Ελευθέρωση εγγυητή ΑΚ 862-864: πταίσμα δανειστή, παραίτηση από ασφάλειες/ενστάσεις, απαλλαγή από την εγγύηση

Κύρια νομική θέση:
Κατά τη νομολογία, η ένσταση ελευθέρωσης του εγγυητή κατά ΑΚ Άρθρο 862 ευδοκιμεί μόνο αν ο εγγυητής επικαλεστεί και αποδείξει συγκεκριμένα: α) πταίσμα του δανειστή, β) ότι εξαιτίας αυτού κατέστη αδύνατη η ικανοποίηση από τον πρωτοφειλέτη, και γ) την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των δύο. Η παραίτηση του εγγυητή από την ένσταση διζήσεως ή ακόμη και από τα ευεργετήματα των άρθρων 862 επ. δεν αποκλείει την απαλλαγή όταν συντρέχει δόλος ή βαριά αμέλεια του δανειστή, ενώ για το ΑΚ Άρθρο 863 απαιτείται παραίτηση από ασφάλεια και ζημία του εγγυητή.

1. Νομικό πλαίσιο

ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

• ΑΚ Άρθρο 862

Ο εγγυητής ελευθερώνεται, εφόσον από πταίσμα του δανειστή έγινε αδύνατη η ικανοποίησή του από τον οφειλέτη.
Εφαρμόζεται στις ΑΠ 1073/2015, ΕφΠειρ 123/2018, ΕφΠειρ 258/2021, ΑΠ 1159/2020, ΑΠ 1216/2019, ΕφΠειρ 230/2019, ΑΠ 377/2011, ΑΠ 419/2013, ΑΠ 2115/2025, ΑΠ 999/2013, ΕφΠειρ 211/2023, ΕφΠειρ 715/2020, ΑΠ 1886/2014, ΑΠ 1993/2022.

• ΑΚ Άρθρο 863

Ο εγγυητής ελευθερώνεται, εφόσον ο δανειστής παραιτήθηκε από ασφάλειες που υπήρχαν αποκλειστικά για την απαίτησή του, για την οποία είχε δοθεί η εγγύηση με αποτέλεσμα να ζημιωθεί ο εγγυητής.
Εφαρμόζεται στις ΑΠ 1073/2015, ΑΠ 1159/2020, ΕφΠειρ 555/2024.

• ΑΚ Άρθρο 864

Όταν η κύρια οφειλή αποσβεστεί, ο εγγυητής ελευθερώνεται, εκτός αν η απόσβεση επήλθε από δικό του πταίσμα.
Δεν εντοπίζεται ειδική νομολογιακή ανάπτυξη του άρθρου αυτού στο συγκεκριμένο ερώτημα πέρα από την κανονιστική του λειτουργία.

• ΑΚ Άρθρο 855

Ο εγγυητής έχει δικαίωμα να αρνηθεί την καταβολή της οφειλής, ωσότου ο δανειστής επιχειρήσει αναγκαστική εκτέλεση εναντίον του πρωτοφειλέτη και αυτή αποβεί άκαρπη (ένσταση δίζησης).

• ΑΚ Άρθρο 857

Ο εγγυητής δεν έχει την ένσταση της δίζησης, ιδίως αν παραιτήθηκε απ’ αυτήν ή εγγυήθηκε ως αυτοφειλέτης.

• ΑΚ Άρθρο 853

Ο εγγυητής μπορεί να προτείνει εναντίον του δανειστή τις μη προσωποπαγείς ενστάσεις του πρωτοφειλέτη.

• ΑΚ Άρθρο 330

Ορίζει την έννοια της αμέλειας. Εφαρμόζεται ιδίως στις ΑΠ 1159/2020, ΑΠ 2115/2025, ΑΠ 1993/2022.

