρεσία ή της έδρας της Περιφέρειας, αν στην έδρα του νόμου δεν εκδίδεται ημερήσια εφημερίδα ή αν το έργο θα εκτελεστεί σε περισσότερους νομούς του άρθρου 12, (41) (42) του άρθρου 5Α του ν. 3049/2002 (Α΄ 212), (43) των παραγράφων 3 και 33 του άρθρου 19 του ν. 2947/2001 (Α΄ 228), (44) της παρ. 10 του άρθρου 18 του ν. 2937/2001 (Α΄169), (45) της παρ. 5 του άρθρου 5 του ν. 2919/2001 (Α΄128), (46) της παρ. 12 του άρθρου 1 του ν. 2898/2001 (Α΄71), (47) του εδαφίου β΄, της υποπαραγράφου 2, της παρ. 10 του άρθρου 24 του ν. 2860/2000 (Α΄ 251), (48) της παρ. 12 του άρθρου 1 του ν. 2744/1999 (Α΄222), (49) του άρθρου 55 του ν. 2725/1999 (Α΄ 121), (50) της υποπερίπτωσης iv, της περίπτωσης γ΄, της παρ. 2, του άρθρου 10 του ν. 2525/1997 (Α΄ 188), (51) των παραγράφων 2, 3 και 4 του άρθρου 13 του ν. 2503/1997 (Α 107) (52) των εδαφίων α΄ και β΄ της παρ. 5 του άρθρου 7 του ν. 2364/1995 (Α΄ 252), (53) του ν. 2286/1995 (Α΄ 19), πλην των παραγράφων 1 έως 11 του άρθρου 2 του ν. 2286/1995, οι οποίες παραμένουν σε ισχύ για τις συμβάσεις που έχουν ενταχθεί στο Ενιαίο Πρόγραμμα Προμηθειών (ΕΠΠ) έτους 2014 και προηγούμενων ετών, καθώς και κάθε άλλης διάταξης που απαιτείται για την εκτέλεση του ΕΠΠ 2014 και προηγούμενων ετών, τα οποία δεν έχουν ολοκληρωθεί, καθώς και του άρθρου 3 για τις συμβάσεις προμηθειών που έχουν επιλεγεί ως σημαντικής οικονομικής και τεχνολογικής αξίας με κ.υ.α. και για τις οποίες έχει συγκροτηθεί η Επιτροπή της παραγράφου 1 πριν την έναρξη ισχύος του παρόντος, (54) της παρ. 8 του άρθρου 5 του ν. 2229/1994 (Α΄138), (55) της παρ. 8 του άρθρου 4 του ν. 2081/1992 (Α΄154), (56) της δεύτερης περιόδου της παρ. 2 και της παρ. 5 του άρθρου 11 του ν. 1797/1988 (Α΄ 164), (57) της παρ. 2 του άρθρου 3 του άρθρου τέταρτου του ν. 1398/1983 (Α΄ 144), (58) της παρ. 2 του άρθρου 130 του π.δ. 26/2012 (Α΄57), (59) του π.δ. 118/2007 (Α’ 150), πλην της υποχρέωσης δημοσίευσης προκήρυξης σε τοπική εφημερίδα, όταν ο διαγωνισμός προκηρύσσεται από περιφερειακή υπηρεσία, σύμφωνα με το άρθρο 4. (60) του π.δ. 60/2007 (Α΄ 64), (61) του π.δ. 59/2007 (Α΄ 63), (62) του π.δ. 4/2002 (Α΄ 3), με την επιφύλαξη της παρ. 13 του άρθρου 379. (63) του άρθρου 17 του π.δ. 331/1996 (Α΄ 223), (64) των παρ. 4-5 του άρθρου 12, του άρθρου 100, των εδαφίων β΄ και γ΄ της παραγράφου 2 και των παραγράφων 8, 10 και 11 του άρθρου 101 του π.δ. 30/1996 (Α΄21), (65) του π.δ. 327/1995 (Α΄ 176), (66) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 4, των περιπτώσεων (β) και (γ) του άρθρου 8, του άρθρου 11, του δευτέρου εδαφίου της παρ. 1, και της παρ. 2 του άρθρου 12 του π.δ. 99/1992 (Α΄ 46), (67) των άρθρων 9, 10, 14, 16, και 17 του π.δ. 171/ 1987 (Α΄ 84), (68) του π.δ. 28/1980 (Α’ 11), με την επιφύλαξη της ειδικής υποχρέωσης δημοσίευσης περίληψης σε περιφερειακή και τοπική εφημερίδα που προβλέπεται στο άρθρο 11. (69) των άρθρων 1-25 του π.δ. 363/1979 (Α΄ 114), (70) των άρθρων 17 έως 23 της απόφασης του Υφυπουργού Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού με αριθμ. 18709/ΕΥΣΣΑ 413/2016 (Β΄ 449), με την επιφύλαξη της παρ. 13 του άρθρου 379, (71) των άρθρων 1-7 του Μέρους Β΄ της απόφασης 51540/ΕΥΣΣΑΑΠ 3628/2010 (Β΄ 1856) του Υφυπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, με την επιφύλαξη της παρ. 3 του άρθρου 379, (72) της παρ. 2 της απόφασης Π1/3305/2010 (Β΄ 1789) του Υφυπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, (73) της απόφασης 35130/739/2010 (Β΄ 1291) του Υπουργού Οικονομικών, (74) της παρ. 5 του άρθρου 38 της απόφασης 14053/ΕΥΣ 1749/2008 (Β΄ 540) του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 5058/ΕΥΘΥ/138/2013 (Β΄ 292) του Υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, (75) του άρθρου 18 της απόφασης Α-15932/1161/2006 (Β΄ 458) του Υπουργού Μεταφορών και Δικτύων, (76) της απόφασης με στοιχεία ΔΜΕΟ/α/οικ/1161/2005 (Β΄ 1064) του Υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση ΔΜΕΟ/οικ/2614/2011 (Β΄ 1581) του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, (77) της απόφασης 9803/ΕΦΑ 2294/2003 (Β΄ 1280) του Υπουργού Ανάπτυξης, (78) του άρθρου 12 της κοινής απόφασης 191038/2003 (Β΄ 1088) των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης – Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων – Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, (79) της κοινής απόφασης 27319/2002 (Β΄ 945) των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης - Ανάπτυξης, (80) της κοινής απόφασης 2064/2002 (Β΄ 257) των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ανάπτυξης, (81) των στοιχείων β΄ και γ ΄της περίπτωσης Γ΄ της παρ. 4 του άρθρου 7 της κοινής απόφασης 679/1996 (Β΄ 826) των Υπουργών Οικονομικών και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 36 του ν. 3794/2010 (Α΄ 156), (82) της υπ’ αρ. 11389/1993 απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών (Β’ 185), πλην της υποχρέωσης δημοσίευσης εφάπαξ περίληψης σε τοπική εφημερίδα, που προβλέπεται στα άρθρα 5 και 23. (83) της περίπτωσης iii της παρ. 3β του Κεφαλαίου 3 της απόφασης (συνεδρίαση 26.9.2013) της Συγκλήτου της Ακαδημίας Αθηνών (Β΄ 414/2014). (84) των άρθρων 134 έως 138, 139, 157 και της παραγράφου 5 του άρθρου 201 του ν. 4281/2014 (Α΄160). (85) της περίπτωσης β΄ της παραγράφου VII του άρθρου 186, της παρ. 8 του άρθρου 194 και της παρ. 5 του άρθρου 196 του ν. 3852/2010 (Α΄ 87), (86) του άρθρου 5 του π.δ. 261/1997 (Α΄ 186) 2. Καταργούνται οι διατάξεις των ακόλουθων κανονιστικών πράξεων που αφορούν την ανάθεση και εκτέλεση συμβάσεων: (1) της απόφασης τ
ΠΚ Άρθρο 378
Ποινικός Κώδικας
Σχετικότητα: 70.5%
ΠΚ Άρθρο 378: Φθορά ξένης ιδιοκτησίας «1. Όποιος καταστρέφει ή βλάπτει ξένο (ολικά ή εν μέρει) πράγμα ή με άλλον τρόπο καθιστά ανέφικτη τη χρήση του τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο (2) έτη ή χρηματική ποινή. Αν το πράγμα είναι μικρής αξίας ή η ζημία που προκλήθηκε είναι ελαφρά, ο υπαίτιος τιμωρείται με χρηματική ποινή ή παροχή κοινωφελούς εργασίας. Αν το πράγμα είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας ή τοποθετημένο σε δημόσιο χώρο ή η πράξη έγινε χωρίς πρόκληση από τον παθόντα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή». 2. Με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών και χρηματική ποινή τιμωρείται ο υπαίτιος αν το αντικείμενο της πράξης που προβλέπεται στο εδάφιο α' της προηγούμενης παραγράφου είναι πράγμα που χρησιμεύει για κοινό όφελος ή καλλιτεχνικό ή ιστορικό μνημείο ή αν η φθορά έγινε με φωτιά ή με εκρηκτικές ύλες.
ΚΠολΔ Άρθρο 69
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 70.5%
ΚΠολΔ Άρθρο 69: 1. Επιτρέπεται να ζητηθεί δικαστική προστασία και α) αν η παροχή που δεν εξαρτάται από αντιπαροχή συνδέεται με την επέλευση χρονικού σημείου, προτού επέλθει το χρονικό αυτό σημείο, β) στην περίπτωση του άρθρου 378 του Αστικού Κώδικα γ) αν ο ενάγων ζητεί να του παραδοθεί ένα πράγμα και, για την περίπτωση που δεν του παραδοθεί το ίδιο πράγμα, ζητεί το διαφέρον, δ) αν η γένεση ή η άσκηση του δικαιώματος εξαρτάται από την έκδοση της απόφασης, ε) αν το δικαίωμα εξαρτάται από την πλήρωση αίρεσης ή την επέλευση γεγονότος, στ) σε κάθε άλλη περίπτωση, αν υπάρχει βάσιμος φόβος ότι ο οφειλέτης θα αποφύγει την έγκαιρη εκπλήρωση της παροχής. 2. Στην περίπτωση του εδαφ. α της προηγούμενης παραγράφου, ο εναγόμενος καταδικάζεται να καταβάλει τα χρήματα ή να παραδώσει το πράγμα μόλις επέλθει το χρονικό σημείο. Στην περίπτωση του εδαφ. γ καταδικάζεται να πληρώσει αποζημίωση, αν δεν βρεθεί το πράγμα στο στάδιο της εκτέλεσης. Στην περίπτωση του εδαφ. ε καταδικάζεται στην παροχή, μόλις πληρωθεί η αίρεση ή επέλθει το γεγονός και αυτό διαπιστωθεί με τον τρόπο που ορίζει η απόφαση.
ΑΚ Άρθρο 932
Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα: 70.4%
ΑΚ Άρθρο 932: Ικανοποίηση της ηθικής βλάβης Σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του. Σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου η χρηματική αυτή ικανοποίηση μπορεί να επιδικαστεί στην οικογένεια του θύματος λόγω ψυχικής οδύνης.
Ν2882 Άρθρο 17
Ν. 2882/2001 - Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων
Σχετικότητα: 70.2%
Ν2882 Άρθρο 17: Προδικασία 1. Η απόφαση κήρυξης της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, διαβιβάζεται από την αρχή που την εξέδωσε στον αρμόδιο φύλακα μεταγραφών και σημειώνεται από αυτόν στις μερίδες του απαλλοτριωμένου ακινήτου και του ιδιοκτήτη αυτού. Η σημείωση αυτή γίνεται με βάση το διαβιβαζόμενο στον φύλακα μεταγραφών αντίγραφο της απαλλοτριωτικής απόφασης με το οικείο κτηματολογικό διάγραμμα και πίνακα, μέσα σε δέκα ημέρες από τη λήψη τους. Μέσα στην ίδια προθεσμία σημειώνονται και τα διαβιβαζόμενα κατά την παρ. 6 του προηγούμενου άρθρου στοιχεία. Στην ίδια προθεσμία ο φύλακας μεταγραφών υποχρεούται να χορηγεί ατελώς στους ενδιαφερόμενους πιστοποιητικά ιδιοκτησίας, βαρών και κατασχέσεων στο απαλλοτριούμενο, καθώς και πιστοποιητικό για τις τυχόν εγγραφές στο βιβλίο διεκδικήσεων. 2. Στην περίπτωση που ο φύλακας μεταγραφών, αν και διαβιβάστηκαν τα κατά την προηγούμενη παράγραφο δικαιολογητικά, δεν μπορεί μέσα σε δέκα ημέρες από τη λήψη τους να ανεύρει τις οικείες μερίδες, υποχρεούται να χορηγεί σχετική βεβαίωση σε κάθε ενδιαφερόμενο. 2α. Αν το Υποθηκοφυλακείο της παρ. 1 έχει καταργηθεί και η άσκηση της τοπικής του αρμοδιότητας έχει μεταφερθεί σε Κτηματολογικό Γραφείο ή Υποκατάστημα που υπάγεται στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ελληνικό Κτηματολόγιο», σύμφωνα με τον ν. 4512/2018 (Α’ 5), η απόφαση κήρυξης της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης διαβιβάζεται στον Προϊστάμενο του κατά τόπον αρμοδίου Κτηματολογικού Γραφείου ή Υποκαταστήματος, για να διενεργήσει την προβλεπόμενη, κατά την παρ. 1, σημείωση, στα τηρούμενα από την ίδια υπηρεσία βιβλία του Συστήματος Μεταγραφών και Υποθηκών, εντός δέκα (10) ημερών, από τη λήψη της απόφασης και να εκδώσει τα προβλεπόμενα πιστοποιητικά. Εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στην παρ. 2, ο Προϊστάμενος του Κτηματολογικού Γραφείου ή του Υποκαταστήματος υποχρεούται να εκδώσει βεβαίωση ίδιου περιεχομένου, εφόσον συντρέχει αδυναμία να ανεύρει τις οικείες μερίδες των ιδιοκτητών στα τηρούμενα βιβλία του Συστήματος Μεταγραφών και Υποθηκών. Τεύχος A’ 207/13.12.2023 2β. Όταν η απόφαση της παρ. 1 αφορά απαλλοτριωμένα ακίνητα σε περιοχές που έχει περαιωθεί η κτηματογράφηση και λειτουργεί το σύστημα του Κτηματολογίου, σύμφωνα με τον ν. 2664/1998 (Α’ 275), είτε το κατά τόπον αρμόδιο Υποθηκοφυλακείο που λειτουργεί μεταβατικά ως Κτηματολογικό Γραφείο για την ίδια περιοχή, είτε το Κτηματολογικό Γραφείο ή Υποκατάστημα του ν. 4512/2018, που έχει συσταθεί και λειτουργεί, προς το οποίο διαβιβάζονται τα στοιχεία της παρ. 1, υποχρεούται να εκδίδει εντός της δεκαήμερης προθεσμίας της παρ. 2 βεβαίωση πρωτοκόλλησης της απόφασης κήρυξης της απαλλοτρίωσης στα κτηματολογικά φύλλα των προς εγγραφή ακινήτων. 3. Η συζήτηση της αίτησης για τον προσωρινό ή οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης είναι απαράδεκτη εάν δεν προσαχθούν: α) τα κατά την παρ. 1 πιστοποιητικά ή οι κατά τις παρ. 2, 2α και 2β βεβαιώσεις, β) η κατά την παρ. 3 του άρθρου 15 έκθεση ή η κατά την παρ. 4 του ίδιου άρθρου βεβαίωση, γ) η έκθεση της παρ. 6 του άρθρου 15. 4. Προκειμένου περί απαλλοτριώσεων προς εφαρμογή σχεδίων πόλεων, είναι απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης εάν δεν προσαχθούν: α) τα κατά την παρ. 1 πιστοποιητικά ή οι κατά τις παρ. 2, 2α και 2β βεβαιώσεις, β) η κατά την παρ. 3 του άρθρου 15 έκθεση ή η κατά την παρ. 4 βεβαίωση, και γ) η πράξη αναλογισμού ή πράξη εφαρμογής.
Ν2882 Άρθρο 3
Ν. 2882/2001 - Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων
Σχετικότητα: 70.2%
Ν2882 Άρθρο 3: Προϋποθέσεις κήρυξης αναγκαστικής απαλλοτρίωσης 1. Για την έκδοση απόφασης κήρυξης αναγκαστικής απαλλοτρίωσης απαιτούνται: α) κτηματολογικό διάγραμμα, στο οποίο απεικονίζονται η απαλλοτριούμενη έκταση και οι ιδιοκτησίες που περιλαμβάνονται σε αυτήν, β) κτηματολογικός πίνακας, ο οποίος να εμφανίζει τους εικαζόμενους ιδιοκτήτες των απαλλοτριούμενων ακινήτων, το εμβαδόν κάθε ιδιοκτησίας, καθώς και όλα τα κύρια προσδιοριστικά στοιχεία των κατασκευών και λοιπών συστατικών, που τυχόν υπάρχουν σε κάθε ιδιοκτησία και γ) τήρηση των διαδικασιών για την περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου ή της δραστηριότητας σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4014/2011 (Α' 209) και των κατ' εξουσιοδότηση αυτού εκδιδόμενων κανονιστικών πράξεων, όπως ισχύουν κάθε φορά, εφόσον το έργο για το οποίο θα κηρυχθεί απαλλοτρίωση περιλαμβάνεται μεταξύ των αναφερομένων στις διατάξεις αυτές. Η τήρηση των διαδικασιών αυτών μπορεί να παραλείπεται όταν η συγκεκριμένη θέση του έργου έχει ήδη ειδικά προβλεφθεί σε κείμενο ευρύτερου χωροταξικού ή πολεοδομικού σχεδιασμού. Σε επείγουσες περιπτώσεις, οι οποίες αιτιολογούνται επαρκώς από τον φορέα εκτέλεσης του έργου, η απαλλοτρίωση μπορεί να κηρύσσεται με απλό διάγραμμα οριζοντιογραφίας οριοθέτησης της ζώνης απαλλοτρίωσης, κλίμακας ανάλογης προς την πυκνότητα των ακινήτων επί του οποίου εμφαίνεται, ευκρινώς και με σχετική ακρίβεια, το όριο της απαλλοτρίωσης και έχει υπολογισθεί το συνολικό εμβαδό της απαλλοτριούμενης έκτασης. Στην περίπτωση αυτήν, το κτηματολογικό διάγραμμα και ο πίνακας ιδιοκτησιών συντάσσονται και εγκρίνονται από την αρμόδια Υπηρεσία που πρότεινε την κήρυξη της απαλλοτρίωσης εντός έξι (6) μηνών από την κήρυξη της απαλλοτρίωσης, άλλως η απαλλοτρίωση αίρεται αυτοδίκαια. 2. Το κτηματολογικό διάγραμμα και ο πίνακας συντάσσονται υποχρεωτικά με βάση τις τελευταίες τοπογραφικές αποτυπώσεις των ιδιοκτησιών από δημόσια αρχή, εφόσον υφίστανται, και αποτυπώνουν, εκτός των άλλων, τα τμήματα των ιδιοκτησιών που μένουν εκτός απαλλοτρίωσης, σε ικανή επιφάνεια, ώστε να διευκολύνεται ο καθορισμός της μείωσης της αξίας ή η ωφέλεια αυτών από την απαλλοτρίωση και τις επιπτώσεις του έργου. Σε περιοχές που λειτουργεί Κτηματολογικό Γραφείο, για τη σύνταξη του κτηματολογικού διαγράμματος και του πίνακα λαμβάνονται υποχρεωτικά υπόψιν τα στοιχεία που τηρεί το Ν.Π.Δ.Δ. «Ελληνικό Κτηματολόγιο». Σε περιοχές που εκτελούνται εργασίες κτηματογράφησης και έχει πραγματοποιηθεί ανάρτηση κτηματολογικών στοιχείων, για τη σύνταξη του κτηματολογικού διαγράμματος και του πίνακα λαμβάνονται υπόψιν τα κτηματογραφικά στοιχεία της ανάρτησης. Προς τον σκοπό της ορθής σύνταξης του κτηματολογικού διαγράμματος και του πίνακα, το Ν.Π.Δ.Δ. «Ελληνικό Κτηματολόγιο» διαθέτει, ψηφιακά, στις υπηρεσίες και τους φορείς που διενεργούν την απαλλοτρίωση, δεδομένα της κτηματογράφησης και του κτηματολογίου. Σε κάθε περίπτωση, οι τεχνικές προδιαγραφές σύνταξης του κτηματολογικού διαγράμματος και του πίνακα καταρτίζονται λαμβάνοντας υπόψιν τις οδηγίες καταχώρισης των διοικητικών πράξεων κήρυξης και συντέλεσης απαλλοτριώσεων, όπως αυτές ορίζονται με απόφαση του Δ.Σ. του Ν.Π.Δ.Δ. «Ελληνικό Κτηματολόγιο». Τα στοιχεία αυτά μπορεί να συνταχθούν και μετά προηγούμενη έγκαιρη πρόσκληση των ιδιοκτητών να παραδώσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας τους, οπότε εφαρμόζεται το τελευταίο εδάφιο της παρ. 5 του άρθρου 16 του παρόντος. Αν η αρχή που είναι αρμόδια για την κήρυξη της απαλλοτρίωσης κρίνει ότι τα στοιχεία των περ. α' και β' της προηγούμενης παραγράφου είναι ατελή ή έχουν ανάγκη διόρθωσης, τα αναπέμπει στην υπηρεσία που τα συνέταξε ή ενέκρινε προς συμπλήρωση ή διόρθωση. 3. Για την κήρυξη αναγκαστικής απαλλοτρίωσης αγροτικής έκτασης απαιτείται επιπλέον και γνώμη της αρμόδιας Υπηρεσίας της οικείας Περιφερειακής Ενότητας στην περιοχή της οποίας βρίσκεται η έκταση ή το μεγαλύτερο τμήμα αυτής. Η αρνητική γνώμη δεν παρακωλύει την κήρυξη της απαλλοτρίωσης. 4. Για την κήρυξη αναγκαστικής απαλλοτρίωσης δασικής έκτασης απαιτείται επιπλέον και γνώμη της αρμόδιας δασικής υπηρεσίας. Σε περίπτωση αρνητικής γνώμης η κήρυξη της απαλλοτρίωσης γίνεται κατά τα οριζόμενα στο τρίτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 1 του παρόντος. 5. Για την κήρυξη της απαλλοτρίωσης απαιτείται επίσης, σε κάθε περίπτωση, ανακοίνωση της υπηρεσίας ή του φορέα που ζητεί την απαλλοτρίωση, στην οποία αναφέρεται ο σκοπός αυτής και προσδιορίζεται η απαλλοτριωτέα έκταση ως προς τα όρια της επί οριζοντιογραφικού διαγράμματος σε ανάλογη κλίμακα με την πυκνότητα των ιδιοκτησιών, ευθύς ως οριστικοποιηθεί το εύρος της ζώνης κατάληψης του έργου. Με την ανακοίνωση, καλούνται οι ενδιαφερόμενοι να προβούν σε προσφορά ή υπόδειξη καταλλήλων για τον σκοπό της απαλλοτρίωσης ακινήτων. Σε περιπτώσεις, όπου η κήρυξη της απαλλοτρίωσης γίνεται σύμφωνα με την περ. γ' της παρ. 1, η υπηρεσία ή ο φορέας που αιτείται την απαλλοτρίωση, προβαίνει στην ανωτέρω ανακοίνωση αμελλητί μετά την έγκριση του κτηματολογικού διαγράμματος και του πίνακα ιδιοκτησιών. Η ανακοίνωση δημοσιεύεται σε μια ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη, εάν η απαλλοτριωτέα έκταση ή το μεγαλύτερο τμήμα αυτής βρίσκεται στα όρια αρμοδιότητας του τομέα Μακεδονίας - Θράκης του Υπουργείου Εσωτερικών, ή σε μια εφημερίδα που εκδίδεται στην πρωτεύουσα του νομού στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται η απαλλοτριωτέα έκταση ή το μεγαλύτερο τμήμα αυτής. Παραλλήλως, γίνεται τοιχοκόλληση της ανακοίνωσης στο κατάστημα του δήμου ή της κοινότητας στην περιφέρεια των οποίων βρίσκονται τα απαλλοτριωτέα ακίνητα. Για την τοιχοκόλληση συντάσσεται πρακτικό από όργανο του δήμου ή της κοινότητας, το οποίο υποβάλλεται στην υπηρεσία που εξέδωσε την ανακοίνωση. Η δημοσίευση της ανακοίνωσης και η τοιχοκόλληση γίνονται έναν (1) τουλάχιστον μήνα πριν τη δημοσίευση της απόφασης κήρυξης της απαλλοτρίωσης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και η σχετική δαπάνη βαρύνει τον υπόχρεο για την καταβολή της αποζημίωσης. Ανακοίνωση δεν απαιτείται, προκειμένου περί απαλλοτριώσεων που κηρύσσονται για την κάλυψη στρατιωτικών και έκτακτων κοινωνικών αναγκών. 6. Σε όσες περιπτώσεις προβλέπεται από τον παρόντα Κώδικα ή την κείμενη νομοθεσία ως προϋπόθεση κήρυξης της απαλλοτρίωσης η ενέργεια ή η διατύπωση γνώμης από οποιαδήποτε αρχή ή υπηρεσία και δεν τάσσεται προθεσμία για τη διατύπωση αυτής, η προθεσμία αυτή είναι δύο (2) μήνες από την περιέλευση σε αυτήν της σχετικής πρόσκλησης. Εάν εκπνεύσει άπρακτη η προθεσμία αυτή, η κήρυξη της απαλλοτρίωσης χωρεί νομίμως. Η τήρηση των διατυπώσεων των παρ. 3 και 4 του παρόντος άρθρου παραλείπεται, αν τα σχετικά ζητήματα έχουν ήδη αρμοδίως εξετασθεί στο πλαίσιο τήρησης των διαδικασιών της περ. γ' της παρ. 1 του παρόντος άρθρου. 7. Εφόσον υπόχρεος για την καταβολή της αποζημίωσης είναι το Δημόσιο ή Ν.Π.Δ.Δ., απαιτείται βεβαίωση του αρμόδιου για την έκδοση της πράξης οργάνου για το μ
ΚΠολΔ Άρθρο 335
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 70.2%
ΚΠολΔ Άρθρο 335: Αντικείμενο απόδειξης είναι μόνο τα πραγματικά γεγονότα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.
