Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, λόγοι ανακοπής, τυπικά και ουσιαστικά ελαττώματα

Δημιουργία έρευνας:

Κύρια Νομική Θέση

Στο πλαίσιο της ανακοπής του ΚΠολΔ Άρθρο 632, μπορούν να προβληθούν τόσο τυπικά ελαττώματα της διαταγής πληρωμής όσο και ουσιαστικές ενστάσεις κατά της απαίτησης, εφόσον αφορούν τη συνδρομή των προϋποθέσεων έκδοσής της κατά τα ΚΠολΔ Άρθρο 623 και ΚΠολΔ Άρθρο 624 και προβάλλονται με σαφή και ορισμένο τρόπο. Αντίθετα, οψιγενείς λόγοι, δηλαδή περιστατικά απόσβεσης ή παραγραφής που επήλθαν μετά την έκδοση της διαταγής πληρωμής, δεν προβάλλονται με την ανακοπή του άρθρου 632 αλλά με ανακοπή κατά της εκτέλεσης κατά ΚΠολΔ Άρθρο 933.

Η διαθέσιμη νομολογία του Αρείου Πάγου είναι αρκετά σταθερή ως προς: α) την ανάγκη ορισμένου των λόγων ανακοπής, β) τη διάκριση μεταξύ προϋφιστάμενων και επιγενόμενων λόγων, και γ) τη δυνατότητα μερικής ακύρωσης της διαταγής πληρωμής κατά ΚΠολΔ Άρθρο 633.


1. Νομικό Πλαίσιο

ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

ΚΠολΔ Άρθρο 623
Ορίζει ότι διαταγή πληρωμής εκδίδεται μόνο για χρηματικές απαιτήσεις ή απαιτήσεις παροχής χρεογράφων, εφόσον πρόκειται για ιδιωτικού δικαίου διαφορά και η απαίτηση, καθώς και το οφειλόμενο ποσό, αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο.
Εφαρμόζεται στις ΑΠ 1026/2013, ΑΠ 1371/2018, ΑΠ 1323/2025.

ΚΠολΔ Άρθρο 632
Παρέχει στον οφειλέτη το δικαίωμα άσκησης ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής. Η προθεσμία είναι δεκαπέντε (15) εργάσιμες ημέρες, αν ο καθ’ ου έχει διαμονή ή έδρα στην Ελλάδα, και τριάντα (30) εργάσιμες ημέρες, αν έχει διαμονή ή έδρα στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη. Η άσκηση της ανακοπής δεν αναστέλλει την εκτέλεση, αλλά μπορεί να ζητηθεί αναστολή.
Εφαρμόζεται στις ΑΠ 1140/2022, ΑΠ 1026/2013, ΑΠ 1772/2022, ΑΠ 1972/2022, ΑΠ 565/2021, ΑΠ 1371/2018, ΑΠ 633/2023, ΑΠ 767/2025.

ΚΠολΔ Άρθρο 633
Αν η ανακοπή είναι εμπρόθεσμη, νόμιμη και βάσιμη, ακυρώνεται η διαταγή πληρωμής· διαφορετικά απορρίπτεται και επικυρώνεται. Αν δεν ασκηθεί εμπρόθεσμα ανακοπή, επιτρέπεται νέα επίδοση και νέα ανακοπή εντός δεκαπέντε (15) εργασίμων ημερών από τη δεύτερη επίδοση. Αν παρέλθει άπρακτη και αυτή η προθεσμία, η διαταγή πληρωμής αποκτά συνέπειες δεδικασμένου.
Εφαρμόζεται στις ΑΠ 8/2017, ΑΠ 977/2015, ΑΠ 1772/2022, ΑΠ 633/2023.

ΚΠολΔ Άρθρο 631
Η διαταγή πληρωμής αποτελεί εκτελεστό τίτλο αφού περιαφεί τον εκτελεστήριο τύπο. Κατ’ εξαίρεση, αναστέλλεται η εκτελεστότητα όταν έχει εκδοθεί κατά προσώπου με άγνωστη διαμονή ή με διαμονή ή έδρα στο εξωτερικό όσο διαρκεί η προθεσμία για την άσκηση ανακοπής.
Σημαντικό για το ερώτημά σας ως προς την αναστολή εκτελεστότητας.

ΚΠολΔ Άρθρο 634
Η επίδοση της διαταγής πληρωμής διακόπτει την παραγραφή και την αποσβεστική προθεσμία. Αν ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής, η παραγραφή ή η αποσβεστική προθεσμία θεωρείται ότι έχει ανασταλεί από την επίδοση της διαταγής πληρωμής ώσπου να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ανακοπή.

ΚΠολΔ Άρθρο 585
Το δικόγραφο της ανακοπής πρέπει να περιέχει τους λόγους της. Νέοι λόγοι προτείνονται μόνο με πρόσθετο δικόγραφο, που κατατίθεται και κοινοποιείται εμπροθέσμως.
Εφαρμόζεται στην ΑΠ 1371/2018.

ΚΠολΔ Άρθρο 933
Αντιρρήσεις κατά της απαίτησης ή του εκτελεστού τίτλου στο στάδιο της εκτέλεσης ασκούνται μόνο με ανακοπή. Ειδικά όταν ο εκτελεστός τίτλος είναι διαταγή πληρωμής, αντιρρήσεις κατά της απαίτησης είναι απαράδεκτες, εκτός αν είναι οψιγενείς και δεν μπορούν πλέον να προβληθούν με ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής ή στηρίζονται σε αυτοτελές δικαίωμα.
Εφαρμόζεται στις ΑΠ 1371/2018, ΑΠ 977/2015, ΑΠ 565/2021.

ΚΠολΔ Άρθρο 938
Ρυθμίζει την αναστολή της αναγκαστικής εκτέλεσης λόγω ανακοπής κατά της εκτέλεσης. Είναι συναφές, αλλά το κύριο άρθρο για αναστολή κατά διαταγής πληρωμής είναι το ΚΠολΔ Άρθρο 632 παρ. 3.

ΚΠολΔ Άρθρο 147
Το διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου δεν υπολογίζεται, μεταξύ άλλων, για τις προθεσμίες των άρθρων 632 παρ. 2 και 633 παρ. 2.


2. Νομολογία

Α) Ενισχυτικά επιχειρήματα

1. Άρειος Πάγος 1026/2013

  • Σχετικότητα: Αφορά ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής με λόγο ότι η απαίτηση δεν ήταν ληξιπρόθεσμη και απαιτητή κατά τον χρόνο έκδοσης της διαταγής.
  • Κρίση: Το δικαστήριο δέχθηκε ότι η ανακοπή ήταν ορισμένη, επειδή περιέγραφε τη σύμβαση στεγαστικού δανείου ποσού 7.336,76 ευρώ, τις εμπρόθεσμες καταβολές έως 10-2-2006 και το μη ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο 5.770,22 ευρώ.
  • Εφαρμογή: Ενισχύει τη θέση ότι με την ανακοπή του ΚΠολΔ Άρθρο 632 μπορούν να προβληθούν ουσιαστικές ενστάσεις που αφορούν τη μη συνδρομή των προϋποθέσεων του ΚΠολΔ Άρθρο 623 και ΚΠολΔ Άρθρο 624, όπως η έλλειψη ληξιπροθέσμου και απαιτητού. Αναλογικά, το ίδιο ισχύει και για εξόφληση πριν από την έκδοση ή για παραγραφή που είχε ήδη συμπληρωθεί πριν από την έκδοση.

2. Άρειος Πάγος 565/2021

  • Σχετικότητα: Αφορά λόγο ανακοπής περί απόσβεσης της απαίτησης με εξοφλητική απόδειξη και συμβιβασμό πριν από την έκδοση της διαταγής πληρωμής.
  • Κρίση: Το δικαστήριο έκρινε ότι το Εφετείο εσφαλμένα θεώρησε πως επρόκειτο για μεταγενέστερη απόσβεση. Η προβαλλόμενη απόσβεση είχε επέλθει την 15-10-2010 με καταβολή 365.000 ευρώ, πριν από την έκδοση της διαταγής πληρωμής.
  • Εφαρμογή: Είναι η ισχυρότερη απόφαση για τον λόγο εξόφληση. Υποστηρίζει ότι η εξόφληση ή ο συμβιβασμός που έχουν συντελεστεί πριν από την έκδοση της διαταγής πληρωμής αποτελούν νόμιμο λόγο ανακοπής του ΚΠολΔ Άρθρο 632, όχι του ΚΠολΔ Άρθρο 933.

