Πλασματική αποδοχή κληρονομιάς ΑΚ 1850, παρέλευση τετράμηνης προθεσμίας αποποίησης - ακύρωση λόγω πλάνης

Δημιουργία έρευνας:

Με βάση το παρεχόμενο υλικό, η απάντηση είναι ναι, κατ’ αρχήν είναι νομικά δυνατή η προσβολή της πλασματικής αποδοχής κληρονομίας λόγω άπρακτης παρέλευσης της προθεσμίας αποποίησης, όχι όμως απλώς επειδή αποκαλύφθηκαν αργότερα χρέη, αλλά όταν αποδεικνύεται ουσιώδης πλάνη κατά το άρθρο 1857 ΑΚ, ιδίως ως προς το σύστημα της επαγωγής, την ύπαρξη της τετράμηνης προθεσμίας και τις συνέπειες της άπρακτης παρόδου της.

Κρίσιμος κανόνας

  • ΑΚ Άρθρο 1847: αποποίηση μέσα σε 4 μήνες από τότε που ο κληρονόμος έμαθε την επαγωγή και το λόγο της.
  • ΑΚ Άρθρο 1850: μετά την πάροδο της προθεσμίας, η κληρονομία θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή.
  • ΑΚ Άρθρο 1857: η αποδοχή που συνάγεται από την παραμέληση της προθεσμίας για αποποίηση μπορεί να ακυρωθεί λόγω πλάνης, αλλά η πλάνη σχετικά με το ενεργητικό ή το παθητικό της κληρονομίας δεν θεωρείται ουσιώδης.
  • ΑΚ Άρθρο 1901: ο απλός κληρονόμος ευθύνεται και με τη δική του περιουσία για τις υποχρεώσεις της κληρονομίας.

Παγία νομολογία από το υλικό
Υπάρχει σαφής και επαναλαμβανόμενη νομολογιακή γραμμή του Αρείου Πάγου ότι:

  • η πλασματική αποδοχή μπορεί να ακυρωθεί λόγω νομικής πλάνης,
  • δηλαδή όταν ο κληρονόμος αγνοούσε την ύπαρξη της προθεσμίας αποποίησης ή τη νομική συνέπεια της άπρακτης παρόδου της.

Αυτό δέχονται ιδίως οι:

  • ΑΠ 1041/2015
  • ΑΠ 217/2023
  • ΑΠ 772/2025
  • ΑΠ 799/2025
  • ΑΠ 1816/2024
  • ΑΠ 322/2025
  • ΑΠ 1664/2024

Αντίθετα, η νομολογία δεν αρκείται σε απλή επίκληση ότι «δεν ήξερα τα χρέη». Το ΑΚ Άρθρο 1857 ρητά αποκλείει ως ουσιώδη την πλάνη για το παθητικό της κληρονομίας. Άρα, στο δικό σας πραγματικό:

  • το ότι τον Μάρτιο 2025 ανακαλύφθηκαν ιδιωτικά δάνεια 87.000€ δεν αρκεί μόνο του,
  • χρειάζεται να θεμελιωθεί ότι ο κληρονόμος τελούσε σε ουσιώδη πλάνη περί το δίκαιο, δηλαδή ότι αγνοούσε πως:

1. η κληρονομία επάγεται αυτοδικαίως,
2. έπρεπε να αποποιηθεί εντός τετραμήνου,
3. αν δεν το έκανε, θα θεωρούνταν ότι αποδέχθηκε την κληρονομία.

Οι πιο χρήσιμες αποφάσεις για τη θέση σας
1. ΑΠ 799/2025
Δέχθηκε ακύρωση πλασματικής αποδοχής, επειδή οι κληρονόμοι θεωρούσαν ότι, λόγω παλαιάς πτώχευσης και εκποίησης, δεν όφειλαν να αποποιηθούν. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η πλάνη δεν αφορούσε το παθητικό, αλλά τις νομικές διατάξεις περί επαγωγής και προθεσμίας αποποίησης.

2. ΑΠ 1041/2015
Δέχθηκε ότι η άγνοια της προθεσμίας αποποίησης και των συνεπειών της άπρακτης παρόδου συνιστά ουσιώδη πλάνη. Επίσης έκρινε ότι η εξάμηνη παραγραφή της αγωγής ακύρωσης αρχίζει από την άρση της πλάνης.

3. ΑΠ 217/2023
Δέχθηκε ουσιώδη πλάνη όταν οι κληρονόμοι πίστευαν εσφαλμένα ότι άλλη διαδικαστική ενέργεια ισοδυναμούσε με αποποίηση.

4. ΑΠ 772/2025
Δέχθηκε ότι η άγνοια της ύπαρξης της τετράμηνης προθεσμίας και των συνεπειών της συνιστά ουσιώδη πλάνη, ιδίως όταν οι κληρονόμοι δεν είχαν ειδικές νομικές γνώσεις.

5. ΑΠ 827/2017
Είναι η βασική απόφαση που θα επικαλεστεί ο αντίδικος: απορρίφθηκε ο ισχυρισμός περί πλάνης, επειδή από τα περιστατικά το Δικαστήριο έκρινε ότι οι κληρονόμοι είχαν ουσιαστικά γνώση και δεν δικαιολογούνταν αδράνεια.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά για την υπόθεσή σας
Με τα δεδομένα που δίνετε, η υπόθεση είναι υποστηρίξιμη αλλά όχι αυτόματα κερδισμένη.

Ισχυρό σημείο:

  • δεν έγινε καμία θετική πράξη αποδοχής, άρα δεν υπάρχει ζήτημα ΑΚ Άρθρο 1849 από ρητή ή σιωπηρή αποδοχή.

Αδύναμο σημείο:

  • το μόνο βέβαιο πραγματικό που αναφέρετε είναι η μεταγενέστερη γνώση των χρεών. Αυτό, μόνο του, δεν αρκεί λόγω ΑΚ Άρθρο 1857.

Άρα η αγωγή πρέπει να στηριχθεί κυρίως σε ισχυρισμό ότι ο κληρονόμος:

  • αγνοούσε την ύπαρξη της τετράμηνης προθεσμίας,
  • αγνοούσε ότι η άπρακτη πάροδός της επιφέρει πλασματική αποδοχή,
  • αν γνώριζε το νομικό καθεστώς, θα είχε αποποιηθεί αμέσως.

Δικονομική κατεύθυνση
Από το υλικό δεν προκύπτει ότι το ΚΠολΔ Άρθρο 152 είναι η κύρια οδός για το ζήτημα αυτό. Οι διαθέσιμες αποφάσεις αντιμετωπίζουν το θέμα κυρίως μέσω:

  • αγωγής ακύρωσης της πλασματικής αποδοχής λόγω πλάνης κατ’ ΑΚ Άρθρο 1857, σε συνδυασμό με ΑΚ Άρθρο 140 και ΑΚ Άρθρο 141.

Επιπλέον:

  • κατά τη ΑΠ 1041/2015 και τη ΑΠ 572/2016, η αγωγή ακύρωσης υπόκειται σε εξάμηνη παραγραφή από την άρση της πλάνης.
  • κατά τη ΑΠ 1816/2024 και τη ΑΠ 322/2025, η μεταγενέστερη δήλωση αποποίησης μπορεί να παραγάγει αποτελέσματα υπό τη νομική αίρεση της τελεσίδικης ακύρωσης της πλασματικής αποδοχής.