ΚΠολΔ Άρθρο 240
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 70.2%
ΚΠολΔ Άρθρο 240: Για την επαναφορά ισχυρισμών που υποβλήθηκαν σε προηγούμενη συζήτηση στο ίδιο ή ανώτερο δικαστήριο, αρκεί η επανυποβολή τους με σύντομη περίληψη και αναφορά στις σελίδες των προτάσεων της προηγούμενης συζήτησης που τους περιέχουν. Οι προτάσεις της προηγούμενης συζήτησης προσκομίζονται απαραιτήτως σε επικυρωμένο αντίγραφο.
Ν3852 Άρθρο 273
Ν. 3852/2010 - Καλλικράτης
Σχετικότητα: 70.1%
Ν3852 Άρθρο 273: Περιουσία περιφερειών 1. Εφαρμοστέες διατάξεις για τα θέματα απόκτησης, διαχείρισης, προστασίας και διάθεσης της ακίνητης και κινητής περιουσίας των περιφερειών, είναι οι αντίστοιχες διατάξεις του π.δ. 30/1996 και του π.δ. 242/1996, όπως αυτές ισχύουν και εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά με τον παρόντα νόμο. Για την εφαρμογή των ανωτέρω, όπου στις διατάξεις των προεδρικών διαταγμάτων αυτών αναφέρεται «Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση», «Νομάρχης», «Νομαρχιακή Επιτροπή» και «Νομαρχιακό Συμβούλιο», νοούνται, αντίστοιχα, η «Περιφέρεια», ο «Περιφερειάρχης», η «Οικονομική Επιτροπή» και το «Περιφερειακό Συμβούλιο». 2.Τα δικαιώματα για αποκλειστική χρήση των ακινήτων, που προϋπήρχαν υπέρ των κατοίκων κάθε Ενιαίας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης ή Νομαρχιακού Διαμερίσματος, διατηρούνται.
ΚΠολΔ Άρθρο 561
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 70.1%
ΚΠολΔ Άρθρο 561: 1. Η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάστηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 και 20. 2. Η εκτίμηση του περιεχομένου διαδικαστικών εγγράφων της ίδιας ή άλλης δίκης, ιδίως αγωγών, παρεμβάσεων, ένδικων μέσων, προτάσεων ή δικαστικών αποφάσεων, ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο.
ΚΦΕ Άρθρο 39
Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος
Σχετικότητα: 69.6%
ΚΦΕ Άρθρο 39: Εισόδημα από ακίνητη περιουσία 1. Ο όρος «εισόδημα από ακίνητη περιουσία» σημαίνει το εισόδημα, σε χρήμα ή σε είδος, που προκύπτει από την εκμίσθωση ή την ιδιοχρησιμοποίηση ή τη δωρεάν παραχώρηση χρήσης γης και ακινήτων. Ειδικότερα το εισόδημα αυτό προκύπτει από: α) Εκμίσθωση ή υπεκμίσθωση ή παραχώρηση χρήσης γης ή ακινήτων συμπεριλαμβανομένων των κτιρίων, κατασκευών και κάθε είδους εγκαταστάσεων και εξοπλισμού τους. β) Εκμίσθωση ή υπεκμίσθωση ή παραχώρηση χρήσης μεταλλείων, λατομείων, δασικών και αγροτικών εκτάσεων στις οποίες περιλαμβάνονται λιβάδια, καλλιεργήσιμες γαίες, βοσκήσιμες γαίες, καθώς και κάθε είδους κατασκευές ή εγκαταστάσεις που είναι στην επιφάνεια του εδάφους ή κάτω από αυτή, όπως τα ιχθυοτροφεία, οι λίμνες, οι δεξαμενές, οι πηγές και τα φρέατα. γ) Εκμίσθωση ή υπεκμίσθωση ή παραχώρηση χρήσης από την παραχώρηση χώρου για την τοποθέτηση κάθε είδους διαφημιστικών επιγραφών. δ) Εκμίσθωση ή υπεκμίσθωση ή παραχώρηση χρήσης κοινόχρηστων χώρων σε ακίνητα. 2. Το εισόδημα σε είδος αποτιμάται στην αγοραία αξία. Το εισόδημα από ιδιοχρησιμοποίηση ή δωρεάν παραχώρηση τεκμαίρεται ότι συνίσταται στο τρία τοις εκατό (3%) της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου. Κατ’ εξαίρεση, το τεκμαρτό εισόδημα του προηγούμενου εδαφίου που αφορά δωρεάν παραχώρηση κατοικίας μέχρι διακόσια τετραγωνικά μέτρα (200 τ.μ.), προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως κύρια κατοικία προς ανιόντες ή κατιόντες, καθώς και το τεκμαρτό εισόδημα που προκύπτει από τη δωρεάν παραχώρηση της χρήσης ακινήτων στο Ελληνικό Δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, απαλλάσσονται από τον φόρο. Ειδικά για τους ασκούντες ατομική αγροτική επιχειρηματική δραστηριότητα δεν υπολογίζεται τεκμαρτό εισόδημα από ιδιοχρησιμοποίηση ή δωρεάν παραχώρηση προς ανιόντες, κατιόντες και συζύγους, αγροτικών εκτάσεων στις οποίες περιλαμβάνονται λιβάδια, καλλιεργήσιμες γαίες, βοσκήσιμες γαίες, και κάθε είδους κατασκευές ή εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται για την άσκηση της δραστηριότητας αυτής. Ειδικά για τη δωρεάν παραχώρηση χρήσης ακινήτων μέχρι τριακόσια 8462 Τεύχος A’ 147/16.09.2024 τετραγωνικά μέτρα (300 τ.μ.) σε κοινωφελή ιδρύματα και τις εγγεγραμμένες Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, καθώς και τη δωρεάν παραχώρηση ακινήτων ξένων κρατών, πρεσβειών ή προξενείων σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, τα οποία χορηγούν τίτλους ή πιστοποιητικά ξένης γλώσσας που αναγνωρίζονται στην Ελλάδα, όπως αυτοί ή αυτά καθορίζονται με βάση την παρ. 4 του άρθρου 10 του π.δ. 85/2022 (A΄ 232), για την εκπλήρωση του μορφωτικού και πολιτιστικού τους σκοπού, εφόσον η παραχώρηση αυτή γίνεται από κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν υπολογίζεται τεκμαρτό εισόδημα για τον παραχωρούντα. 3. Οι ακόλουθες δαπάνες εκπίπτουν με τις παρακάτω προϋποθέσεις: α) Αν ο εκμισθωτής ή ο παραχωρών είναι φυσικό πρόσωπο εκπίπτει ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%) για δαπάνες επισκευής, συντήρησης, ανακαίνισης ή άλλες πάγιες και λειτουργικές δαπάνες του ακινήτου. β) [Καταργείται] γ) [Καταργείται] δ) Το μίσθωμα που καταβάλλεται στις περιπτώσεις υπεκμίσθωσης. ε) Οι δαπάνες αντιπλημμυρικών έργων και έργων αποξήρανσης ελών σε ποσοστό δέκα τοις εκατό (10%). στ) Το ποσό της αποζημίωσης που καταβάλλει, βάσει νόμου, ο εκμισθωτής στον μισθωτή για τη λύση της μισθωτικής σχέσης του ακινήτου. 4. Τα εισοδήματα από την εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας, τα οποία δεν έχουν εισπραχθεί από τον δικαιούχο, δεν συνυπολογίζονται στο συνολικό εισόδημά του, εφόσον έως την προθεσμία υποβολής της ετήσιας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος, έχει εκδοθεί εις βάρος του μισθωτή διαταγή πληρωμής ή διαταγή απόδοσης χρήσης μίσθιου ή δικαστική απόφαση αποβολής ή επιδίκασης μισθωμάτων ή έχει ασκηθεί εναντίον του μισθωτή αγωγή αποβολής ή επιδίκασης μισθωμάτων. Τα εν λόγω εισοδήματα φορολογούνται στο έτος και κατά το ποσό που αποδεδειγμένα εισπράχθηκαν, κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 8. Τα μη εισπραχθέντα εισοδήματα δηλώνονται σε ειδικό κωδικό ανείσπρακτων εισοδημάτων από εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος. 5. Σε περίπτωση εκμίσθωσης ή υπεκμίσθωσης ακινήτου σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, η εξόφληση του μισθώματος, το οποίο δεν αποτελεί επιχειρηματική δαπάνη πραγματοποιείται υποχρεωτικά σε τραπεζικό λογαριασμό του εκμισθωτή, ο οποίος γνωστοποιείται στην Α.Α.Δ.Ε.. Σε περίπτωση μη καταβολής του μισθώματος κατά τα οριζόμενα στο πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται η περ. α) της παρ. 3 για το εισόδημα που αποκτά ο εκμισθωτής.
ΚΦΠΑ Άρθρο 8
Κώδικας Φόρου Προστιθέμενης Αξίας
Σχετικότητα: 69.6%
ΚΦΠΑ Άρθρο 8: Παράδοση ακινήτων 1. Παράδοση ακινήτων είναι η μεταβίβαση αποπερατωμένων ή ημιτελών κτιρίων ή τμημάτων τους και του οικοπέδου που μεταβιβάζεται μαζί με αυτά ως ενιαία ιδιοκτησία ή ιδανικών μεριδίων οικοπέδου επί των οποίων εφαρμόζεται το αμάχητο τεκμήριο της παρ. 1 του άρθρου 2 του α.ν. 1521/1950 (Α΄ 245) που κυρώθηκε με τον ν. 1587/1950 (Α΄ 294), εφόσον πραγματοποιείται από επαχθή αιτία πριν από την πρώτη εγκατάσταση σ’ αυτά. Για την εφαρμογή του παρόντος Κώδικα θεωρούνται: α) ως κτίρια, τα κτίσματα γενικά και οι κάθε είδους κατασκευές που συνδέονται με τα κτίσματα ή με το έδαφος κατά τρόπο σταθερό και μόνιμο, β) ως πρώτη εγκατάσταση, η πρώτη χρησιμοποίηση με οποιονδήποτε τρόπο των κτιρίων ύστερα από την ανέγερσή τους, όπως είναι η ιδιοκατ οίκηση, η ιδιόχρηση, η μίσθωση ή άλλη χρήση. 2. Παράδοση ακινήτων θεωρείται επίσης: α) η μεταβίβαση της ψιλής κυριότητας, η σύσταση, η μεταβίβαση ή η παραίτηση από το δικαίωμα προσωπικής ή πραγματικής δουλείας, η παραχώρηση του δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης επί κοινόκτητων κυρίων, βοηθητικών ή ειδικών χώρων κτισμάτων ή επί κοινόκτητου τμήματος οικοπέδου, καθώς και η μεταβίβαση του δικαιώματος άσκησης της επικαρπίας των ακινήτων της παρ. 1, β) η εκτέλεση εργασιών στα ακίνητα, με μίσθωση έργου, ανεξάρτητα από το αν διαθέτει τα υλικά ο εργοδότης ή ο εργολάβος. Εργασίες κατά την πιο πάνω έννοια είναι και οι εκσκαφές, οι κατεδαφίσεις, η κατασκευή οικοδομών, οδών, γεφυρών, υδραγωγείων, υδραυλικών και αποχετευτικών έργων, ηλεκτρολογικών και μηχανολογικών εγκαταστάσεων και τεχνικών γενικά έργων, καθώς και οι συμπληρώσεις, επεκτάσεις, διαρρυθμίσεις και επισκευές, εκτός από τις εργασίες συνήθους συντήρησης των έργων αυτών. 3. Στις περιπτώσεις της παρ. 1 και στην περ. α) της παρ. 2, στις οποίες επιβάλλεται ο ΦΠΑ, δεν επιβάλλεται φόρος μεταβίβασης ακινήτων. 4. Η παρ. 1 και η περ. α ) της παρ. 2 εφαρμόζονται για ακίνητα, των οποίων η άδεια κατασκευής εκδίδεται ή αναθεωρείται από 1ης Ιανουαρίου 2006, εφόσον μέχρι την ημερομηνία αναθεώρησης δεν έχουν αρχίσει οι εργασίες κατασκε υής. Εφόσον έχει κατατεθεί πλήρης φάκελος στην πολεοδομία και έχουν υπογραφεί προσύμφωνο και εργολαβικό συμβόλαιο κατασκευής μέχρι την 25 η.11.2005, μπορεί να χορηγηθεί εξαίρεση από την εφαρμογή της παραγράφου αυτής, με αίτηση των ενδιαφερομένων. 5. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, μετά από εισήγηση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, μπορεί να ορίζεται κάθε διαδικαστικό θέμα και λεπτομέρεια για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.
Ν2882 Άρθρο 28
Ν. 2882/2001 - Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων
Σχετικότητα: 69.4%
Ν2882 Άρθρο 28: Ποινικές κυρώσεις ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 1. Οποιος από πρόθεση υποδεικνύει ψευδή όρια ή προσάγει εικονικούς τίτλους ή παρεμβαίνει σε σχετική δίκη με οποιαδήποτε ιδιότητα, για να υποστηρίξει ανύπαρκτα δικαιώματα σε απαλλοτριωμένο ακίνητο. είτε για τον εαυτό του είτε για άλλον , τιμωρείται με φυλάκιση, επιφυλασσομένων των τυχόν βαρύτερων ποινών του Ποινικού Κώδικα. 2. Οποιος, κατά παράβαση του άρθρου 6, παρακωλύει από πρόθεση την εκτέλεση των προκαταρκτικών εργασιών για την καταμέτρηση του απαλλοτριωτέου ακινήτου προς σύνταξη κτηματολογικού διαγράμματος και πίνακα, τιμωρείται με φυλάκιση έως έξι μήνες, εάν με άλλη διάταξη δεν τιμωρείται βαρύτερα.
Ν2882 Άρθρο 1
Ν. 2882/2001 - Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων
Σχετικότητα: 69.1%
Ν2882 Άρθρο 1: Τρόπος κήρυξης αναγκαστικής απαλλοτρίωσης ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α' ΚΗΡΥΞΗ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗΣ 1. Η αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτου, καθώς και η σύσταση εμπράγματου δικαιώματος σε βάρος αυτού για δημόσια ωφέλεια, εφόσον επιτρέπεται από τον νόμο, κηρύσσεται: α. Με απόφαση του αρμοδίου Υπουργού, ανάλογα με το σκοπό της απαλλοτρίωσης, β. με απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για έργα αρμοδιότητας της οικείας Περιφέρειας, πλην της περίπτωσης κατά την οποία η απαλλοτριούμενη έκταση βρίσκεται εκτός σχεδίου πόλεως και είναι μικρότερη των δέκα πέντε χιλιάδων (15.000) τετραγωνικών μέτρων για το σύνολο των απαιτήσεων του έργου σε χώρο, οπότε κηρύσσεται με απόφαση του Περιφερειάρχη, γ. με κοινή απόφαση του αρμόδιου Υπουργού, ανάλογα με τον σκοπό της απαλλοτρίωσης, και του Υπουργού Οικονομικών όταν η δαπάνη της απαλλοτρίωσης βαρύνει τις πιστώσεις του Τακτικού Προϋπολογισμού. 2. Τα παραπάνω όργανα, μπορούν, λόγω ιδιαιτεροτήτων του έργου, να εισηγούνται αιτιολογημένα τη συναρμοδιότητα του Υπουργού Οικονομικών εφόσον η απαλλοτρίωση αφορά σε έργα της Κεντρικής Διοίκησης ή του Υπουργού Εσωτερικών και του Υπουργού Οικονομικών εφόσον αφορά έργα της Περιφέρειας. 3. Τα κατά περίπτωση αρμόδια για την κήρυξη της απαλλοτρίωσης όργανα της παραγράφου 1, αποστέλλουν στην κατά τόπο αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία της Γενικής Γραμματείας Φορολογικής Πολιτικής και Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Οικονομικών, εντός δεκαπέντε (15) ημερών από τη δημοσίευση της απόφασης κήρυξης, δύο (2) αντίτυπα του οικείου κτηματολογικού πίνακα και του διαγράμματος σε αναλογική μορφή και ένα (1) σε ηλεκτρονική μορφή, προς γνώση της για τη σύνταξη έκθεσης, εάν υπάρχουν καταγεγραμμένα δικαιώματα του Δημοσίου ή του Παλαιού Εκκλησιαστικού Ταμείου (ΠΕΤ) επί της απαλλοτριούμενης έκτασης, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 32 του ν. 1473/1984 (Α' 127) και στην οικεία Δασική Υπηρεσία για σύνταξη έκθεσης, εάν υπάρχουν δικαιώματα του Δημοσίου επί ακινήτων που φέρονται ως ιδιωτικά ή διεκδικούνται από ιδιώτες, ενώ εμπίπτουν στο καθεστώς προστασίας του ν. 3208/2003 (Α' 303), με βάση τα στοιχεία που τηρεί. Αμφότερες οι υπηρεσίες του προηγούμενου εδαφίου διαβιβάζουν τις εκθέσεις τους στην Αρχή που κήρυξε την απαλλοτρίωση και στο βαρυνόμενο με τη δαπάνη αυτής, εντός τριμήνου από την υποβολή του σχετικού αιτήματος. Οι εκθέσεις αυτές δύναται να συντάσσονται και πριν την κήρυξη της απαλλοτρίωσης ύστερα από την υποβολή σχετικού αιτήματος του αρμόδιου για την κήρυξη της απαλλοτρίωσης οργάνου της παρ. 1 κατά τη σύνταξη του κτηματολογικού πίνακα και διαγράμματος, εφόσον έχει οριστικοποιηθεί το εύρος της απαλλοτριούμενης έκτασης. 4. Η απόφαση κήρυξης της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης ακινήτου δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και θεωρείται ότι κηρύχθηκε από τη δημοσίευσή της.»
ΚΠολΔ Άρθρο 562
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 68.4%
ΚΠολΔ Άρθρο 562: Αναίρεση - Λόγοι απαραδέκτου αναίρεσης 1. Είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης κατά απόφασης του δικαστηρίου της παραπομπής, εφόσον με τον λόγο αυτόν προσβάλλεται η απόφαση κατά το τμήμα της εκείνο κατά το οποίο συμμορφώθηκε προς την αναιρετική. 2. Είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται: α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση, γ) για ισχυρισμό που αφορά στη δημόσια τάξη, ή το δεδικασμένο. 3. Κανείς δεν μπορεί να δημιουργήσει λόγο αναίρεσης από τις δικές του πράξεις ή από πράξεις προσώπων που ενεργούν στο όνομά του, εκτός αν πρόκειται για λόγους που αφορούν τη δημόσια τάξη. 4. Κατ’ εξαίρεση, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, κατά πρόταση όμως που έχει περιληφθεί στην έγγραφη εισήγηση του άρθρου 571, λόγο αναίρεσης από εκείνους που αναφέρονται στους αριθμούς 1, 4, 14, 16, 17 και 19 του άρθρου 559.
ΚΠολΔ Άρθρο 577
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 68.2%
ΚΠολΔ Άρθρο 577: 1. Το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης. 2. Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. 3. Αν ο Άρειος Πάγος κρίνει νόμιμη και παραδεκτή την αναίρεση, εξετάζει το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της.
ΚΠολΔ Άρθρο 580
Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα: 68.1%
ΚΠολΔ Άρθρο 580: 1. Αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για υπέρβαση δικαιοδοσίας, τα πολιτικά δικαστήρια δεν έχουν δικαίωμα να ασχοληθούν πια με την υπόθεση. Στην περίπτωση αυτή αναιρείται και η πρωτόδικη απόφαση που έχει τυχόν επικυρωθεί με την απόφαση που αναιρέθηκε, εφόσον και αυτή ενέχει υπέρβαση δικαιοδοσίας. 2. Αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για παράβαση των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα, παραπέμπει την υπόθεση στο δικαστήριο που κρίνει αρμόδιο. 3. Αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να την δικάσει, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση. Στην αντίθετη περίπτωση παραπέμπει την υπόθεση σε ιδιαίτερη συζήτηση και, αν πρόκειται για τους λόγους που αναφέρονται στους αριθμούς 1, 2, 3, 6 έως 17, 19 και 20 του άρθρου 559, μπορεί να παραπέμψει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο ισόβαθμο και ομοειδές προς εκείνο το οποίο εξέδωσε την απόφαση που αναιρέθηκε ή στο ίδιο αν είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές. Αν, όμως, αναιρεθεί η απόφαση του τελευταίου αυτού δικαστηρίου, δικάζει αυτός την ουσία της υπόθεσης. Στην περίπτωση αυτή η υπόθεση εισάγεται με κλήση στο ίδιο τμήμα. 4. Οι αποφάσεις της ολομέλειας και των τμημάτων του Αρείου Πάγου δεσμεύουν τα δικαστήρια που ασχολούνται με την ίδια υπόθεση ως προς τα νομικά ζητήματα που έλυσαν. 5. Αν ο Άρειος Πάγος, δικάζοντας σε ολομέλεια, απορρίψει τους λόγους αναίρεσης που παραπέμφθηκαν στην ολομέλεια και υπάρχουν και άλλοι λόγοι αναίρεσης που δεν έχουν παραπεμφθεί, η υπόθεση αναπέμπεται στο τμήμα που την παρέπεμψε, στο οποίο συζητείται με κλήση σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 568. Αν αναιρέσει την απόφαση, παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παράγραφο 3.