• ΑΚ Άρθρο 332

Άκυρη είναι κάθε εκ των προτέρων συμφωνία με την οποία αποκλείεται ή περιορίζεται η ευθύνη από δόλο ή βαριά αμέλεια.
Εφαρμόζεται στις ΑΠ 1073/2015, ΕφΠειρ 258/2021, ΑΠ 1216/2019, ΕφΠειρ 230/2019, ΑΠ 377/2011, ΑΠ 419/2013, ΑΠ 2115/2025, ΕφΠειρ 211/2023, ΕφΠειρ 715/2020, ΑΠ 1886/2014, ΑΠ 1993/2022.

• ΑΚ Άρθρο 867 και ΑΚ Άρθρο 868

Ρυθμίζουν ειδικές περιπτώσεις ελευθέρωσης του εγγυητή λόγω μη δικαστικής επιδίωξης της απαίτησης μετά από αξίωση του εγγυητή. Πρόκειται για δικαιώματα ενδοτικού δικαίου και μπορεί να συμφωνηθεί παραίτηση: ΑΠ 2115/2025.

Βάρος απόδειξης

Γενικός κανόνας είναι το ΚΠολΔ Άρθρο 338: κάθε διάδικος οφείλει να αποδείξει τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν τον ισχυρισμό του. Για το συγκεκριμένο ουσιαστικό ζήτημα, το βάρος απόδειξης προσδιορίζεται νομολογιακά: ο εγγυητής φέρει το βάρος επίκλησης και απόδειξης του πταίσματος, της αδυναμίας ικανοποίησης και της αιτιώδους συνάφειας.

2. Νομολογία

Α) Ενισχυτικά επιχειρήματα

• ΑΠ 419/2013

Σχετικότητα: Η υπόθεση αφορά παρατεταμένη αδράνεια τράπεζας μετά την καταγγελία, ενώ υπήρχαν πλοία που υποβαθμίζονταν και μπορούσαν να αποτελέσουν πηγή ικανοποίησης.
Κρίση: Η οφειλή ανερχόταν σε 20.397.828 δρχ. και τόκους 9.263.304 δρχ. Τα πλοία πωλήθηκαν το 1995 για 60.002.000 δρχ., ενώ η αξία τους είχε εκτιμηθεί περί τα 100.000.000 δρχ.
Εφαρμογή: Υποστηρίζει ισχυρά ότι η παρατεταμένη αδράνεια του δανειστή, όταν οδηγεί σε απομείωση της αξίας των ασφαλειών ή της περιουσίας από την οποία θα μπορούσε να ικανοποιηθεί, μπορεί να συνιστά τουλάχιστον βαριά αμέλεια κατά ΑΚ Άρθρο 862.

• ΑΠ 377/2011

Σχετικότητα: Η υπόθεση αφορά ενεργητική κακή διαχείριση ποσού που είχε προσφερθεί για εξόφληση του δανείου.
Κρίση: Κατατέθηκαν 4.000.000 δολ. στις 23-4-1977. Η τράπεζα δημιούργησε χρεωστικές διαφορές, με ενδεικτικό παράδειγμα τόκο κατάθεσης 8.883,33 δολ. έναντι τόκων δανείου 149.589,04 δολ.
Εφαρμογή: Θεμελιώνει ότι όχι μόνο η αδράνεια αλλά και θετικές πράξεις κακής διαχείρισης του δανειστή μπορούν να συνιστούν βαριά αμέλεια και να επιφέρουν ελευθέρωση του εγγυητή κατά ΑΚ Άρθρο 862.

