Άρθρο 633 ΚΠολΔ – όπως ισχύει με ν. 5221/2025 (2026)

Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας (Π.Δ. 503/1985)

  • ΚατάστασηΣε ισχύ
  • Τελευταία τροποποίησηΝ. 5221/2025
  • Κωδικοποίηση έωςΝ. 5344/2026
  • ΠρόσβασηΔωρεάν και χωρίς εγγραφή

1. Αν η ανακοπή έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και νόμιμα και οι λόγοι της είναι νόμιμοι και βάσιμοι, το δικαστήριο ακυρώνει τη διαταγή πληρωμής. Διαφορετικά απορρίπτει την ανακοπή και επικυρώνει τη διαταγή πληρωμής.

2. Αν δεν έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα ανακοπή, εκείνος υπέρ του οποίου έχει εκδοθεί η διαταγή πληρωμής μπορεί να επιδώσει πάλι τη διαταγή στον οφειλέτη, ο οποίος έχει το δικαίωμα να ασκήσει την ανακοπή μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε (15) εργασίμων ημερών από τη νέα επίδοση. Η ανακοπή μπορεί να ασκηθεί και πριν από την ως άνω δεύτερη επίδοση. Αν περάσει άπρακτη και η παραπάνω προθεσμία, η διαταγή πληρωμής έχει συνέπειες δεδικασμένου και είναι δυνατό να προσβληθεί μόνο με αναψηλάφηση. 2Α. Με την επιφύλαξη του άρθρου 631 η άσκηση της ανακοπής δεν αναστέλλει την εκτέλεση της διαταγής πληρωμής. Το δικαστήριο όμως στο οποίο δωσιδικεί η διαφορά, μπορεί, κατά τη διαδικασία των άρθρων 686 επ., περί ασφαλιστικών μέτρων, να χορηγήσει αναστολή με ή χωρίς εγγύηση, ώσπου να εκδοθεί οριστική απόφαση για την ασκηθείσα ανακοπή. Η αναστολή αυτή δεν εμποδίζει τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 724.

3. Εάν η διαταγή πληρωμής που έχει εκτελεστεί, ακυρωθεί εν όλω ή εν μέρει με τελεσίδικη δικαστική απόφαση επί της ανακοπής, το δικαστήριο διατάζει, εάν το ζητήσει εκείνος κατά του οποίου έγινε η εκτέλεση, την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που βρισκόταν πριν εκτελεστεί η ακυρωθείσα διαταγή πληρωμής. Η αίτηση υποβάλλεται είτε με τα δικόγραφα της έφεσης και των προσθέτων λόγων είτε με τις ενώπιον του εφετείου προτάσεις του ανακόπτοντος. Η εκτέλεση της απόφασης πρέπει να προαποδεικνύεται.

Μεταβατικό δίκαιο και εφαρμογή

Διαχρονικό δίκαιο: Η παρούσα μορφή, όπως διαμορφώθηκε με το Μέρος Α΄ του ν. 5221/2025 (Α΄ 133/28.7.2025), ισχύει από 1.1.2026 (άρθρο 168 παρ. 3). Κατά το άρθρο 126 παρ. 4 του ίδιου νόμου, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 114 του ν. 5264/2025, οι διατάξεις των άρθρων 591-645 εφαρμόζονται στα ένδικα μέσα και τις αγωγές που κατατίθενται από 1.1.2026. Βλ. προϊσχύσασα μορφή.

Διαχρονικό δίκαιο: Η εισαγωγή προς συζήτηση εκκρεμών σε πρώτο βαθμό ανακοπών κατά της διαταγής πληρωμής της παρ. 2 του άρθρου 633 διέπεται από το Μέρος Β΄ του ν. 5221/2025 (άρθρα 128-142, έναρξη ισχύος κατά το άρθρο 168 παρ. 2), με πεδίο εφαρμογής κατά τα άρθρα 129 (όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 60 του ν. 5326/2026) και 130 (όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 115 του ν. 5264/2025).

Ιστορικό τροποποιήσεων

  • Μορφή κατά ν. 5221/2025 – ισχύουσα μορφή
  • Μορφή κατά ν. 4842/2021

    1. Αν η ανακοπή έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και νόμιμα και οι λόγοι της είναι νόμιμοι και βάσιμοι, το δικαστήριο ακυρώνει τη διαταγή πληρωμής. Διαφορετικά απορρίπτει την ανακοπή και επικυρώνει τη διαταγή πληρωμής.