Προτεινόμενη στρατηγική
1. Να προβληθεί πρώτα ο συνδυασμός ΑΚ Άρθρο 1847, ΑΚ Άρθρο 1850, ΑΚ Άρθρο 1857, ΑΚ Άρθρο 140, ΑΚ Άρθρο 141.
2. Να επικληθούν ως κύριες αποφάσεις οι ΑΠ 799/2025, ΑΠ 772/2025, ΑΠ 217/2023, ΑΠ 1041/2015.
3. Να διαφοροποιηθεί προληπτικά η ΑΠ 827/2017, τονίζοντας ότι εκεί υπήρχαν περιστατικά από τα οποία το δικαστήριο συνήγαγε πραγματική γνώση και αδικαιολόγητη αδράνεια.
4. Να αποδειχθεί με συγκεκριμένα περιστατικά πότε ακριβώς έπαυσε η πλάνη τον Μάρτιο 2025 και ότι από τότε ο κληρονόμος ενήργησε άμεσα.
5. Να αναπτυχθεί ρητά ότι η πλάνη δεν περιορίζεται στην άγνοια των 87.000€, αλλά αφορά κυρίως την άγνοια του ίδιου του νομικού μηχανισμού της αποποίησης και της πλασματικής αποδοχής.

Νομολογιακή ισχύς
Παγία. Υπάρχουν περισσότερες από 3 συμφωνούσες αποφάσεις του Αρείου Πάγου χωρίς αντίθετη νομολογία ως προς την αρχή ότι η πλασματική αποδοχή μπορεί να ακυρωθεί λόγω ουσιώδους νομικής πλάνης. Η αμφισβήτηση εντοπίζεται κυρίως στο αποδεικτικό επίπεδο, δηλαδή αν πράγματι υπήρχε πλάνη στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Συμπέρασμα
Η θέση σας είναι νομικά βάσιμη εφόσον η πλάνη θεμελιωθεί ως πλάνη περί το δίκαιο και όχι απλώς ως μεταγενέστερη ανακάλυψη χρεών. Μόνη η άγνοια των ιδιωτικών δανείων των 87.000€ δεν αρκεί, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως αφορμή που αποκάλυψε και ήρε την πλάνη. Αν θέλετε, μπορώ να σας δώσω αμέσως και έτοιμο σχέδιο αγωγικού ισχυρισμού / δομή δικογράφου αποκλειστικά με βάση τις παραπάνω πηγές.

Οι απαντήσεις παράγονται με τεχνητή νοημοσύνη και ενδέχεται να περιέχουν σφάλματα. Επαληθεύστε τις παραπομπές πριν από κάθε χρήση.

ΑΚ Άρθρο 1850

Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα 94.0%
Κείμενο Άρθρου
ΑΚ Άρθρο 1850: Η αποποίηση είναι άκυρη, αν γίνει μετά την πάροδο της προθεσμίας για αποποίηση. Αν περάσει η προθεσμία, η κληρονομία θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή.

ΑΚ Άρθρο 1847

Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα 92.8%
Κείμενο Άρθρου
ΑΚ Άρθρο 1847: Αποποίηση Ο κληρονόμος μπορεί να αποποιηθεί την κληρονομία μέσα σε προθεσμία τεσσάρων μηνών που αρχίζει από τότε που έμαθε την επαγωγή και το λόγο της. Στην επαγωγή από διαθήκη η προθεσμία δεν αρχίζει πριν από τη δημοσίευση της διαθήκης. Αν ο κληρονομούμενος είχε την τελευταία κατοικία του στο εξωτερικό ή αν ο κληρονόμος έμαθε την επαγωγή όταν διέμενε στο εξωτερικό, η προθεσμία είναι ενός έτους. Η προθεσμία αναστέλλεται από τους ίδιους λόγους που αναστέλλεται και η παραγραφή.

ΑΚ Άρθρο 1901

Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα 81.5%
Κείμενο Άρθρου
ΑΚ Άρθρο 1901: Ευθύνη απλού κληρονόμου Ο κληρονόμος ευθύνεται και με τη δική του περιουσία για τις υποχρεώσεις της κληρονομίας. Οι κληροδοσίες και οι τρόποι εκπληρώνονται μετά τις λοιπές υποχρεώσεις.

ΚΠολΔ Άρθρο 152

Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας
Σχετικότητα 100.0%
Κείμενο Άρθρου
ΚΠολΔ Άρθρο 152: 1. Αν κάποιος διάδικος δεν μπόρεσε να τηρήσει κάποια προθεσμία εξαιτίας ανώτερης βίας ή δόλου του αντιδίκου του, έχει δικαίωμα να ζητήσει την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση. 2. Πταίσμα του δικαστικού πληρεξουσίου ή του νόμιμου αντιπροσώπου του αιτούντος διαδίκου δεν αποτελεί λόγο για την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση. 3. Η αίτηση για την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση δεν μπορεί να στηριχθεί σε περιστατικά τα οποία ο δικαστής, όταν εξέταζε την αίτηση για παράταση της προθεσμίας ή για αναβολή, είχε κρίνει ανεπαρκή για τη χορήγηση της παράτασης ή της αναβολής.

ΑΚ Άρθρο 1857

Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα 95.4%
Κείμενο Άρθρου
ΑΚ Άρθρο 1857: Αμετάκλητο της αποποίησης Η αποδοχή ή η αποποίηση της κληρονομίας είναι αμετάκλητη. Η αποδοχή ή η αποποίηση που οφείλεται σε πλάνη ή απειλή ή απάτη κρίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις για τις δικαιοπραξίες. Η αγωγή για την ακύρωσή τους παραγράφεται μετά ένα εξάμηνο. Η πλάνη σχετικά με το ενεργητικό ή το παθητικό της κληρονομίας δεν θεωρείται ουσιώδης. Οι διατάξεις του άρθρου αυτού εφαρμόζονται και σε αποδοχή που συνάγεται από την παραμέληση της προθεσμίας για αποποίηση.

ΑΚ Άρθρο 140

Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα 91.7%
Κείμενο Άρθρου
ΑΚ Άρθρο 140: Δήλωση από πλάνη Αν κάποιος καταρτίζει δικαιοπραξία και η δήλωσή του δεν συμφωνεί, από ουσιώδη πλάνη, με τη βούλησή του, έχει δικαίωμα να ζητήσει την ακύρωση της δικαιοπραξίας.

ΑΚ Άρθρο 1849

Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα 91.3%
Κείμενο Άρθρου
ΑΚ Άρθρο 1849: Η αποποίηση είναι άκυρη αν ο κληρονόμος έχει ρητά ή σιωπηρά δηλώσει ότι αποδέχεται την κληρονομία. Από τη σύνταξη απογραφής της κληρονομίας και μόνο δεν συνάγεται τέτοια δήλωση.