• ΕφΠειρ 258/2021

Σχετικότητα: Η υπόθεση αφορά πολλαπλές υπαίτιες ενέργειες της δανείστριας που συνέβαλαν στην οικονομική κατάρρευση της πρωτοφειλέτιδας.
Κρίση: Η διαταγή πληρωμής αφορούσε 750.941,17 ευρώ κεφάλαιο, τόκους από 21-3-2008 και 23.000 ευρώ έξοδα. Η τράπεζα είχε εισπράξει 933.692 ευρώ από ενεχυρασμένο λογαριασμό, ενώ είχε καταβάλει εγγυητική επιστολή 1.170.004 ευρώ.
Εφαρμογή: Είναι η ισχυρότερη απόφαση υπέρ εγγυητή όταν υπάρχουν συγκεκριμένες υπαίτιες πράξεις του δανειστή με σαφή αιτιώδη σύνδεσμο προς την αφερεγγυότητα του πρωτοφειλέτη. Επιβεβαιώνει επίσης ότι η παραίτηση από το άρθρο 862 δεν καλύπτει δόλο ή βαριά αμέλεια, κατ’ εφαρμογή των ΑΚ Άρθρο 332 και ΑΚ Άρθρο 174.

• ΕφΠειρ 211/2023

Σχετικότητα: Η υπόθεση αφορά μη έγκαιρη καταγγελία και μη επίσπευση εκτέλεσης επί ενυπόθηκου σκάφους, με αποτέλεσμα απομείωση της αξίας του.
Κρίση: Χορηγηθέν κεφάλαιο 380.000 €. Κατά τη λήξη η οφειλή ήταν 422.523,20 €, ενώ στις 23.10.2017 464.154,25 €, μειωθείσα κατά 2.643,35 €, με υπολειπόμενο 461.510,90 €.
Εφαρμογή: Ενισχύει το επιχείρημα ότι η μεθοδευμένη αδράνεια στην καταγγελία και στην εκτέλεση επί εμπράγματης ασφάλειας, όταν οδηγεί σε απομείωση της αξίας της, μπορεί να θεμελιώσει απαλλαγή κατά ΑΚ Άρθρο 862.

• ΕφΠειρ 555/2024

Σχετικότητα: Η υπόθεση αφορά ευθέως παραίτηση του δανειστή από εμπράγματες ασφάλειες που υπερκάλυπταν την απαίτηση.
Κρίση: Η διαχειρίστρια αποδέχθηκε καταβολή 850.000 ευρώ και συναίνεσε στην εξάλειψη πολλών προσημειώσεων, μεταξύ αυτών α’ τάξης 4.250.000 ευρώ. Οι εναπομείνασες εξασφαλίσεις ήταν γ’ τάξης επί δύο διαμερισμάτων συνολικής αξίας 277.000 ευρώ, ενώ ακολούθησε κατάσχεση εννέα ιδιοκτησιών εκτίμησης 1.149.000 ευρώ.
Εφαρμογή: Είναι η κρισιμότερη απόφαση για το ΑΚ Άρθρο 863. Υποστηρίζει ότι η παραίτηση από ασφάλειες που υπερκάλυπταν την απαίτηση, με γνώση των συνεπειών, συνιστά δόλο ή τουλάχιστον βαριά αμέλεια και ελευθερώνει τον εγγυητή.

Β) Αντιμετώπιση αντιρρήσεων

• ΑΠ 1073/2015

Στηρίζει τη θέση ότι η ένσταση απορρίπτεται όταν είναι αόριστη. Στην υπόθεση δεν προσδιορίστηκαν οι αξίες των ακινήτων, τα συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία της πρωτοφειλέτριας και τα πραγματικά δεδομένα που να θεμελιώνουν γνώση του δανειστή για επερχόμενη αφερεγγυότητα.
Αντίκρουση: Ο ισχυρισμός του εγγυητή πρέπει να εξειδικεύει αξίες, χρόνο, περιουσιακά στοιχεία και αιτιώδη σύνδεσμο. Αν αυτά υπάρχουν, η απόφαση διαφοροποιείται.