3. Άρειος Πάγος 1371/2018

  • Σχετικότητα: Αφορά το κρίσιμο ζήτημα αν επιγενόμενη παραγραφή μπορεί να προβληθεί με ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής.
  • Κρίση: Το δικαστήριο έκρινε ότι η ένσταση παραγραφής εν επιδικία, ως επιγενόμενο της έκδοσης της διαταγής πληρωμής περιστατικό, δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο της ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής. Τέτοιοι οψιγενείς ισχυρισμοί προβάλλονται μόνο με ανακοπή κατά της εκτέλεσης κατά ΚΠολΔ Άρθρο 933.
  • Εφαρμογή: Καθοριστική για τη διάκριση:
  • παραγραφή πριν από την έκδοση: προβάλλεται με ΚΠολΔ Άρθρο 632
  • παραγραφή μετά την έκδοση: προβάλλεται με ΚΠολΔ Άρθρο 933

4. Άρειος Πάγος 1140/2022

  • Σχετικότητα: Αφορά το ορισμένο του λόγου ανακοπής.
  • Κρίση: Κρίθηκε ότι ο λόγος ήταν πλήρως ορισμένος, επειδή αναφέρονταν το αρχικό μίσθωμα, οι εφαρμοστέες διατάξεις, ο τρόπος υπολογισμού της μείωσης και το εσφαλμένο ποσό της διαταγής πληρωμής, ήτοι 24.074,40 ευρώ αντί 24.862,50 ευρώ.
  • Εφαρμογή: Χρήσιμη για τη δικονομική διατύπωση της ανακοπής. Αν προβάλλετε παραγραφή, έλλειψη εγγράφου αποδείξεως ή εξόφληση, πρέπει να εκτεθούν συγκεκριμένα τα πραγματικά περιστατικά, οι ημερομηνίες, τα έγγραφα και το ακριβές ποσό που δεν οφείλεται.

5. Άρειος Πάγος 1323/2025

  • Σχετικότητα: Αφορά την έλλειψη πλήρους έγγραφης απόδειξης και την εξάρτηση της απαίτησης από όρο.
  • Κρίση: Το δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορούσε να εκδοθεί διαταγή πληρωμής για τελευταία δόση 20.000 ευρώ, επειδή η καταβολή εξαρτιόταν από την προσκόμιση και τον έλεγχο νόμιμων παραστατικών, τα οποία δεν υπήρχαν.
  • Εφαρμογή: Ισχυρό επιχείρημα για λόγο ανακοπής περί έλλειψης εγγράφου αποδείξεως ή περί μη συνδρομής των προϋποθέσεων του ΚΠολΔ Άρθρο 623 και ΚΠολΔ Άρθρο 624. Αν η απαίτηση δεν αποδεικνύεται πλήρως με έγγραφα ή εξαρτάται από όρο/αντιπαροχή, η διαταγή πληρωμής ακυρώνεται.

Β) Αντιμετώπιση αντιρρήσεων

1. Άρειος Πάγος 1772/2022

  • Στηρίζει τη θέση ότι λόγος ανακοπής είναι αόριστος όταν δεν προσδιορίζεται το συγκεκριμένο ποσό κατά το οποίο επηρεάζεται η οφειλή.
  • Αντίκρουση: Η απόφαση αφορά περίπτωση μερικής κατάλυσης της απαίτησης λόγω άκυρου όρου υπολογισμού τόκων. Εκεί απαιτείται ποσοτικός προσδιορισμός, επειδή η ευδοκίμηση οδηγεί σε μερική ακύρωση κατά ΚΠολΔ Άρθρο 633 παρ. 1. Αντίθετα, σε λόγους όπως ολική εξόφληση πριν από την έκδοση, ολική παραγραφή πριν από την έκδοση ή παντελής έλλειψη εγγράφου αποδείξεως, η επιχειρηματολογία μπορεί να στηριχθεί σε ολική ανυπαρξία προϋποθέσεων έκδοσης.

2. Άρειος Πάγος 1972/2022

  • Στηρίζει τη θέση ότι γενική αμφισβήτηση της οφειλής χωρίς προσβολή συγκεκριμένων κονδυλίων είναι αόριστη.
  • Αντίκρουση: Η απόφαση αφορά κατάλοιπο αλληλόχρεου λογαριασμού, όπου πράγματι απαιτείται ειδική προσβολή κονδυλίων. Δεν αποκλείει λόγους ανακοπής που στηρίζονται σε αυτοτελή γεγονότα, όπως εξόφληση, παραγραφή, έλλειψη ληξιπροθέσμου, ή έλλειψη εγγράφου αποδείξεως, αρκεί να εκτίθενται συγκεκριμένα.

3. Προτεινόμενη Επιχειρηματολογία

α) Παραγραφή απαίτησης

  • Να διακριθεί αυστηρά αν η παραγραφή είχε συμπληρωθεί πριν ή μετά την έκδοση της διαταγής πληρωμής.
  • Αν είχε συμπληρωθεί πριν, προβάλλεται με ανακοπή του ΚΠολΔ Άρθρο 632, ως λόγος που πλήττει τη βασιμότητα της απαίτησης και τη νομιμότητα έκδοσης της διαταγής, σε συνδυασμό με ΚΠολΔ Άρθρο 623.
  • Αν συμπληρώθηκε μετά, κατά Άρειος Πάγος 1371/2018, ο λόγος είναι οψιγενής και πρέπει να προβληθεί με ΚΠολΔ Άρθρο 933.
  • Να ληφθεί υπόψη και το ΚΠολΔ Άρθρο 634, κατά το οποίο η επίδοση της διαταγής πληρωμής διακόπτει την παραγραφή.

β) Έλλειψη εγγράφου αποδείξεως

  • Να προβληθεί ότι δεν συντρέχει η προϋπόθεση του ΚΠολΔ Άρθρο 623, δηλαδή ότι η απαίτηση και το ποσό της δεν αποδεικνύονται πλήρως με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο.
  • Αν η απαίτηση εξαρτάται από όρο, αντιπαροχή ή μη αποδειχθέν γεγονός, να συνδυαστεί και με ΚΠολΔ Άρθρο 624.
  • Κύρια νομολογιακή στήριξη: Άρειος Πάγος 1323/2025.

γ) Εξόφληση

  • Αν η εξόφληση επήλθε πριν από την έκδοση της διαταγής πληρωμής, αποτελεί νόμιμο λόγο ανακοπής του ΚΠολΔ Άρθρο 632.
  • Πρέπει να εκτεθούν με ακρίβεια: ημερομηνία εξόφλησης, ποσό, τρόπος καταβολής, σχετικό έγγραφο, και αν υπήρξε εξοφλητική απόδειξη ή συμβιβασμός.
  • Κύρια νομολογιακή στήριξη: Άρειος Πάγος 565/2021.
  • Αν η εξόφληση είναι μεταγενέστερη της έκδοσης, τότε ο λόγος μεταφέρεται στο ΚΠολΔ Άρθρο 933.

δ) Αναστολή εκτελεστότητας

  • Η άσκηση της ανακοπής δεν αναστέλλει αυτοδικαίως την εκτέλεση, κατά ΚΠολΔ Άρθρο 632 παρ. 3.
  • Πρέπει να υποβληθεί χωριστή αίτηση αναστολής, με επίκληση πιθανολόγησης ευδοκίμησης της ανακοπής.
  • Μόνη αυτοδίκαιη εξαίρεση προκύπτει από το ΚΠολΔ Άρθρο 631 για πρόσωπο με άγνωστη διαμονή ή με διαμονή/έδρα στο εξωτερικό, όσο διαρκεί η προθεσμία ανακοπής.

ε) Προθεσμία άσκησης

  • 15 εργάσιμες ημέρες για οφειλέτη με διαμονή ή έδρα στην Ελλάδα, κατά ΚΠολΔ Άρθρο 632 παρ. 2.
  • 30 εργάσιμες ημέρες για οφειλέτη με διαμονή ή έδρα στο εξωτερικό ή άγνωστη διαμονή.
  • Ο Αύγουστος δεν υπολογίζεται, κατά ΚΠολΔ Άρθρο 147.
  • Αν δεν ασκηθεί εμπρόθεσμα ανακοπή, μπορεί να υπάρξει δεύτερη επίδοση και νέα προθεσμία κατά ΚΠολΔ Άρθρο 633 παρ. 2.
  • Κατά Άρειος Πάγος 8/2017, δεύτερη ανακοπή επιτρέπεται και όταν η πρώτη απορρίφθηκε για τυπικούς λόγους.

4. Νομολογιακή Ισχύς

Παγία, ως προς τα εξής σημεία:
1. Η ανακοπή του ΚΠολΔ Άρθρο 632 πρέπει να είναι σαφής και ορισμένη: Άρειος Πάγος 1140/2022, Άρειος Πάγος 1772/2022, Άρειος Πάγος 1972/2022, Άρειος Πάγος 633/2023, Άρειος Πάγος 767/2025.
2. Οψιγενείς λόγοι δεν προβάλλονται με το άρθρο 632 αλλά με το ΚΠολΔ Άρθρο 933: Άρειος Πάγος 1371/2018.
3. Προϋφιστάμενη εξόφληση ή άλλη απόσβεση μπορεί να προβληθεί με το άρθρο 632: Άρειος Πάγος 565/2021, αναλογικά και Άρειος Πάγος 1026/2013.
4. Η έλλειψη πλήρους έγγραφης απόδειξης ή η εξάρτηση της απαίτησης από όρο αποκλείει τη διαταγή πληρωμής: Άρειος Πάγος 1323/2025.


5. Πρακτικές Συστάσεις

1. Πρώτα να προσδιοριστεί χρονικά κάθε λόγος:

  • πριν από την έκδοση της διαταγής πληρωμής → ΚΠολΔ Άρθρο 632
  • μετά την έκδοση → ΚΠολΔ Άρθρο 933

2. Για παραγραφή, να ελεγχθεί υποχρεωτικά η επίδραση του ΚΠολΔ Άρθρο 634 περί διακοπής με την επίδοση της διαταγής πληρωμής.