ΑΚ Άρθρο 141

Αστικός Κώδικας
Σχετικότητα 87.9%
Κείμενο Άρθρου
ΑΚ Άρθρο 141: Πλάνη ουσιώδης Η πλάνη είναι ουσιώδης όταν αναφέρεται σε σημείο τόσο σπουδαίο για την όλη δικαιοπραξία, ώστε, αν το πρόσωπο γνώριζε την πραγματική κατάσταση, δεν θα επιχειρούσε τη δικαιοπραξία.

ΑΠ 799/2025

Αστικό Δίκαιο · Δικονομικό Δίκαιο2025Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 98.2%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Σύζυγος και δύο θυγατέρες κληρονόμησαν εξ αδιαθέτου αποβιώσαντα την 1-11-2017, ο οποίος από το 1983 ήταν οφειλέτης του Ελληνικού Δημοσίου λόγω δραστηριότητας βιοτεχνίας και συμμετοχής σε ομόρρυθμες εταιρίες. Το 1990 ο θανών και η ομόρρυθμη εταιρία κηρύχθηκαν σε πτώχευση. Μετά από αναγκαστικό πλειστηριασμό με επίσπευση του ΙΚΑ, εκπλειστηριάστηκαν ποσοστά εξ αδιαιρέτου επί ακινήτων του θανόντος (οικόπεδο και έξι αγροτεμάχια). Κατά τον χρόνο θανάτου ο κληρονομούμενος στερούνταο περιουσιακών στοιχείων. Η σύζυγος ήταν περίπου 80 ετών, συνταξιούχος, οι θυγατέρες ήταν 62 και 57 ετών, νηπιαγωγοί. Την 29-1-2019 κοινοποιήθηκαν στις κληρονόμους ατομικές ειδοποιήσεις ληξιπρόθεσμων χρεών (ποσά 9.532,35 ευρώ και 14.298,48 ευρώ αντίστοιχα για κάθε θυγατέρα). Την 28-6-2018 μία θυγατέρα είχε υποβάλει δήλωση μεταβολής ατομικών στοιχείων του πατρός της στη ΔΟΥ Ιωνίας, δηλώνοντας τον θάνατο και τις συγγενικές ιδιότητες. Μέχρι την κοινοποίηση των ειδοποιήσεων οι κληρονόμοι αγνοούσαν την επαγωγή της κληρονομιάς και την ύπαρξη προθεσμίας αποποίησης, θεωρώντας ότι λόγω της πτώχευσης και της εκποίησης της περιουσίας δεν όφειλαν να προβούν σε αποποίηση. Την 22-2-2019, αφού έλαβαν νομική συμβουλή, προέβησαν σε δηλώσεις αποποίησης ενώπιον του γραμματέα του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Τα άρθρα 1847, 1850, 1857 παρ. 2 και 140-142 ΑΚ ορίζουν ότι η πλασματική αποδοχή κληρονομιάς λόγω άπρακτης παρόδου της προθεσμίας αποποίησης μπορεί να ακυρωθεί λόγω ουσιώδους πλάνης, η οποία μπορεί να αφορά άγνοια των νομικών διατάξεων για την επαγωγή της κληρονομιάς και την προθεσμία αποποίησης. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι οι κληρονόμοι τελούσαν σε ανυπαίτια άγνοια των διατάξεων περί επαγωγής κληρονομιάς και της προθεσμίας αποποίησης, θεωρώντας ότι λόγω της πτώχευσης του 1990 και της αναγκαστικής εκποίησης των ακινήτων δεν όφειλαν να προβούν σε αποποίηση, καθώς πίστευαν ότι οι οφειλές είχαν εξοφληθεί. Η υποβολή δήλωσης μεταβολής στοιχείων στη ΔΟΥ δεν καταδεικνύει γνώση της επαγωγής αλλά αποτελεί απλή γνωστοποίηση θανάτου. Εφαρμόζοντας τις ανωτέρω διατάξεις, το Εφετείο έκρινε ότι η πλάνη ήταν ουσιώδης διότι αν οι κληρονόμοι γνώριζαν την αληθή κατάσταση (ύπαρξη χρεών παρά την πτώχευση και την υποχρέωση αποποίησης εντός προθεσμίας) θα προέβαιναν άμεσα σε αποποίηση, αφού ο θανών δεν κατέλειπε περιουσία. Η πλάνη δεν αφορούσε το παθητικό της κληρονομιάς αλλά τις νομικές διατάξεις και τις συνέπειες της άπρακτης παρόδου της προθεσμίας.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθώς εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 1847, 1850, 1857, 140 και 141 ΑΚ, δεχόμενο ότι η πλασματική αποδοχή της κληρονομιάς οφείλεται σε ουσιώδη πλάνη συνιστάμενη στην ανυπαίτια άγνοια των κληρονόμων σχετικά με τις διατάξεις περί επαγωγής κληρονομιάς και προθεσμίας αποποίησης, καθώς θεωρούσαν ότι λόγω της πτώχευσης του 1990 και της αναγκαστικής εκποίησης της περιουσίας του θανόντος δεν όφειλαν να προβούν σε αποποίηση. Η ουσιώδης πλάνη δικαιολογεί την ακύρωση της πλασματικής αποδοχής, αφού αν οι κληρονόμοι γνώριζαν την αληθή κατάσταση δεν θα άφηναν να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία, ιδίως δεδομένου ότι ο θανών στερούνταν περιουσιακών στοιχείων κατά τον χρόνο θανάτου του. Η απόφαση του Εφετείου είχε επαρκείς αιτιολογίες και υπάρχει νομική ακολουθία μεταξύ των πραγματικών περιστατικών και του συμπεράσματος.
Τελική Απόφαση
Απορρίπτει την από 3-11-2022 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. ... αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΑΠ 322/2025