1576/2024
2024Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 95.0%
Σε ενιαίο οικόπεδο έχει συσταθεί σύνθετη κάθετη ιδιοκτησία με αυτοτελή οικοδομήματα και οριζόντιες ιδιοκτησίες. Δεν υφίσταται κανονισμός ούτε ειδική, μεταγεγραμμένη συμφωνία όλων για τη χρήση του ακαλύπτου χώρου. Ο ακάλυπτος χώρος είναι κοινόκτητος και κοινόχρηστος και εξυπηρετεί λειτουργικά όλες τις ιδιοκτησίες, ιδίως για ελεύθερη πρόσβαση στις κατοικίες και για χρήση αναψυχής. Τα επί μέρους τμήματα του ακαλύπτου δεν εξυπηρετούν αποκλειστικά συγκεκριμένες ιδιοκτησίες.
Το άρθρο 2 § 1 του ν. 3741/1929 ορίζει ότι τα κοινόχρηστα μέρη είναι αδιαίρετα και ανήκουν σε όλους τους συνιδιοκτήτες. Σε σύνθετη κάθετη ιδιοκτησία (άρθρα 1 ν.δ. 1024/1971, 1002, 1117 ΑΚ) ο ακάλυπτος είναι κατ’ αρχήν κοινόχρηστος, εκτός αν με ομόφωνη, συμβολαιογραφική και μεταγεγραμμένη συμφωνία παραχωρηθεί αποκλειστική χρήση (άρθρα 4, 5 περ. α’, 13 ν. 3741/1929). Το άρθρο 790 ΑΚ επιτρέπει ρυθμιστική δικαστική παρέμβαση εντός ορίων (άρθρα 3 §§1-2, 5 περ. α’ ν. 3741/1929, 792 ΑΚ), ενώ κατ’ άρθρο 288 ΑΚ κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται τροποποίηση εφόσον μεταβλήθηκαν συνθήκες και κινδυνεύει η ομαλή λειτουργία. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει κανονισμός ή ειδική συμφωνία για τη χρήση του ακαλύπτου. Ο επίδικος ακάλυπτος, κατά την αποτύπωση στο τοπογραφικό, εξυπηρετεί στο σύνολό του όλες τις οριζόντιες ιδιοκτησίες, εξασφαλίζοντας πρόσβαση στις κατοικίες και κοινή χρήση αναψυχής. Τα τμήματα που προτάθηκαν για αποκλειστική χρήση δεν εξυπηρετούν αποκλειστικά συγκεκριμένες ιδιοκτησίες. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι η επιδιωκόμενη παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης τμημάτων του κοινοχρήστου μέσω ρυθμιστικής απόφασης υπερβαίνει το άρθρο 790 ΑΚ, διότι αλλοιώνει τον συνήθη προορισμό και περιορίζει το δικαίωμα απόλυτης χρήσης των λοιπών. Απουσιάζει ομόφωνη, μεταγεγραμμένη συμφωνία και δεν πιθανολογήθηκε μεταβολή συνθηκών που να θεμελιώνει εφαρμογή του άρθρου 288 ΑΚ.
Ο κοινόχρηστος ακάλυπτος χώρος εξυπηρετεί λειτουργικά όλες τις οριζόντιες ιδιοκτησίες και η αιτηθείσα κατανομή αποκλειστικής χρήσης θα αλλοίωνε τον συνήθη προορισμό του και θα περιόριζε το δικαίωμα απόλυτης χρήσης των λοιπών συνιδιοκτητών. Ελλείπει ομόφωνη και μεταγεγραμμένη συμφωνία που να επιτρέπει αποκλειστική χρήση και δεν προτάθηκαν περιστατικά μεταβολής συνθηκών ικανά να ενεργοποιήσουν το άρθρο 288 ΑΚ. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος, διότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο εφάρμοσε ορθά τα άρθρα 3, 4, 5 ν. 3741/1929, ν.δ. 1024/1971 και 790 ΑΚ. Ο δεύτερος λόγος από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος, επειδή οι πρόσθετοι πραγματικοί ισχυρισμοί δεν είχαν τεθεί παραδεκτά ενώπιον του εφετείου και δεν συνέτρεξε η εξαίρεση του άρθρου 562 § 2 ΚΠολΔ.
Απορρίπτει την από 03.03.2022 αίτηση της Μ. Σ. Ι. Ε., το γένος Ε. και Γ. Β., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 135/23.08.2021 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των καταθεσάντων προτάσεις αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων ευρώ (2.700,00€).
1740/2011
2011Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 94.8%
Πολυώροφη οικοδομή επί της οδού ... αρ. 62 έχει υπαχθεί σε οριζόντια ιδιοκτησία. Η συστατική πράξη όρισε ως κοινόχρηστα μόνο το πλατύσκαλο και την κλίμακα, χωρίς αναφορά σε άλλους χώρους. Ιδιοκτήτες του ισογείου καταστήματος λειτούργησαν επιχείρηση εστίασης, χρησιμοποιώντας την πρασιά (έμπροσθεν ακάλυπτο) για τραπέζια και καρέκλες· από το 1999 περιέκλεισαν την πρασιά με υαλοπίνακες και κεραμοσκεπή και τη συνεκμίσθωσαν με το κατάστημα. Στον οπίσθιο ακάλυπτο, μετά το 1984, κατασκευάστηκε βοηθητικό κτίσμα σε επαφή με την οικοδομή, συνενωμένο με το κατάστημα και χρησιμοποιούμενο ως κουζίνα και τουαλέτες, αντί της προβλεπόμενης από την οικοδομική άδεια απόστασης 2 μ. Στο δώμα κατασκευάστηκαν τουλάχιστον από το 2003 δύο ημιυπαίθριοι χώροι 26,77 τ.μ. έκαστος (3,15 μ x 8,50 μ), καλυμμένοι με κεραμοσκεπή, με συνολικό χρησιμοποιούμενο χώρο 104,60 τ.μ. ως κατοικία. Τοποθετήθηκε σιδερένια πόρτα που απέκλειε την πρόσβαση των λοιπών συνιδιοκτητών στο κοινό τμήμα του δώματος.
Το άρθρο 2 § 1 του ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ, προσδιορίζει ως κοινόχρηστα τα μέρη που εξυπηρετούν όλους τους οροφοκτήτες. Η αποκλειστική χρήση κοινοκτήτων/κοινόχρηστων χώρων παραχωρείται μόνο με συμβολαιογραφική συμφωνία όλων και μεταγραφή. Τα άρθρα 173 και 200 ΑΚ εφαρμόζονται για την ερμηνεία της συστατικής πράξης όταν υπάρχει κενό ή ασάφεια. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η συστατική πράξη ανέφερε ως κοινόχρηστα μόνο πλατύσκαλο και κλίμακα, χωρίς ρύθμιση για πρασιά, οπίσθιο ακάλυπτο και δώμα. Ιδιοκτήτες του ισογείου καταστήματος χρησιμοποίησαν την πρασιά για τραπέζια/καρέκλες και το 1999 την περιέκλεισαν με υαλοπίνακες και κεραμοσκεπή. Μετά το 1984 κατασκευάστηκε βοηθητικό κτίσμα σε επαφή με την οικοδομή, χρησιμοποιούμενο ως κουζίνα/τουαλέτες. Στο δώμα δημιουργήθηκαν δύο ημιυπαίθριοι χώροι 26,77 τ.μ. έκαστος (3,15 μ x 8,50 μ), με συνολικό χώρο 104,60 τ.μ., και τοποθετήθηκε σιδερένια πόρτα που απέκλειε την πρόσβαση. Εφαρμόζοντας τους κανόνες, το δικαστήριο ερμήνευσε την αληθή βούληση των συνιδιοκτητών και θεώρησε πρασιά, ακάλυπτο και δώμα ως κοινόχρηστους/κοινόκτητους. Ελλείψει συμβολαιογραφικής και μεταγεγραμμένης συμφωνίας όλων, η αποκλειστική χρήση είναι μη νόμιμη. Η μακρόχρονη χρήση/ανοχή δεν αλλοιώνει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα ούτε καθιστά καταχρηστική την άσκηση των δικαιωμάτων των λοιπών συνιδιοκτητών.
Η αναίρεση απορρίφθηκε διότι το Εφετείο εφάρμοσε ορθά τα άρθρα 173 και 200 ΑΚ για να συμπληρώσει το κενό της συστατικής πράξης και κατέληξε, με πλήρεις και επαρκείς αιτιολογίες, ότι πρασιά, ακάλυπτος και δώμα είναι κοινόχρηστοι χωρίς έγκυρη συμφωνία αποκλειστικής χρήσης. Συμμορφώθηκε στην 128/2009 αναιρετική απόφαση (άρθρο 580 §4 ΚΠολΔ). Η επίκληση μακρόχρονης χρήσης δεν θεμελιώνει αποκλειστικότητα ούτε καταχρηστικότητα. Ο λόγος του άρθρου 559 αρ. 10 ΚΠολΔ ήταν απαράδεκτος λόγω ειδικής διαδικασίας (άρθρα 648-657 ΚΠολΔ), ενώ δεν υπήρξε παραμόρφωση εγγράφου (αρ. 559 αρ. 20 ΚΠολΔ). Δεν ανακλήθηκε οριστική απόφαση (αρ. 559 αρ. 15 ΚΠολΔ) και ο ισχυρισμός περί δεδικασμένου ήταν αόριστος (αρ. 559 αρ. 16 ΚΠολΔ).
Απορρίπτει την από 19-3-2007 αίτηση και τους από 14-6-2010 και 13-4-2011 πρόσθετους λόγους αυτής των: 1. Ε. συζύγου Α.-Δ. Β., το γένος Ι. Κ., 2. Π. ή Π. Χ. του Γ.-Κ. και 3. Κ. συζύγου Π. Χ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 427/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των παρόντων αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
2228/2013
2013Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 94.5%
Συνιδιοκτήτες σε πολυώροφη οικοδομή στον Δήμο Ζωγράφου, όπου ο έβδομος όροφος περιλαμβάνει κοινόχρηστο δώμα, κλιμακοστάσιο, φρέαρ ανελκυστήρα και πλατύσκαλο. Συνιδιοκτήτες με ιδιοκτησία στους 6ο-7ο ορόφους προέβησαν σε αποκλειστική χρήση του δώματος: αντικατέστησαν την κλειδαριά της κοινόχρηστης θύρας, τοποθέτησαν εσωτερικό σύρτη, και επανειλημμένα έσπασαν κλειδί μέσα στην κλειδαριά ώστε να εμποδίσουν την πρόσβαση των λοιπών. Στις 23-6-2009 εμπόδισαν συνεργείο απολύμανσης να εισέλθει στο δώμα. Προηγήθηκαν αποφάσεις γενικών συνελεύσεων (25-11-2008 και 18-5-2009) για αντικατάσταση κλειδαριάς προς αποκατάσταση της κοινής χρήσης. Οι λοιποί συνιδιοκτήτες δαπάνησαν 280 ευρώ για αλλεπάλληλες αντικαταστάσεις κλειδαριών (8-12-2008, 9-12-2008, 8-7-2009, 5-8-2009) και υπέστησαν σημαντική ταλαιπωρία και στενοχώρια από την παρακώλυση πρόσβασης.
Το άρθρο 2 § 1 του ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ και το άρθρο 7 § 1 του ν. 3741/1929, ορίζει ότι μέρη της οικοδομής με προορισμό κοινή χρήση (όπως στέγη και ηλιακωτό δώμα) είναι κοινόχρηστα. Η μεταβολή του κοινοχρήστου χαρακτήρα ή αποκλειστική χρήση επιτρέπεται μόνο με ομόφωνη, συμβολαιογραφική και μεταγεγραμμένη συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών. Η παράνομη παρακώλυση κοινής χρήσης μπορεί να θεμελιώνει και αδικοπρακτική ευθύνη (άρθρο 914 ΑΚ). Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι συνιδιοκτήτες με ιδιοκτησία στους 6ο-7ο ορόφους απέκλεισαν την πρόσβαση στο δώμα: άλλαξαν κλειδαριά, τοποθέτησαν σύρτη, έσπασαν επανειλημμένα κλειδιά, και στις 23-6-2009 εμπόδισαν απολύμανση. Οι λοιποί συνιδιοκτήτες δαπάνησαν 280 ευρώ για αντικαταστάσεις κλειδαριών, και υπέστησαν ηθική βλάβη. Ο κανονισμός της πολυκατοικίας προβλέπει ρητά το δώμα ως κοινόχρηστο χώρο με δικαίωμα πρόσβασης και χρήσης από όλους. Εφαρμόζοντας τις ανωτέρω διατάξεις, το δικαστήριο έκρινε ότι το δώμα αποτελεί κοινόχρηστο μέρος και η αποκλειστική χρήση/παρακώλυση χωρίς ομόφωνη και μεταγεγραμμένη συμφωνία είναι παράνομη. Η συμπεριφορά συνιστά αδικοπραξία, τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με τη ζημία (δαπάνες 280 ευρώ και ηθική βλάβη), και δικαιολογεί υποχρέωση ανοχής αλλαγής κλειδαριάς, ελεύθερη πρόσβαση, απειλή χρηματικής ποινής (άρθρο 947 § 1 ΚΠολΔ) και καταβολή αποζημίωσης.
Απορρίφθηκαν οι λόγοι αναίρεσης διότι το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τα άρθρα 1002, 1117 ΑΚ και 1, 2 §1, 4 §1, 5, 7 §1, 13 ν. 3741/1929, δεχόμενο τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του δώματος και την παρακώλυση πρόσβασης, που συγκροτεί αδικοπρακτική συμπεριφορά (άρθρο 914 ΑΚ). Η απόφαση έχει επαρκή, σαφή και μη αντιφατική αιτιολογία (άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ), έλαβε υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα (άρθρα 335, 338-341, 559 αριθ.11 περ.γ’ ΚΠολΔ), δεν παραμόρφωσε έγγραφα (άρθρο 559 αριθ.20 ΚΠολΔ), ούτε δέχθηκε αληθινά χωρίς απόδειξη (άρθρο 559 αριθ.10 ΚΠολΔ). Οι αιτιάσεις περί μη κοινόχρηστου δώματος ή περί αδικοπραξιών των λοιπών ήταν επιχειρήματα και όχι «πράγματα» (άρθρο 559 αριθ.8 ΚΠολΔ) ή προσέβαλλαν την ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση (άρθρο 561 §1 ΚΠολΔ). Η πρόσθετη παρέμβαση ήταν απαράδεκτη λόγω έλλειψης ιδιότητας τρίτου και μη νόμιμης προβολής (άρθρα 79 επ., 562 §2 ΚΠολΔ).
Απορρίπτει την από 11-10-2012 αίτηση αναίρεσης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4831/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Και Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου (8871016 σειρά VI ΔΟΥ Ψυχικού).
273/2018
2018Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 94.4%
Πολυκατοικία στο Κερατσίνι Πειραιά, υπαγμένη στο σύστημα οριζόντιας ιδιοκτησίας κατά τον Ν. 3741/1929, αποτελούμενη από ισόγειο, α' και β' όροφο. Συνιδιοκτήτρια κυρία του Β1 διαμερίσματος του β' ορόφου. Ψιλός κύριος ανηλίκου και επικαρπωτής κύριοι του Α1 διαμερίσματος ισογείου εμβαδού 88,90 τ.μ. και οριζόντιας ιδιοκτησίας με ένδειξη "λεβητοστάσιο". Κανονισμός πολυκατοικίας ορίζει την αυλή ως κοινόχρηστη, αλλά παραχωρεί αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης στον ιδιοκτήτη του Α1 διαμερίσματος αποκλειστικά για άπλωμα και τίναγμα ρούχων και χαλιών. Επικαρπωτής διάνοιξε οπές διαμέτρου 10 και 3 εκατοστών στο γωνιακό υποστήλωμα του ισογείου για εγκατάσταση φυσικού αερίου, προκαλώντας μείωση μάζας και ακαμψίας του υποστυλώματος. Τοποθέτησε ντουλάπα, ποδήλατο, απλώστρες και άλλα αντικείμενα στην κοινόχρηστη είσοδο. Κλείδωσε γυάλινη πόρτα που οδηγεί στην αυλή αποκλείοντας την πρόσβαση των λοιπών συνιδιοκτητών. Τοποθέτησε καμινάδα στην κοινόχρηστη αυλή.
Το άρθρο 2 του Ν. 3741/1929 ορίζει ότι κοινόκτητα και κοινόχρηστα μέρη είναι το έδαφος, η αυλή, οι εξωτερικοί τοίχοι, η κεντρική είσοδος. Κάθε συνιδιοκτήτης δικαιούται απόλυτη χρήση των κοινοχρήστων με τον όρο να μην εμποδίζει τη χρήση από άλλους. Με συμφωνία μπορεί να παραχωρηθεί αποκλειστική χρήση σε κάποιον συνιδιοκτήτη, οπότε η συμφωνία αυτή έχει χαρακτήρα δουλείας και δεσμεύει τους διαδόχους. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι οι αναιρεσείοντες προσχώρησαν ανεπιφύλακτα στον Κανονισμό, ότι διάνοιξαν οπές στο υποστήλωμα μειώνοντας την αντοχή του, τοποθέτησαν αντικείμενα στην κοινόχρηστη είσοδο, κλείδωσαν τη γυάλινη πόρτα της αυλής, και ότι παρά τις επανειλημμένες διαμαρτυρίες της συνιδιοκτήτριας (από 15-3-2012 και επανειλημμένα έως 2-12-2012) δεν έπαυσαν την προσβολή της σύγχρησης. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 914, 932 ΑΚ, το Εφετείο έκρινε ότι η παραβίαση του Κανονισμού συνιστά αθέτηση συμβατικής υποχρέωσης και ταυτόχρονα αδικοπραξία, καθώς το ίδιο συμβάν προσβάλλει το δικαίωμα συγκυριότητας, δικαιολογώντας χρηματική ικανοποίηση ύψους 400 ευρώ λόγω ηθικής βλάβης.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 914, 932, 1002, 1117 ΑΚ. Διέλαβε πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες ότι η παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης της αυλής στο Α1 διαμέρισμα μόνο για άπλωμα και τίναγμα ρούχων και χαλιών έχει χαρακτήρα δουλείας, χωρίς να αποκλείει τη σύγχρηση των λοιπών συνιδιοκτητών για τις άλλες λειτουργίες της αυλής. Ο επικαρπωτής, παρά τις επανειλημμένες διαμαρτυρίες από 15-3-2012 έως 2-12-2012, συνέχισε να προσβάλλει τη σύγχρηση με διάνοιξη οπών στο υποστήλωμα, κλείδωμα της γυάλινης πόρτας, εναπόθεση αντικειμένων στην κοινόχρηστη είσοδο και τοποθέτηση καμινάδας. Η παραβίαση του Κανονισμού συνιστά αθέτηση συμβατικής υποχρέωσης και αδικοπραξία που δικαιολογεί χρηματική ικανοποίηση 400 ευρώ.
Απορρίπτει την από 12-10-2016 (αρ. κατ. ...2016) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αρ. 327/2016 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία των άρθρων 647 παρ. 2 επ. σε συνδ. 17 παρ. 3 ΚΠολΔ - διαφορές μεταξύ ιδιοκτητών κατ' ορόφους. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που έχει κατατεθεί για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης στο Δημόσιο Ταμείο. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
478/2011
2011Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 94.3%
Διαχειριστής πολυκατοικίας σε αστικό ιστό, όπου έχουν συσταθεί οριζόντιες ιδιοκτησίες με συμβολαιογραφική πράξη και μεταγραφή. Συνιδιοκτήτες κατέχουν διαμέρισμα δώματος (τύπος ΔΙ) εμβαδού 69,10 τ.μ., αποτελούμενο από κύριους χώρους και εξώστες, με όριο προς κοινόχρηστη ταράτσα μεταλλικά κάγκελα και πόρτα υπάρχοντα από την περάτωση κατασκευής. Σύμφωνα με τη συστατική πράξη, ως «δώμα» νοείται η οροφή της Α’ εσοχής. Κατά το διάστημα 1981-1996 εκτελέστηκαν εργασίες στους εξώστες (προσθήκες, πλακοστρώσεις, υπόστεγο) χωρίς αντίδραση από λοιπούς συνιδιοκτήτες. Δεν υπήρχε μεταλλική σκάλα στην ανατολική πλευρά που να οδηγεί στην ταράτσα του δώματος. Στις 4-3-1991 ο τότε διαχειριστής και σύζυγος δήλωσαν ότι έκαναν χρήση της ταράτσας του δώματος μόνο με ανοχή των συνιδιοκτητών του διαμερίσματος.
Το άρθρο 4 § 1 του ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με τα άρθρα 5 και 13 του ίδιου νόμου και τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ, καθορίζει ότι τα κοινόχρηστα μέρη της οικοδομής προσδιορίζονται από τη συστατική πράξη ή από ομόφωνες συμφωνίες όλων των συνιδιοκτητών. Η αποκλειστική χρήση κοινοχρήστου μπορεί να παραχωρηθεί μόνο με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγραφή. Η έλλειψη σαφούς προσδιορισμού αποκλείει τον ορθό νομικό χαρακτηρισμό. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι το διαμέρισμα δώματος (69,10 τ.μ.) οριοθετείται προς κοινόχρηστη ταράτσα με μεταλλικά κάγκελα και πόρτα από την κατασκευή, ότι έγιναν εργασίες στους εξώστες κατά τα έτη 1981-1996 χωρίς αντιρρήσεις, ότι δεν υπήρχε μεταλλική σκάλα προς την ταράτσα του δώματος, και ότι υπήρξε δήλωση 4-3-1991 περί χρήσης της ταράτσας με ανοχή. Η συστατική πράξη θεωρεί το δώμα ως οροφή της Α’ εσοχής. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, εξέτασε αν ο επίδικος χώρος είναι κοινόχρηστος ή τμήμα της αποκλειστικής ιδιοκτησίας και, αν είναι κοινόχρηστος, αν έχει νόμιμα παραχωρηθεί αποκλειστική χρήση. Διαπιστώθηκε ότι η εφετειακή κρίση δεν προσδιορίζει σαφώς τα αναγκαία περιστατικά ούτε την πηγή δικαιώματος (τίτλοι, συστατική πράξη ή ομόφωνη συμφωνία με μεταγραφή), δημιουργώντας έλλειψη νόμιμης βάσης (άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ).
Η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης διότι δεν διευκρινίζει αν το τμήμα της ταράτσας που συνορεύει με το δώμα και η ταράτσα της οροφής του δώματος ανήκουν κατά κυριότητα στους συνιδιοκτήτες του διαμερίσματος βάσει τίτλων ή αποτελούν κοινόκτητα μέρη. Σε περίπτωση κοινόχρηστου χαρακτήρα, δεν αιτιολογείται αν και με ποιον νόμιμο τρόπο παραχωρήθηκε αποκλειστική χρήση (συστατική πράξη ή μεταγενέστερη ομόφωνη συμβολαιογραφική συμφωνία με μεταγραφή). Οι ελλιπείς και ασαφείς αιτιολογίες καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, οπότε οι σχετικοί λόγοι αναίρεσης έγιναν δεκτοί.
Αναιρεί την 60/2009 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου. Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2300) ευρώ.