3. Για εξόφληση, να επισυναφθούν τα κρίσιμα έγγραφα και να διατυπωθεί ο λόγος όπως στη λογική της Άρειος Πάγος 565/2021: συγκεκριμένη ημερομηνία, ποσό, έγγραφο εξόφλησης, συνέπεια για την απαίτηση.

4. Για έλλειψη εγγράφου αποδείξεως, να αναδειχθεί ότι το προσκομιζόμενο υλικό δεν αποδεικνύει πλήρως ούτε την απαίτηση ούτε το ακριβές ποσό ή ότι η απαίτηση εξαρτάται από όρο, κατά ΚΠολΔ Άρθρο 623, ΚΠολΔ Άρθρο 624, Άρειος Πάγος 1323/2025.

5. Να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στο ορισμένο του δικογράφου:

  • συγκεκριμένα περιστατικά
  • ημερομηνίες
  • ποσά
  • έγγραφα
  • σαφές αίτημα ακύρωσης ολικά ή μερικά

Κύριες παραπομπές: Άρειος Πάγος 1140/2022, Άρειος Πάγος 1772/2022, Άρειος Πάγος 1972/2022.

6. Παράλληλα με την ανακοπή, αν υπάρχει κίνδυνος άμεσης εκτέλεσης, να ασκηθεί και αίτηση αναστολής κατά ΚΠολΔ Άρθρο 632 παρ. 3.

Οι απαντήσεις παράγονται με τεχνητή νοημοσύνη και ενδέχεται να περιέχουν σφάλματα. Επαληθεύστε τις παραπομπές πριν από κάθε χρήση.

ΚΠολΔ Άρθρο 632

Κώδικας Πολιτικής ΔικονομίαςΤροποποίηση: Ν. 5282/2026
Σχετικότητα 96.7%
Κείμενο Άρθρου
ΚΠολΔ Άρθρο 632: 1. Ο οφειλέτης κατά του οποίου στρέφεται η διαταγή πληρωμής έχει το δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή, η οποία απευθύνεται στο καθ' ύλην αρμόδιο Δικαστήριο του τόπου έκδοσης της διαταγής πληρωμής. Αντίγραφα των εγγράφων τα οποία αποδεικνύουν την απαίτηση παραμένουν στη γραμματεία του δικαστηρίου μέχρι την πάροδο της προθεσμίας για την άσκηση ανακοπής κατά την παρούσα παράγραφο. 2. Η προθεσμία για την άσκηση της ανακοπής είναι δεκαπέντε (15) εργάσιμες ημέρες αν η διαταγή πληρωμής έχει εκδοθεί κατά προσώπου που έχει την διαμονή ή την έδρα του στην Ελλάδα και τριάντα (30) εργάσιμες ημέρες αν η διαταγή πληρωμής έχει εκδοθεί κατά προσώπου που έχει τη διαμονή ή την έδρα του στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη. Η ανακοπή εκδικάζεται κατά τη διαδικασία των περιουσιακών διαφορών των άρθρων 614 επ.. 3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 631 η άσκηση της ανακοπής δεν αναστέλλει την εκτέλεση της διαταγής πληρωμής. Το δικαστήριο όμως, της περιφέρειας του πρωτοδικείου στο οποίο δωσιδικεί η διαφορά, μπορεί, κατά τη διαδικασία των άρθρων 686 επ., να χορηγήσει αναστολή με ή και χωρίς εγγύηση, ώσπου να εκδοθεί οριστική απόφαση για την ασκηθείσα ανακοπή. Η αναστολή αυτή δεν εμποδίζει την λήψη ασφαλιστικών μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 724. 4. Αν ασκηθεί εμπρόθεσμα έφεση κατά της οριστικής απόφασης, το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση που προσβάλλεται μπορεί, δικάζοντας κατά τη διαδικασία των άρθρων 686 επ., έως τη συζήτηση της έφεσης, μετά από αίτηση του οφειλέτη, και εφόσον πιθανολογείται η ευδοκίμηση της έφεσης, να αναστείλει ολικά ή εν μέρει την εκτέλεση, ώσπου να εκδοθεί οριστική απόφαση, με τον όρο να δοθεί εγγύηση, η οποία ορίζεται από την απόφαση που διατάσσει την αναστολή ή και χωρίς εγγύηση. Με τις ίδιες προϋποθέσεις το δικαστήριο που δικάζει την έφεση μπορεί, σε κάθε στάση της δίκης, ύστερα από αίτηση του οφειλέτη η οποία υποβάλλεται με το δικόγραφο της έφεσης ή με τις προτάσεις, να αναστείλει την εκτέλεση σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο. 5. Η δυνατότητα αναστολής της εκτέλεσης κατά την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου παρέχεται και στην περίπτωση που δεν είχε χορηγηθεί αναστολή της εκτέλεσης σύμφωνα με την παράγραφο 3. 6. Με την ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής μπορεί να σωρευθεί και αίτημα ακυρώσεως των πράξεων εκτελέσεως, οι οποίες ενεργούνται με βάση αυτήν, αν συντρέχουν και οι προϋποθέσεις του άρθρου 218 ΚΠολΔ. 7. Αν ο ανακόπτων δεν λάβει μέρος κανονικά στη δίκη, το δικαστήριο συζητεί την υπόθεση χωρίς αυτόν και απορρίπτει την ανακοπή.

ΚΠολΔ Άρθρο 633

Κώδικας Πολιτικής ΔικονομίαςΤροποποίηση: 01/01/2026
Σχετικότητα 95.6%
Κείμενο Άρθρου
ΚΠολΔ Άρθρο 633: 1. Αν η ανακοπή έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και νόμιμα και οι λόγοι της είναι νόμιμοι και βάσιμοι, το δικαστήριο ακυρώνει τη διαταγή πληρωμής. Διαφορετικά απορρίπτει την ανακοπή και επικυρώνει τη διαταγή πληρωμής. «2. Αν δεν έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα ανακοπή, εκείνος υπέρ του οποίου έχει εκδοθεί η διαταγή πληρωμής μπορεί να επιδώσει πάλι τη διαταγή στον οφειλέτη, ο οποίος έχει το δικαίωμα να ασκήσει την ανακοπή μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε (15) εργασίμων ημερών από τη νέα επίδοση. Η ανακοπή μπορεί να ασκηθεί και πριν από την ως άνω δεύτερη επίδοση. Αν περάσει άπρακτη και η παραπάνω προθεσμία, η διαταγή πληρωμής έχει συνέπειες δεδικασμένου και είναι δυνατό να προσβληθεί μόνο με αναψηλάφηση.» «2Α. Με την επιφύλαξη του άρθρου 631 η άσκηση της ανακοπής δεν αναστέλλει την εκτέλεση της διαταγής πληρωμής. Το δικαστήριο όμως στο οποίο δωσιδικεί η διαφορά, μπορεί, κατά τη διαδικασία των άρθρων 686 επ., περί ασφαλιστικών μέτρων, να χορηγήσει αναστολή μ ε ή χωρίς εγγύηση, ώσπου να εκδοθεί οριστική απόφαση για την ασκηθείσα ανακοπή. Η αναστολή αυτή δεν εμποδίζει τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 724.» «3. Εάν η διαταγή πληρωμής που έχει εκτελεστεί, ακυρωθεί εν όλω ή εν μέρει με τελεσίδικη δικαστική απόφαση επί της ανακοπής, το δικαστήριο διατάζει, εάν το ζητήσει εκείνος κατά του οποίου έγινε η εκτέλεση, την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που βρισκόταν πριν εκτελεστεί η ακυρωθείσα διαταγή πληρωμής. Η αίτηση υποβάλλεται είτε με τα δικόγραφα της έφεσης και των προσθέτων λόγων είτε με τις ενώπιον του εφετείου προτάσεις του ανακόπτοντος. Η εκτέλεση της απόφασης πρέπει να προαποδεικνύεται.».

ΚΠολΔ Άρθρο 623

Κώδικας Πολιτικής ΔικονομίαςΤροποποίηση: 01/01/2016
Σχετικότητα 92.3%
Κείμενο Άρθρου
ΚΠολΔ Άρθρο 623: Έκδοση διαταγής πληρωμής "Κατά τις διατάξεις των άρθρων 624 έως 636 μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματικές απαιτήσεις ή απαιτήσεις παροχής χρεογράφων, εφόσον πρόκειται για ιδιωτικού δικαίου διαφορά και η απαίτηση, καθώς και το οφειλόμενο ποσό αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο, ή με απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, η οποία εκδόθηκε μετά από ομολογία ή αποδοχή της αίτησης του οφειλέτη".

ΚΠολΔ Άρθρο 634

Κώδικας Πολιτικής ΔικονομίαςΤροποποίηση: 01/01/2016
Σχετικότητα 93.1%
Κείμενο Άρθρου
ΚΠολΔ Άρθρο 634: 1. Η επίδοση διαταγής πληρωμής διακόπτει την παραγραφή και την αποσβεστική προθεσμία. 2. Αν ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής, η παραγραφή ή η αποσβεστική προθεσμία θεωρείται ότι έχει ανασταλεί από την επίδοση της διαταγής πληρωμής ώσπου να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ανακοπή.