• ΑΠ 1159/2020

Στηρίζει τη θέση ότι η απλή αδράνεια ως προς εμπράγματη ασφάλεια δεν αρκεί για το ΑΚ Άρθρο 863, αφού απαιτείται ρητή πράξη παραίτησης από την ασφάλεια. Επίσης έκρινε ότι δεν υπήρξε πταίσμα κατά ΑΚ Άρθρο 862, επειδή ο πρωτοφειλέτης δεν είχε ακίνητη περιουσία εξαρχής και η ρευστοποίηση του ενεχύρου δεν θα κάλυπτε την απαίτηση.
Αντίκρουση: Αν στην υπόθεσή σας υπάρχει θετική συναίνεση σε εξάλειψη προσημείωσης, άρση υποθήκης ή άλλη σαφής εγκατάλειψη ασφάλειας, τότε η υπόθεση διαφοροποιείται και προσεγγίζει την ΕφΠειρ 555/2024. Αντίστοιχα, αν ο πρωτοφειλέτης διέθετε επαρκή περιουσία σε κρίσιμο χρόνο, διαφοροποιείται και ως προς το ΑΚ Άρθρο 862.

3. Απαντήσεις στα επιμέρους ερωτήματα

α) Ποιο είναι το βάρος απόδειξης;

Με βάση τη νομολογία, το βάρος επίκλησης και απόδειξης το φέρει ο εγγυητής.

Αυτό προκύπτει ρητά από την ΕφΠειρ 123/2018, η οποία δέχεται ότι ο εγγυητής οφείλει να επικαλεστεί και να αποδείξει:

• την υπαίτια συμπεριφορά του δανειστή,
• τη συνάφεια αυτής με την αδυναμία ικανοποίησης,
• και ειδικά ότι η έγκαιρη ικανοποίηση θα ήταν δυνατή επειδή ο πρωτοφειλέτης διέθετε επαρκή περιουσία.

Το ίδιο ενισχύεται από τις ΑΠ 1073/2015 και ΑΠ 1993/2022, όπου απορρίφθηκαν ή αναιρέθηκαν κρίσεις λόγω έλλειψης συγκεκριμένων παραδοχών για:

• τον χρόνο που ο πρωτοφειλέτης κατέστη αναξιόχρεος,
• την οικονομική του κατάσταση πριν από αυτό,
• την αξία των περιουσιακών του στοιχείων,
• και τον αιτιώδη σύνδεσμο.

Άρα, πρακτικά, ο εγγυητής πρέπει να αποδείξει σωρευτικά:
1. ποια ακριβώς πράξη ή παράλειψη του δανειστή συνιστά πταίσμα,
2. πότε έλαβε χώρα,
3. ποια ήταν τότε η περιουσιακή κατάσταση του πρωτοφειλέτη ή η αξία της ασφάλειας,
4. ότι αν ο δανειστής ενεργούσε έγκαιρα/ορθά, θα μπορούσε να ικανοποιηθεί,
5. ότι σήμερα η ικανοποίηση κατέστη αδύνατη ή ουσιωδώς δυσχερέστερη εξαιτίας αυτής της συμπεριφοράς.

β) Ποιες πράξεις ή παραλείψεις θεμελιώνουν απαλλαγή κατά ΑΚ Άρθρο 862;

Από τις αποφάσεις προκύπτουν οι εξής κατηγορίες:

1. Παρατεταμένη αδράνεια στην καταδίωξη του πρωτοφειλέτη, όταν στο μεταξύ αυτός καθίσταται αφερέγγυος

• ΑΠ 419/2013
• ΕφΠειρ 211/2023

2. Μη έγκαιρη καταγγελία ή μη έγκαιρο κλείσιμο λογαριασμού, εφόσον αποδεικνύεται ότι η καθυστέρηση επέτρεψε διόγκωση της οφειλής ή απώλεια δυνατότητας ικανοποίησης

• ως πιθανή βάση: ΕφΠειρ 123/2018, ΑΠ 1886/2014, ΑΠ 1993/2022
• αλλά απαιτείται αυστηρή εξειδίκευση· διαφορετικά απορρίπτεται.