Αστικό Δίκαιο · Δικονομικό Δίκαιο2025Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 98.1%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Αναιρεσείων, επιβλέπων μηχανικός οικοδομής, άσκησε παρεμπίπτουσα αγωγή κατά κληρονόμων αποβιώσαντος υπεργολάβου για αναγωγική υποχρέωση καταβολής χρηματικών ποσών. Κληρονόμοι επικαλέστηκαν αποποίηση κληρονομίας. Είχε προηγηθεί πλασματική αποδοχή κληρονομίας λόγω άπρακτης παρόδου τετράμηνης προθεσμίας. Εκδόθηκε απόφαση Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με αριθμό 173/18-1-2018 που ακύρωσε την πλασματική αποδοχή λόγω πλάνης. Κληρονόμοι υπέβαλαν δηλώσεις αποποίησης κληρονομίας στον γραμματέα δικαστηρίου. Εφετείο απέρριψε παρεμπίπτουσα αγωγή λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης κληρονόμων.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 1857 παρ. 2 ΑΚ προβλέπει δυνατότητα ακύρωσης πλασματικής αποδοχής κληρονομίας λόγω πλάνης, με αναδρομικά και αυτοδίκαια αποτελέσματα από την τελεσιδικία της σχετικής απόφασης. Η έναρξη της τετράμηνης προθεσμίας αποποίησης προϋποθέτει την τελεσιδίκη ακύρωση της πλασματικής αποδοχής. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το Εφετείο δεν διέλαβε παραδοχές ως προς τον χρόνο τελεσιδικίας της απόφασης 173/2018 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που ακύρωσε την πλασματική αποδοχή, ούτε ως προς τον τρόπο επέλευσης της τελεσιδικίας, ούτε ως προς τον χρόνο υποβολής των δηλώσεων αποποίησης από τους κληρονόμους. Εφαρμόζοντας το κριτήριο του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, εξέτασε αν η απόφαση περιείχε επαρκείς παραδοχές για την κρίση της παθητικής νομιμοποίησης των κληρονόμων, συμπεραίνοντας ότι η έλλειψη αυτών των παραδοχών καθιστά την αιτιολογία ανεπαρκή.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή διότι η προσβαλλομένη απόφαση στερείται επαρκούς αιτιολογίας ως προς το ζήτημα της ουσιαστικής βασιμότητας της παθητικής νομιμοποίησης των κληρονόμων. Συγκεκριμένα, η απόφαση δεν διαλαμβάνει παραδοχές για τον χρόνο τελεσιδικίας της απόφασης που ακύρωσε την πλασματική αποδοχή της κληρονομίας, τον τρόπο επέλευσης της τελεσιδικίας, και τον χρόνο υποβολής των δηλώσεων αποποίησης, στοιχεία απαραίτητα για την κρίση αν οι δηλώσεις αποποίησης υποβλήθηκαν εμπρόθεσμα εντός της τετράμηνης προθεσμίας από την τελεσιδικία ή σε προγενέστερο χρόνο, προκειμένου να επιφέρουν τα έννομα αποτελέσματά τους.
Τελική Απόφαση
Αναιρεί την 199/12-1-2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος. Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το μέρος αυτό, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως. Συμψηφίζει τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων.

ΑΠ 827/2017

Αστικό Δίκαιο · Δικονομικό Δίκαιο2017Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 97.8%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Κληρονομούμενος απεβίωσε στις 5-3-2007 μετά από αυτοπυροβολισμό, αφήνοντας κληρονόμους τον υιό του, τη σύζυγό του και δύο εγγόνια του (τέκνα προαποβιώσαντος υιού). Τα εγγόνια αποποιήθηκαν εμπρόθεσμα την κληρονομία στις 5-7-2007, με αποτέλεσμα προσαύξηση του μεριδίου του υιού. Ο υιός και η σύζυγος δεν προέβησαν σε αποποίηση εντός τετραμήνου από το θάνατο (5-7-2007), με αποτέλεσμα πλασματική αποδοχή της κληρονομίας. Στις 24-6-2008 και 25-6-2008 αντίστοιχα τους επιδόθηκε αγωγή αποζημίωσης ύψους άνω των 2.000.000 ευρώ, στην οποία αναφερόταν η αποποίηση των εγγονών και ότι οι ίδιοι ήταν μοναδικοί κληρονόμοι. Στις 19-3-2009 κλήθηκαν για συζήτηση αιτήματος προσωρινής διαταγής. Στις 13-4-2009 προέβησαν σε εκπρόθεσμη αποποίηση της κληρονομίας. Ο υιός ήταν μορφωμένος (ιατρός γυναικολόγος) και κάτοικος Θεσσαλονίκης. Η σύζυγος ήταν αγράμματη. Στο δικόγραφο της αγωγής είχε οριστεί απόπειρα εξώδικης επίλυσης για τις 18-9-2008.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 1847 παρ. 1 εδ. α και 1850 εδ. β ΑΚ ορίζουν ότι ο κληρονόμος μπορεί να αποποιηθεί την κληρονομία εντός τετραμήνου από τη γνώση της επαγωγής και του λόγου της, διαφορετικά η κληρονομία θεωρείται αποδεκτή. Κατά το άρθρο 1857 εδ. β ΑΚ, η πλασματική αποδοχή λόγω παρέλευσης της προθεσμίας μπορεί να προσβληθεί λόγω πλάνης, όταν αυτή αναφέρεται σε σημείο τόσο σπουδαίο ώστε αν ο κληρονόμος γνώριζε την αληθινή κατάσταση δεν θα άφηνε να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία. Η πλάνη μπορεί να οφείλεται και σε άγνοια των νομικών διατάξεων περί αποδοχής κληρονομίας. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι κληρονόμοι γνώριζαν το θάνατο του κληρονομουμένου και την επαγωγή της κληρονομίας, καθώς και την αποποίηση των εγγονών και την προσαύξηση του μεριδίου από την επίδοση της αγωγής (24-25 Ιουνίου 2008). Ο υιός ήταν μορφωμένος ιατρός, έλαβε αγωγή ύψους άνω των 2.000.000 ευρώ και είχε κληθεί για απόπειρα εξώδικης επίλυσης στις 18-9-2008. Εφαρμόζοντας τα διδάγματα της κοινής πείρας, το δικαστήριο έκρινε ότι κάθε μέσος συνετός άνθρωπος που λαμβάνει αγωγή τέτοιου αντικειμένου δεν θα αδιαφορούσε αλλά θα απευθυνόταν σε δικηγόρο, και όχι θα ανέμενε τη δικάσιμο. Κατέληξε ότι οι κληρονόμοι γνώριζαν τις διατάξεις περί αποποίησης και τις συνέπειες της μη εμπρόθεσμης αποποίησης, επομένως δεν τελούσαν σε νομική πλάνη.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο, με βάση την ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, δέχθηκε ότι οι κληρονόμοι γνώριζαν τις διατάξεις περί αποδοχής και αποποίησης κληρονομίας και τις συνέπειες της μη εμπρόθεσμης αποποίησης, αλλά δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε ενέργεια και άφησαν να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία. Ειδικότερα, ο πρώτος κληρονόμος, ως μορφωμένος ιατρός που έλαβε αγωγή ύψους άνω των 2.000.000 ευρώ και κλήθηκε για εξώδικη επίλυση, δεν μπορούσε να επιδείξει αδιαφορία και να μην απευθυνθεί σε δικηγόρο. Κατά συνέπεια, δεν συνέτρεχε λόγος ακύρωσης της πλασματικής αποδοχής λόγω πλάνης, και οι εκπρόθεσμες δηλώσεις αποποίησης ήταν άκυρες.
Τελική Απόφαση
Απορρίπτει ως απαράδεκτη την από 2-11-2015 κλήση προς συζήτηση ως προς τον πέμπτο καλούντα Ι. Μ. του Ι.. Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ως προς α) την δεύτερη αναιρεσείουσα Ελένη χήρα Γ. Π., β) τον τρίτο και την τέταρτη αναιρεσίβλητους Ι. Μ. του Ι. και Α. συζ. Ι. Μ. και γ) τον δεύτερο καθού η κλήση Γ. Π. του Ι.. Απορρίπτει την από 2-10-2013 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 1920/2013 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης ως προς τον πρώτο αναιρεσείοντα Ι. Π. του Γ. και ως προς τους πρώτη και δεύτερο αναιρεσιβλήτους Ε. Π. του Δ. και Γ. Π. του Δ.. Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Καταδικάζει τον πρώτο αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των παρισταμένων πρώτης και δεύτερου αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δυο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΑΠ 1041/2015