ΚΠολΔ Άρθρο 631

Κώδικας Πολιτικής ΔικονομίαςΤροποποίηση: 01/01/2026
Σχετικότητα 93.0%
Κείμενο Άρθρου
ΚΠολΔ Άρθρο 631: Διαταγή πληρωμής ως εκτελεστός τίτλος Η διαταγή πληρωμής αποτελεί τίτλο εκτελεστό αφού περιαφεί τον εκτελεστήριο τύπο. Κατ’ εξαίρεση αναστέλλεται η εκτελεστότητα διαταγής πληρωμής που εκδόθηκε κατά προσώπου με άγνωστη διαμονή ή με διαμονή ή έδρα στο εξωτερικό όσο διαρκεί η προθεσμία για την άσκηση ανακοπής σύμφωνα με το άρθρο 632, επιτρέπεται όμως να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 724.

ΚΠολΔ Άρθρο 933

Κώδικας Πολιτικής ΔικονομίαςΤροποποίηση: Ν. 5264/2025
Σχετικότητα 92.9%
Κείμενο Άρθρου
ΚΠολΔ Άρθρο 933: Αναγκαστική εκτέλεση - Άσκηση ανακοπής στην αναγκαστική εκτέλεση - Αντιρρήσεις εκείνου κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση και κάθε δανειστή του 1. Αντιρρήσεις εκείνου κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση και κάθε δανειστή του που έχει έννομο συμφέρον και αφορούν στην εγκυρότητα του εκτελεστού τίτλου ή στη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης ή στην απαίτηση, ασκούνται μόνο με ανακοπή, που εισάγεται στο μονομελές πρωτοδικείο. Αν ασκηθούν περισσότερες ανακοπές με χωριστά δικόγραφα, με επιμέλεια της γραμματείας προσδιορίζονται και εκδικάζονται όλες υποχρεωτικά στην ίδια δικάσιμο. Πρόσθετοι λόγοι ανακοπής μπορούν να προταθούν μόνο με ιδιαίτερο δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου προς το οποίο απευθύνεται η ανακοπή, κάτω από το οποίο συντάσσεται έκθεση, και κοινοποιείται στον αντίδικο οκτώ (8) τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση. Η ανακοπή κατά του πλειστηριασμού απευθύνεται, με ποινή απαραδέκτου, κατά του επισπεύδοντος δανειστή και του υπερθεματιστή. Επί κοινής πλειοδοσίας, η ανακοπή ασκείται από όλους και κατά όλων των πλειοδοτών. 2. Η συζήτηση της ανακοπής προσδιορίζεται υποχρεωτικά μέσα σε εξήντα (60) ημέρες από την κατάθεσή της και η κλήτευση του καθ’ ου η ανακοπή γίνεται είκοσι (20) ημέρες πριν από τη συζήτηση. 3. Αρμόδιο κατά τόπον είναι το δικαστήριο της περιφέρειας του τόπου της εκτέλεσης, εφόσον μετά την επίδοση της επιταγής ακολούθησαν και άλλες πράξεις της εκτελεστικής διαδικασίας, αλλιώς αρμόδιο είναι το δικαστήριο του άρθρου 584. 4. Αν ο εκτελεστός τίτλος είναι δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, οι αντιρρήσεις είναι απαράδεκτες στην έκταση που ισχύει το δεδικασμένο σύμφωνα με τα άρθρα 330 και το τρίτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 633, αντίστοιχα. Αν ο εκτελεστός τίτλος είναι διαταγή πληρωμής, είναι απαράδεκτες αντιρρήσεις που αφορούν στην εγκυρότητά της, όπως και αντιρρήσεις που αφορούν την απαίτηση, εκτός εάν είναι οψιγενείς και δεν μπορούν πλέον να προβληθούν με ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής ή στηρίζονται σε αυτοτελές δικαίωμα που μπορεί να ασκηθεί και με κύρια αγωγή. 5. Οι ισχυρισμοί που αφορούν στην απόσβεση της απαίτησης πρέπει να αποδεικνύονται μόνο με έγγραφα ή με δικαστική ομολογία. 6. Η απόφαση επί της ανακοπής εκδίδεται υποχρεωτικά μέσα σε προθεσμία εξήντα (60) ημερών από τη συζήτησή της.

ΚΠολΔ Άρθρο 624

Κώδικας Πολιτικής ΔικονομίαςΤροποποίηση: 01/01/2016
Σχετικότητα 90.4%
Κείμενο Άρθρου
ΚΠολΔ Άρθρο 624: 1. Η έκδοση διαταγής πληρωμής μπορεί να ζητηθεί μόνον αν η απαίτηση δεν εξαρτάται από αίρεση, προθεσμία, όρο ή αντιπαροχή και το ποσό χρημάτων ή χρεογράφων που οφείλεται είναι ορισμένο. 2. Δεν είναι δυνατόν να εκδοθεί διαταγή πληρωμής, και αν εκδοθεί είναι άκυρη, αν η επίδοση της πρέπει να γίνει σε πρόσωπο που η διαμονή του είναι άγνωστη, εκτός αν έχει αντίκλητο νόμιμα διορισμένο, σύμφωνα με το άρθρο 142 ΚΠολΔ.

ΚΠολΔ Άρθρο 585

Κώδικας Πολιτικής ΔικονομίαςΤροποποίηση: 01/01/2016
Σχετικότητα 90.3%
Κείμενο Άρθρου
ΚΠολΔ Άρθρο 585: 1. Οι διατάξεις για την άσκηση της αγωγής, την εισαγωγή της για συζήτηση και τη συζήτηση στο ακροατήριο εφαρμόζονται και στην ανακοπή. 2. Το έγγραφο της ανακοπής πρέπει να περιέχει, εκτός από τα στοιχεία που αναφέρονται στα άρθρα 118 έως 120, και τους λόγους της. Νέοι λόγοι μπορούν να προταθούν μόνο με πρόσθετο δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου προς το οποίο απευθύνεται η ανακοπή, κάτω από το οποίο συντάσσεται έκθεση, και κοινοποιείται στον αντίδικο μέσα σε εξήντα ημέρες (60) από την κατάθεση της ανακοπής ή, όταν πρόκειται για ειδικές διαδικασίες, οκτώ (8) τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση.

ΚΠολΔ Άρθρο 147

Κώδικας Πολιτικής ΔικονομίαςΤροποποίηση: Ν. 5282/2026
Σχετικότητα 89.1%
Κείμενο Άρθρου
ΚΠολΔ Άρθρο 147: « 1. Οι συντηρητικές αποδείξεις που έχουν επιτραπεί διεξάγονται σε όλη τη διάρκεια των διακοπών. « 2. Το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου δεν υπολογίζεται για τις προθεσμίες των άρθρων 503, 518 παρ. 1, 545 π αρ. 1 και 2, 564 παρ. 1 και 2, καθώς και των άρθρων 153, 215 παρ. 2, 237 παρ . 1 έως 5 και παρ. 8, 238 παρ. 1, 260 παρ. 2, 468 παρ. 1 και 2 εδάφια πρώτο και τρίτο, 598, 632 παρ. 2, 633 παρ. 2, 642, 715 παρ. 5, 729 παρ. 5, 847 π αρ. 1, 926 παρ. 2, 934 παρ. 1 στοιχ. Α ’ και β’, 943 παρ. 4, 955, 966 παρ. 2 και 3, 971 παρ. 1, 972 παρ. 1 στοιχ. β ’, 973, 974, 979 παρ. 2, 983 παρ . 2, 985 παρ. 1, 986, 988 παρ. 1, 995 και 997 παρ. 2.