    2. Αν δεν έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα ανακοπή, εκείνος υπέρ του οποίου έχει εκδοθεί η διαταγή πληρωμής μπορεί να επιδώσει πάλι τη διαταγή στον οφειλέτη, ο οποίος έχει το δικαίωμα να ασκήσει την ανακοπή μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε (15) εργασίμων ημερών από τη νέα επίδοση. Στην περίπτωση αυτή δεν χορηγείται η αναστολή εκτέλεσης, που προβλέπεται στις παρ. 3 και 4 του προηγούμενου άρθρου. Αν περάσει άπρακτη και η παραπάνω προθεσμία, η διαταγή πληρωμής αποκτά δύναμη δεδικασμένου και είναι δυνατό να προσβληθεί μόνο με αναψηλάφηση.

    3. Εάν η διαταγή πληρωμής που έχει εκτελεστεί, ακυρωθεί εν όλω ή εν μέρει με τελεσίδικη δικαστική απόφαση επί της ανακοπής, το δικαστήριο διατάζει, εάν το ζητήσει εκείνος κατά του οποίου έγινε η εκτέλεση, την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που βρισκόταν πριν εκτελεστεί η ακυρωθείσα διαταγή πληρωμής. Η αίτηση υποβάλλεται είτε με τα δικόγραφα της έφεσης και των προσθέτων λόγων είτε με τις ενώπιον του εφετείου προτάσεις του ανακόπτοντος. Η εκτέλεση της απόφασης πρέπει να προαποδεικνύεται.

    Διαχρονικό δίκαιο: Ισχύει με το κείμενο του ν. 4842/2021 (Α΄ 190/13.10.2021, άρθρο 40) από την 1η.1.2022 (άρθρο 120, δεύτερο εδάφιο). Κατά το άρθρο 116 παρ. 3 α΄ του ν. 4842/2021, όπως ισχύει μετά το άρθρο 21 παρ. 1 του ν. 4912/2022 (από 17.3.2022), το δεύτερο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 633 εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς υποθέσεις· κατά την παρ. 3 β΄ η νέα παρ. 3 του άρθρου 633 εφαρμόζεται για τις διαταγές πληρωμής που ακυρώνονται τελεσίδικα μετά την έναρξη ισχύος του νόμου (1η.1.2022), ανεξάρτητα από τον χρόνο έκδοσής τους.

  • Κείμενο σε ισχύ την 1.1.2016 (καθεστώς ν. 4335/2015)

    1. Αν η ανακοπή έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και νόμιμα και οι λόγοι της είναι νόμιμοι και βάσιμοι, το δικαστήριο ακυρώνει τη διαταγή πληρωμής. Διαφορετικά απορρίπτει την ανακοπή και επικυρώνει τη διαταγή πληρωμής.

    2. Αν δεν έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα ανακοπή, εκείνος υπέρ του οποίου έχει εκδοθεί η διαταγή πληρωμής μπορεί να επιδώσει πάλι τη διαταγή στον οφειλέτη, ο οποίος έχει το δικαίωμα να ασκήσει την ανακοπή μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε (15) εργασίμων ημερών από τη νέα επίδοση. Στην περίπτωση αυτή δεν χορηγείται η αναστολή εκτέλεσης που προβλέπεται από την παράγραφο 3 του προηγούμενου άρθρου. Αν περάσει άπρακτη και η παραπάνω προθεσμία, η διαταγή πληρωμής αποκτά δύναμη δεδικασμένου και είναι δυνατό να προσβληθεί μόνο με αναψηλάφηση.

    Διαχρονικό δίκαιο: Ισχύει με το κείμενο του ν. 4335/2015 (Α΄ 87/23.7.2015, άρθρο 1, τέταρτο) από την 1η.1.2016 (άρθρο 1, ένατο, παρ. 4). Η παρ. 2 του ενάτου άρθρου ορίζει ότι «Οι διατάξεις για τα ένδικα μέσα και τις ειδικές διαδικασίες των άρθρων 591-645 εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από τις 1.1.2016 ένδικα μέσα και αγωγές»· η διάταξη διέπει τα ένδικα μέσα και τις αγωγές που κατατέθηκαν από την 1η.1.2016 (στην πράξη από τη 2α.1.2016, καθώς η 1η.1.2016 ήταν αργία). Για αγωγές και ένδικα μέσα που κατατέθηκαν έως 31.12.2015 εφαρμόζεται το προϊσχύσαν κείμενο.

Μήπως ψάχνετε το άρθρο 633 άλλου κώδικα;

Το άρθρο στον πλήρη κώδικα: Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας (Π.Δ. 503/1985)

Ενοποιημένο κείμενο Deep Law που λαμβάνει υπόψη τους νόμους έως τον ν. 5344/2026. Δεν υποκαθιστά το ΦΕΚ.