Αστικό Δίκαιο · Δικονομικό Δίκαιο2015Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 97.6%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Κληρονομούμενος απεβίωσε στις 9-9-2001 χωρίς περιουσιακά στοιχεία, έχοντας οφειλές προς το Δημόσιο ύψους 438.054,41 ευρώ και προσαυξήσεις 155.064,69 ευρώ. Εξ αδιαθέτου κληρονόμοι ήταν δύο τέκνα προαποβιώσαντος αδελφού με ποσοστό 1/6 έκαστος, και δύο συγγενείς του αδελφού που απεβίωσε το 2002 με ποσοστά 3/12 και 1/12. Οι κληρονόμοι επί πολλά έτη δεν είχαν επαφή με τον κληρονομούμενο, στερούνταν νομικής κατάρτισης, δύο εξ αυτών είχαν γεννηθεί στη Γερμανία και βρίσκονταν στην Ελλάδα από διετίας, ενώ ο πατέρας/σύζυγος είχε αποχωρήσει από τη συζυγική στέγη. Η ενημέρωση για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές έγινε μέσω ατομικών ειδοποιήσεων της Δ.Ο.Υ. Ναυπλίου στις 3-3-2006 και 30-3-2006. Η βούλησή τους ήταν να μη βαρυνθεί η ατομική τους περιουσία με τα χρέη της κληρονομίας, τελώντας σε άγνοια της τετράμηνης προθεσμίας αποποίησης και των συνεπειών της, πλάνη που διήρκεσε μέχρι να ενημερωθούν για τις νομικές συνέπειες.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 1847 § 1 ΑΚ προβλέπει τετράμηνη προθεσμία για αποποίηση από τότε που ο κληρονόμος έμαθε την επαγωγή και τον λόγο της, ενώ κατά το άρθρο 1850 ΑΚ η άπρακτη παρέλευση συνεπάγεται πλασματική αποδοχή. Κατά τα άρθρα 140, 141 και 157 ΑΚ, δήλωση που δεν συμφωνεί με τη βούληση λόγω ουσιώδους πλάνης (και περί το δίκαιο) είναι ακυρώσιμη, και κατά το άρθρο 1857 ΑΚ η αγωγή ακύρωσης λόγω εξακολουθητικής πλάνης παραγράφεται σε έξι μήνες από την άρση της πλάνης, με ανώτατο όριο εικοσαετίας. Ως προς τον αναιρετικό έλεγχο, τα άρθρα 559 αρ. 19 και 559 αρ. 10 περ. α ΚΠολΔ απαιτούν επαρκείς αιτιολογίες και αναφορά στα αποδεικτικά μέσα. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο κληρονομούμενος δεν άφησε περιουσία αλλά οφειλές 438.054,41 ευρώ και προσαυξήσεις 155.064,69 ευρώ, ότι οι κληρονόμοι είχαν περιορισμένη σχέση και γνώση, με ειδοποιήσεις της Δ.Ο.Υ. στις 3-3-2006 και 30-3-2006, και ότι τελούσαν σε άγνοια της προθεσμίας αποποίησης και των συνεπειών της, πιστεύοντας ότι θα αποφύγουν ευθύνη για τα χρέη. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι η άγνοια/εσφαλμένη γνώση για την προθεσμία και τη νομική σημασία της άπρακτης παρόδου συνιστά ουσιώδη πλάνη, αποκλείει την έναρξη της τετράμηνης προθεσμίας και, ως εξακολουθητική πλάνη, μεταθέτει την έναρξη της εξάμηνης παραγραφής στο χρόνο άρσης της. Οι αιτιολογίες του Εφετείου ήταν επαρκείς και μη αντιφατικές και στηρίχθηκαν σε κατάθεση μάρτυρα και έγγραφα.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Απορρίφθηκε ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, διότι η απόφαση του Εφετείου περιείχε πλήρεις και μη αντιφατικές αιτιολογίες για την ύπαρξη εξακολουθητικής πλάνης των κληρονόμων ως προς την τετράμηνη προθεσμία αποποίησης και τις έννομες συνέπειες της άπρακτης παρόδου, με συγκεκριμένες παραδοχές (οφειλές 438.054,41 ευρώ και 155.064,69 ευρώ, ειδοποιήσεις Δ.Ο.Υ. 3-3-2006 και 30-3-2006, άγνοια και εσφαλμένη γνώση περί το δίκαιο). Απορρίφθηκε και ο λόγος από το άρθρο 559 αρ. 10 περ. α ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο δεν δέχθηκε πράγματα χωρίς απόδειξη αλλά κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα κατόπιν εκτίμησης της μαρτυρίας και των εγγράφων. Κατά συνέπεια, η κρίση περί μη παραγραφής της αγωγικής αξίωσης ήταν νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη.
Τελική Απόφαση
Απορρίπτει την από 11-10-2013 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου περί αναιρέσεως της 5374/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν, την οποία ορίζει στο ποσόν των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΑΠ 217/2023

Αστικό Δίκαιο · Δικονομικό Δίκαιο2023Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 97.6%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Σύζυγος και δύο τέκνα (εκ των οποίων το ένα ανήλικο γεννηθέν την 9.11.1994) κληρονόμοι εξ αδιαθέτου κληρονομουμένου που απεβίωσε στις 3-3-2009 με χρέη προς Δ.Ο.Υ. και τρίτους. Στις 5-5-2009 και 8-5-2009 μετέβησαν στο Πρωτοδικείο για να αποποιηθούν την κληρονομία, όπου τους υπεδείχθη να προβούν σε δήλωση αποδοχής με το ευεργέτημα της απογραφής, με την πληροφόρηση ότι η αποποίηση προϋπέθετε αντίστοιχη ενέργεια και από άλλες κληρονομικές τάξεις. Δεν συνέταξαν εμπροθέσμως απογραφή, πιστεύοντας εσφαλμένα ότι η δήλωση αποδοχής με το ευεργέτημα της απογραφής ισοδυναμούσε με αποποίηση. Στις 1-6-2009 έλαβαν ατομική ειδοποίηση ληξιπρόθεσμων χρεών από Δ.Ο.Υ. Η πλάνη τους διήρκεσε μέχρι την 11-11-2013 οπότε τους επιδόθηκε νέα ατομική ειδοποίηση και στις 16-12-2013 αποποιήθηκαν την κληρονομία.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 1847 παρ. 1 ΑΚ ορίζει ότι η αποποίηση κληρονομίας γίνεται εντός τεσσάρων μηνών από τότε που ο κληρονόμος έλαβε γνώση της επαγωγής και του λόγου αυτής, ενώ το άρθρο 1850 ΑΚ προβλέπει ότι από την άπρακτη πάροδο της προθεσμίας τεκμαίρεται αμαχήτως η αποδοχή. Το άρθρο 1857 παρ. 2 ΑΚ επιτρέπει την ακύρωση της αποδοχής λόγω πλάνης σύμφωνα με τα άρθρα 140-142 ΑΚ, όταν η πλάνη είναι ουσιώδης και αναφέρεται σε σημείο τόσο σπουδαίο ώστε ο πλανηθείς να μην θα επιχειρούσε τη δικαιοπραξία. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι κληρονόμοι μετέβησαν στο Πρωτοδικείο για να αποποιηθούν την κληρονομία λόγω χρεών του κληρονομουμένου, αλλά τους υπεδείχθη να προβούν σε δήλωση αποδοχής με το ευεργέτημα της απογραφής, πιστεύοντας εσφαλμένα ότι αυτό ισοδυναμούσε με αποποίηση. Η πλάνη τους διήρκεσε μέχρι την 11-11-2013 οπότε έλαβαν ατομική ειδοποίηση και στις 16-12-2013 αποποιήθηκαν την κληρονομία εντός τετραμήνου. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις περί πλάνης, το δικαστήριο έκρινε ότι η άγνοια των νομικών διατάξεων περί αποδοχής και αποποίησης κληρονομίας συνιστά ουσιώδη πλάνη που δικαιολογεί την ακύρωση της πλασματικής αποδοχής, καθώς αν γνώριζαν την αληθινή κατάσταση δεν θα άφηναν να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία αποποίησης.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά έκρινε ότι οι κληρονόμοι τελούσαν σε ουσιώδη πλάνη λόγω άγνοιας των νομικών διατάξεων περί αποδοχής και αποποίησης κληρονομίας, πιστεύοντας εσφαλμένα ότι η δήλωση αποδοχής με το ευεργέτημα της απογραφής ισοδυναμούσε με αποποίηση. Η πλάνη αυτή διήρκεσε μέχρι την 11-11-2013 οπότε έλαβαν γνώση της πραγματικής κατάστασης, και αποποιήθηκαν την κληρονομία στις 16-12-2013, εντός της τετράμηνης προθεσμίας που άρχισε από την άρση της πλάνης. Οι παραδοχές του Εφετείου πληρούσαν το πραγματικό των διατάξεων των άρθρων 140, 1847, 1850 και 1857 ΑΚ και δικαιολογούσαν την εφαρμογή τους.
Τελική Απόφαση
Απορρίπτει την από 15.5.2017 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 62/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΑΠ 772/2025