ΚΠολΔ Άρθρο 938

Κώδικας Πολιτικής ΔικονομίαςΤροποποίηση: 01/01/2026
Σχετικότητα 88.9%
Κείμενο Άρθρου
ΚΠολΔ Άρθρο 938: Αναγκαστική εκτέλεση - Αναστολή εκτέλεσης λόγω ανακοπής 1. Με εξαίρεση την κατάσχεση ακινήτων, ως προς τα οποία εφαρμόζεται η παρ. 2, όπως επίσης με εξαίρεση την κατάσχεση κινητών που υπόκεινται σε φθορά, με αίτηση του ανακόπτοντος μπορεί να διαταχθεί η αναστολή της αναγκαστικής εκτέλεσης με εγγύηση ή και χωρίς εγγύηση, αν το δικαστήριο κρίνει ότι η ενέργεια της αναγκαστικής εκτέλεσης πρόκειται να προξενήσει ανεπανόρθωτη βλάβη στον αιτούντα και πιθανολογεί την ευδοκίμηση της ανακοπής. Επίσης, μπορεί να διαταχθεί να προχωρήσει η αναγκαστική εκτέλεση, αφού δοθεί εγγύηση. Η αίτηση ασκείται στο αρμόδιο κατά τα άρθρα 933 και 936 δικαστήριο και δικάζεται κατά τα άρθρα 686 επ.. 2. Ειδικώς επί κατάσχεσης ακινήτου δεν εφαρμόζεται η παρ. 1, η δε άσκηση του ενδίκου μέσου δεν αναστέλλει την πρόοδο της εκτέλεσης, εκτός εάν το δικαστήριο του ενδίκου μέσου, μετά από αίτηση του ασκούντος αυτό, που υποβάλλεται με ιδιαίτερο δικόγραφο, δικάζοντας με τη διαδικασία των άρθρων 686 επ., διατάξει την αναστολή με ή χωρίς παροχή εγγύησης, εφόσον κρίνει ότι η διενέργεια της αναγκαστικής εκτέλεσης πρόκειται να προξενήσει ανεπανόρθωτη βλάβη στον αιτούντα και πιθανολογεί την ευδοκίμηση του ενδίκου μέσου. Επίσης, μπορεί να διαταχθεί να προχωρήσει η αναγκαστική εκτέλεση, αφού δοθεί εγγύηση. 3. Στις προηγούμενες περιπτώσεις, είναι δυνατή η έκδοση σημειώματος με το οποίο εμποδίζεται η εκτέλεση μέχρι να εκδοθεί απόφαση επί της αίτησης αναστολής ή επί του ενδίκου μέσου. 4. Η αίτηση με την οποία ζητείται η αναστολή πλειστηριασμού είναι απαράδεκτη, αν δεν κατατεθεί το αργότερο δεκαπέντε (15) εργάσιμες ημέρες πριν από την ημέρα του πλειστηριασμού. Η απόφαση πρέπει να δημοσιεύεται έως τις 12.00 το μεσημέρι της Δευτέρας που προηγείται του πλειστηριασμού. 5. Η αναστολή των παρ. 1 και 2 ή η εγγυοδοσία μπορεί να διαταχθεί μόνο μέχρι να εκδοθεί η οριστική απόφαση επί της ανακοπής ή η απόφαση επί του ενδίκου μέσου.

ΑΠ 1140/2022

Δικονομικό Δίκαιο · Αστικό Δίκαιο2022Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 96.4%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Ασφαλιστικός φορέας (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νυν e-ΕΦΚΑ) μίσθωσε πολυώροφο κτίριο με αρχικό μηνιαίο μίσθωμα 39.000 ευρώ δυνάμει συμφωνητικού της 17.5.2006. Με συμβόλαιο της 18.4.2008 η εκμισθώτρια απέκτησε το ακίνητο και το εκμίσθωσε σε τρίτη εταιρεία, η οποία το υπεκμίσθωσε στον ασφαλιστικό φορέα με μηνιαίο μίσθωμα 39.000 ευρώ. Με συμφωνητικό της 28.9.2010 το μίσθωμα μειώθηκε κατά 15% στο ποσό των 33.680,40 ευρώ για την περίοδο 1.7.2010 έως 21.8.2011. Από 22.8.2011 έως 30.9.2012 το μίσθωμα ανήλθε σε 31.699,20 ευρώ. Από 1.10.2012 έως 31.12.2014, κατ' εφαρμογή του άρθρου 2 ν. 4081/2012, το μίσθωμα μειώθηκε σε 24.074,40 ευρώ (μείωση κατά 10% για το ποσό έως 1.000 ευρώ, 15% για 1.000,01-2.000 ευρώ, 20% για 2.000,01-3.000 ευρώ και 25% για το υπερβάλλον των 3.000 ευρώ). Η διαταγή πληρωμής επέτασσε καταβολή 646.425 ευρώ για 26 μήνες (Ιανουάριος 2015 - Φεβρουάριος 2017) με μηνιαίο μίσθωμα 24.862,50 ευρώ.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 632 παρ. 1 και 633 παρ. 2 ΚΠολΔ ορίζουν ότι η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής πρέπει να περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που στηρίζουν τους λόγους ανακοπής, οι οποίοι πρέπει να είναι σαφείς και ορισμένοι. Λόγοι ανακοπής μπορεί να είναι όλες οι ενστάσεις που καταλύουν τον τίτλο ή το δικαίωμα του δανειστή. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν ή παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η ανακοπή εξέθετε: α) το αρχικό μηνιαίο μίσθωμα πριν τις μειώσεις, β) τις διατάξεις του άρθρου 2 ν. 4081/2012 για τη μείωση μισθωμάτων δημοσίων φορέων, γ) τον τρόπο υπολογισμού της μείωσης κατά κλιμάκια (10%, 15%, 20%, 25%) που οδηγούσε σε μηνιαίο μίσθωμα 24.074,40 ευρώ και όχι 24.862,50 ευρώ, και δ) συγκεκριμένο αίτημα ακύρωσης της διαταγής πληρωμής. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις περί οριστικότητας της ανακοπής, το Εφετείο εσφαλμένα απέρριψε τον λόγο ως αόριστο, ενώ από τα προταθέντα πραγματικά περιστατικά σαφώς συνάγονταν ο τρόπος και ο λόγος της μείωσης του μισθώματος, με αποτέλεσμα να μην λάβει υπόψη παραδεκτώς προταθέντα πράγματα με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή διότι ο λόγος ανακοπής ήταν πλήρως ορισμένος, καθώς προσδιοριζόταν το αρχικό μηνιαίο μίσθωμα, οι διατάξεις του άρθρου 2 ν. 4081/2012 για τη μείωση μισθωμάτων δημοσίων φορέων, ο τρόπος υπολογισμού της μείωσης κατά κλιμάκια που οδηγούσε σε μηνιαίο μίσθωμα 24.074,40 ευρώ αντί του εσφαλμένου ποσού των 24.862,50 ευρώ της διαταγής πληρωμής, και συγκεκριμένο αίτημα ακύρωσης. Το Εφετείο παρέλειψε να λάβει υπόψη παραδεκτώς προταθέντα πράγματα με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο τον λόγο ανακοπής.
Τελική Απόφαση
Αναιρεί την 2600/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλον από εκείνον που εξέδωσε την απόφαση δικαστή. Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος που ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΑΠ 1026/2013

Δικονομικό Δίκαιο · Αστικό Δίκαιο2013Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 95.9%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Υπήρξε σύμβαση εντόκου στεγαστικού δανείου με ημερομηνία 1-6-2001 και αρχικό ποσό 7.336,76 ευρώ, αποπληρωτέο σε μηνιαίες τοκοχρεωλυτικές δόσεις. Ο οφειλέτης και ο εγγυητής κατέβαλαν ανελλιπώς και εμπροθέσμως τις δόσεις έως την 10-2-2006, χωρίς να υπάρχει ληξιπρόθεσμη και απαιτητή οφειλή την ημέρα εκείνη. Το υπόλοιπο του δανείου ανερχόταν σε 5.770,22 ευρώ και δεν είχε καταστεί ληξιπρόθεσμο. Ο δανειστής είχε καταγγείλει τη σύμβαση, θεωρώντας ότι υφίσταται οφειλή ύψους 6.007,19 ευρώ.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 632 § 1 και 633 § 2 ΚΠολΔ ορίζει ότι η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής πρέπει να περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που στηρίζουν τους λόγους ακύρωσης, ενώ κατά τα άρθρα 623-624 ΚΠολΔ ελέγχονται οι προϋποθέσεις έκδοσης της διαταγής. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ’ ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν δεν ληφθούν υπόψη αποδεικτικά μέσα, όχι όμως όταν επιχειρείται διαφορετική νομική θεμελίωση της απαίτησης, η οποία απαγορεύεται κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 224 ΚΠολΔ. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η ανακοπή περιέγραφε συγκεκριμένα τη σύμβαση στεγαστικού δανείου ποσού 7.336,76 ευρώ, τις εμπρόθεσμες καταβολές έως 10-2-2006 και το μη ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο 5.770,22 ευρώ, προσβάλλοντας την ύπαρξη ληξιπροθέσμου οφειλής. Επίσης, ο δανειστής προέβαλε με έγγραφα διαφορετική βάση («ουσιώδης μείωση οικονομικής επιφάνειας») προς θεμελίωση της καταγγελίας, μη προβληθείσα κατά την αίτηση έκδοσης της διαταγής πληρωμής. Εφαρμόζοντας τις ανωτέρω διατάξεις, το δικαστήριο έκρινε ότι η ανακοπή ήταν ορισμένη και νόμιμη ως προς την αμφισβήτηση της ληξιπροθέσμου απαίτησης και ότι η επίκληση νέας νομικής βάσης από τον δανειστή ήταν ανεπίτρεπτη. Συνεπώς, οι λόγοι αναιρέσεως από τους αριθ. 8 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ήταν αβάσιμοι και ο λόγος από τον αριθ. 11 περ. γ’ απαράδεκτος.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναιρέσεως απορρίφθηκε διότι: (α) η ανακοπή ήταν ορισμένη, περιέχοντας σαφή πραγματικά περιστατικά για εμπρόθεσμες καταβολές έως 10-2-2006 και μη ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο 5.770,22 ευρώ, ώστε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλημμελείς του άρθρου 559 αριθ. 8 και 14 ΚΠολΔ· (β) ο τρίτος λόγος αναιρέσεως κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ’ ΚΠολΔ ήταν απαράδεκτος, γιατί τα προσκομισθέντα έγγραφα στήριζαν διαφορετική νομική θεμελίωση («ουσιώδης μείωση οικονομικής επιφάνειας») από εκείνη που προβλήθηκε για την έκδοση της διαταγής πληρωμής, αλλαγή που απαγορεύεται και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη στη δίκη της ανακοπής.
Τελική Απόφαση
Απορρίπτει την από 27 Μαΐου 2011 αίτηση της εταιρίας "Τ-ΒΑΝΚ ΑΤΕ" για αναίρεση της υπ' αριθ. 3143/2010 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΑΠ 1371/2018