3. Μη αξιοποίηση ή κακή διαχείριση διαθέσιμων μέσων ικανοποίησης

• ΑΠ 377/2011: κακή διαχείριση κατατεθειμένου ποσού που θα οδηγούσε σε εξόφληση.

4. Υπαίτιες ενέργειες του δανειστή που συμβάλλουν στην οικονομική κατάρρευση του πρωτοφειλέτη

• ΕφΠειρ 258/2021

5. Παράλειψη εκτέλεσης επί εμπράγματης ασφάλειας με αποτέλεσμα απομείωση της αξίας της, όταν συνδέεται αιτιωδώς με την αδυναμία ικανοποίησης

• ΑΠ 419/2013
• ΕφΠειρ 211/2023

Αντίθετα, δεν αρκούν:

• γενικές αιτιάσεις περί αδράνειας χωρίς προσδιορισμό περιουσιακών στοιχείων: ΑΠ 1073/2015, ΕφΠειρ 123/2018
• απλή αδράνεια χωρίς απόδειξη ότι θα υπήρχε ουσιαστικό αποτέλεσμα: ΑΠ 1159/2020
• μη λήψη μέτρων για δικαίωμα του πρωτοφειλέτη κατά τρίτου, όταν αυτό κρίνεται εκτός πεδίου του ΑΚ Άρθρο 862: ΑΠ 2115/2025

γ) Τι απαιτείται για απαλλαγή κατά ΑΚ Άρθρο 863;

Για το ΑΚ Άρθρο 863 απαιτούνται:
1. ύπαρξη ασφάλειας αποκλειστικά για την ασφαλιζόμενη απαίτηση,
2. παραίτηση του δανειστή από αυτήν,
3. ζημία του εγγυητή.

Η ΑΠ 1159/2020 δέχεται ότι απλή αδράνεια δεν αρκεί· απαιτείται ρητή πράξη παραίτησης από την ασφάλεια.

Η ΕφΠειρ 555/2024 είναι η πιο ευνοϊκή απόφαση για τον εγγυητή: δέχθηκε απαλλαγή όταν ο δανειστής συναίνεσε σε εξάλειψη προσημειώσεων που υπερκάλυπταν την απαίτηση, αφήνοντας ουσιαστικά ακάλυπτη την απαίτηση και στρεφόμενος μετά αποκλειστικά κατά του εγγυητή.

Η ΑΠ 1073/2015 δείχνει ότι χωρίς προσδιορισμό αξιών και ζημίας, η ένσταση απορρίπτεται ως αόριστη.

δ) Τι σημαίνει το ΑΚ Άρθρο 864 στο πλαίσιο του ερωτήματος;

Το ΑΚ Άρθρο 864 ορίζει ότι όταν η κύρια οφειλή αποσβεστεί, ο εγγυητής ελευθερώνεται, εκτός αν η απόσβεση επήλθε από δικό του πταίσμα.
Δεν εντοπίζεται ειδική νομολογιακή ανάπτυξη για ιδιαίτερο ζήτημα εφαρμογής του άρθρου αυτού στο συγκεκριμένο πραγματικό. Άρα, στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας, το άρθρο λειτουργεί ως γενικός κανόνας παρεπόμενου χαρακτήρα της εγγύησης.

ε) Ισχύει η απαλλαγή αν ο εγγυητής έχει παραιτηθεί από την ένσταση διζήσεως ως αυτοφειλέτης;

Ναι, κατ’ αρχήν η παραίτηση από την ένσταση διζήσεως δεν αποκλείει την επίκληση του ΑΚ Άρθρο 862.