1096/2015
2015Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.8%
Πολυκατοικία με σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας (πράξη 1979 και τροποποιήσεις 1985, 1990) που καθορίζει κοινόχρηστα/κοινόκτητα μέρη και αποκλειστικές χρήσεις (ράμπα υπογείου, τμήμα κλίμακας μεταξύ 7ου και 8ου, δώμα για πέργκολα). Υπάρχουν οριζόντιες ιδιοκτησίες 7ου (162,38 τ.μ.), 8ου (αρχικά 48,97 τ.μ., κατόπιν 162,38 τ.μ.), αποθήκες υπογείου Υ-1 (16,20 τ.μ.), Υ-2 (18,09 τ.μ.), Υ-3 (11,31 τ.μ.), θέση γκαράζ ΓΚ-1 (49,60 τ.μ.) και πιλοτή (92,62 τ.μ.). Το 1989-1990 έγιναν επεκτάσεις με άδεια .../1990 και αναθεώρηση 242/1991 (προσθήκη ορόφου, προβλεπόμενη απολήξη κλιμακοστασίου και φρέατος ανελκυστήρα). Ενσωματώθηκαν τα κοινόχρηστα πλατύσκαλα 7ου και 8ου σε διαμερίσματα και τοποθετήθηκαν θύρες, τοποθετήθηκαν κλειδαριές στις θύρες ανελκυστήρα προς 7ο-8ο. Στο δώμα κατασκευάστηκε εσωτερική κλίμακα, δωμάτιο ~20 τ.μ. και μπάνιο. Το 2000-2002 επεκτάθηκε το υπόγειο γκαράζ και δημιουργήθηκε βεράντα ~30 τ.μ. πάνω από στέγαστρο με πλακόστρωση, τοιχίο, κιγκλίδωμα και ντουλάπα με καυστήρα φυσικού αερίου. Το 2003 τοποθετήθηκε θύρα εισόδου προς διαμέρισμα πιλοτής στον κοινόχρηστο χώρο εισόδου. Το κόστος εργασιών καθαίρεσης εκτιμήθηκε σε 80.000 ευρώ.
Το άρθρο 2 § 1 του ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ, καθιερώνει αναγκαστική συγκυριότητα επί των κοινοκτήτων/κοινόχρηστων μερών, ενώ επιτρέπει με συμφωνία αποκλειστική χρήση, χωρίς άρση του συνήθους προορισμού. Οι ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ εφαρμόζονται μόνον αν υπάρχει κενό ή ασάφεια. Η διάταξη του άρθρου 559 ΚΠολΔ (αριθ. 1, 8, 14, 19) θεμελιώνει αναιρετικούς λόγους για παραβίαση ουσιαστικού δικαίου, μη λήψη «πραγμάτων» και ανεπάρκεια αιτιολογίας. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ενσωματώθηκαν τα κοινόχρηστα πλατύσκαλα 7ου και 8ου ορόφου στα διαμερίσματα, αποκλείστηκε με κλειδαριές η πρόσβαση του ανελκυστήρα στους ορόφους αυτούς, ανεγέρθηκε στο δώμα δωμάτιο ~20 τ.μ. με εσωτερική κλίμακα και μπάνιο, τοποθετήθηκε θύρα προς διαμέρισμα πιλοτής στον κοινόχρηστο χώρο εισόδου (2003), και διαμορφώθηκε βεράντα ~30 τ.μ. άνωθεν στεγάστρου γκαράζ (2000-2002) με πλακόστρωση, τοιχίο, κιγκλίδωμα και ντουλάπα καυστήρα. Εφαρμόζοντας τον κανόνα περί αποκλειστικής χρήσης, έκρινε ότι δεν παρέχει εξουσία μεταβολής χρήσης, ενσωμάτωσης πλατύσκαλων ή αποκλεισμού πρόσβασης σε δώμα/ανελκυστήρα. Οι επεμβάσεις αντίκεινται στη σύσταση/κανονισμό και στον ν. 3741/1929 και είναι καθαιρετέες. Τα παράπονα περί αοριστίας, ερμηνευτικών κανόνων και ανεπαρκούς αιτιολογίας απορρίφθηκαν, όπως και η ένσταση καταχρηστικής άσκησης (άρθρο 281 ΑΚ).
Η συζήτηση ως προς δύο ομοδίκους ήταν απαράδεκτη λόγω έλλειψης αποδεδειγμένης πληρεξουσιότητας (άρθρο 576 § 3 ΚΠολΔ). Ως προς τους λοιπούς, όλοι οι αναιρετικοί λόγοι απορρίφθηκαν: η αγωγή ήταν επαρκώς ορισμένη (άρθρα 216, 559 αριθ. 14, 8 ΚΠολΔ), δεν υπήρξε παραβίαση ερμηνευτικών κανόνων (άρθρα 173, 200 ΑΚ), ούτε έλλειψη νόμιμης βάσης (άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ). Το Εφετείο ορθά έκρινε ότι η αποκλειστική χρήση δεν επιτρέπει μεταβολή του προορισμού κοινοχρήστων (πλατύσκαλα, κλιμακοστάσιο, δώμα, ανελκυστήρας), ότι οι κατασκευές στο δώμα (δωμάτιο ~20 τ.μ.) και η βεράντα ~30 τ.μ. άνωθεν στεγάστρου, καθώς και η θύρα στον κοινόχρηστο χώρο εισόδου, είναι αντίθετες στη σύσταση/κανονισμό και στον ν. 3741/1929 και καθαιρετέες. Η ένσταση καταχρηστικής άσκησης (άρθρο 281 ΑΚ) ήταν αβάσιμη, αφού οι επεμβάσεις έγιναν το 1989-1990 και 2000-2002, δεν υπήρξε αδράνεια και οι αξιώσεις προστασίας των κοινών δεν παραγράφονται (ν. 3741/1929, Ν.Δ. 1024/1971).
Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση της αναίρεσης ως προς τους Σ. Τ. και Π. Τ.. Απορρίπτει την από 2-4-2009 αίτηση για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 5577/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, ως προς τους λοιπούς εκ των αναιρεσιβλήτων. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
108/2014
2014Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.8%
Υπήρχε ενιαίο οικόπεδο με δύο αυτοτελή συγκροτήματα (Α και Β). Η συστατική πράξη οριζόντιας/κάθετης ιδιοκτησίας του 1969 περιέγραφε ρητά τον μεταξύ των συγκροτημάτων ακάλυπτο χώρο (διαστάσεις περίπου 9,55 μ. x 2,00 μ., εμβαδόν 19,10 τ.μ.) ως κοινόχρηστη είσοδο των υπέρ το ισόγειο ορόφων του Β συγκροτήματος, με κεντρικό κλιμακοστάσιο και φωταγωγό, προβλέποντας σύνδεση των δύο συγκροτημάτων. Το Α συγκρότημα διέθετε τρεις αυτοτελείς εισόδους από τις οδούς που περιγράφονται στη συστατική πράξη. Η αποκλειστική χρήση του επίδικου ακαλύπτου χώρου γινόταν από τον κύριο του Β συγκροτήματος: υπήρχε σιδερένια αυλόπορτα με κλειδαριά, τα κλειδιά σε αποκλειστική κατοχή του, από το 1988 είχε τοποθετηθεί νέα αυλόπορτα, και στον ακάλυπτο χώρο τοποθετήθηκαν τέντες και ζαρντινιέρες. Οι ιδιοκτήτες του Α συγκροτήματος δεν χρησιμοποιούσαν τον επίδικο χώρο ούτε τη σχετική είσοδο για πρόσβαση στις ιδιοκτησίες τους.
Το άρθρο 4 § 1 του ν. 3741/1929 προβλέπει ότι ο προσδιορισμός των κοινόχρηστων και κοινόκτητων μερών γίνεται από τη συστατική πράξη ή με ιδιαίτερη συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών, ενώ αν δεν υπάρχει τέτοιος προσδιορισμός εφαρμόζεται το άρθρο 2 ν. 3741/1929 και τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ. Οι ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ εφαρμόζονται μόνο όταν υπάρχει κενό ή αμφιβολία στη δήλωση βούλησης. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η συστατική πράξη του 1969 περιέγραψε ρητά τον επίδικο ακάλυπτο χώρο (19,10 τ.μ.) ως κοινόχρηστη είσοδο, κεντρικό κλιμακοστάσιο και φωταγωγό αποκλειστικά του Β συγκροτήματος. Το Α συγκρότημα είχε τρεις αυτοτελείς εισόδους. Η πραγματική χρήση επί δεκαετίες έδειξε αποκλειστική χρήση από τον κύριο του Β, με σιδερένια αυλόπορτα (νέα από το 1988), τέντες και ζαρντινιέρες, ενώ οι ιδιοκτήτες του Α δεν έκαναν χρήση. Εφαρμόζοντας τις ανωτέρω διατάξεις, έκρινε ότι δεν υπάρχει κενό ή αμφιβολία στη συστατική πράξη ώστε να απαιτείται προσφυγή στα άρθρα 173 και 200 ΑΚ. Ο επίδικος χώρος είναι κοινόχρηστος μόνο για το Β συγκρότημα και δεν υφίσταται ιδιαίτερη μεταγεγραμμένη συμφωνία που να επεκτείνει τη χρήση στους ιδιοκτήτες του Α. Η μεταγενέστερη πραγματική κατάσταση δεν μεταβάλλει τον νομικό χαρακτηρισμό.
Απορρίφθηκαν οι λόγοι αναίρεσης διότι: (α) οι αγωγικοί ισχυρισμοί ελήφθησαν υπόψη, ενώ τα επικαλούμενα επιχειρήματα δεν συνιστούν “πράγματα” κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ· (β) το δικαστήριο της παραπομπής δεν παραβίασε το άρθρο 559 αριθ. 18 ΚΠολΔ, αφού δεν υφίστατο δέσμευση να εφαρμόσει τα άρθρα 173 και 200 ΑΚ όταν δεν υπάρχει κενό ή αμφιβολία· (γ) δεν υπήρξε ευθεία ή εκ πλαγίου παραβίαση ουσιαστικών κανόνων (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ), ούτε έλλειψη νόμιμης βάσης (άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ), καθώς η συστατική πράξη προσδιορίζει σαφώς τον επίδικο ακάλυπτο χώρο ως κοινόχρηστο μόνο του Β συγκροτήματος και δεν υπάρχει μεταγεγραμμένη συμφωνία όλων που να τον καθιστά κοινόχρηστο για το Α. Ως εκ τούτου, η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε και επιβλήθηκαν δικαστικά έξοδα 1.800 ευρώ.
Απορρίπτει την υπ' αρ. εκθ. κατάθεσης 109/29-7-2010 αίτηση για αναίρεση της 405/2010 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.- Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ
158/2012
2012Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.8%
Συνιδιοκτήτες οριζόντιων ιδιοκτησιών σε πολυκατοικία στην Κόρινθο (οδός … αρ. 16) με πράξη σύστασης οροφοκτησίας που προβλέπει κοινόκτητα και κοινόχρηστα μέρη. Συνιδιοκτήτες ισογείου διαμερίσματος επέκτειναν από τις αρχές του 2000 τη βεράντα προς τον ακάλυπτο χώρο, καταλαμβάνοντας τμήμα 8,30 × 1,85 μ., κατασκεύασαν τσιμεντένιο τοίχο ύψους 1 μ. με τζαμαρία ύψους 1,50 μ., και στο φωταγωγό εμβαδού 1,71 τ.μ. αντικατέστησαν παράθυρο με πόρτα. Από το 2000 υπήρξε άτυπη συμφωνία: αποκλειστική χρήση της ταράτσας από συνιδιοκτήτες ανώτερου ορόφου και του ακαλύπτου ισογείου από συνιδιοκτήτες ισογείου. Ο ακάλυπτος χώρος διατηρεί τον χαρακτήρα κοινοκτήτου. Δεν αποδείχθηκε χρήση του φωταγωγού ως αποθήκης.
Το άρθρο 281 ΑΚ απαγορεύει την άσκηση δικαιώματος όταν προφανώς υπερβαίνει τα όρια της καλής πίστης, των χρηστών ηθών ή του κοινωνικού/οικονομικού σκοπού. Τα άρθρα 1, 2 §1, 2, 4 §1, 5 και 13 §1 του ν. 3741/1929 επιτρέπουν κανονιστικούς περιορισμούς στη χρήση κοινόχρηστων μερών και απαγορεύσεις μεταβολών, χωρίς να απαιτείται έρευνα βλάβης, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 281 ΑΚ. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι από τις αρχές του 2000 έγιναν επεμβάσεις: επέκταση βεράντας στον ακάλυπτο (8,30 × 1,85 μ.), κατασκευή τοίχου ύψους 1 μ. με τζαμαρία 1,50 μ., και πόρτας στον φωταγωγό (1,71 τ.μ.). Παράλληλα, υπήρξε άτυπη συμφωνία αποκλειστικής χρήσης (ταράτσας από τους άνω ορόφους, ακαλύπτου από το ισόγειο) και ανοχή των επεμβάσεων, ενώ ο ακάλυπτος διατηρεί κοινόχρηστο χαρακτήρα. Εφαρμόζοντας το άρθρο 281 ΑΚ, το δικαστήριο εξέτασε αν η αξίωση καθαίρεσης, μολονότι αντιβαίνει στον κανονισμό, προκαλεί προφανή υπέρβαση των ορίων δικαιώματος λόγω μακρόχρονης συμφωνίας και ανοχής. Έκρινε ότι η ένσταση καταχρηστικής άσκησης ήταν επαρκώς ορισμένη και ότι δεν συντρέχει παραβίαση ουσιαστικού δικαίου ούτε έλλειψη νόμιμης βάσης.
Η αίτηση απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά εφάρμοσε το άρθρο 281 ΑΚ, χαρακτηρίζοντας καταχρηστική την αξίωση καθαίρεσης, αφού από το έτος 2000 υπήρχε άτυπη συμφωνία αποκλειστικής χρήσης (ταράτσας και ακαλύπτου) και ανοχή των επεμβάσεων (επέκταση βεράντας 8,30×1,85 μ., τοίχος 1 μ. με τζαμαρία 1,50 μ., πόρτα σε φωταγωγό 1,71 τ.μ.). Η απόφαση περιείχε επαρκείς και σαφείς αιτιολογίες, αποκλείοντας τις πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ. Επιπλέον, η ένσταση του άρθρου 281 ΑΚ ήταν ορισμένη, όπως προέκυπτε από τις προτάσεις (άρθρο 561 §2 ΚΠολΔ), οπότε και ο λόγος από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ ήταν αβάσιμος.
Απορρίπτει την από 28-6-2010 αίτηση των Η. Σ. κ.λ.π. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 8/2010 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
1218/2018
2018Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.8%
Πολυώροφη οικοδομή (Κτήριο Γ) επί της οδού ... αρ. 3 στη Θεσσαλονίκη, διεπόμενη από τον ν. 3741/1929 και τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ, χωρίς κανονισμό πολυκατοικίας. Πρώτος ενάγων κύριος διαμερίσματος τρίτου ορόφου με αριθμό Δ-32γ και ποσοστό συνιδιοκτησίας 19,853/1000, δυνάμει συμβολαίου 2002. Δεύτερη ενάγουσα κυρία διαμερίσματος τρίτου ορόφου με αριθμό Δ-31γ και ποσοστό συνιδιοκτησίας 26,197/1000, δυνάμει συμβολαίου 2002. Εναγόμενοι συγκύριοι κατά 50% έκαστος διαμερίσματος τετάρτου ορόφου με αριθμό Δ-41γ και ποσοστό συνιδιοκτησίας 40,76/1000, δυνάμει συμβολαίου 21-4-2000. Υπαίθριος χώρος (δώμα) στον τέταρτο όροφο, αποτελούμενος από χώρο ζ6 διαστάσεων 3,00 χ 7,07 μέτρων και χώρο ζ7 (ράμπα) διαστάσεων 5,02 χ 1,70 μέτρων, συνολικού εμβαδού 26,104 τ.μ., με πρόσβαση μόνο από κοινόχρηστη πόρτα κλιμακοστασίου. Οικοδομή ανεγέρθηκε με σύστημα αντιπαροχής δυνάμει εργολαβικού συμβολαίου 17-9-1999. Σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας με συμβόλαιο 31-3-2000, χωρίς προσδιορισμό κοινοκτήτων και κοινόχρηστων μερών. Διορθωτικό συμβόλαιο 28-11-2003 που περιέλαβε τον επίδικο χώρο στην περιγραφή του διαμερίσματος εναγομένων ως "ασκεπή εξώστη". Εναγόμενοι απέκλεισαν χώρο με σιδερένια θωρακισμένη πόρτα, κατασκεύασαν σκέπαστρο με ξύλινα υποστυλώματα και πολυκαρβουνικό πάχους 2 εκατοστών, περιφράσσοντας τις δύο εμφανείς πλευρές.
Το άρθρο 331 ΚΠολΔ ορίζει ότι το δεδικασμένο εκτείνεται και στα ζητήματα που κρίθηκαν παρεμπιπτόντως και αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση του κύριου ζητήματος, εφόσον το δικαστήριο ήταν καθ' ύλην αρμόδιο. Το Μονομελές Πρωτοδικείο που δίκασε διαφορά οροφοκτησίας κατά το άρθρο 17 παρ. 2 ΚΠολΔ είχε υλική αρμοδιότητα να κρίνει παρεμπιπτόντως την εγκυρότητα συμφωνίας παραχώρησης αποκλειστικής χρήσης κοινόχρηστου χώρου. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι με την 30967/2009 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου κρίθηκε παρεμπιπτόντως ότι ο επίδικος χώρος εμβαδού 26,104 τ.μ. έχει περιέλθει στην αποκλειστική χρήση της οριζόντιας ιδιοκτησίας των εναγομένων με το συμβόλαιο 21-4-2000, όπως διορθώθηκε με το συμβόλαιο 28-11-2003, κατόπιν νόμιμης συμφωνίας όλων των τότε συνιδιοκτητών. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις για το δεδικασμένο, το Εφετείο όφειλε να λάβει ως αμάχητη αλήθεια την κρίση της προηγούμενης τελεσίδικης απόφασης, αφού το ίδιο ζήτημα ανέκυπτε ως προδικαστικό στη νέα δίκη, ανεξάρτητα από το διαφορετικό αντικείμενο των δύο δικών.
Η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή διότι το Εφετείο, κατά παράβαση του νόμου, δέχθηκε ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο, ενώ με την προηγούμενη 30967/2009 τελεσίδικη και αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης είχε κριθεί παρεμπιπτόντως με δύναμη δεδικασμένου, κατά το άρθρο 331 ΚΠολΔ, ότι ο επίδικος χώρος έχει περιέλθει στην αποκλειστική χρήση της οριζόντιας ιδιοκτησίας των αναιρεσειόντων με το συμβόλαιο 21-4-2000, όπως διορθώθηκε με το συμβόλαιο 28-11-2003, κατόπιν νόμιμης συμφωνίας όλων των τότε συνιδιοκτητών. Το ίδιο ζήτημα ανέκυψε ως προδικαστικό στη νέα δίκη και το Εφετείο όφειλε να θέσει ως βάση της απόφασής του το δεδικασμένο, λαμβάνοντάς το ως αμάχητη αλήθεια, έστω και αν η προηγούμενη απόφαση είναι εσφαλμένη.
Αναιρεί τη 1350/2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, πλην αυτών που εξέδωσαν την παραπάνω απόφαση. Διατάζει την επιστροφή στους αναιρεσείοντες του παραβόλου που έχουν καταθέσει. Και Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.
1339/2013
2013Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.7%
Ιδιοκτήτες οριζόντιας ιδιοκτησίας (διαμέρισμα Α-2 πρώτου ορόφου) σε πολυκατοικία ανεγερθείσα με σύστημα πιλοτής, με ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου έκαστος. Η πολυκατοικία υπήχθη σε οριζόντια ιδιοκτησία με πράξη του 1981 και κανονισμό που όριζε ότι ο χώρος της πιλοτής είναι κοινόκτητος και θα δημιουργηθούν θέσεις στάθμευσης με αποκλειστική χρήση ως παράρτημα των διαμερισμάτων. Με συμπληρωματική πράξη του 1988 δημιουργήθηκαν 12 θέσεις στάθμευσης στην πιλοτή και παραχωρήθηκε αποκλειστική χρήση συγκεκριμένων θέσεων σε ορισμένες οριζόντιες ιδιοκτησίες. Οι αγοραστές των διαμερισμάτων αποδέχθηκαν ρητά τον κανονισμό και την ανάθεση προσδιορισμού των θέσεων στους οικοπεδούχους και την εργολήπτρια εταιρία, γνωρίζοντας ότι ενδέχεται να μην έχουν θέση στάθμευσης και ότι οι διαθέσιμες θέσεις ήταν 12. Το επίμαχο διαμέρισμα αποκτήθηκε με συμβόλαιο του 2006 κατόπιν διαδοχικών μεταβιβάσεων από το 1981 και το 1990.
Το άρθρο 4 § 1 του ν. 3741/1929 προβλέπει ότι με τη συστατική πράξη οροφοκτησίας ή με μεταγενέστερη συμβολαιογραφική συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών, μεταγραφόμενη, μπορεί να παραχωρηθεί αποκλειστική χρήση σε κοινόκτητους ανοικτούς χώρους, συμπεριλαμβανομένων θέσεων στάθμευσης στην πιλοτή. Κατά το άρθρο 13 § 3 του ίδιου νόμου ο περιορισμός της χρήσης έχει χαρακτήρα δουλείας δεσμευτικό για διαδόχους, ενώ οι θέσεις στην πιλοτή είναι παρακολουθήματα της οριζόντιας ιδιοκτησίας και δεν αυτονομούνται (ΑΚ 1002, 1117, 1004, 1118, 1119, ΕισΝΑΚ 54). Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο κανονισμός (1981) όριζε την πιλοτή ως κοινόκτητη, προέβλεπε δημιουργία θέσεων στάθμευσης με αποκλειστική χρήση ως παράρτημα των διαμερισμάτων, και ανάθεση του προσδιορισμού στους οικοπεδούχους και την εργολήπτρια. Με συμπληρωματική πράξη (1988) δημιουργήθηκαν 12 θέσεις και αποδόθηκε αποκλειστική χρήση σε συγκεκριμένες ιδιοκτησίες. Οι αγοραστές αποδέχθηκαν ρητά τον κανονισμό και γνώριζαν την ύπαρξη 12 θέσεων και την πιθανότητα μη χρήσης της πιλοτής. Εφαρμόζοντας τις ως άνω διατάξεις, το δικαστήριο έκρινε ότι η παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης ήταν έγκυρη και δεσμευτική για τους διαδόχους και ότι οι θέσεις στην πιλοτή δεν μπορούν να αποτελέσουν αυτοτελή αντικείμενα διάθεσης σε μη ιδιοκτήτες. Οι αιτιάσεις περί εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικού δικαίου (ΚΠολΔ 559 αριθ. 1, 19) δεν ευσταθούν, ενώ οι λόγοι περί μη λήψης “πραγμάτων” (αριθ. 8) και αποδεικτικών μέσων (αριθ. 11γ) απορρίπτονται, καθώς επρόκειτο για επιχειρήματα από αποδείξεις και όλα τα έγγραφα και καταθέσεις συνεκτιμήθηκαν (ΚΠολΔ 335, 338-340).
Απορρίφθηκε η αναίρεση διότι το Εφετείο διατύπωσε σαφείς, πλήρεις και μη αντιφατικές αιτιολογίες για τη ρύθμιση της χρήσης της κοινόκτητης πιλοτής, ορθά ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας τον ν. 3741/1929 και τον ΑΚ: η αποκλειστική χρήση των 12 θέσεων στάθμευσης παραχωρήθηκε έγκυρα και αποτελεί παρακολουθηματικό δικαίωμα των διαμερισμάτων, μη δεκτικό αυτοτελούς διάθεσης. Ο λόγος από τον αριθ. 8 ΚΠολΔ κρίθηκε απαράδεκτος, επειδή τα επικαλούμενα στοιχεία ήταν επιχειρήματα από την εκτίμηση αποδείξεων και όχι “πράγματα”. Ο λόγος από τον αριθ. 11γ ΚΠολΔ απορρίφθηκε ως αβάσιμος, αφού από την απόφαση προκύπτει ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα (έγγραφα, τοπογραφικά, καταθέσεις). Κατ’ ακολουθίαν, η αίτηση αναιρέσεως απορρίφθηκε.