Δικονομικό Δίκαιο · Εμπορικό Δίκαιο2018Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 95.7%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Πιστωτικός Συνεταιρισμός και Ανώνυμη Εταιρεία κατείχαν δίγραμμες τραπεζικές επιταγές εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου. Οι επιταγές είχαν ως υποκείμενη αιτία σύμβαση προμήθειας που συνήφθη στις 6-12-2007 μεταξύ του Διοικητή νοσοκομείου και της Ανώνυμης Εταιρείας, η οποία αναδείχθηκε προμηθεύτρια. Με βάση τις επιταγές αυτές εκδόθηκε η 2547/2009 διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Από τη ματαίωση της συζήτησης της έφεσης στις 6-11-2012 μέχρι την επαναφορά της προς συζήτηση στις 27-6-2013 παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 623 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με τα άρθρα 626, 628, 629, 632 και 633 ΚΠολΔ ορίζουν ότι αντικείμενο της δίκης που ιδρύεται με την ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής είναι το έγκυρο ή μη της εκδόσεώς της. Συνεπώς, ισχυρισμοί που ανάγονται σε επιγενόμενη από την έκδοση της διαταγής πληρωμής απόσβεση της απαίτησης δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγους της ανακοπής αυτής. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι η ένσταση παραγραφής εν επιδικία προβλήθηκε για πρώτη φορά με τις προτάσεις ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, χωρίς να περιέχεται στο δικόγραφο της ανακοπής. Η ένσταση αφορούσε περιστατικό επιγενόμενο της έκδοσης της διαταγής πληρωμής (παραγραφή μεταξύ 6-11-2012 και 27-6-2013). Εφαρμόζοντας το άρθρο 585 παρ. 2 ΚΠολΔ, το Εφετείο έκρινε ότι νέοι λόγοι μπορούν να προταθούν μόνο με πρόσθετο δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία και κοινοποιείται οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση. Τα επιγενόμενα περιστατικά μπορούν να προταθούν μόνο με ανακοπή κατά της εκτέλεσης (άρθρο 933 ΚΠολΔ).
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά έκρινε ότι απαραδέκτως προβλήθηκε η ένσταση παραγραφής εν επιδικία, καθόσον αφορούσε επιγενόμενο της έκδοσης της διαταγής πληρωμής περιστατικό που δεν μπορούσε αντικειμενικά να προταθεί στη δίκη επί της ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής. Τέτοιοι οψιγενείς ισχυρισμοί μπορούν να προταθούν μόνο μέσω ανακοπής κατά της εκτέλεσης. Επιπλέον, είναι δυνατή η έκδοση διαταγής πληρωμής εις βάρος του Δημοσίου, συντρεχουσών των προϋποθέσεων του άρθρου 623 ΚΠολΔ, ακόμη και αν η υποκείμενη σχέση υπάγεται στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων, καθώς το κρινόμενο ζήτημα αφορά τη συνδρομή των προϋποθέσεων έκδοσης διαταγής πληρωμής και όχι την υποκείμενη σχέση.
Τελική Απόφαση
Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης. Και Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, που ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.-

ΑΠ 977/2015

Δικονομικό Δίκαιο · Αστικό Δίκαιο2015Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 95.7%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Υπήρχε χρηματική απαίτηση βασιζόμενη σε επιταγή. Ο οφειλέτης αμφισβητούσε την ουσιαστική ύπαρξη και εγκυρότητα της απαίτησης, επικαλούμενος ζητήματα γνησιότητας ή νόθευσης του περιεχομένου της επιταγής.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 633 § 2 ΚΠολΔ προβλέπει ότι η διαταγή πληρωμής αποκτά ισχύ δεδικασμένου όταν η ανακοπή κατ’ αυτής απορριφθεί τελεσίδικα κατ’ ουσίαν ή δεν ασκηθεί εμπροθέσμως· το άρθρο 632 § 1 ΚΠολΔ ρυθμίζει την ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, ενώ το άρθρο 933 ΚΠολΔ επιτρέπει ενστάσεις κατά της απαίτησης στο στάδιο της εκτέλεσης. Κατά το άρθρο 585 § 2 ΚΠολΔ, η ανακοπή πρέπει να περιέχει τουλάχιστον έναν ορισμένο λόγο. Η εσφαλμένη παραδοχή δεδικασμένου ελέγχεται αναιρετικά κατά το άρθρο 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής είχε απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησης, χωρίς ουσιαστική έρευνα των ισχυρισμών. Παρά ταύτα, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο θεώρησε ότι υφίσταται δεδικασμένο που εμποδίζει ενστάσεις κατά της απαίτησης, συμπεριλαμβανομένης της πλαστότητας ή νόθευσης επιταγής. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι από απόρριψη ανακοπής για τυπικούς λόγους δεν γεννάται δεδικασμένο επί της ουσίας της απαίτησης· συνεπώς, οι ενστάσεις ουσίας μπορούν να προβληθούν με ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ κατά της εκτέλεσης, και η αντίθετη κρίση παραβιάζει το άρθρο 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβίασε το άρθρο 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ, διότι δέχθηκε δεδικασμένο από διαταγή πληρωμής ενώ η προγενέστερη ανακοπή είχε απορριφθεί για τυπικό λόγο (εκπρόθεσμη) και όχι κατ’ ουσίαν. Εφόσον δεν υφίσταται δεδικασμένο, παραμένει επιτρεπτή με την ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ η προβολή ουσιαστικών ενστάσεων κατά της απαίτησης (όπως πλαστότητα/νόθευση επιταγής). Για τον λόγο αυτόν έγινε δεκτός ο πρώτος λόγος αναίρεσης και αναιρέθηκε η εφετειακή απόφαση.
Τελική Απόφαση
Αναιρεί την υπ’ αριθμ. 838/2013 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή. Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου στον καταθέσαντα. Επιβάλλει στον αναιρεσίβλητο τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΑΠ 8/2017

Δικονομικό Δίκαιο2017Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 95.7%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Πιστωτής εξέδωσε διαταγή πληρωμής 225/2001 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου κατά οφειλέτη. Οφειλέτης άσκησε πρώτη ανακοπή από 12-12-2001 κατά της διαταγής πληρωμής, η οποία απορρίφθηκε για τυπικούς λόγους (λόγω αοριστίας του δικογράφου). Μετά τη δεύτερη επίδοση της διαταγής πληρωμής, οφειλέτης άσκησε δεύτερη ανακοπή από 20-2-2003 με προσθέτους λόγους από 16-12-2003.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 633 παρ. 2 ΚΠολΔ ορίζει ότι αν δεν έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα ανακοπή, ο δικαιούχος μπορεί να επιδώσει πάλι τη διαταγή πληρωμής και ο οφειλέτης έχει δικαίωμα δεύτερης ανακοπής εντός δέκα εργασίμων ημερών. Από τον συνδυασμό των άρθρων 631, 632, 633, 322 και 330 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαίωμα δεύτερης ανακοπής υφίσταται όταν δεν ασκήθηκε εμπρόθεσμα η πρώτη ανακοπή, αλλά και όταν η εμπρόθεσμη ανακοπή απορρίφθηκε για τυπικούς λόγους. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι η πρώτη ανακοπή από 12-12-2001 είχε απορριφθεί για τυπικούς λόγους (αοριστία δικογράφου) και δεν είχαν ερευνηθεί κατ' ουσίαν οι ισχυρισμοί του ανακόπτοντος, ώστε να καλύπτονται από δεδικασμένο. Εφαρμόζοντας τη διάταξη του άρθρου 633 παρ. 2 ΚΠολΔ, το Εφετείο έκρινε ότι η δεύτερη ανακοπή ήταν παραδεκτή, καθώς η απόρριψη της πρώτης για τυπικούς λόγους εξομοιώνεται με τη μη άσκηση ανακοπής, αφού δεν επήλθαν τα αποτελέσματα της παραγράφου 1 του άρθρου 633 ΚΠολΔ και η διαταγή πληρωμής δεν απέκτησε ισχύ δεδικασμένου.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Ο ένατος λόγος αναίρεσης απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθώς αποφάνθηκε ότι η δεύτερη ανακοπή ήταν παραδεκτή, καθόσον η πρώτη ανακοπή είχε απορριφθεί για τυπικούς λόγους (αοριστία) και δεν είχαν ερευνηθεί κατ' ουσίαν οι ισχυρισμοί του ανακόπτοντος, ώστε να καλύπτονται από δεδικασμένο. Η απόρριψη της ανακοπής για τυπικούς λόγους εξομοιώνεται με τη μη άσκηση εμπρόθεσμης ανακοπής, επιτρέποντας την άσκηση δεύτερης ανακοπής κατά το άρθρο 633 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Τελική Απόφαση
Απορρίπτει τον παραπεμφθέντα στην Τακτική Ολομέλεια ένατο λόγο αναίρεσης της από 9-6-2010 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμό 125/2010 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. Και Αναπέμπει την υπόθεση στο Α1 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου προς έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης.