Αυτό προκύπτει από:

• ΑΠ 999/2013: η εφαρμογή του άρθρου 862 δεν αποκλείεται από παραίτηση του εγγυητή από το δικαίωμα διζήσεως κατά ΑΚ Άρθρο 855
• ΑΠ 1886/2014: η παραίτηση από διζήση δεν αποκλείει την εφαρμογή του άρθρου 862
• ΑΠ 377/2011, ΑΠ 419/2013, ΕφΠειρ 258/2021, ΕφΠειρ 211/2023: όλες αφορούν εγγυητές ως αυτοφειλέτες ή με ευρείες παραιτήσεις, χωρίς αυτό να αποκλείει κατ’ αρχήν την ένσταση.

Ωστόσο, πρέπει να γίνει διάκριση:

• Η παραίτηση από τη διζήση κατά ΑΚ Άρθρο 857 σημαίνει ότι ο δανειστής δεν υποχρεούται να στραφεί πρώτα κατά του πρωτοφειλέτη.
• Δεν σημαίνει όμως ότι ο δανειστής μπορεί ατιμωρητί, με δόλο ή βαριά αμέλεια, να ματαιώσει την ικανοποίησή του από τον πρωτοφειλέτη.

Επιπλέον, η νομολογία δέχεται ότι ακόμη και παραίτηση από τα ίδια τα δικαιώματα των άρθρων 862 επ. είναι κατ’ αρχήν δυνατή, αλλά μόνο για ελαφρά αμέλεια:

• ΑΠ 1216/2019
• ΑΠ 1073/2015
• ΕφΠειρ 258/2021
• ΑΠ 2115/2025

Άρα:

• αν αποδεικνύεται μόνο ελαφρά αμέλεια και υπάρχει έγκυρη παραίτηση από το άρθρο 862, ο εγγυητής ενδέχεται να μη ελευθερώνεται: ΑΠ 1216/2019
• αν αποδεικνύεται δόλος ή βαριά αμέλεια, η παραίτηση δεν ισχύει λόγω ΑΚ Άρθρο 332 και ΑΚ Άρθρο 174.

4. Προτεινόμενη επιχειρηματολογία

Κύρια επιχειρήματα υπέρ του εγγυητή

1. Αυστηρή σύνδεση πταίσματος - αδυναμίας ικανοποίησης

• Επικαλεστείτε ΑΚ Άρθρο 862 και τις ΑΠ 419/2013, ΕφΠειρ 258/2021, ΕφΠειρ 211/2023.
• Δείξτε ότι σε συγκεκριμένο χρόνο ο πρωτοφειλέτης ή η ασφάλεια είχε επαρκή αξία και ότι η αδράνεια/ενέργεια του δανειστή οδήγησε στην απώλειά της.

2. Εξειδίκευση περιουσιακών στοιχείων και χρόνου

• Για να αποφύγετε την απόρριψη ως αόριστης ένστασης, ακολουθήστε το αρνητικό πρότυπο των ΑΠ 1073/2015, ΕφΠειρ 123/2018, ΑΠ 1993/2022.
• Αναφέρετε συγκεκριμένα ακίνητα, κινητά, λογαριασμούς, αξίες, ημερομηνίες, στάδιο αφερεγγυότητας.

3. Αν υπάρχει άρση/εξάλειψη ασφάλειας, θεμελιώστε πρωτίστως ΑΚ Άρθρο 863

• Επικαλεστείτε ΕφΠειρ 555/2024.
• Τονίστε ότι δεν πρόκειται για απλή αδράνεια αλλά για θετική παραίτηση από ασφάλεια.

4. Αντιμετώπιση συμβατικής παραίτησης

• Αν ο εγγυητής έχει παραιτηθεί ως αυτοφειλέτης ή από τα άρθρα 862 επ., επικαλεστείτε ΑΚ Άρθρο 332, ΑΚ Άρθρο 174, και τις ΑΠ 1216/2019, ΕφΠειρ 258/2021, ΑΠ 377/2011, ΑΠ 419/2013.
• Υποστηρίξτε ότι η παραίτηση δεν καλύπτει δόλο ή βαριά αμέλεια.