Απορρίπτει την από 12-12-2011 αίτηση των: 1) Μ. Μ. και 2) Ε. συζ. Μ. Μ., για αναίρεση της 5093/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100)ευρώ.
645/2012
2012Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.6%
Συνιδιοκτήτες κατείχαν κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου οριζόντια ιδιοκτησία: διαμέρισμα πρώτου ορόφου 122 τ.μ. και αέρινη στήλη δεύτερου και τρίτου ορόφου σε οικοδομή επί οικοπέδου 230,96 τ.μ. Στην ίδια οικοδομή άλλος συνιδιοκτήτης κατείχε ισόγειο διαμέρισμα 48,10 τ.μ. Η αρχική σύσταση (1988) προέβλεπε ισόγειο ως πυλωτή 92,15 τ.μ., ενώ τροποποίηση (1997) όρισε ισόγειο με διαμέρισμα 48,10 τ.μ. και κοινόχρηστη πυλωτή 44,05 τ.μ. Δεν υπήρχε κανονισμός σχέσεων συνιδιοκτητών. Από το 1997, συνιδιοκτήτες καθαίρεσαν τμήμα αυλότοιχου και κιγκλιδώματος, τσιμεντόστρωσαν τμήμα κοινοχρήστου χώρου και τον χρησιμοποιούσαν για στάθμευση οχήματος, ξεριζώνοντας τέσσερα καλλωπιστικά φυτά και ένα δένδρο. Κατέλαβαν τον φωταγωγό δίπλα στην είσοδο του διαμερίσματός τους, τον οποίο έκλεισαν με πόρτα. Στον κοινόχρηστο χώρο του λεβητοστασίου εγκατέστησαν καταψύκτη και μεταλλικά ράφια με εύφλεκτα αντικείμενα, δημιουργώντας κινδύνους ασφάλειας.
Το άρθρο 2 § 1 ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1, 3, 4 § 1, 5 περ. α’ και 13 του ίδιου νόμου, καθώς και τα άρθρα 785, 787, 1002 και 1117 ΑΚ, καθιερώνει δικαίωμα σύγχρησης των κοινοχρήστων μερών χωρίς βλάβη των λοιπών συνιδιοκτητών και χωρίς μεταβολή του συνήθους προορισμού τους. Συμπληρωματικά εφαρμόζονται τα άρθρα 2 § 22 και 8 § 2 ΓΟΚ/2000 περί προσπελασιμότητας και κοινοχρησίας ακάλυπτου. Ως προς την αναιρετική έρευνα, το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ απαιτεί επαρκείς, σαφείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες, ενώ τα άρθρα 559 αριθ. 11 περ. γ’ και 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ ρυθμίζουν τη λήψη αποδεικτικών μέσων και «πραγμάτων». Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η αρχική σύσταση (1988) προέβλεπε ισόγειο ως πυλωτή 92,15 τ.μ., ενώ η τροποποίηση (1997) όρισε πυλωτή 44,05 τ.μ. και ισόγειο διαμέρισμα 48,10 τ.μ. Χωρίς κανονισμό, συνιδιοκτήτες από το 1997 τσιμεντόστρωσαν κοινόχρηστο χώρο για στάθμευση, καθάρεσαν περίφραξη, ξερίζωσαν 4 φυτά και 1 δένδρο, έκλεισαν με πόρτα τον φωταγωγό και τοποθέτησαν καταψύκτη και εύφλεκτα υλικά στο λεβητοστάσιο, επηρεάζοντας τη σύγχρηση και την ασφάλεια. Εφαρμόζοντας τα κριτήρια κοινοχρησίας και μη μεταβολής προορισμού, έκρινε ότι η χρήση εμπόδισε και δυσχέρανε υπερμέτρως τη σύγχρηση, αλλοίωσε τον προορισμό πυλωτής/φωταγωγού και μετέθεσε κινδύνους ασφάλειας. Ως προς τους λόγους αναίρεσης, οι αιτιολογίες του Εφετείου ήταν επαρκείς (άρθρο 559 αριθ. 19), τα έγγραφα είχαν ληφθεί υπόψη αρκούντως (άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ’, συμπεριλαμβανομένης τεχνικής έκθεσης), ενώ ο ισχυρισμός περί προϋφιστάμενης θέσης στάθμευσης συνιστούσε απλή άρνηση και όχι αυτοτελές «πράγμα» (άρθρο 559 αριθ. 8).
Η αναίρεση απορρίφθηκε διότι: (α) Η απόφαση του Εφετείου περιέχει πλήρεις, σαφείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες ως προς τον κοινόχρηστο χαρακτήρα της πυλωτής (44,05 τ.μ.), του φωταγωγού και του λεβητοστασίου, την επικινδυνότητα από αποθήκευση εύφλεκτων υλικών και την προσβολή του δικαιώματος σύγχρησης, αποκλείοντας λόγο του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ. (β) Το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε τα έγγραφα, αρκούσης της γενικής μνείας, συμπεριλαμβανομένης της τεχνικής έκθεσης του 1994, οπότε ο λόγος του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ’ ΚΠολΔ είναι αβάσιμος. (γ) Ο ισχυρισμός ότι η θέση στάθμευσης προϋπήρχε και ήταν σκεπασμένη δεν αποτελεί αυτοτελές «πράγμα», αλλά άρνηση της αγωγής, συνεπώς ο λόγος του άρθρου 559 αριθ. 8 περ. β’ ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος.
Απορρίπτει την από 22-3-2010 αίτηση των Γ. Λ. κ.λ.π. για αναίρεση της 66/2010 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
2145/2013
2013Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.5%
Πολυκατοικία ανεγερμένη σε οικόπεδο 2.452 τ.μ., με τέσσερις ορόφους, τρεις τυπικούς (8 διαμερίσματα έκαστος) και τέταρτο εν εσοχή (δύο διαμερίσματα). Συνιδιοκτήτρια κατέχει ποσοστό 1/4 εξ αδιαιρέτου σε δύο διαμερίσματα του 2ου ορόφου (139,10 τ.μ. και 138,88 τ.μ.), με 44,71 χιλιοστά στα κοινά μέρη έκαστο. Άλλοι συνιδιοκτήτες κατέχουν διαμέρισμα του 4ου ορόφου (124,01 τ.μ.) με 40,35 χιλιοστά. Δεν υπάρχει κανονισμός οροφοκτησίας· ισχύει ν. 3741/1929. Υπήρξε συμβολαιογραφική δήλωση για τοποθέτηση μεταλλικού κιγκλιδώματος (ύψος 1,20 μ.) που οριοθετεί βεράντα έναντι κοινόχρηστης δωματαράτσας. Εκδόθηκαν πολεοδομικές άδειες 147/1994 (προσθήκη ημιυπαίθριων) και ενημέρωση 1661/3.6.1999. Στον κοινόχρηστο χώρο της δωματαράτσας (93 τ.μ.) ανεγέρθηκε από συνιδιοκτήτες διαχωριστικός τοίχος στη συνέχεια του τοίχου του διαμερίσματος (ύψος 2,15 μ., πλάτος 1,30 μ.) και κατασκευάστηκε χώρος 2,80 x 2,80 μ., εκ των οποίων τμήμα 1,30 x 2,80 μ. εντός της δωματαράτσας, όπου τοποθετήθηκαν λέβητας και καυστήρας, αποκλείοντας πρόσβαση στη δωματαράτσα.
Το άρθρο 7 § 1 του ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με το άρθρο 2 § 1 του ίδιου νόμου και τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ, προβλέπει ότι η στέγη και το ηλιακό δώμα (ταράτσα) αποτελούν κοινόκτητα και κοινόχρηστα μέρη της οικοδομής, εκτός αν υπάρχει αντίθετη συμφωνία στη συστατική πράξη ή στον κανονισμό. Διακρίνεται ο «δωματόροφος» (δομημένος εν εσοχή όροφος) από τη «δωματαράτσα» (αδόμητη ακάλυπτη επιφάνεια), με την τελευταία να υπάγεται στην κοινοχρησία. Η παραχώρηση δικαιώματος επέκτασης (άρθρο 8 ν. 3741/1929) δεν συνεπάγεται αποκλειστική χρήση του δώματος. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν υφίσταται κανονισμός οροφοκτησίας· το οικόπεδο είναι 2.452 τ.μ. και ο τέταρτος όροφος εν εσοχή. Ο κοινόχρηστος χώρος της δωματαράτσας έχει εμβαδό 93 τ.μ. Συνιδιοκτήτες ανέγειραν διαχωριστικό τοίχο (ύψος 2,15 μ., πλάτος 1,30 μ.) και κατασκεύασαν χώρο 2,80 x 2,80 μ., με τμήμα 1,30 x 2,80 μ. εντός της δωματαράτσας, όπου τοποθέτησαν λέβητα/καυστήρα, μετά τις άδειες 147/1994 και 1661/3.6.1999. Υπήρχε προηγούμενη ενοχική υποχρέωση για τοποθέτηση κιγκλιδώματος (ύψος 1,20 μ.). Εφαρμόζοντας τα άρθρα 2 § 1 και 7 § 1 ν. 3741/1929, το δικαστήριο έκρινε ότι η δωματαράτσα είναι κοινόχρηστη, δεν εξαιρέθηκε νομοτύπως από κοινοχρησία, και η ανέγερση τοίχου/λεβητοστασίου στον κοινόχρηστο χώρο παραβιάζει τα δικαιώματα των συνιδιοκτητών και την ενοχική υποχρέωση για κιγκλίδωμα. Ως εκ τούτου, οι αναιρετικοί λόγοι από τα άρθρα 559 αριθ.1, 19, 8 και 11 ΚΠολΔ δεν ευδοκίμησαν.
Η δωματαράτσα έχει κοινόχρηστο χαρακτήρα και η κοινοχρησία δεν τροποποιήθηκε νομότυπα με ειδική συμφωνία· ο ισχυρισμός περί αποκλειστικής ένταξης του χώρου στην οριζόντια ιδιοκτησία δεν συγκροτεί «πράγμα» και, σε κάθε περίπτωση, αντικρούεται από τα παραδεκτά πραγματικά περιστατικά. Ο διαχωριστικός τοίχος (ύψος 2,15 μ., πλάτος 1,30 μ., σημείο Α-Λ) ανεγέρθηκε από τους συνιδιοκτήτες μετά την άδεια προσθήκης και πριν την ολοκλήρωση του λεβητοστασίου, αποκλείοντας πρόσβαση σε κοινόχρηστο τμήμα 93 τ.μ. Οι συνιδιοκτήτες είχαν αναλάβει ενοχική υποχρέωση τοποθέτησης κιγκλιδώματος, την οποία παρέβησαν. Η προσβαλλόμενη απόφαση ερμήνευσε ορθά τα άρθρα 2 §1, 7 §1 και 13 ν. 3741/1929 και 1002, 1117 ΑΚ, έχει επαρκή και μη αντιφατική αιτιολογία (άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ), δεν έλαβε υπόψη «πράγματα» που δεν προτάθηκαν ούτε παρέλειψε κρίσιμους ισχυρισμούς (άρθρο 559 αριθ.8 ΚΠολΔ), και δεν υφίσταται δικαστική ομολογία για τον χρόνο κατασκευής του τοίχου (άρθρο 559 αριθ.11). Συνεπώς, όλοι οι λόγοι αναιρέσεως απορρίπτονται.
Απορρίπτει την από 6-12-2011 αίτηση των Ν. Σ. και Ε. Κ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 1443/2011 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
584/2023
2023Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.4%
Τριώροφη οικοδομή υπαγμένη στο σύστημα οριζόντιας ιδιοκτησίας, με πράξη σύστασης που προβλέπει τον χώρο της πυλωτής ως κοινόκτητο και κοινόχρηστο για στάθμευση αυτοκινήτων. Το φθινόπωρο του 1975 κατασκευάστηκε με δαπάνες συγγενούς των συνιδιοκτητών, καθ' υπέρβαση της οικοδομικής άδειας, περίκλειστος χώρος επιφάνειας 37,50 τ.μ. στο πίσω μέρος της πυλωτής για χρήση οικίας. Το κτίσμα χρησιμοποιήθηκε από το 1975 έως το 1981 από συγγενείς, έκτοτε μέχρι το 1993 από την πατρική οικογένεια συνιδιοκτήτριας, και από το 1993 από την ίδια τη συνιδιοκτήτρια, όχι ως κατοικία αλλά για προσωπικές ανάγκες (αποθήκη). Τον Δεκέμβριο 1994 διαμαρτυρία για την επέκταση της κατασκευής, και τον Νοέμβριο 2016 νεότερη διαμαρτυρία με κλήση για κατεδάφιση εντός 15 ημερών. Δεν υπάρχει κανονισμός της οριζόντιας ιδιοκτησίας ούτε συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγραφή για την αποκλειστική χρήση του χώρου.
Το άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 3741/1929 προβλέπει ότι ο προσδιορισμός των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων μερών γίνεται με τη συστατική δικαιοπραξία ή με ιδιαίτερες συμφωνίες όλων των οροφοκτητών, που πρέπει να καταρτιστούν με συμβολαιογραφικό έγγραφο και να μεταγραφούν. Η πυλωτή αποτελεί κοινόκτητο και κοινόχρηστο πράγμα για όλους τους συνιδιοκτήτες, εκτός εάν με συμφωνία που τους δεσμεύει αποκλείστηκαν μερικοί από το δικαίωμα χρήσης. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι στην πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας προβλέπεται ο χώρος της πυλωτής ως κοινόχρηστος για στάθμευση αυτοκινήτων, ότι το φθινόπωρο του 1975 κατασκευάστηκε καθ' υπέρβαση της άδειας περίκλειστος χώρος 37,50 τ.μ., και ότι δεν υπάρχει συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγραφή για την αποκλειστική χρήση. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1 και 13 παρ. 1 του ν. 3741/1929, έκρινε ότι η τροποποίηση της πράξης σύστασης απαιτεί ομόφωνη απόφαση με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγραφή, και ότι η άρνηση των συνιδιοκτητών δεν είναι καταχρηστική, καθώς η διατήρηση του αυθαίρετου παρεμποδίζει την ελεύθερη χρήση του κοινόχρηστου χώρου.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι η τροποποίηση της πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας για την παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης κοινόκτητου χώρου της πυλωτής απαιτεί τη συναίνεση όλων των συνιδιοκτητών με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγραφή. Η άρνηση των συνιδιοκτητών να συμπράξουν δεν είναι καταχρηστική, διότι η διατήρηση του αυθαίρετου κτίσματος διαμερίσματος 37,50 τ.μ. παρεμποδίζει την ελεύθερη χρήση του κοινόχρηστου χώρου στάθμευσης, μεταβάλλει τον προορισμό της πυλωτής, και επιφέρει επαχθείς συνέπειες στους λοιπούς συνιδιοκτήτες (απειλή διοικητικών κυρώσεων, αδυναμία μεταβίβασης λόγω αυθαίρετου). Η πολεοδομική τακτοποίηση δεν νομιμοποιεί την κατασκευή έναντι των συνιδιοκτητών ούτε αίρει την παρακώλυση της ελεύθερης χρήσης. Η μακροχρόνια χρήση του κτίσματος από το 1975 και η ευκαιριακή χρήση από άλλους συνιδιοκτήτες δεν δημιουργούν συνθήκες που καθιστούν καταχρηστική την άσκηση του δικαιώματος κατεδάφισης.
Απορρίπτει την από 14-5-2021 αίτηση αναίρεσης της Ε. Μ. του Γ. και Κ χήρας Γ. Μ., κατά της με αριθμό 6875/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700,00) ευρώ.
1330/2013
2013Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.2%
Υπήρχε πράξη σύστασης οροφοκτησίας και κανονισμός πολυκατοικίας με 8ο όρο που προέβλεπε δυνατότητα μονομερούς διαρρύθμισης οριζόντιων ιδιοκτησιών από οικοπεδούχο και εργολήπτη, με απαγόρευση μεταρρύθμισης κοινόχρηστων χώρων. Στην πυλωτή είχαν διαρρυθμιστεί χώροι στάθμευσης. Συμβαλλόμενοι ήταν οικοπεδούχος, εργολήπτρια εταιρεία και συνιδιοκτήτης που απέκτησε με συμβόλαιο …/1977. Η αληθής βούληση ήταν να παραχωρηθεί δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης των θέσεων στάθμευσης στον οικοπεδούχο προς εξυπηρέτηση των διαμερισμάτων που λήφθηκαν ως αντιπαροχή. Η σχετική συμφωνία περιβλήθηκε συμβολαιογραφικό τύπο με πράξη …/2001 και υποβλήθηκε σε μεταγραφή.
Το άρθρο 182 ΑΚ προβλέπει ότι άκυρη δικαιοπραξία μπορεί να μετατραπεί σε έγκυρη, αν από τις περιστάσεις προκύπτει ότι οι συμβαλλόμενοι θα ήθελαν την ισχύ της έγκυρης δικαιοπραξίας και συντρέχουν οι όροι τύπου και μεταγραφής. Τα άρθρα 1117 ΑΚ και 2, 4, 5 παρ. 1α, 13 ν. 3741/1929 ρυθμίζουν την οροφοκτησία: οι κοινόχρηστοι χώροι (π.χ. πυλωτή) δεν καθίστανται διαιρετές ιδιοκτησίες, αλλά είναι δυνατή η παραχώρηση δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης με κατάλληλη συμφωνία. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η αρχική συμφωνία για σύσταση διαιρεμένων ιδιοκτησιών στους χώρους στάθμευσης της πυλωτής ήταν άκυρη. Ωστόσο, από την πράξη σύστασης και τον κανονισμό (όρος 8ος), καθώς και από τη μεταγενέστερη συμβολαιογραφική πράξη …/2001 που υποβλήθηκε σε μεταγραφή, προέκυπτε η αληθής βούληση του οικοπεδούχου, της εργολήπτριας εταιρείας και συνιδιοκτήτη να παραχωρηθεί δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης των θέσεων στάθμευσης υπέρ των οριζόντιων ιδιοκτησιών που δόθηκαν ως αντιπαροχή. Εφαρμόζοντας το άρθρο 182 ΑΚ, το δικαστήριο εφάρμοσε τη μετατροπή: η άκυρη συμφωνία περί διαιρεμένων ιδιοκτησιών καλύπτεται από έγκυρη συμφωνία αποκλειστικής χρήσης, με τον απαιτούμενο τύπο και μεταγραφή. Οι αιτιάσεις περί έλλειψης της προϋπόθεσης του άρθρου 182 ΑΚ κρίθηκαν ως απλή άρνηση, ενώ οι επικλήσεις αντιφατικών αιτιολογιών αφορούσαν εκ περισσού κρίση, μη επηρεάζουσα το διατακτικό.
Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως απορρίφθηκε ως αόριστος, διότι δεν προσδιορίστηκε το ειδικό νομικό σφάλμα στην ερμηνεία των άρθρων 1117 ΑΚ και ν. 3741/1929. Ο δεύτερος λόγος (559 αριθ. 8 ΚΠολΔ) απορρίφθηκε προεχόντως ως απαράδεκτος, επειδή ο ισχυρισμός περί μη συνδρομής του άρθρου 182 ΑΚ συνιστούσε απλή άρνηση της αγωγής και όχι αυτοτελή πραγματικό ισχυρισμό. Ο τρίτος λόγος (559 αριθ. 19 ΚΠολΔ) απορρίφθηκε, διότι η επικαλούμενη αντίφαση αφορούσε παρεμπίπτουσα κρίση εκ περισσού, ενώ το διατακτικό ερείδεται στις αναγκαίες παραδοχές ότι, κατά τη βούληση των συμβαλλομένων, η άκυρη συμφωνία για διαιρεμένες ιδιοκτησίες στους χώρους στάθμευσης μετατράπηκε σε έγκυρη συμφωνία παραχώρησης αποκλειστικής χρήσης, με συμβολαιογραφικό τύπο και μεταγραφή.
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς την τρίτη αναιρεσείουσα Α. Μ. της από 19-4-2011 αιτήσεως για αναίρεση της 812/2010 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς. Απορρίπτει την ίδια παραπάνω αναίρεση ως προς τους λοιπούς αναιρεσείοντες. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
857/2012
2012Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.2%
Υπήρξε προσύμφωνο της 15-2-1977 μεταξύ οικοπεδούχου και εργολάβου για ανέγερση πολυώροφης οικοδομής με ακάλυπτο ισόγειο (πυλωτή), τρεις κύριους ορόφους και δώμα. Συμφωνήθηκε ποσοστό 520/1000 εξ αδιαιρέτου να αντιστοιχεί σε πέντε διαμερίσματα του δεύτερου ορόφου και τμήμα ισογείου 127,50 τ.μ., με ποσοστό 60/1000, καθώς και δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του περιβάλλοντος ακάλυπτου χώρου σε ζώνη πέντε μέτρων. Με άδεια 22-3-1977 ανεγέρθηκε η οικοδομή. Το 1981 ο οικοπεδούχος περιέφραξε τον ισόγειο χώρο 127,50 τ.μ. προς τη θάλασσα, δημιούργησε τρία διαμερίσματα και μία αποθήκη. Το 2002 συστήθηκαν τέσσερις ιδιοκτησίες στον ισόγειο χώρο: διαμέρισμα 55 τ.μ. (30/1000), 35,18 τ.μ. (15/1000), 24,85 τ.μ. (11/1000) και αποθήκη 5,27 τ.μ. (4/1000), και δύο διαμερίσματα πωλήθηκαν σε τρίτους.
Το άρθρο 1 § 2 Ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ, προσδιορίζει ότι αντικείμενο οριζόντιας ιδιοκτησίας είναι κλειστός, περιτοιχισμένος και αυτοτελής χώρος, ενώ ο ανοικτός ισόγειος χώρος (πυλωτή) αποτελεί κοινόχρηστο μέρος, εκτός αν προβλέπεται έγκυρα και μεταγεγραμμένα μελλοντική κατασκευή κλειστών χώρων (άρθρο 201 ΑΚ). Η παραβίαση πολεοδομικών κανόνων (ΓΟΚ) επιφέρει διοικητικές κυρώσεις, χωρίς να θίγει το κύρος συμφωνιών για κλειστούς χώρους, ενώ χωρίς έγκυρη συστατική πράξη ισχύει ο κανόνας του άρθρου 1001 ΑΚ. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι συμφωνήθηκε το 1977 ανέγερση οικοδομής με ανοικτό ισόγειο και δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης ζώνης 5 μ. γύρω από τμήμα ισογείου 127,50 τ.μ. Το 1981 ο ισόγειος χώρος περιφράχθηκε και δημιουργήθηκαν τρία διαμερίσματα και αποθήκη. Το 2002 συστάθηκαν τέσσερις ιδιοκτησίες στον ισόγειο χώρο (55,00 τ.μ., 35,18 τ.μ., 24,85 τ.μ., 5,27 τ.μ.) με αντίστοιχα ποσοστά. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, εξέτασε αν ο ανοικτός χώρος της πυλωτής μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο διαιρεμένης ιδιοκτησίας ή μόνον να παραχωρηθεί αποκλειστική χρήση, και αν υφίσταται έγκυρη και μεταγεγραμμένη συστατική πράξη με πρόβλεψη μελλοντικών κλειστών χώρων. Εντόπισε ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς τη μεταγραφή του προσυμφώνου, στοιχείο κρίσιμο για το αν υπήρξε αρχική συστατική πράξη.
Η αναίρεση έγινε δεκτή διότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται επαρκών αιτιολογιών σε ουσιώδες ζήτημα: δεν διευκρίνισε αν το προσύμφωνο της 15-2-1977 είχε μεταγραφεί, ώστε, σε καταφατική περίπτωση, να συνιστά αρχική συστατική πράξη οριζόντιας ιδιοκτησίας. Η έλλειψη αυτή καθιστά ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής εφαρμογής των ουσιαστικών διατάξεων περί οριζόντιας ιδιοκτησίας και πυλωτής, θεμελιώνοντας τον λόγο του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ.