Αστικό Δίκαιο · Δικονομικό Δίκαιο2025Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 97.6%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Κληρονομούμενη απεβίωσε στις 22-7-2014 χωρίς διαθήκη. Κληρονόμοι ήταν δύο κόρες της, η πρώτη γεννηθείσα το 1940, εργασθείσα ως δημόσιος υπάλληλος στο Υπουργείο Γεωργίας από 1-6-1970 έως 6-5-1985 οπότε παραιτήθηκε, και η δεύτερη γεννηθείσα το 1947, εργασθείσα ως ιδιωτική υπάλληλος από 1966 έως 2007 οπότε συνταξιοδοτήθηκε. Κληρονομούμενη είχε ορισθεί από το έτος 1998, σε ηλικία 80 ετών, Πρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος ανώνυμης εταιρείας με αντικείμενο διενέργεια στοιχειοθετικών, εκδοτικών και φωτογραφικών εργασιών. Κληρονόμοι θεωρούσαν ότι κληρονομούμενη δεν είχε περιουσιακά στοιχεία και δεν προέβησαν σε αποποίηση εντός της νόμιμης τετράμηνης προθεσμίας. Στις 4-3-2017 κοινοποιήθηκε στην πρώτη κληρονόμο ατομική ειδοποίηση καταβολής-υπερημερίας ληξιπρόθεσμων χρεών της Δ.Ο.Υ. Κέντρου Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων συνολικού ποσού 510.517,65 ευρώ. Στις 20-3-2017 επιβλήθηκε κατάσχεση για ποσό 3.225.986,67 ευρώ σε λογαριασμό της πρώτης κληρονόμου. Αρχές Απριλίου 2017 η πρώτη κληρονόμος διαπίστωσε δέσμευση του ημίσεος της μηνιαίας σύνταξής της και ενημερώθηκε για τις οφειλές. Κληρονόμοι προσήλθαν στις 10-4-2017 ενώπιον Γραμματέα Ειρηνοδικείου και προέβησαν σε εκπρόθεσμη δήλωση αποποίησης κληρονομίας. Κληρονόμοι είχαν βασική πρωτοβάθμια εκπαίδευση και στερούνταν ειδικών νομικών γνώσεων.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 1857 παρ. 1 και 2 ΑΚ ορίζει ότι η αποδοχή ή αποποίηση κληρονομίας είναι αμετάκλητη, πλην όμως η αποδοχή ή αποποίηση που οφείλεται σε πλάνη ή απάτη ή απειλή κρίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες. Κατά τα άρθρα 140 και 141 ΑΚ, η πλάνη είναι ουσιώδης όταν αναφέρεται σε σημείο τέτοιας σπουδαιότητας ώστε, αν ο πλανηθείς γνώριζε την πραγματική κατάσταση, δεν θα επιχειρούσε τη δικαιοπραξία. Το δικαστήριο δέχθηκε ότι οι κληρονόμοι, καθόλο το χρονικό διάστημα από το θάνατο της μητέρας τους μέχρι τις 4-3-2017 και το αργότερο μέχρι τις αρχές Απριλίου 2017, αγνοούσαν την ύπαρξη της τετράμηνης προθεσμίας αποποίησης και τις απορρέουσες από την άπρακτη παρέλευσή της έννομες συνέπειες της πλασματικής αποδοχής. Δεν αποδείχθηκε ότι οι κληρονόμοι, που είχαν βασική εκπαίδευση και στερούνταν ειδικών νομικών γνώσεων, γνώριζαν τις διατάξεις για την αποποίηση. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις των άρθρων 140, 141 και 1857 παρ. 1, 2 ΑΚ, το δικαστήριο έκρινε ότι η άγνοια των διατάξεων για την προθεσμία αποποίησης και τις έννομες συνέπειες της άπρακτης παρέλευσής της συνιστά ουσιώδη πλάνη, καθώς οι κληρονόμοι δεν θα άφηναν να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία αν γνώριζαν τις συνέπειες, δεδομένου ότι θα βαρύνονταν με τα χρέη της κληρονομίας ύψους 3.225.986,67 ευρώ.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αγωγή έγινε δεκτή διότι η μη αποποίηση της κληρονομίας εκ μέρους των κληρονόμων οφειλόταν σε ουσιώδη πλάνη και άγνοια σχετικά με τις διατάξεις του νόμου που διέπουν την προθεσμία αποποίησης της επαχθείσας σε αυτές κληρονομίας. Από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού προέκυψε ότι οι κληρονόμοι αγνοούσαν την ύπαρξη της τετράμηνης προθεσμίας αποποίησης και τις απορρέουσες από την άπρακτη παρέλευσή της έννομες συνέπειες μέχρι τις 4-3-2017 ή το αργότερο μέχρι τις αρχές Απριλίου 2017, οπότε ενημερώθηκαν για τις οφειλές της μητέρας τους. Η πλάνη είναι ουσιώδης λόγω των συνεπειών της, ήτοι της επιβάρυνσης των κληρονόμων με χρέη της κληρονομίας ύψους 3.225.986,67 ευρώ. Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 140, 141 και 1857 παρ. 1, 2 ΑΚ και η απόφασή του είχε νόμιμη βάση με σαφείς, πλήρεις και μη αντιφατικές αιτιολογίες.
Τελική Απόφαση
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 22.3.2023 αίτηση για αναίρεση της με αριθμό 1702/2021 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ για εκάστη εξ αυτών.