Διάκριση από αντίθετη νομολογία

• Από ΑΠ 1159/2020: αν δεν υπάρχει ρητή παραίτηση από ασφάλεια, μην στηρίξετε το επιχείρημα αποκλειστικά στο ΑΚ Άρθρο 863.
• Από ΑΠ 1216/2019: αν τα περιστατικά δείχνουν μόνο ελαφρά αμέλεια, η ύπαρξη συμβατικής παραίτησης είναι σοβαρό εμπόδιο.
• Από ΑΠ 1073/2015 και ΕφΠειρ 123/2018: αποφύγετε γενικόλογη επίκληση «η τράπεζα άργησε» χωρίς αποτίμηση της ζημίας.

5. Νομολογιακή ισχύς

Παγία, με μία κρίσιμη διάκριση:

• Παγίως γίνεται δεκτό ότι το ΑΚ Άρθρο 862 απαιτεί πταίσμα, αδυναμία ικανοποίησης και αιτιώδη συνάφεια.
• Παγίως γίνεται δεκτό ότι ο εγγυητής φέρει το βάρος ειδικής επίκλησης και απόδειξης.
• Παγίως γίνεται δεκτό ότι η παραίτηση δεν καλύπτει δόλο ή βαριά αμέλεια.
• Για το ΑΚ Άρθρο 863, επίσης σταθερά προκύπτει ότι απαιτείται παραίτηση από ασφάλεια και ζημία, με την ΑΠ 1159/2020 να απαιτεί ρητή πράξη παραίτησης και την ΕφΠειρ 555/2024 να δείχνει πότε αυτή θεμελιώνεται.

Η αβεβαιότητα δεν αφορά τον κανόνα, αλλά την απόδειξη των πραγματικών περιστατικών και τον χαρακτηρισμό της συμπεριφοράς ως ελαφράς ή βαριάς αμέλειας.

6. Πρακτικές συστάσεις

1. Δομήστε την ένσταση με χρονολόγιο

• ημερομηνία υπερημερίας,
• ημερομηνία που ο δανειστής όφειλε να ενεργήσει,
• ημερομηνία καταγγελίας/εκτέλεσης,
• ημερομηνία απώλειας περιουσίας ή απομείωσης ασφάλειας.

2. Αποδείξτε αξίες

• αξία ακινήτων/πλοίων/οχημάτων/λογαριασμών στον κρίσιμο χρόνο,
• ύψος απαίτησης τότε,
• ποιο μέρος θα καλυπτόταν αν ο δανειστής ενεργούσε έγκαιρα.

3. Μην αρκεστείτε σε γενική επίκληση “αδράνειας”

• Χρησιμοποιήστε το πρότυπο των ΑΠ 1993/2022 και ΕφΠειρ 123/2018 ως checklist για το τι πρέπει να περιληφθεί.

4. Αν υπάρχει εξάλειψη προσημείωσης/υποθήκης, προτάξτε το ΑΚ Άρθρο 863

• με κύρια παραπομπή στην ΕφΠειρ 555/2024.

5. Αν υπάρχει συμβατική παραίτηση του εγγυητή

• εξετάστε αν τα περιστατικά αρκούν για χαρακτηρισμό ως βαριά αμέλεια ή δόλο· αλλιώς η ΑΠ 1216/2019 είναι δυσμενής.

6. Πρώτες αποφάσεις που θα επικαλούμουν σε υπόμνημα υπέρ εγγυητή

• ΑΠ 419/2013
• ΕφΠειρ 258/2021
• ΕφΠειρ 555/2024
• επικουρικά ΑΠ 377/2011 και ΕφΠειρ 211/2023

Οι απαντήσεις παράγονται με τεχνητή νοημοσύνη και ενδέχεται να περιέχουν σφάλματα. Επαληθεύστε τις παραπομπές πριν από κάθε χρήση.