Αναιρεί την υπ' αριθ. 1416/2010 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.
849/2013
2013Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.2%
Συνιδιοκτήτες οικοπέδου σε πόλη συμφώνησαν το 1990 την υπαγωγή πολυώροφης οικοδομής σε οριζόντια ιδιοκτησία. Ο ακάλυπτος κοινόχρηστος χώρος είναι 45,68 τ.μ., με επίμαχο τμήμα 34,31 τ.μ. Στο τμήμα αυτό κατασκευάστηκε το 2000 ισόγειο κτίσμα με σκεπή από ξύλινα και μεταλλικά μέρη, χρησιμοποιούμενο ως αναψυκτήριο με πλήρη εξοπλισμό. Υπήρξε προφορική συμφωνία διανομής του ακάλυπτου χώρου σε τμήματα αποκλειστικής χρήσης ανάλογα με ποσοστά συγκυριότητας, με συνεχή αποκλειστική χρήση από το 1990. Προστέθηκε άτυπη συμφωνία: αποκλειστική χρήση και του τμήματος αναλογούντος σε άλλο κατάστημα, με αντάλλαγμα απαλλαγή από κοινοχρήστους. Δικαιούχος των οριζόντιων ιδιοκτησιών απέκτησε κυριότητα εκ κληρονομίας στις 7.12.2006. Αναφέρονται ως πραγματικές συνθήκες μη καταβολή κοινοχρήστων, επαύξηση επιφάνειας καταστήματος κατά 6 τ.μ. και ύπαρξη εξωτερικών τουαλετών.
Το άρθρο 5 § 1 εδ. α’ του ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ και το άρθρο 54 ΕισΝΑΚ, απαιτεί συμβολαιογραφικό τύπο και μεταγραφή για συμφωνίες που ρυθμίζουν δικαιώματα χρήσης σε κοινόχρηστα/κοινόκτητα μέρη ώστε να δεσμεύουν διαδόχους. Κατά τα άρθρα 1033 και 1192 ΑΚ, άτυπες συμφωνίες στερούνται εμπράγματου αποτελέσματος και δεσμεύουν μόνο τους συμβληθέντες. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο κοινόχρηστος ακάλυπτος χώρος είναι 45,68 τ.μ., με επίμαχο τμήμα 34,31 τ.μ., όπου από το 2000 υφίσταται κατασκευή αναψυκτηρίου. Η αποκλειστική χρήση στηρίχθηκε σε άτυπη προφορική συμφωνία του 1990. Ο δικαιούχος των οριζοντίων ιδιοκτησιών απέκτησε κυριότητα στις 7.12.2006. Η αδράνεια του δικαιούχου διήρκεσε περίπου 15 μήνες. Προβλήθηκαν ακόμη μη καταβολή κοινοχρήστων, επαύξηση καταστήματος κατά 6 τ.μ. και ανοχή εξωτερικών τουαλετών. Εφαρμόζοντας το νομοθετικό πλαίσιο, έκρινε ότι η άτυπη συμφωνία δεν δεσμεύει τον καθολικό διάδοχο χωρίς συμβολαιογραφικό τύπο και μεταγραφή. Ο χρόνος των 15 μηνών δεν συγκροτεί μακροχρόνια αδράνεια για καταχρηστικότητα κατά άρθρο 281 ΑΚ, ενώ οι λοιπές περιστάσεις δεν ασκούν ουσιώδη επιρροή. Η μη ειδική μνεία ένορκης βεβαίωσης δεν θεμελιώνει λόγο αναιρέσεως αφού ο σχετικός ισχυρισμός εξετάστηκε ουσιαστικά.
Η άτυπη συμφωνία αποκλειστικής χρήσης του κοινοχρήστου χώρου, μη περιβληθείσα συμβολαιογραφικό τύπο και μη μεταγραφείσα, δεσμεύει μόνο τους συμβληθέντες και όχι τον καθολικό διάδοχο, οπότε ο σχετικός αναιρετικός λόγος (559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ) είναι αβάσιμος. Η επίκληση μακροχρόνιας αδράνειας απορρίπτεται διότι ο δικαιούχος απέκτησε κυριότητα στις 7.12.2006 και το διάστημα περίπου 15 μηνών δεν επαρκεί για στοιχειοθέτηση καταχρηστικότητας (άρθρο 281 ΑΚ), ενώ οι πρόσθετες περιστάσεις (μη καταβολή κοινοχρήστων, επαύξηση 6 τ.μ., ανοχή εξωτερικών τουαλετών) δεν μεταβάλλουν το αποτέλεσμα και δεν συνιστούν “πράγματα” με ουσιώδη επιρροή (559 αριθ. 8 εδ. β’ ΚΠολΔ). Τέλος, ο λόγος περί μη λήψης υπόψη ένορκης βεβαίωσης (559 αριθ. 11 εδ. γ’ ΚΠολΔ) απορρίπτεται λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος, αφού ο σχετικός ισχυρισμός εξετάστηκε επί της ουσίας βάσει άλλων αποδεικτικών μέσων.
Απορρίπτει την από 19.6.2012 και με αριθμό κατάθεσης 50/2012 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 97/2012 απόφασης του Εφετείου Λαρίσης, ειδικής διαδικασίας μισθωτικών διαφορών.- Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.-
1158/2022
2022Άρειος ΠάγοςΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.1%
Πολυώροφη οικοδομή στη Χαλκίδα επί της οδού, υπαγόμενη στο ν. 3741/1929 με πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμό από 10-8-1976. Πρώτος ιδιοκτήτης κατέχει κατάστημα ισογείου 48,70 τ.μ. με υπόγειο 43,50 τ.μ., ποσοστό συνιδιοκτησίας 12/1000 ισογείου και 3/1000 υπογείου, εκμισθωμένο για κουρείο-κομμωτήριο. Δεύτερος ιδιοκτήτης κατέχει γωνιακό κατάστημα ισογείου 71,50 τ.μ. με υπόγειο 70,50 τ.μ., ποσοστό συνιδιοκτησίας 20/1000 ισογείου και 4/1000 υπογείου, λειτουργεί επιχείρηση ηλεκτρικών ειδών. Πρώτη ιδιοκτήτρια κατέχει κατάστημα ισογείου 65,90 τ.μ. με υπόγειο 46,50 τ.μ., ποσοστό συνιδιοκτησίας 16/1000 ισογείου και 2/1000 υπογείου, εκμισθωμένο για καφετέρια franchise. Δεύτερη και τρίτη ιδιοκτήτριες (επικαρπώτρια και ψιλή κυρία) κατέχουν κατάστημα ισογείου 53,80 τ.μ., ποσοστό συνιδιοκτησίας 17/1000, εκμισθωμένο για ουζερί-μεζεδοπωλείο. Έμπροσθεν των καταστημάτων υφίσταται ακάλυπτος χώρος (πρασιά) μεταξύ ρυμοτομικής γραμμής και γραμμής δόμησης, κοινόχρηστος και κοινόκτητος. Κανονισμός ορίζει ότι η διοίκηση και διαχείριση ανήκει κυριαρχικώς στη Γενική Συνέλευση με απαρτία 75% και αποφάσεις με πλειοψηφία παρόντων. Με αποφάσεις Γ.Σ. 15-7-2014 και 15-10-2014 εκμισθώθηκαν τμήματα πρασιάς στους μισθωτές των ιδιοκτητριών (37 τ.μ. για καφετέρια με μίσθωμα 137 ευρώ μηνιαίως και 31 τ.μ. για ουζερί με μίσθωμα 200 ευρώ μηνιαίως), με τοποθέτηση σιδηροκατασκευών, κρυστάλλων, τεντών και τραπεζοκαθισμάτων. Μισθώματα εισπράττονται από την οικοδομή και διατίθενται για κάλυψη κοινών δαπανών.
Το άρθρο 4 παρ. 1 του ν. 3741/1929 προβλέπει ότι οι οροφοκτήτες μπορούν με ομόφωνη απόφαση, που περιβάλλεται συμβολαιογραφικό τύπο και μεταγραφή, να ρυθμίσουν διαφορετικά το δικαίωμα χρήσης των κοινόχρηστων μερών και να παραχωρήσουν σε πλειοψηφία αρμοδιότητα λήψης αποφάσεων μόνο για συντήρηση, βελτίωση ή χρήση των κοινών μερών προς το κοινό συμφέρον. Η μεταβολή των δικαιωμάτων που κανονίστηκαν με τον κανονισμό απαιτεί τον ίδιο τρόπο, δηλαδή ομοφωνία με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγραφή. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η πρασιά αποτελεί κοινόχρηστο χώρο όλων των συνιδιοκτητών, χωρίς παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης με τον κανονισμό. Η Γενική Συνέλευση αποφάσισε την εκμίσθωση τμημάτων της πρασιάς στους μισθωτές ορισμένων συνιδιοκτητών, με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό των λοιπών από την κοινή χρήση. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις του ν. 3741/1929, η παραχώρηση τμήματος κοινόχρηστου χώρου που συνεπάγεται αποκλεισμό του δικαιώματος σύγχρησης συνιστά τροποποίηση του κανονισμού και επιτρέπεται μόνο με συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγραφή. Η Γενική Συνέλευση δεν είχε αρμοδιότητα να αποφασίσει με πλειοψηφία την εκμίσθωση, καθώς αυτό υπερβαίνει τη διαχείριση και αφορά τροποποίηση δικαιωμάτων.
Η αίτηση αναίρεσης έγινε εν μέρει δεκτή διότι το Εφετείο παραβίασε τα άρθρα 1002, 1117 ΑΚ, 2 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 13 παρ. 1 και 3 του ν. 3741/1929, καθώς και τα άρθρα 101, 174 και 180 ΑΚ. Η Γενική Συνέλευση, αποφασίζοντας την εκμίσθωση τμημάτων της κοινόχρηστης πρασιάς στους μισθωτές ορισμένων συνιδιοκτητών, επιχείρησε αλλαγή της συμφωνηθείσας χρήσης, παραχωρώντας αποκλειστική χρήση και αποκλείοντας τους λοιπούς συνιδιοκτήτες από την κοινή χρήση. Η παραχώρηση αυτή συνιστά τροποποίηση του κανονισμού και επιτρέπεται μόνο με συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγραφή. Οι αποφάσεις της Γ.Σ. από 15-7-2014 και 15-10-2014 είναι απολύτως άκυρες λόγω υπέρβασης αρμοδιότητας, καθώς η διαχείριση δεν περιλαμβάνει την εκμετάλλευση με εκμίσθωση που αποκλείει τους συνιδιοκτήτες από την κοινή χρήση.
Συνεκδικάζει την από 08-09-2020 (αριθμ. κατάθ. 17/02-11-2020) αίτηση αναίρεσης και τους από 21-11-2021 πρόσθετους λόγους αυτής (αριθμ. κατάθ. 135/03-12-2021) κατά της 251/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας. Αναιρεί εν μέρει την 251/2018 οριστική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας, ως προς το κεφάλαιο, που αναφέρεται στο σκεπτικό της παρούσας. Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, κατά το αναιρούμενο κεφάλαιο, στο Μονομελές Εφετείο Ευβοίας, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την παραπάνω απόφαση. Διατάζει την επιστροφή στους αναιρεσείοντες του παραβόλου, που έχουν καταθέσει. Και Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
546/2019
2019Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.1%
Συγκύριοι διαμερίσματος σε πολυκατοικία που έχει υπαχθεί στις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ, κατέχουν κατά αποκλειστική χρήση την με αριθμό 10 θέση στάθμευσης αυτοκινήτου στην πυλωτή της πολυκατοικίας. Άλλοι συγκύριοι κατέχουν κατά αποκλειστική χρήση τις με αριθμό 8 και 9 θέσεις στάθμευσης. Κατά τους τίτλους οι θέσεις στάθμευσης έχουν εμβαδόν 15 τ.μ., αλλά λόγω σφαλμάτων στην αποτύπωση και σχεδίαση, οι πραγματικές διαστάσεις είναι 2,05 επί 4,71 μ. της θέσης 10 (περίπου 8 τ.μ.), 2,14 επί 4,79 μ. της θέσης 8 και 1,99 επί 4,60 μ. της θέσης 9. Ο κοινόχρηστος διάδρομος έχει πλάτος 2,70 μ. σε ένα τμήμα και 2,99 μ. σε άλλο. Με την σήμανση στο έδαφος, η θέση 8 καταλαμβάνει τμήμα του κοινόχρηστου διαδρόμου 0,19 μ., μειώνοντας το πλάτος του σε 2,80 μ., και η θέση 9 καταλαμβάνει 0,14 μ., μειώνοντας το πλάτος σε 2,56 μ.
Το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ προβλέπει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως όταν από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για την υπαγωγή στη διάταξη που εφαρμόστηκε και δεν μπορεί να γίνει ο αναιρετικός έλεγχος, όχι όταν πρόκειται για ελλείψεις κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα εκτίθεται σαφώς, πλήρως και χωρίς αντιφάσεις. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι οι κάτοχοι των θέσεων 8 και 9 κατέλαβαν κατά 0,19 μ. και 0,14 μ. αντίστοιχα τον κοινόχρηστο διάδρομο πλάτους 2,70 μ. και 2,99 μ., που οδηγεί στη θέση 10, μειώνοντας το πλάτος του σε 2,80 μ. και 2,56 μ. αντίστοιχα, παρεμποδίζοντας έτσι την πρόσβαση των κατόχων της θέσης 10. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις των άρθρων 3 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 13 παρ. 1 και 3 ν. 3741/1929, το Εφετείο διέλαβε σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, καθιστώντας εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής εφαρμογής των διατάξεων αυτών.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες σε σχέση με το ζήτημα παρεμποδίσεως στη χρήση κοινόχρηστου διαδρόμου πολυκατοικίας. Ειδικότερα, δέχτηκε σαφώς και με επάρκεια ότι οι κάτοχοι των θέσεων 8 και 9 κατέλαβαν κατά 0,19 μ. και 0,14 μ. αντίστοιχα τον κοινόχρηστο διάδρομο πλάτους 2,70 μ. και 2,99 μ., παρεμποδίζοντας την πρόσβαση στη θέση 10. Οι αιτιολογίες αυτές καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 3 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 13 παρ. 1 και 3 ν. 3741/1929. Ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος, ενώ κατά το μέρος που πλήττει την περί τα πράγματα ουσιαστική κρίση του Εφετείου είναι απαράδεκτος.
Απορρίπτει, την αίτηση αναίρεσης κατά της με αριθμό 5548/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του πρώτου αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
970/2022
2022Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.1%
Πολυώροφη οικοδομή υπαγόμενη στο καθεστώς οριζόντιας ιδιοκτησίας του Ν. 3741/1929, με κανονισμό πολυκατοικίας καταρτισμένο με συμβολαιογραφική πράξη και νομίμως μεταγεγραμμένο. Ιδιοκτήτης δύο όμορων διαμερισμάτων του έκτου ορόφου (υπ' αριθμ. 2 και 3) κατέλαβε τμήμα του διαδρόμου του ορόφου, διαστάσεων 1,20 Χ 2,30 τ.μ., επιφάνειας 2,76 τ.μ., που βρίσκεται μπροστά από τις αντικριστές εισόδους των διαμερισμάτων του, και το ενσωμάτωσε στην ιδιοκτησία του κατασκευάζοντας τοιχοποιία, προκειμένου να δημιουργήσει κοινή είσοδο. Κατά το άρθρο 3 του κανονισμού απαγορεύεται απολύτως κάθε μεταρρύθμιση ή επισκευή στους διαδρόμους και κοινόχρηστους χώρους. Κατά το άρθρο 9 οι κοινόχρηστοι χώροι πρέπει να είναι πάντοτε ελεύθεροι. Συνδιαχειριστές και λοιποί συνιδιοκτήτες αντέδρασαν άμεσα με συγκλήσεις έκτακτων γενικών συνελεύσεων, εξώδικες διαμαρτυρίες και αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
Το άρθρο 2 παρ. 1 του Ν. 3741/1929 ορίζει ότι αδιαίρετη είναι η ιδιοκτησία παντός πράγματος χρησιμεύοντος προς κοινήν χρήση των ιδιοκτητών. Ο προσδιορισμός των κοινόκτητων και κοινοχρήστων μερών γίνεται είτε με τη συστατική δικαιοπραξία είτε με ιδιαίτερες συμφωνίες όλων των οροφοκτητών, που καταρτίζονται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγράφονται. Η απαρίθμηση στο νόμο είναι ενδεικτική και όχι αποκλειστική. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι με το άρθρο 3 του κανονισμού της πολυκατοικίας, που καταρτίστηκε με συμβολαιογραφική πράξη και μεταγράφηκε νόμιμα, χαρακτηρίζονται οι διάδρομοι ως κοινόχρηστοι χώροι και απαγορεύεται απολύτως κάθε μεταρρύθμιση σε αυτούς. Το επίδικο τμήμα εμβαδού 2,76 τ.μ. αποτελεί μέρος του διαδρόμου. Δεν αποδείχθηκε ότι δημιουργήθηκε εύλογη πεποίθηση στον ιδιοκτήτη ότι δεν θα ασκηθεί το αγωγικό δικαίωμα, αλλά αντίθετα υπήρξε άμεση αντίδραση. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και του άρθρου 281 ΑΚ, το δικαστήριο έκρινε ότι το επίδικο τμήμα συνιστά κοινόχρηστο χώρο και όχι αποκλειστική είσοδο, καθώς ο κανονισμός ρητά το χαρακτηρίζει ως τέτοιο. Η επιθυμία λειτουργικής ενοποίησης των διαμερισμάτων δεν αρκεί για θεμελίωση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, αφού δεν προκαλείται έντονη εντύπωση αδικίας.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 3 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 εδ. α' και 13 του Ν. 3741/1929, 1001 εδαφ. α', 953 και 281 του ΑΚ. Το επίδικο τμήμα του διαδρόμου εμβαδού 2,76 τ.μ. συνιστά κοινόχρηστο χώρο, καθώς με το άρθρο 3 του κανονισμού της πολυκατοικίας, που καταρτίστηκε με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγράφηκε νόμιμα, χαρακτηρίζονται οι διάδρομοι ως κοινόχρηστοι και απαγορεύεται απολύτως κάθε μεταρρύθμιση σε αυτούς. Η ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος απορρίφθηκε ορθώς, διότι δεν αποδείχθηκε ότι δημιουργήθηκε εύλογη πεποίθηση στον αναιρεσείοντα ότι δεν θα ασκηθεί το αγωγικό δικαίωμα, αλλά αντίθετα υπήρξε άμεση αντίδραση των συνιδιοκτητών. Η επιθυμία λειτουργικής ενοποίησης των διαμερισμάτων δεν δικαιολογεί την κατάργηση του κοινόχρηστου χαρακτήρα και τη δημιουργία δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης.
Απορρίπτει την από 03-5-2019 (με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 4300/391/03-5-2016) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 548/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. -Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. - Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
892/2015
2015Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.0%
Υπήρξε πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας της οικοδομής (6-3-1989), με περιγραφή στο ισόγειο της ιδιοκτησίας με στοιχείο Ι-4 ως «χώρος εισόδου προς τους ανώγειους ορόφους», εμβαδού 45 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας 55/1000 επί του οικοπέδου. Η πρόσβαση στους ανώγειους ορόφους επιτυγχάνεται μέσω της μοναδικής κεντρικής εισόδου και μοναδικού κλιμακοστασίου. Ο συγκεκριμένος χώρος Ι-4 είχε εκμισθωθεί με ιδιωτικό συμφωνητικό (4-1-2002) ως κατάστημα μαζί με υπόγειο και ημιώροφο, χωρίς να υπάρχει καταχωρισμένη συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών που να παραχωρεί αποκλειστική χρήση του κοινόχρηστου χώρου.
Το άρθρο 2 § 1 του ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1, 5 και 13 του ίδιου νόμου και τα άρθρα 1001 εδ. α’, 1002 και 1117 ΑΚ, καθορίζει ότι τα μέρη του ακινήτου που προορίζονται για κοινή χρήση (π.χ. κεντρική είσοδος, κλιμακοστάσιο, δώμα) είναι κοινόκτητα/κοινόχρηστα και ανήκουν σε αναγκαστική συγκυριότητα όλων των οροφοκτητών, εκτός αν υπάρχει συμβολαιογραφική και μεταγεγραμμένη συμφωνία όλων για αποκλειστική χρήση. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η πράξη σύστασης (6-3-1989) περιγράφει την ιδιοκτησία Ι-4 ως «χώρο εισόδου προς τους ανώγειους ορόφους», εμβαδού 45 τ.μ., με ποσοστό 55/1000. Η πρόσβαση στους ορόφους γίνεται μέσω της μοναδικής κεντρικής εισόδου και του μοναδικού κλιμακοστασίου, χαρακτηρισμένων ως κοινόχρηστων. Υπήρξε ιδιωτική μίσθωση (4-1-2002) του χώρου ως καταστήματος, χωρίς συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών καταρτισμένη και μεταγεγραμμένη. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι ο χώρος Ι-4, ως κεντρική είσοδος, είναι εκ φύσεως κοινόχρηστος και αντικείμενο αναγκαστικής συγκυριότητας, δεν μπορεί να αποτελέσει χωριστή ιδιοκτησία, και η ενοχική μίσθωση δεν μεταβάλλει τον εμπράγματο χαρακτήρα του. Οι σχετικοί αναιρετικοί λόγοι περί εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικού δικαίου ή ανεπαρκούς αιτιολογίας δεν ευδοκιμούν.
Η αναίρεση απορρίφθηκε διότι: (α) ο χώρος Ι-4, παρότι αναφέρεται με ποσοστό 55/1000 στην πράξη σύστασης (6-3-1989), περιγράφεται ως «χώρος εισόδου» και, κατά φύση, αποτελεί κοινόχρηστο μέρος και αντικείμενο αναγκαστικής συγκυριότητας, εφαρμοζομένων ορθά των άρθρων 1, 2, 5, 13 ν. 3741/1929 και 1001, 1002, 1117 ΑΚ· (β) οι αιτιολογίες της προσβαλλόμενης είναι σαφείς και επαρκείς, αποκλείοντας λόγο 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ· (γ) ο ισχυρισμός περί αοριστίας της ανακοπής αξιολογήθηκε και απορρίφθηκε, μη θεμελιώνοντας λόγο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ. Επιπλέον, η ιδιωτική μίσθωση (4-1-2002) δεν δύναται, ως ενοχική σχέση, να μεταβάλει τον εμπράγματο κοινόχρηστο χαρακτήρα του χώρου.
Απορρίπτει την από 5 Μαρτίου 2014 αίτηση της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα EUROBANK - ERGASIAS A.E." για αναίρεση της 92/2013 αποφάσεως του Εφετείου Λαμίας. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της πρώτης αναιρεσίβλητης, το ποσόν των οποίων ορίζει στις δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
1562/2025
2025Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.0%
Ιδιοκτήτης οριζόντιας ιδιοκτησίας (Β1) στον 2ο όροφο πολυκατοικίας στον Δήμο Αχαρνών (θέση «Λυκότρυπα»), με αποκλειστική χρήση πυλωτής 25,60 τ.μ. Οι συνιδιοκτήτες του 1ου ορόφου (Α1) έχουν αποκλειστική χρήση πυλωτής και ακάλυπτου 129,20 τ.μ., περιλαμβανομένης θέσης στάθμευσης Ρ1 12 τ.μ. Κοινόχρηστοι χώροι: είσοδος και κλιμακοστάσιο 17,65 τ.μ. και λοιπός χώρος πυλωτής 2,86 τ.μ. Στις 3-6-2013 διαπιστώθηκε ότι η παροχή ηλεκτρικού της οριζόντιας ιδιοκτησίας τροφοδοτούσε κοινόχρηστους χώρους· στις 11-9-2013 έγινε επανασύνδεση του πίνακα κοινοχρήστων σε άλλη ιδιωτική παροχή. Δαπάνες λόγω κατανάλωσης κοινοχρήστων: 780 ευρώ (20 δίμηνα x 39 ευρώ) για περίοδο 6/2010–10/2013. Φθορές από σωλήνα απαγωγής καπνού στον κοινόχρηστο εξωτερικό τοίχο, πλησίον του μπαλκονιού: δαπάνες αποκατάστασης συνολικά 2.444,96 ευρώ (καθαρισμοί, χρωματισμοί, υλικά, πλακίδια, εργασίες, αποκομιδή). Υπήρχε μεταλλική προέκταση μπαλκονιού (σιδηροκατασκευή) των συνιδιοκτητών με γλάστρες, αντικείμενο καθαίρεσης.