ΑΠ 1664/2024

Δικονομικό Δίκαιο · Αστικό Δίκαιο2024Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 97.4%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Κληρονομούμενος απεβίωσε χωρίς διαθήκη, με πλησιέστερους συγγενείς τη σύζυγο και δύο θυγατέρες. Η περιουσία είχε υπερβάλλον παθητικό. Η σύζυγος και οι δύο θυγατέρες αποποιήθηκαν στις 20.05.2008. Η κληρονόμος ήταν τότε ανήλικη. Οι γονείς της, λόγω άγνοιας των σχετικών διατάξεων, δεν αποποιήθηκαν για λογαριασμό της. Το 2017, μετά την ενηλικίωσή της, η κληρονόμος προέβη σε δήλωση αποποίησης με την υπ’ αριθμ. 188/13.11.2017 έκθεση στη Γραμματεία του αρμόδιου Ειρηνοδικείου, εκτός της συνήθους προθεσμίας. Η ουσιώδης πλάνη περί το δίκαιο αφορούσε την ανάγκη και τις προθεσμίες αποποίησης για ανήλικο και τις συνέπειες της άπρακτης παρόδου τους.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 1847 §1 ΑΚ σε συνδυασμό με τα άρθρα 1850, 140 και 141 ΑΚ ορίζει ότι αποδοχή κληρονομίας μπορεί να συνάγεται εκ του νόμου από την άπρακτη πάροδο της προθεσμίας αποποίησης, αλλά δύναται να προσβληθεί λόγω ουσιώδους πλάνης. Για ανηλίκους, το άρθρο 1527 ΑΚ καθιερώνει αποδοχή με το ευεργέτημα της απογραφής και το άρθρο 1912 ΑΚ (όπως ερμηνεύεται με το άρθρο 35 ν. 4786/2021) παρέχει στον ενηλικιούμενο ετήσια προθεσμία για απογραφή/αποποίηση. Η αποποίηση μετά από πλασματική αποδοχή παράγει αποτελέσματα μόνο αν ακυρωθεί τελεσιδίκως η πλασματική αποδοχή. Η εξάμηνη παραγραφή της αγωγής ακύρωσης διέπεται από τα άρθρα 157, 1857 §2 και 261 ΑΚ. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο κληρονομούμενος απεβίωσε εξ αδιαθέτου, η σύζυγος και οι δύο θυγατέρες αποποιήθηκαν στις 20.05.2008, η κληρονόμος ήταν τότε ανήλικη, οι γονείς της αγνοούσαν τις σχετικές νομικές υποχρεώσεις και η κληρονομία είχε υπερβάλλον παθητικό. Μετά την ενηλικίωσή της, η κληρονόμος έκανε δήλωση αποποίησης με την υπ’ αριθμ. 188/13.11.2017 έκθεση. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, το Δικαστήριο εξέτασε το πλαίσιο ακύρωσης πλασματικής αποδοχής λόγω πλάνης και την ισχύ της μεταγενέστερης αποποίησης υπό το άρθρο 1912 ΑΚ και το άρθρο 35 ν. 4786/2021, επισημαίνοντας ότι η ισχύς της αποποίησης προϋποθέτει τελεσίδικη ακύρωση της πλασματικής αποδοχής. Σε αναιρετικό επίπεδο, αξιολόγησε ότι οι προβαλλόμενοι λόγοι στόχευαν σε πλεοναστικές αιτιολογίες και όχι στο κύριο αντικείμενο, άρα έλειπε έννομο συμφέρον.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Οι προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως στρέφονταν κατά πλεοναστικών κρίσεων της εφετειακής αποφάσεως σχετικά με την παράλειψη των γονέων να αποποιηθούν κατά τη διάρκεια της ανηλικότητας και δεν αφορούσαν το κύριο αντικείμενο, δηλαδή το κύρος της δήλωσης αποποίησης της κληρονομίας από την κληρονόμο μετά την ενηλικίωση. Συνεπώς, δεν θα ανέτρεπαν τις επιβλαβείς συνέπειες για τον αναιρεσείοντα ούτε θα βελτίωναν τη θέση του· επομένως, έλειπε το απαιτούμενο έννομο συμφέρον για τους συγκεκριμένους λόγους και η αίτηση αναιρέσεως απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.
Τελική Απόφαση
Απορρίπτει την από 15.04.2022 αίτηση αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου κατά της υπ' αριθμ. 1/26.01.2022 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου. Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε τριακόσια ευρώ (300,00€).

ΑΠ 1816/2024

Αστικό Δίκαιο · Δικονομικό Δίκαιο2024Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 97.3%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Κληρονόμος εξ αδιαθέτου της μητέρας του (θάνατος 21-07-2012). Προ της κληρονομικής διαδοχής, ο κληρονομούμενος και ο κληρονόμος συμμετείχαν σε διακανονισμό με νομικό πρόσωπο εκκλησιαστικού χαρακτήρα σχετικά με τρία ακίνητα, λαμβάνοντας ο καθένας 325.827 ευρώ. Η φορολογική αρχή θεώρησε το ποσό αυτό ως εισόδημα από εμπορική συναλλαγή και εξέδωσε οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου (οικ. έτος 2010) με διαφορά φόρου 53.945,35 ευρώ, πρόσθετο φόρο 64.734,42 ευρώ και έκτακτη εισφορά 1.598,25 ευρώ, συνολικά 120.278,02 ευρώ. Ο κληρονόμος κλήθηκε στις 04-12-2015 για παροχή πληροφοριών, έδωσε διευκρινίσεις στις 23-12-2015 και κατέθεσε έγγραφα στις 05-01-2016. Υπέβαλε δήλωση αποποίησης ενώπιον γραμματέα ειρηνοδικείου στις 15-02-2016, θεωρώντας ότι αγνοούσε το σύστημα κτήσης της κληρονομίας, την τετράμηνη προθεσμία αποποίησης και τη νομική συνέπεια της άπρακτης παρόδου της.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 1857 § 2 ΑΚ ορίζει ότι αποδοχή ή αποποίηση που οφείλεται σε πλάνη, απάτη ή απειλή κρίνεται κατά τους γενικούς κανόνες των ακυρώσιμων δικαιοπραξιών, ενώ κατά τα άρθρα 1847 § 1 και 1850 ΑΚ η προθεσμία αποποίησης είναι τετράμηνη και η άπρακτη πάροδός της συνεπάγεται αμαχήτως αποδοχή. Πλάνη περί το δίκαιο ως προς το σύστημα κτήσης/αποποίησης και τη νομική σημασία της προθεσμίας μπορεί να είναι ουσιώδης. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο κληρονομούμενος απεβίωσε στις 21-07-2012, ότι η φορολογική αρχή κάλεσε τον κληρονόμο στις 04-12-2015 για χρέη 120.278,02 ευρώ (από εισόδημα 325.827 ευρώ), ότι αυτός υπέβαλε στοιχεία στις 23-12-2015 και 05-01-2016 και δήλωσε αποποίηση στις 15-02-2016 ενώπιον γραμματέα ειρηνοδικείου. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις, έκρινε ότι το εφετείο δεν ερεύνησε κρίσιμα στοιχεία της ουσιώδους πλάνης (αν ο κληρονόμος αγνοούσε την προθεσμία και τις συνέπειές της, τη διάρκειά της και τον χρόνο άρσης της) και στηρίχθηκε μόνο στη γνώση της επαγωγής. Περαιτέρω, εσφαλμένα απέκλεισε ότι η αποποίηση της 15-02-2016 παράγει αποτελέσματα υπό νομική αίρεση τελεσίδικης ακύρωσης της πλασματικής αποδοχής (condicio juris).
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αναίρεση έγινε δεκτή διότι: (α) το εφετείο παραβίασε τα άρθρα 1857, 1847 και 1850 ΑΚ, αρκούμενο στη διαπίστωση γνώσης της επαγωγής χωρίς να ερευνήσει την ύπαρξη ουσιώδους πλάνης περί το δίκαιο ως προς την αποποίηση, τη διάρκειά της και τον χρόνο άρσης της, και (β) στέρησε την απόφαση νόμιμης βάσης (άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ), μη παραθέτοντας σαφείς και πλήρεις αιτιολογίες για τα ως άνω κρίσιμα ζητήματα. Επιπλέον, (γ) ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα τα άρθρα 1847 και 1848 ΑΚ, αποκλείοντας ότι η δήλωση αποποίησης της 15-02-2016 παράγει αποτελέσματα υπό τη νομική αίρεση της τελεσίδικης ακύρωσης της πλασματικής αποδοχής (condicio juris). Ως εκ τούτου, οι λόγοι από το άρθρο 559 αρ. 1α και 19 ΚΠολΔ κρίθηκαν βάσιμοι και η υπόθεση παραπέμφθηκε.
Τελική Απόφαση
Αναιρεί την 2129/2021 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος. Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το παραπάνω αναιρεθέν μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο, όμως, από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση. Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου στον αναιρεσείοντα. Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300,00) ευρώ.