ΑΠ 1772/2022

Δικονομικό Δίκαιο · Αστικό Δίκαιο2022Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 95.4%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Τράπεζα χορήγησε σε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης πίστωση με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό μέχρι του ποσού των 60.000 ευρώ, με σύμβαση της 18-8-2007. Στη σύμβαση εγγυήθηκαν δύο φυσικά πρόσωπα. Η εταιρεία έκανε χρήση της πίστωσης και ο λογαριασμός εμφάνισε συνολικό χρεωστικό υπόλοιπο 7.227,06 ευρώ. Η τράπεζα προχώρησε στο κλείσιμο του λογαριασμού και την καταγγελία της σύμβασης. Η σύμβαση ήταν έντυπη τυποποιημένη σύμβαση προσχώρησης με προδιατυπωμένους όρους, μεταξύ των οποίων ο όρος 3.4 που προέβλεπε υπολογισμό τόκων με βάση έτος 360 ημερών.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 632 ΚΠολΔ προβλέπει ότι η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής πρέπει να περιέχει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο όλους τους λόγους που στρέφονται κατά του κύρους της διαταγής. Σε περίπτωση διαταγής πληρωμής για κατάλοιπο αλληλόχρεου λογαριασμού, ο ανακόπτων έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει τα ειδικότερα κονδύλια, φέρει δε το βάρος των σχετικών αντίθετων ισχυρισμών, οι οποίοι πρέπει να είναι σαφείς και ορισμένοι. Για το ορισμένο του λόγου ανακοπής που έχει χαρακτήρα ένστασης, δεν αρκεί η γενική αμφισβήτηση, αλλά θα πρέπει να προσδιορίζονται συγκεκριμένα κατ' ιδίαν κονδύλια. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι στην ανακοπή δεν προσδιοριζόταν το ποσό κατά το οποίο επιβαρύνθηκαν οι οφειλέτες με τον υπολογισμό τόκων με βάση έτος 360 ημερών σε σχέση με τον υπολογισμό με βάση έτος 365 ημερών και το οποίο υποχρεώθηκαν να καταβάλουν με την διαταγή πληρωμής. Εφαρμόζοντας το κριτήριο του άρθρου 633 παρ. 1 ΚΠολΔ, το οποίο προβλέπει μερική ακύρωση της διαταγής πληρωμής όταν ο λόγος ανακοπής είναι βάσιμος κατά ένα μέρος, έκρινε ότι η ευδοκίμηση του λόγου επάγεται μερική μόνο κατάλυση της οφειλής και ανάλογο αποτέλεσμα ως προς την διαταγή πληρωμής.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή διότι το εφετείο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη και εξέτασε κατ' ουσίαν αόριστο και απαράδεκτο λόγο ανακοπής. Ο λόγος ανακοπής που επικαλείτο ακυρότητα του όρου υπολογισμού τόκων με βάση έτος 360 ημερών ήταν αόριστος, αφού δεν προσδιοριζόταν σε αυτόν το ποσό κατά το οποίο επιβαρύνθηκαν οι οφειλέτοι με τον συγκεκριμένο υπολογισμό σε σχέση με τον υπολογισμό με βάση έτος 365 ημερών και το οποίο υποχρεώθηκαν να καταβάλουν με την διαταγή πληρωμής. Η ευδοκίμηση του σχετικού λόγου ανακοπής επάγεται μερική μόνο κατάλυση της οφειλής και μερική ακύρωση της διαταγής πληρωμής, το ποσό δε αυτό οι οφειλέτες είχαν το βάρος της επικλήσεως και αποδείξεως. Ο αόριστος λόγος εξομοιώνεται με μη προταθέντα λόγο.
Τελική Απόφαση
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 3190/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου .... Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου, που εξέδωσε την απόφαση. Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου της αναίρεσης στην αναιρεσείουσα .Και - Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΑΠ 1972/2022

Δικονομικό Δίκαιο · Αστικό Δίκαιο2022Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 95.1%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Ανώνυμη εταιρεία και δύο φυσικά πρόσωπα (πρώην σύζυγοι) είχαν συνάψει με τράπεζα σύμβαση πιστώσεως με ανοικτό λογαριασμό (αλληλόχρεο λογαριασμό) με αριθμό ... Η σύμβαση τροποποιήθηκε με πρόσθετες πράξεις και αύξηση ορίου πιστώσεως. Η πρώτη οφειλέτρια απέστειλε επιστολή στις 6-7-2012 προς την τράπεζα αναγνωρίζοντας υπόλοιπο του λογαριασμού μέχρι 30-6-2012 ύψους 154.540,70 ευρώ. Η τράπεζα εξέδωσε διαταγή πληρωμής για οφειλή ύψους 145.133,92 ευρώ, προσκομίζοντας τη σύμβαση πιστώσεως, τις πρόσθετες πράξεις, την επιστολή αναγνώρισης οφειλής και αποσπάσματα λογαριασμών από 2-1-2014 και 14-1-2014 που εξήχθησαν από τα μηχανογραφικώς τηρούμενα εμπορικά βιβλία της.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 632 ΚΠολΔ προβλέπει ότι η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής πρέπει να περιέχει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο όλους τους λόγους κατά του κύρους της διαταγής πληρωμής. Σε περίπτωση διαταγής πληρωμής για κατάλοιπο αλληλόχρεου λογαριασμού, ο πιστούχος έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει τα ειδικότερα κονδύλια που περιέχονται στα αποσπάσματα, φέροντας το βάρος αποδείξεως των σχετικών ισχυρισμών του. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι ανακόπτοντες αρκέστηκαν σε γενική και αόριστη αμφισβήτηση της ορθότητας του υπολογισμού των οφειλών τους, χωρίς να προσβάλλουν συγκεκριμένα κονδύλια του λογαριασμού και για συγκεκριμένους λόγους, ούτε ανέφεραν το νόμιμο κατάλοιπο του λογαριασμού που οφείλουν, ούτε το παρανόμως επιδικασθέν ποσό. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις των άρθρων 632 και 633 ΚΠολΔ, το Εφετείο έκρινε ότι για το ορισμένο του λόγου της ανακοπής δεν αρκεί η γενική αμφισβήτηση, αλλά πρέπει να προσδιορίζονται συγκεκριμένα κατ' ιδίαν κονδύλια του λογαριασμού, διαφορετικά οι λόγοι απορρίπτονται ως απαράδεκτοι λόγω αοριστίας.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναιρέσεως απορρίφθηκε διότι το Εφετείο ορθά δέχθηκε ότι οι λόγοι της ανακοπής ήταν απαράδεκτοι λόγω αοριστίας. Η έκθεση των περιστατικών για τη θεμελίωση των λόγων της ανακοπής δεν έγινε με σαφήνεια και πληρότητα, ενόψει της μη αναφοράς συγκεκριμένων κονδυλίων του τηρηθέντος λογαριασμού, τα οποία να αμφισβητούν οι αναιρεσείοντες. Οι ανακόπτοντες αρκέστηκαν σε γενική αμφισβήτηση της ορθότητας του υπολογισμού χωρίς να προσβάλλουν συγκεκριμένα κονδύλια, χωρίς να προσδιορίζουν το νόμιμο ύψος της οφειλής και χωρίς να αναφέρουν το παράνομα επιδικασθέν ποσό, ώστε να είναι εφικτός ο λογιστικός έλεγχος του νόμιμου ύψους του αξιούμενου ποσού.
Τελική Απόφαση
Απορρίπτει την από 29-7-2022 αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ... ανώνυμη εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις>. Απορρίπτει την από 30-3-2021 αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθμό 198/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΑΠ 565/2021