Το άρθρο 216 § 1 ΚΠολΔ απαιτεί σαφή έκθεση πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν την αξίωση και προσδιορισμό του αντικειμένου και αιτήματος. Σε συνδυασμό με τα άρθρα 914, 297, 298 ΑΚ, απαιτείται περιγραφή της παράνομης και υπαίτιας πράξης, της ζημίας (είδος, έκταση, αιτία, κόστος) και του αιτιώδους συνδέσμου. Ο έλεγχος αοριστίας γίνεται κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, ενώ η πλημμέλεια ανεπαρκών/αντιφατικών αιτιολογιών κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η απαίτηση των 780 ευρώ για κοινόχρηστη κατανάλωση ρεύματος δεν προσδιόριζε επακριβώς τη διάρκεια της παράνομης ηλεκτροδότησης, με αντιφατικές αναφορές (3-6-2013 διαπίστωση, 11-9-2013 επανασύνδεση, περίοδος 6/2010–10/2013). Για τη δαπάνη 2.444,96 ευρώ δεν υπήρχε ειδική και χωριστή ανάλυση υλικών (είδος, ποσότητα, ποιότητα) και επιμέρους εργασιών (είδος, αριθμός, ημέρες). Οι αιτιολογίες περί σωλήνα απαγωγής και φωτογραφιών κρίθηκαν σαφείς. Εφαρμόζοντας τα κριτήρια των άρθρων 216 ΚΠολΔ και 559 αριθ. 14, έκρινε ότι τα κονδύλια ήταν αόριστα λόγω έλλειψης ακριβούς χρονικού προσδιορισμού και ανάλυσης δαπανών. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19, οι αιτιολογίες της ουσιαστικής απόφασης ήταν επαρκείς, σαφείς και μη αντιφατικές, οπότε ο σχετικός λόγος ήταν απαράδεκτος/αβάσιμος.
Οι λόγοι αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ απορρίφθηκαν διότι: (α) το κονδύλιο των 780 ευρώ για κοινόχρηστη κατανάλωση ρεύματος δεν προσδιόριζε επακριβώς το χρονικό διάστημα της παράνομης ηλεκτροδότησης (αντιφατικές αναφορές: διαπίστωση 3-6-2013, επανασύνδεση 11-9-2013, περίοδος 6/2010–10/2013), και (β) το κονδύλιο των 2.444,96 ευρώ για φθορές δεν ανέλυε ειδικά και χωριστά τα υλικά (είδος, ποσότητα, ποιότητα) και τις επιμέρους εργασίες (είδος, αριθμός, ημέρες), όπως απαιτείται για το ορισμένο κατά το άρθρο 216 ΚΠολΔ. Ο λόγος από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ απορρίφθηκε ως αβάσιμος/απαράδεκτος, διότι η πρωτόδικη απόφαση περιείχε σαφείς, επαρκείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες για τη θέση του σωλήνα, τη φύση του (ανοξείδωτος), τη μη σύνδεση λεκέδων σκουριάς με αυτόν, και την εναπόθεση αντικειμένων, καθιστώντας εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο.
Απορρίπτει, την, από 28-11-2021 (αριθμ. καταθ. 95657/177/30-11-2021), αίτηση, για αναίρεση της με αριθμ. 389/2020 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών (μισθωτικών) διαφορών. Διατάσσει, την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του, κατατεθέντος για την άσκηση της ανωτέρω αιτήσεως, παραβόλου. Επιβάλλει, σε βάρος της αναιρεσείουσας τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
145/2025
2025Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 93.0%
Πολυόροφη οικοδομή επί οικοπέδου 512 τ.μ. στον Δήμο Χολαργού Αττικής, υπαγόμενη στο καθεστώς οριζόντιας ιδιοκτησίας. Η οικοδομή αποτελείται από υπόγειο, ισόγειο, τρεις ορόφους και δώμα. Κυρία ισογείου διαμερίσματος (επιφανείας 127,10 τ.μ., ποσοστό συνιδιοκτησίας 178/000) προέβη σταδιακά μέχρι το έτος 2009 σε κατασκευές επί ακάλυπτων τμημάτων του οικοπέδου (νότιο, δυτικό, βόρειο τμήμα), συνολικής επιφανείας 35,93 τ.μ., επεκτείνοντας το διαμέρισμά της. Οι κατασκευές δεν προβλέπονταν στις οικοδομικές άδειες ούτε στην οροφοκτητική πράξη. Η αρμόδια πολεοδομία διαπίστωσε τις παράνομες κατασκευές με εκθέσεις αυτοψίας 6.4.2012 και 29.5.2012 και επέβαλε πρόστιμα. Κύριος διαμερίσματος δευτέρου ορόφου (ποσοστό συνιδιοκτησίας 261/000) και τέταρτου διαμερίσματος τρίτου ορόφου (ποσοστό 150/000), συνολικά 411/000, ήγειρε αγωγή κατά της κυρίας του ισογείου.
Τα άρθρα 1002 ΑΚ, 1117 ΑΚ και 1 επ. του ν. 3741/1929 θεσπίζουν το καθεστώς οριζόντιας ιδιοκτησίας ως εξαίρεση του κανόνα superficies solo cedit του άρθρου 1001 ΑΚ. Τα ακάλυπτα τμήματα οικοπέδου που δεν ορίστηκαν με τη συστατική πράξη ως αντικείμενο αποκλειστικής κυριότητας υπάγονται αυτοδικαίως στην αναγκαστική συγκυριότητα και θεωρούνται κοινόκτητα και κοινόχρηστα. Τα άρθρα 4 παρ. 1, 5 και 13 του ν. 3741/1929 απαγορεύουν την ενσωμάτωση κοινόχρηστων χώρων χωρίς συμφωνία όλων των οροφοκτητών σε συμβολαιογραφικό έγγραφο που μεταγράφεται. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η κυρία του ισογείου κατασκεύασε επτά κτίσματα συνολικής επιφανείας 35,93 τ.μ. επί ακάλυπτων τμημάτων του οικοπέδου (νότιο, δυτικό, βόρειο), μετατρέποντας κοινόχρηστους χώρους σε δομημένους χώρους κυρίας και βοηθητικής χρήσης. Οι κατασκευές δεν προβλέπονταν στις οικοδομικές άδειες ούτε στην οροφοκτητική πράξη. Δεν αποδείχθηκε συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών για τροποποίηση της αρχικής πράξης σύστασης οριζοντίων ιδιοκτησιών. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις περί οριζόντιας ιδιοκτησίας, το δικαστήριο έκρινε ότι η μονομερής κατάληψη κοινόχρηστων χώρων διαταράσσει το δικαίωμα συγκυριότητας των λοιπών οροφοκτητών. Η πολεοδομική τακτοποίηση κατ' άρθρο 11 ν. 4178/2013 δεν νομιμοποιεί την αποκλειστική χρήση έναντι των συνιδιοκτητών, καθώς δεν θίγει τα δικαιώματα από τη συστατική πράξη.
Η αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι απορρίφθηκαν διότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ορθώς έκρινε ότι τα επίδικα τμήματα του ακάλυπτου χώρου του οικοπέδου είναι κοινόχρηστα και κοινόκτητα, καθώς δεν ορίστηκαν με τη συστατική πράξη οριζόντιας ιδιοκτησίας ως αντικείμενο αποκλειστικής κυριότητας και υπάγονται αυτοδικαίως στην αναγκαστική συγκυριότητα. Η μονομερής κατάληψη και δόμηση συνολικής επιφανείας 35,93 τ.μ. χωρίς συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών διαταράσσει το δικαίωμα συγκυριότητας. Η πολεοδομική τακτοποίηση δεν νομιμοποιεί την αποκλειστική χρήση έναντι των συνιδιοκτητών. Η ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος απορρίφθηκε, καθώς δεν αποδείχθηκε συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών και η παρανομία άλλου δεν δικαιολογεί ανάλογη παρανομία.
Απορρίπτει την από 14/04/2022 αίτηση της Π. - Χ. Γ. του Γ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. ... τελεσίδικης αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, και τους από 08/08/2023 πρόσθετους αυτής λόγους. Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
562/2014
2014Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 92.9%
Διώροφη οικοδομή σε οικόπεδο εμβαδού 299,99 τ.μ., με συστατική πράξη οριζόντιας ιδιοκτησίας του 1973. Κύριος ισόγειας οριζόντιας ιδιοκτησίας επιφάνειας 98,52 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας 250/1000. Κύριος πρώτου ορόφου επιφάνειας 85,50 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας 250/1000 και δικαίωμα υψούν για δεύτερο και τρίτο όροφο (αντίστοιχα ποσοστά συνιδιοκτησίας, συνολικά 750/1000). Η αρχική κυρία της οικοδομής είχε παρακρατήσει την αποκλειστική χρήση του δώματος και το 2000 τη μεταβίβασε μαζί με τον πρώτο όροφο και το δικαίωμα υψούν στον νέο κύριο. Ο κύριος της ισόγειας ιδιοκτησίας εγκατέστησε στο δώμα ηλιακό θερμοσίφωνα και κεραία τηλεόρασης, καταλαμβάνοντας περίπου 2 τ.μ., με χρήση επί περίπου 11 έτη. Οι εγκαταστάσεις προκάλεσαν υγρασίες στο διαμέρισμα του ανώτερου ορόφου. Λόγω παλαιότητας της οικοδομής υπήρχαν ανησυχίες για κινδύνους από καθαίρεση με κρουστικά μέσα.
Το άρθρο 2 § 1 του ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με τα άρθρα 4 § 1, 5 § 1α και 13, και τα άρθρα 1002, 1117 ΑΚ, καθιερώνει την αναγκαστική συγκυριότητα και επιτρέπει με ομόφωνη συμβολαιογραφική πράξη τη ρύθμιση χρήσης κοινόχρηστων μερών, περιλαμβανομένης της αποκλειστικής χρήσης που «φέρει χαρακτήρα δουλείας» και δεσμεύει διαδόχους. Τα άρθρα 173 και 200 ΑΚ εφαρμόζονται μόνο αν υπάρχει κενό/ασάφεια βούλησης. Το άρθρο 281 ΑΚ απαιτεί ειδικές περιστάσεις για καταχρηστικότητα πέραν απλής αδράνειας. Τα άρθρα 335-340 ΚΠολΔ επιβάλλουν εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, και το άρθρο 559 ΚΠολΔ προσδιορίζει λόγους αναίρεσης (1, 8, 11γ, 19). Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η αρχική κυρία παρακράτησε την αποκλειστική χρήση του δώματος και το 2000 τη μεταβίβασε μαζί με τον πρώτο όροφο και το δικαίωμα υψούν. Η οικοδομή εδράζεται σε οικόπεδο 299,99 τ.μ., με ισόγειο 98,52 τ.μ. (250/1000) και πρώτο όροφο 85,50 τ.μ., συνολικά συνιδιοκτησία 750/1000 για τον ανώτερο ιδιοκτήτη. Στο δώμα είχαν τοποθετηθεί ηλιακός θερμοσίφωνας και κεραία (~2 τ.μ.) επί 11 έτη, προκαλώντας υγρασίες στο άνω διαμέρισμα. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι η αποκλειστική χρήση αποτελεί συμβατικά ρυθμισμένο περιορισμό της συγκυριότητας, μεταβιβάσιμο και δεσμευτικό για διαδόχους, δεν αποτελεί προσωπική/πραγματική δουλεία ούτε αποκτάται/καταργείται με χρησικτησία. Η ένσταση καταχρηστικότητας απορρίπτεται ως νόμω αβάσιμη λόγω έλλειψης ειδικών περιστάσεων. Ο λόγος περί μη λήψης εγγράφων απορρίπτεται, αφού μνημονεύεται η εκτίμηση όλων. Κατά συνέπεια, οι λόγοι αναίρεσης δεν ευδοκιμούν.
Απορρίφθηκε η αίτηση διότι: (α) η αποκλειστική χρήση του δώματος αποτελεί συμβατικά συμφωνημένο περιορισμό της αναγκαστικής συγκυριότητας κατά τα άρθρα 2 § 1, 4 § 1, 5 § 1α και 13 ν. 3741/1929 και 1002, 1117 ΑΚ, μεταβιβάσιμο και δεσμευτικό για διαδόχους, μη υπαγόμενη στις διατάξεις περί προσωπικών/πραγματικών δουλειών (ΑΚ 1118, 1142, 1188, 1190), (β) ο ισχυρισμός καταχρηστικότητας του άρθρου 281 ΑΚ ήταν νόμω αβάσιμος, αφού η μακρά αδράνεια χωρίς ειδικές περιστάσεις δεν αρκεί και υφίστανται υλικές επιπτώσεις (υγρασίες) και δικαίωμα υψούν, (γ) ο λόγος 559 αριθ. 11γ ΚΠολΔ απορρίπτεται, γιατί δηλώθηκε ότι ελήφθησαν «όλα τα νόμιμα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα», (δ) ο λόγος 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος, αφού οι σχετικοί ισχυρισμοί εξετάστηκαν, και (ε) η επίκληση ΑΚ 1121 για χρησικτησία σε κοινόχρηστα μέρη οριζόντιας ιδιοκτησίας είναι ανεφάρμοστη.
Απορρίπτει την με αριθμό κατάθεση 478/2013 αίτηση του Σ. Κ., για αναίρεση της υπ'αριθμ. 969/2011 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) Ευρώ.
505/2022
2022Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 92.8%
Τρεις συγκύριοι οικοπέδου εμβαδού 209,496 τ.μ., κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, ανήγειραν πολυώροφη οικοδομή με υπόγειο, ισόγειο ακάλυπτο (πυλωτή), τρεις κύριους ορόφους και δώμα. Με συμβόλαιο διανομής δικαιώματος οικοδομήσεως προ πάσης ανεγέρσεως (3-10-1985), που μεταγράφηκε νομίμως, διένειμαν τις χωριστές ιδιοκτησίες: ο πρώτος όροφος στον αδελφό, ο δεύτερος στην ενάγουσα, ο τρίτος στην εναγόμενη, ενώ στο δώμα προβλεπόταν κτίσμα εμβαδού 25 τ.μ. για την εναγόμενη και η χρήση του υπόλοιπου δώματος θα παρέμενε κοινή. Μετά την αποπεράτωση της οικοδομής, η εναγόμενη το έτος 1994 κατασκεύασε αυθαίρετα στην πυλωτή χώρο γραφείου εμβαδού 35 τ.μ., τον οποίο χρησιμοποιεί αποκλειστικά ως τεχνικό γραφείο. Επίσης, οι συγκύριοι συμφώνησαν προφορικά να επεκτείνουν το κτίσμα του δώματος σε διαμέρισμα εμβαδού 100 τ.μ., με κοινά έξοδα, που θα διανεμόταν εξ ημισείας. Εκδόθηκε έγκριση μεταφοράς συντελεστή δόμησης (26-2-1987), που ακυρώθηκε (14-5-1987). Το διαμέρισμα των 100 τ.μ. κατασκευάστηκε αλλά παρέμεινε ημιτελές, αυθαίρετο, ανομιμοποίητο και χρησιμοποιείται ως αποθήκη. Η ενάγουσα διαμαρτυρήθηκε προφορικά κατ' επανάληψη αλλά καθυστέρησε να ασκήσει αγωγή λόγω της αδελφικής σχέσης.
Το άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 3741/1929 προβλέπει ότι ο προσδιορισμός των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων μερών γίνεται με τη συστατική δικαιοπραξία ή με ιδιαίτερες συμφωνίες όλων των οροφοκτητών, που πρέπει να καταρτισθούν με συμβολαιογραφικό έγγραφο και να μεταγραφούν. Αν δεν υπάρχει τέτοια ρύθμιση, κριτήριο είναι ο κατά τη φύση του προορισμός για κοινή χρήση. Κάθε συνιδιοκτήτης δικαιούται απόλυτη χρήση των κοινοχρήστων, με τον όρο ότι δεν παραβλάπτει τα δικαιώματα των άλλων και δεν μεταβάλλει τον συνήθη προορισμό. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι η εναγόμενη κατασκεύασε το έτος 1994 γραφείο εμβαδού 35 τ.μ. στην πυλωτή, χωρίς άδεια, το οποίο χρησιμοποιεί αποκλειστικά, και ότι στο δώμα κατασκευάστηκε χώρος 100 τ.μ., ημιτελής, αυθαίρετος, ανομιμοποίητος. Δέχθηκε ότι δεν αποδείχθηκε ρητή ή σιωπηρή παραχώρηση της πυλωτής στην εναγόμενη και ότι η ενάγουσα διαμαρτυρήθηκε προφορικά κατ' επανάληψη. Εφαρμόζοντας τα άρθρα 2, 5, 7 του ν. 3741/1929, το Εφετείο έκρινε ότι οι κατασκευές συνιστούν ανεπίτρεπτη μεταβολή του συνήθους προορισμού των κοινοχρήστων χώρων και βλάβη των δικαιωμάτων της ενάγουσας. Απέρριψε την ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, διότι η καθυστέρηση οφειλόταν στην αδελφική σχέση και όχι σε υπαίτια αδράνεια.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8 και 13 του ν. 3741/1929, δεχόμενο ότι η πυλωτή και το δώμα (πλην των 25 τ.μ.) αποτελούν κοινόχρηστους χώρους και ότι οι αυθαίρετες κατασκευές συνιστούν ανεπίτρεπτη μεταβολή του συνήθους προορισμού τους, χωρίς ρητή ή σιωπηρή συναίνεση της ενάγουσας. Η ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος απορρίφθηκε ορθά, διότι η ενάγουσα διαμαρτυρήθηκε κατ' επανάληψη προφορικά και η καθυστέρηση οφειλόταν στην αδελφική σχέση, όχι σε υπαίτια αδράνεια. Οι ισχυρισμοί περί νομιμοποίησης των κατασκευών προβλήθηκαν απαράδεκτα με προτάσεις και όχι με πρόσθετους λόγους έφεσης.
Απορρίπτει την από 6-12-2019 αίτηση και τους πρόσθετους επ' αυτής λόγους, της Μ. Σ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1751/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσίβλητων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
1252/2011
2011Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 92.7%
Πολυώροφη οικοδομή υπαγόμενη στον ν. 3741/1929 ανεγέρθηκε με σύστημα πιλοτής, όπου προβλέφθηκαν θέσεις στάθμευσης Θ3 και Θ5 ως κοινόχρηστες. Η συστατική πράξη οροφοκτησίας της 3.12.1999 και ο κανονισμός δεν περιείχαν ρήτρα αποκλειστικής χρήσης θέσεων στάθμευσης για συγκεκριμένους συνιδιοκτήτες. Το 2000 μεταβιβάστηκε οριζόντια ιδιοκτησία σε δύο συνιδιοκτήτες, οι οποίοι στη συνέχεια έκαναν αποκλειστική χρήση των Θ3 και Θ5. Στις 16.5.2007 συντάχθηκε συμβολαιογραφικό έγγραφο από τον οικοπεδούχο-κατασκευαστή, που προέβλεπε μονομερή τροποποίηση της πράξης σύστασης και μεταβίβαση αποκλειστικής χρήσης των θέσεων στους εν λόγω συνιδιοκτήτες, χωρίς επίκληση μεταγραφής του τροποποιητικού συμβολαίου. Οι θέσεις στάθμευσης στην πιλοτή και τον ακάλυπτο χώρο χαρακτηρίζονται ως κοινόκτητα και κοινόχρηστα, με δικαίωμα χρήσης από όλους τους συνιδιοκτήτες κατά την αναλογία τους.
Το άρθρο 1 § 5 ν. 960/1979, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 ν. 1221/1981, ορίζει ότι οι θέσεις στάθμευσης στον ελεύθερο ισόγειο χώρο (πιλοτή) δεν μπορούν να αποτελέσουν διηρημένες ιδιοκτησίες. Κατά τα άρθρα 5 και 13 (ιδίως § 3) του ν. 3741/1929, μπορεί να παραχωρηθεί αποκλειστική χρήση κοινοχρήστου χώρου μόνο με συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών και μεταγραφή, χωρίς να συνιστά πραγματική δουλεία κατά τα άρθρα 1118 και 1119 ΑΚ. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η συστατική πράξη της 3.12.1999 δεν προέβλεπε αποκλειστική χρήση των θέσεων Θ3 και Θ5. Η οριζόντια ιδιοκτησία μεταβιβάστηκε το 2000, ενώ στις 16.5.2007 συντάχθηκε συμβόλαιο μονομερούς τροποποίησης για παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης, χωρίς επίκληση μεταγραφής. Οι θέσεις στάθμευσης στην πιλοτή και στον ακάλυπτο χώρο χαρακτηρίζονται ως κοινόχρηστες, με χρήση από όλους τους συνιδιοκτήτες κατά ποσοστό (άρθρο 1117 ΑΚ). Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, το δικαστήριο έκρινε ότι δεν είναι δυνατή σύσταση διηρημένης ιδιοκτησίας ή πραγματικής δουλείας επί θέσεων στην πιλοτή, και η αποκλειστική χρήση απαιτεί ομόφωνη συμφωνία και μεταγραφή. Ελλείψει τέτοιων προϋποθέσεων, οι θέσεις παραμένουν κοινόχρηστες και δεν θεμελιώνεται δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης.
Ο ισχυρισμός περί παραχώρησης αποκλειστικής χρήσης με μονομερή τροποποίηση της 16.5.2007 απορρίφθηκε ορθά ως απαραδέκτως προβληθείς, αφού γεννήθηκε πριν από την τελευταία συζήτηση (17.5.2007) και δεν επικαλέστηκαν προϋποθέσεις των άρθρων 269 § 2 ή 527 § 2 ΚΠολΔ. Επιπλέον, ως επικουρική αιτιολογία, ο ισχυρισμός ήταν και μη νόμιμος λόγω έλλειψης μεταγραφής του τροποποιητικού συμβολαίου, απαιτούμενης για έγκυρη παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης κατά τα άρθρα 5 και 13 ν. 3741/1929. Ο λόγος από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ απορρίφθηκε διότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τα συμβόλαια (1999, 2007). Τέλος, ο λόγος περί απαραδέκτου λόγω μη εγγραφής στα βιβλία διεκδικήσεων (άρθρο 220 ΚΠολΔ) απορρίφθηκε, διότι η αποκλειστική χρήση κοινοχρήστου χώρου δεν συνιστά πραγματική δουλεία κατά τα άρθρα 1118, 1119 ΑΚ.
Απορρίπτει την από 8-12-2009 αίτηση και τον πρόσθετο λόγο των Η. Μ. κλπ, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5326/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1.100) ευρώ.