ΑΠ 572/2016

Δικονομικό Δίκαιο · Αστικό Δίκαιο2016Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 96.0%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Ο κληρονομούμενος απεβίωσε στις 17-2-2009, έχοντας μυστική διαθήκη της 21-11-2000 που δημοσιεύθηκε στις 18-9-2009. Ο κληρονόμος αποποιήθηκε εμπρόθεσμα την εκ διαθήκης κληρονομία στις 12-1-2010. Μετά την αποποίηση, κλήθηκε εξ αδιαθέτου μαζί με εγγονούς: ο καθένας από τους εγγονούς είχε ποσοστό 1/8, ενώ η μερίδα του κληρονόμου ήταν 3/4, προσαυξηθείσα αργότερα σε 7/8 λόγω αποποίησης των εγγονών (18-1-2010 και 30-4-2010) και διαδοχής των ανηλίκων τέκνων κατά ρίζες (1/16 έκαστος) με ευεργέτημα απογραφής. Ο κληρονόμος δεν αποποίηθηκε την εξ αδιαθέτου μερίδα εντός τεσσάρων μηνών (λήξη 13-5-2010), επερχόμενης πλασματικής αποδοχής. Υπήρχαν σημαντικές οφειλές της κληρονομίας προς πιστωτή συνολικού ύψους 58.694 ευρώ και 1.000.000 ευρώ. Η πλάνη ως προς την ανάγκη συμπληρωματικής αποποίησης έπαψε στα τέλη Μαΐου 2010.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 1857 § 2 ΑΚ προβλέπει ότι η αποδοχή ή αποποίηση που οφείλεται σε πλάνη κρίνεται κατά τις διατάξεις για τις ακυρώσιμες δικαιοπραξίες και, σε συνδυασμό με το άρθρο 157 ΑΚ, η αγωγή ακύρωσης παραγράφεται σε έξι μήνες από την άρση της πλάνης. Το άρθρο 1847 § 1 ΑΚ θέτει τετράμηνη προθεσμία αποποίησης και το άρθρο 1850 ΑΚ καθιερώνει αμάχητο τεκμήριο πλασματικής αποδοχής μετά την άπρακτη πάροδο. Το δικαστήριο δέχθηκε ότι ο κληρονόμος αποποιήθηκε την εκ διαθήκης κληρονομία στις 12-1-2010. Η τετράμηνη προθεσμία για αποποίηση της εξ αδιαθέτου κληρονομίας έληξε στις 13-5-2010, επιφέροντας πλασματική αποδοχή. Η πλάνη ως προς την ανάγκη συμπληρωματικής αποποίησης διήρκεσε έως τα τέλη Μαΐου 2010. Υπήρχαν οφειλές της κληρονομίας 58.694 ευρώ και 1.000.000 ευρώ. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, το δικαστήριο προσδιόρισε την έναρξη της εξαμηνιαίας παραγραφής στην άρση της πλάνης (τέλη Μαΐου 2010) και διαπίστωσε ότι αυτή συμπληρώθηκε στα τέλη Νοεμβρίου 2010. Εξαιτίας της πλασματικής αποδοχής και της εκπρόθεσμης άσκησης της αγωγής ακύρωσης, οι ισχυρισμοί περί εσφαλμένης εφαρμογής των άρθρων 1847 και 1857 ΑΚ και περί μη λήψης αποδεικτικών μέσων απορρίφθηκαν.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αναίρεση απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά έκρινε ότι η αγωγή ακύρωσης της πλασματικής αποδοχής λόγω πλάνης είχε υποκύψει σε παραγραφή: η πλάνη ήρθη στα τέλη Μαΐου 2010, η εξαμηνιαία προθεσμία έληξε στα τέλη Νοεμβρίου 2010, ενώ η αγωγή ασκήθηκε μεταγενέστερα. Επιπλέον, η απόφαση περιέχει επαρκείς, σαφείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες για τη γνώση της επαγωγής, την πλασματική αποδοχή και την έναρξη της παραγραφής, δεν παραβιάστηκαν οι ουσιαστικοί κανόνες (1847, 1857 ΑΚ), ελήφθησαν υπόψη τα επικληθέντα αποδεικτικά μέσα (άρθρο 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ) και δεν συντρέχει ανάγκη ερμηνείας της δήλωσης αποποίησης κατά το άρθρο 173 ΑΚ λόγω έλλειψης ασάφειας.
Τελική Απόφαση
Απορρίπτει την από 15.12.2015 αίτηση και τους από 31.8.2016 προσθέτους λόγους της Μ. Κ. του Κ. κατά των Ε. - Λ. Κ. - Τ. κλπ, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 3877/2015 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Απορρίπτει την αίτηση περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της παρασταθείσας αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) Ευρώ.

Αναζητήστε για τη δική σας υπόθεση

124.000+ αποφάσεις · 24.000+ άρθρα νομοθεσίας

ή κλείστε demo 15 λεπτών →