40/2012
2012Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 92.6%
Σε πολυκατοικία με 12 θέσεις στάθμευσης, επιφάνειας 10 τ.μ. η καθεμία, υφίστανται αποκλειστικές χρήσεις θέσεων στάθμευσης, μεταξύ των οποίων οι θέσεις Ρ-9, Ρ-11 και Ρ-2. Κάτοχοι δύο θέσεων αντικατέστησαν τα αυτοκίνητά τους με οχήματα μεγαλύτερου μήκους, τα οποία κατά τη στάθμευση προεξέχουν πέραν των ορίων των θέσεων και καταλαμβάνουν τμήμα του κοινοχρήστου χώρου της πυλωτής, περίπου 60 εκ., εμποδίζοντας τη διέλευση προς τη θέση αποκλειστικής χρήσης άλλου συνιδιοκτήτη. Η πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και ο κανονισμός απαγορεύουν την κατάληψη κοινοχρήστων.
Το άρθρο 2 § 1 του ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1002, 1108 και 1117 ΑΚ, κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε συνιδιοκτήτη οριζόντιας ιδιοκτησίας στην απόλυτη χρήση των κοινοχρήστων και την αξίωση άρσης και παράλειψης προσβολών. Το άρθρο 216 § 1 ΚΠολΔ απαιτεί η αγωγή να περιέχει τα περιστατικά που θεμελιώνουν το αίτημα, χωρίς να απαιτείται υπερβολική μαθηματική ακρίβεια. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι στην πολυκατοικία υπάρχουν 12 θέσεις στάθμευσης, επιφάνειας 10 τ.μ. εκάστη, με αποκλειστικές χρήσεις μεταξύ των οποίων οι θέσεις Ρ-9, Ρ-11 και Ρ-2. Οι κάτοχοι των δύο θέσεων αντικατέστησαν τα αυτοκίνητά τους με μεγαλύτερου μήκους οχήματα, τα οποία κατά τη στάθμευση προεξέχουν και καταλαμβάνουν τμήμα του κοινοχρήστου χώρου της πυλωτής περίπου 60 εκ., εμποδίζοντας τη διέλευση προς τη θέση αποκλειστικής χρήσης των λοιπών. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι η αγωγή είναι ορισμένη, διότι ζητεί τον περιορισμό στη θέση αποκλειστικής χρήσης (10 τ.μ.) και την αποκατάσταση της χρήσης των κοινοχρήστων, χωρίς να απαιτείται προσδιορισμός της ακριβούς επιφάνειας του διαδρόμου ή των οχημάτων. Η αιτιολογία είναι επαρκής, καθώς η παρεμπόδιση της διέλευσης διαπιστώθηκε συγκεκριμένα (προεξοχή ~60 εκ.), ενώ η αναφορά στη διαγράμμιση αποτελεί απλό περιστατικό και όχι αυτοτελή ισχυρισμό.
Η αίτηση αναιρέσεως απορρίφθηκε διότι: (α) η αγωγή περιείχε τα απαιτούμενα περιστατικά του άρθρου 216 § 1 ΚΠολΔ και δεν απαιτείται ακριβής προσδιορισμός του κοινοχρήστου χώρου, αφού ζητείται ο περιορισμός στη θέση αποκλειστικής χρήσης 10 τ.μ., (β) η αιτιολογία του Εφετείου ήταν επαρκής κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, με συγκεκριμένη παραδοχή προεξοχής και παρεμπόδισης διέλευσης (~60 εκ.), και (γ) η μνεία της διαγράμμισης δεν συνιστά αυτοτελή ισχυρισμό, οπότε οι λόγοι του άρθρου 559 αριθ. 8 και 10 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτοι.
Απορρίπτει την από 19-10-2010 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6427/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
1102/2012
2012Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 92.5%
Συγκρότημα οριζόντιας ιδιοκτησίας σε πολυώροφη οικοδομή (κτίριο Γ) στην πόλη της Θεσσαλονίκης, διέπεται από Ν. 3741/1929 και άρθρα 1002, 1117 ΑΚ, χωρίς υπογεγραμμένο κανονισμό. Ιδιοκτήτης τρίτου ορόφου κατέχει διαμέρισμα Δ-32γ, καθαρού εμβαδού 43,10 τ.μ. (μικτού 53,69 τ.μ.) με ποσοστό 19,853/1000, αποθήκη και αποκλειστική χρήση κλειστής θέσης στάθμευσης 14,24 τ.μ. Άλλη ιδιοκτησία τρίτου ορόφου είναι το διαμέρισμα Δ-31γ, καθαρού εμβαδού 85,22 τ.μ. (μικτού 105,47 τ.μ.) με ποσοστό 26,197/1000, αποθήκη και αποκλειστική χρήση κλειστής θέσης στάθμευσης 19,43 τ.μ. Ιδιοκτήτες τέταρτου ορόφου κατέχουν εξ αδιαιρέτου 50% το διαμέρισμα Δ-41γ, καθαρού εμβαδού 113,17 τ.μ. (μικτού 142 τ.μ.) με ποσοστό 40,76/1000. Με συμβόλαιο 21-4-2000 (διορθωτικό 28-11-2003), στο οποίο συμμετείχαν όλοι οι τότε συνιδιοκτήτες, συμφωνήθηκε ότι τμήμα του δώματος-ταράτσας (26,104 τ.μ. και 8,34 τ.μ.) αποκλείεται από κοινή χρήση και αποδίδεται αποκλειστικά στη συγκεκριμένη οριζόντια ιδιοκτησία του τέταρτου ορόφου. Το τμήμα 8,34 τ.μ. αποτελεί επέκταση πλάκας του Δ’ ορόφου, χαρακτηρίστηκε αυθαίρετο ως προς την άδεια, αλλά κατασκευάστηκε από την εργολάβο εταιρία.
Το άρθρο 1 § 1 του Ν. 3741/1929, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ, θεμελιώνει την οριζόντια ιδιοκτησία: χωριστή κυριότητα επί διαμερισμάτων και αναγκαστική συγκυριότητα στα κοινόχρηστα μέρη (στέγη/δώμα). Κατά τα άρθρα 1001 ΑΚ και 3, 174 ΑΚ, κάθε απόκλιση από τον κοινόχρηστο χαρακτήρα απαιτεί έγκυρη συστατική ρύθμιση ή ομόφωνη συμφωνία των συνιδιοκτητών, ενώ η πολεοδομική παράβαση επιφέρει διοικητικές κυρώσεις, όχι ακυρότητα της συστατικής πράξης. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι στο συμβόλαιο της 21-4-2000 (διορθωτικό 28-11-2003), με συμμετοχή όλων των τότε συνιδιοκτητών, συμφωνήθηκε ο αποκλεισμός του κοινοχρήστου χαρακτήρα τμημάτων του δώματος-ταράτσας (26,104 τ.μ. και 8,34 τ.μ.) και η απόδοσή τους σε συγκεκριμένη οριζόντια ιδιοκτησία του Δ’ ορόφου. Το τμήμα 8,34 τ.μ. δημιουργεί ημιυπαίθριο χώρο στον Γ’ όροφο και είναι αυθαίρετο ως προς την άδεια, αλλά κατασκευάστηκε από τον εργολάβο και όχι από τον δικαιούχο. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, το δικαστήριο έκρινε ότι η ομόφωνη συμφωνία στον συστατικό τίτλο νόμιμα κατάργησε τον κοινόχρηστο χαρακτήρα και απέδωσε αποκλειστική χρήση/κυριότητα στην επίδικη ιδιοκτησία, δεσμεύοντας μεταγενέστερους αποκτώντες. Η πολεοδομική παραβίαση δεν ακυρώνει τη συστατική ρύθμιση. Επιπλέον, οι αναιρετικοί λόγοι περί μη λήψης «πραγμάτων» και εγγράφων είναι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι, λόγω μη αυτοτελούς ισχυρισμού και μη σαφούς επίκλησης στις προτάσεις.
Η συστατική συμφωνία όλων των τότε συνιδιοκτητών (21-4-2000, διορθωτικό 28-11-2003) έγκυρα απέκλεισε τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του δώματος-ταράτσας και απέδωσε τον επίδικο χώρο σε συγκεκριμένη οριζόντια ιδιοκτησία, χωρίς να απαιτείται συναίνεση μεταγενέστερων αποκτώντων· η συμφωνία δεν είναι άκυρη κατά τα άρθρα 3 και 174 ΑΚ, ενώ η παράβαση πολεοδομικών διατάξεων δεν επηρεάζει το κύρος της συστατικής πράξης. Οι αναιρετικοί λόγοι του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ απορρίπτονται, διότι η απόφαση περιέχει επαρκείς και σαφείς αιτιολογίες και ορθά εφάρμοσε τις ουσιαστικές διατάξεις. Ο λόγος του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος, επειδή τα επικαλούμενα γεγονότα δεν συνιστούν αυτοτελείς αγωγικούς ισχυρισμούς. Ο λόγος του άρθρου 559 αριθ. 11γ’ ΚΠολΔ είναι αβάσιμος, διότι δεν έγινε σαφής επίκληση και προσκομιδή των συμβολαίων στη δεύτερη συζήτηση.
Απορρίπτει την από 2.12.2009 αίτηση για αναίρεση της 30967/2009 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
1143/2021
2021Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 92.5%
Διώροφη οικοδομή κείμενη στη συνοικία Αγίας Τριάδας του Δήμου Μετσόβου, για την οποία είχε συσταθεί οριζόντια ιδιοκτησία με το υπ' αριθμ. .../1982 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Ιωαννίνων Ι. Λέντζαρη. Πρώτη ιδιοκτήτρια κατείχε την ψιλή κυριότητα του διαμερίσματος Α1 του Α' ορόφου και του ημιυπογείου διαμερίσματος ΥΑ. Δεύτερη ιδιοκτήτρια είχε παρακρατήσει την επικαρπία του διαμερίσματος Α1. Τρίτη ιδιοκτήτρια είχε παρακρατήσει την επικαρπία του ημιυπογείου ΥΑ. Εναγόμενος ήταν κύριος του διαμερίσματος Β1 του Β' ορόφου. Στο συμβόλαιο σύστασης προβλεπόταν ότι το διαμέρισμα Γ-1 του δώματος-σοφίτας θα ανεγερθεί μερίμνη, ευθύνη και δαπάναις του εναγομένου και ανήκει στην αποκλειστική του κυριότητα, νομή και κατοχή, και ότι οι δαπάνες συντήρησης της στέγης του δώματος εκ φυσιολογικής φθοράς θα βαρύνουν συμμέτρως τους συμβαλλομένους. Περί το έτος 2003, ο εναγόμενος προέβη σε κατασκευή τοιχοποιίας γύρω από το κοινόχρηστο τμήμα του κλιμακοστασίου του Β' ορόφου, εμβαδού δύο περίπου τετραγωνικών μέτρων, και ενσωμάτωσε αυτό στην ιδιοκτησία του, τοποθετώντας πόρτα ασφαλείας. Εναγόμενος, κάτοικος Αθηνών, μετέβαινε στο Μέτσοβο επί δίμηνο εκάστου έτους, ενώ οι δύο πρώτες ενάγουσες (θυγατέρα και μητέρα) κατοικούσαν μόνιμα στο Μέτσοβο.
Το άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 3741/1929 σε συνδυασμό με τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ προβλέπουν ότι κάθε ιδιοκτήτης ορόφου δικαιούται να κάνει ακώλυτη χρήση των κοινοχρήστων μερών της οικοδομής. Ο προσδιορισμός των κοινόκτητων και κοινόχρηστων μερών γίνεται με τη συστατική της οροφοκτησίας δικαιοπραξία. Κριτήριο για τον χαρακτηρισμό πράγματος ως κοινόκτητου είναι ο κατά τη φύση του προορισμός για την εξυπηρέτηση των συνιδιοκτητών με την κοινή χρήση του. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι το επίδικο τμήμα του κλιμακοστασίου του Β' ορόφου, εμβαδού δύο τετραγωνικών μέτρων, περιλαμβάνεται στα κοινόκτητα και κοινόχρηστα μέρη της πολυκατοικίας, όπως προκύπτει από την ενδεικτική απαρίθμηση του άρθρου 2 περ. α' του ν. 3741/1929 και από το συμβόλαιο σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας που προέβλεπε τη συμμετρική κατανομή των δαπανών συντήρησης της στέγης μεταξύ όλων των συμβαλλομένων. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις περί οριζόντιας ιδιοκτησίας, το δικαστήριο έκρινε ότι η μόνη επί μακρόν χρόνον αδράνεια των εναγουσών να ασκήσουν το δικαίωμά τους, χωρίς άλλα πραγματικά περιστατικά, δεν θεμελιώνει καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος, απορρίπτοντας την σχετική ένσταση του εναγομένου.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 και 13 του ν. 3741/1929 και 1117 ΑΚ, δεχόμενο ότι το επίδικο τμήμα του κλιμακοστασίου εμβαδού δύο τετραγωνικών μέτρων περιλαμβάνεται στα κοινόκτητα και κοινόχρηστα μέρη της πολυκατοικίας, όπως προκύπτει από το συμβόλαιο σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας που προέβλεπε τη συμμετρική κατανομή των δαπανών συντήρησης της στέγης. Το Εφετείο δεν παραμόρφωσε το περιεχόμενο του συμβολαίου, αλλά συνήγαγε ορθό αποδεικτικό πόρισμα από την ανάγνωσή του. Επίσης, το Εφετείο παραδεκτά επελήφθη της ένστασης καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος, καθόσον οι εκκαλούσες βάλλουν κατά της υπό της εκκαλούμενης παραδοχής ως βάσιμης της ένστασης αυτής, και ορθά την απέρριψε με πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες, δεχόμενο ότι η μόνη επί μακρόν χρόνον αδράνεια δεν θεμελιώνει καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος χωρίς άλλα πραγματικά περιστατικά.
Απορρίπτει την από 6-11-2019 (αύξ. αριθ. καταθ. 46/ 6-11- 2019) αίτηση για αναίρεση της υπ` αριθμ. 178/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου, που έχει καταθέσει ο αναιρεσείων, στο δημόσιο ταμείο. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
746/2018
2018Άρειος ΠάγοςΑστικό ΔίκαιοΔικονομικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 92.5%
Οικοδομή ανεγερθείσα το 1960 επί οικοπέδου 655,70 τ.μ., αποτελούμενη από υπόγειο, ισόγειο και Α' όροφο. Με συστατική πράξη του 1968 δημιουργήθηκαν δύο οριζόντιες ιδιοκτησίες (ισόγειο και Α' όροφος), με συμμετοχή κατά 50% έκαστη στο οικόπεδο, και ορίστηκαν ως κοινόκτητα και κοινόχρηστα μέρη το κλιμακοστάσιο, τα πλατύσκαλα, το δώμα και άλλοι χώροι. Διατηρήθηκε δικαίωμα υψούν κατ' ισομοιρίαν άνωθεν του Α' ορόφου. Με συμπληρωματική πράξη του 1986 οι τότε συνιδιοκτήτες διένειμαν την αέρινη στήλη σε τρία τμήματα: 78,465 τ.μ. για τους δικαιοπαρόχους της αναιρεσίβλητης, 76,62 τ.μ. για τους δικαιοπαρόχους των αναιρεσειόντων, και 11,340 τ.μ. για κοινόχρηστους χώρους (κλιμακοστάσιο, πλατύσκαλο). Συμφωνήθηκε ότι εκάτερος συνιδιοκτήτης που θα ανεγείρει πρώτος οικοδομή υποχρεούται να κατασκευάσει με δικές του δαπάνες τους κοινόχρηστους χώρους του ορόφου. Το 1987 οι δικαιοπάροχοι των αναιρεσειόντων ανήγειραν πρώτοι προσθήκη στον Β' όροφο εμβαδού 68,83 τ.μ., συνδεδεμένη εσωτερικά με το διαμέρισμά τους του Α' ορόφου, με κεντρική θύρα επί του κοινόχρηστου τμήματος. Το 2001 η αναιρεσίβλητη ανήγειρε κτίσμα 64,50 τ.μ. στον Β' όροφο με ικριώματα, λόγω μη επέκτασης του κλιμακοστασίου.
Το άρθρο 2 του Ν. 3741/1929 ορίζει ότι κοινόκτητα και κοινόχρηστα είναι τα μέρη που χρησιμεύουν σε κοινή χρήση όλων των οροφοκτητών. Ο προσδιορισμός τους γίνεται με τη συστατική πράξη ή με ιδιαίτερες συμφωνίες που καταρτίζονται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγράφονται. Το κλιμακοστάσιο αποτελεί αντικείμενο αναγκαίας συγκυριότητας, εκτός εάν με ειδική συμφωνία παραχωρήθηκε η χρήση του αποκλειστικά σε έναν συνιδιοκτήτη ή εξυπηρετεί αποκλειστικά μία ιδιοκτησία. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι με τη συστατική πράξη του 1968 και τη συμπληρωματική του 1986 το κλιμακοστάσιο χαρακτηρίστηκε ρητά ως κοινόκτητο και κοινόχρηστο, παρόλο που κατέληγε στον Α' όροφο και χρησιμοποιούνταν μόνο από τους εναγομένους. Με τη συμπληρωματική πράξη προβλέφθηκε τμήμα 11,340 τ.μ. για την επέκταση του κλιμακοστασίου προς τον Β' όροφο. Οι εναγόμενοι κατασκεύασαν κεντρική θύρα στο οίκημά τους του Β' ορόφου επί του κοινόχρηστου τμήματος, επομένως η επέκταση του κλιμακοστασίου θα εξυπηρετήσει και αυτούς. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις των άρθρων 1, 2, 4, 5 και 13 του Ν. 3741/1929, το δικαστήριο έκρινε ότι ο κοινόχρηστος χαρακτήρας του κλιμακοστασίου δεν μεταβάλλεται με χρησικτησία από την αποκλειστική χρήση ενός συνιδιοκτήτη. Η ρητή συμφωνία του 1986 ότι εκάτερος που θα ανεγείρει πρώτος οικοδομή υποχρεούται να κατασκευάσει με δικές του δαπάνες τους κοινόχρηστους χώρους, επιβάλλει την υποχρέωση στους εναγομένους που οικοδόμησαν πρώτοι.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 1, 4 παρ. 1, 5 και 13 του Ν. 3741/1929 και 1002 του ΑΚ. Το κλιμακοστάσιο χαρακτηρίστηκε ρητά ως κοινόκτητο και κοινόχρηστο με τη συστατική πράξη του 1968 και τη συμπληρωματική του 1986, και ο χαρακτήρας αυτός δεν μεταβάλλεται από την αποκλειστική χρήση του από τους εναγομένους. Η επέκταση του κλιμακοστασίου θα εξυπηρετήσει και την προσθήκη των εναγομένων στον Β' όροφο, όπου έχουν κατασκευάσει κεντρική θύρα επί του κοινόχρηστου τμήματος. Η ρητή συμφωνία του 1986 επιβάλλει την υποχρέωση κατασκευής των κοινόχρηστων χώρων στον συνιδιοκτήτη που πρώτος ανεγείρει οικοδομή, δηλαδή στους εναγομένους που οικοδόμησαν το 1987. Η δαπάνη βαρύνει τη δεύτερη εναγομένη ως ψιλή κυρία.
Απορρίπτει την από 31.10.2016 και με αύξοντα αριθμό κατάθεσης .../15.11.2016 αίτηση του Π. Λ. και Σ. Λ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4927/2015 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Διατάζει την εισαγωγή του παραβόλου που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες στο δημόσιο ταμείο. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων εφτακοσίων (2.700) ευρώ.
144/2013
2013Άρειος ΠάγοςΔικονομικό ΔίκαιοΑστικό Δίκαιο
Σχετικότητα: 92.5%
Πολυώροφη οικοδομή σε περιοχή της Κρήτης, με τέσσερις ορόφους, ισόγειο (πιλοτή) και υπόγειο. Η συστατική πράξη οριζόντιας ιδιοκτησίας (7788/11-11-2005) προέβλεψε αρχικά οκτώ ανοικτούς χώρους στάθμευσης στην πιλοτή. Η οικοπεδούχος-κατασκευάστρια, επικαλούμενη συμβατική ρήτρα μονομερούς τροποποίησης, προέβη σε τροποποίηση το 2006 μειώνοντας τις ανοικτές θέσεις σε τέσσερις, για εξυπηρέτηση της πολυκατοικίας. Ακολούθησαν πωλήσεις οριζόντιων ιδιοκτησιών με συμβόλαια 13-6-2006, 12-10-2006, 25-10-2006, όπου αναγράφονταν δικαιώματα αποκλειστικής χρήσης συγκεκριμένων θέσεων στάθμευσης ως παρακολούθημα των διαμερισμάτων. Σε μεταγενέστερη πώληση οριζόντιας ιδιοκτησίας δηλώθηκε ότι δεν υφίσταται δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης θέσεων στην πιλοτή. Δεν υπήρξε ομόφωνη σύμπραξη όλων των τότε συνιδιοκτητών για παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης θέσεων στην πιλοτή.
Το άρθρο 1 § 2 του ν. 960/1979, σε συνδυασμό με τα άρθρα 5 και 13 του ν. 3741/1929 και τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ, καθιερώνει ότι η πιλοτή (ακάλυπτος ισόγειος χώρος για στάθμευση) αποτελεί κοινόχρηστο μέρος της οικοδομής. Αποκλειστική χρήση τμημάτων κοινόχρηστου χώρου παραχωρείται μόνο με ομόφωνη συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών, σε συμβολαιογραφική πράξη που μεταγράφεται, ως παράρτημα συγκεκριμένης αυτοτελούς ιδιοκτησίας. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η συστατική πράξη 7788/11-11-2005 προέβλεψε 8 θέσεις στάθμευσης στην πιλοτή, ενώ τροποποίηση του 2006 τις περιόρισε σε 4 για εξυπηρέτηση της πολυκατοικίας. Πωλήσεις οριζόντιων ιδιοκτησιών (13-6-2006, 12-10-2006, 25-10-2006) περιείχαν όρους περί αποκλειστικής χρήσης θέσεων, χωρίς να έχει προηγηθεί ομόφωνη σύμπραξη όλων των συνιδιοκτητών. Σε μεταγενέστερη πώληση δηλώθηκε ρητά έλλειψη δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι η μονομερής τροποποίηση δεν δύναται να μεταβάλει το καθεστώς κοινόχρηστου χώρου της πιλοτής ούτε να θεμελιώσει αποκλειστική χρήση χωρίς ομοφωνία. Εφόσον δεν καθορίστηκε συμβατικά η αντιστοίχιση συγκεκριμένων θέσεων σε ιδιοκτησίες με σύμπραξη όλων, οι ιδιοκτήτες δεν αποκτούν δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης συγκεκριμένων θέσεων, αλλά μόνο δικαίωμα σύγχρησης του διαθέσιμου χώρου.
Η αγωγή κρίθηκε μη νόμιμη διότι η παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης των θέσεων Δ1, Δ2 και Γ2 στην πιλοτή δεν έγινε με ομόφωνη σύμπραξη όλων των τότε συνιδιοκτητών (μεταξύ άλλων ιδιοκτήτη από 13-6-2006 και μεταγενέστερων από 12-10-2006/15-12-2006). Η συμβατική ρήτρα μονομερούς τροποποίησης αφορούσε μόνο οριζόντιες ιδιοκτησίες και όχι κοινόχρηστους χώρους, ενώ οι θέσεις στάθμευσης είχαν καθοριστεί για την εξυπηρέτηση όλης της πολυκατοικίας. Οι λόγοι αναιρέσεως περί παραβίασης ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1, 8, 14 ΚΠολΔ) απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, και ο λόγος περί δεδικασμένου (559 αριθ. 16) ως απαράδεκτος και αλυσιτελής λόγω έλλειψης ταυτότητας διαδίκων.
Απορρίπτει την από 5.9.2011 αίτηση αναιρέσεως της 394/2011 απόφασης του Εφετείου Κρήτης. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Αναζητήστε για τη δική σας υπόθεση

76.000+ αποφάσεις · 8.000+ άρθρα νομοθεσίας

ή κλείστε demo 15 λεπτών →