Δικονομικό Δίκαιο · Αστικό Δίκαιο2021Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 95.1%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Σε αυτοκινητικό ατύχημα της 20-7-2005 τραυματίστηκε θανάσιμα εργαζόμενος σε ατομική επιχείρηση, ο οποίος συνεπέβαινε σε ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της συζύγου του εργοδότη, ασφαλισμένο στην εταιρεία ΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Α.Ε.Γ.Α., που οδηγούσε άλλος εργαζόμενος. Οι συγγενείς του θανόντος άσκησαν δύο αγωγές: μία κατά του εργοδότη (εργατική διαφορά) και μία κατά της συζύγου του, της ασφαλιστικής εταιρείας και του οδηγού (αυτοκινητική διαφορά), ζητώντας χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης. Επί της δεύτερης αγωγής, οι διάδικοι προέβησαν την 15-10-2010 σε εξώδικο συμβιβασμό με εξοφλητική απόδειξη, δυνάμει της οποίας η ασφαλιστική εταιρεία κατέβαλε συνολικό ποσό 365.000 ευρώ σε πλήρη εξόφληση όλων των απαιτήσεων από το ατύχημα. Επί της πρώτης αγωγής εκδόθηκε η 5610/2012 απόφαση Εφετείου Αθηνών που αναγνώρισε οφειλή του εργοδότη.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ καθιδρύει αναιρετικό λόγο αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός ιδρύεται και όταν από εσφαλμένη εκτίμηση του δικογράφου της αγωγής, το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τα στηρίζοντα το δικαίωμα και εκτιθέμενα στην αγωγή περιστατικά. Το Εφετείο διαπίστωσε ότι η ανακοπή στηριζόταν σε προβαλλόμενους ισχυρισμούς που ανάγονται σε επιγενόμενη από την έκδοση της διαταγής πληρωμής απόσβεση της απαίτησης, ο οποίος λόγος δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής, αλλά λόγο ανακοπής κατά της εκτελέσεως (άρθρο 933 ΚΠολΔ). Εφαρμόζοντας το άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, το δικαστήριο προέβη σε παραδεκτό έλεγχο του δικογράφου της ανακοπής και διαπίστωσε ότι το Εφετείο εσφαλμένα εξέλαβε την ανακοπή ως στηριζόμενη σε μεταγενέστερα της διαταγής πληρωμής αποσβεστικά γεγονότα, ενώ στην πραγματικότητα η απόσβεση είχε επέλθει την 15-10-2010, πριν από την έκδοση της διαταγής πληρωμής.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή διότι το Εφετείο προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση του δικογράφου της ανακοπής. Ο ανακόπτων εξέθετε σαφέστατα ότι η απόσβεση της απαίτησης των αναιρεσιβλήτων είχε επέλθει την 15-10-2010 με την καταβολή του ποσού των 365.000 ευρώ από τη συνοφειλέτρια ασφαλιστική εταιρεία και την υπογραφή εξοφλητικής απόδειξης-συμβιβασμού, πριν από την έκδοση της διαταγής πληρωμής. Το Εφετείο όμως εξέλαβε την ανακοπή με το εντελώς αντίθετο περιεχόμενο, ότι δηλαδή τα αποσβεστικά γεγονότα ήταν μεταγενέστερα του χρόνου έκδοσης της διαταγής πληρωμής και συνιστούν λόγο ανακοπής κατά της εκτέλεσης. Έτσι δεν έλαβε υπόψη τα πράγματι εκτιθέμενα στην ανακοπή περιστατικά που στηρίζουν το λόγο αυτής και την απέρριψε.
Τελική Απόφαση
Αναιρεί την με αριθμό 5080/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί όμως από δικαστή άλλον από αυτόν που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση. Διατάσσει την απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που καταβλήθηκε από αυτόν, για την άσκηση της αναίρεσης. Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΑΠ 1323/2025

Δικονομικό Δίκαιο · Αστικό Δίκαιο2025Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 95.1%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Χρηματοδότης συμφώνησε με παραγωγό εταιρεία, με ιδιωτικό συμφωνητικό της 25-7-2008, χρηματοδότηση ανεξάρτητης παραγωγής κινηματογραφικού έργου ύψους 120.000 ευρώ, σε πέντε δόσεις (25.000, 30.000, 35.000, 10.000, 20.000). Ο προϋπολογισμός ορίστηκε σε 350.000 ευρώ, με ανεκτή απόκλιση 10%. Προβλέφθηκε ότι εντός τριών μηνών από την κατάθεση αντιτύπου προβολής στο χρηματοδότη, η παραγωγός οφείλει να υποβάλει νόμιμα παραστατικά (κατά ΚΒΣ) για έλεγχο· χωρίς τον έλεγχο, η τελευταία δόση δεν καταβάλλεται. Κατατέθηκε αντίτυπο προβολής στις 26-8-2009. Υποβλήθηκε αναλυτικό καθολικό με αριθμούς τιμολογίων, χωρίς συνημμένα παραστατικά που να προσδιορίζουν το είδος δαπάνης και σύνδεση με το έργο. Εστάλη έγγραφο (18-12-2012) από οικονομική υπηρεσία ζητώντας έκδοση φορολογικού παραστατικού για μεταβίβαση δικαιωμάτων. Καταβλήθηκαν τέσσερις δόσεις και επιδοτήθηκε η διανομή με 10.000 ευρώ. Το τιμολόγιο για το υπόλοιπο (20.000+ΦΠΑ 4.600) δεν έφερε υπογραφή οργάνου του χρηματοδότη.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 624 § 1 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 623 ΚΠολΔ, απαιτεί η χρηματική απαίτηση και το ποσό της να αποδεικνύονται πλήρως με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο και να μη εξαρτώνται από αίρεση, προθεσμία, όρο ή αντιπαροχή· άλλως, κατά το άρθρο 628 ΚΠολΔ δεν εκδίδεται διαταγή πληρωμής και, αν εκδοθεί, ακυρώνεται με ανακοπή (άρθρα 632-633 ΚΠολΔ). Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο όρος καταβολής της τελευταίας δόσης (20.000 ευρώ) προϋπέθετε υποβολή νόμιμων παραστατικών εντός τριμήνου από την κατάθεση αντιτύπου προβολής (26-8-2009) και έλεγχο κόστους 350.000 ευρώ με ανοχή 10%. Δεν προσκομίστηκαν τα απαιτούμενα παραστατικά· το αναλυτικό καθολικό δεν ανέφερε είδος δαπάνης ούτε σύνδεση με το έργο, ενώ το τιμολόγιο (24.600 ευρώ) δεν έφερε υπογραφή οργάνου του χρηματοδότη. Εφαρμόζοντας τα άρθρα 623-624, έκρινε ότι η απαίτηση για την τελευταία δόση εξαρτάται από μη αποδειχθείσα πλήρωση όρου και δεν τεκμηριώνεται με κατάλληλα έγγραφα· επομένως, τα έγγραφα δεν αρκούσαν για έκδοση διαταγής πληρωμής και οι αναιρετικοί λόγοι περί μη λήψης αποδείξεων ή παραμόρφωσης εγγράφων ήταν απαράδεκτοι ή αβάσιμοι.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε διότι: (α) ως προς το σκέλος της δίκης περί την εκτέλεση, η αναίρεση ήταν απαράδεκτη κατά το άρθρο 937 παρ.1 εδ. β ΚΠολΔ (επίδοση επιταγής 20-2-2017, δημοσίευση απόφασης 23-11-2020, εφαρμογή 4335/2015), (β) ως προς τη διαταγή πληρωμής, ο λόγος από 559 αρ.19 ήταν απαράδεκτος επειδή τα άρθρα 623-624 ΚΠολΔ είναι δικονομικά, (γ) ο λόγος από 559 αρ.11 γ’ ήταν αβάσιμος, αφού το Εφετείο έλαβε υπόψη την απόφαση ΔΣ του χρηματοδότη αλλά δεν είχε επικληθεί ως αποδεικτικό της απαίτησης, και (δ) ο λόγος από 559 αρ.20 ήταν απαράδεκτος, διότι δεν υπήρχε διαγνωστικό λάθος και η κρίση δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά στην επιστολή 18-12-2012. Κατά συνέπεια, δεν θεμελιώθηκε παραβίαση δικονομικών κανόνων και η αναιρετική προσβολή απορρίφθηκε συνολικά.
Τελική Απόφαση
Απορρίπτει την από 21-11-2022 αίτηση της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΝΤΟΚ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΣΕΝΤΕΡ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" για αναίρεση της υπ` αριθμ. 6413/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΑΠ 633/2023

Δικονομικό Δίκαιο · Αστικό Δίκαιο2023Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 94.9%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Δανειολήπτης συνήψε στις 29-01-2004 σύμβαση τοκοχρεωλυτικού στεγαστικού δανείου με τράπεζα για ποσό 30.000 ευρώ. Για την εξυπηρέτηση τηρήθηκε ειδικός λογαριασμός, ο οποίος στις 21-12-2011 εμφάνισε χρεωστικό υπόλοιπο 22.401,89 ευρώ. Στη σύμβαση (όρος 6) προβλέφθηκε υπολογισμός τόκων με βάση έτος 360 ημερών, με συμβατικό επιτόκιο υπερημερίας και ανατοκισμό ανά εξάμηνο. Η χρήση του έτους 360 ημερών προκάλεσε επιβάρυνση του δανειολήπτη κατά περίπου 1,3889% ανά ημέρα σε σύγκριση με υπολογισμό στο ημερολογιακό έτος 365 ημερών. Η τράπεζα έκλεισε τον λογαριασμό και κατήγγειλε τη σύμβαση, γνωστοποιώντας το κατάλοιπο οφειλής.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 2 § 6 ν. 2251/1994 ορίζει ότι καταχρηστικοί ΓΟΣ που διαταράσσουν σημαντικά την ισορροπία σε βάρος του καταναλωτή είναι άκυροι και πρέπει να διατυπώνονται με διαφάνεια. Σε συνδυασμό με τα άρθρα 181 και 200 ΑΚ, η ακυρότητα είναι μερική και το κενό συμπληρώνεται από ενδοτικούς κανόνες. Τα άρθρα 632-633 ΚΠολΔ επιτρέπουν ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής με ουσιαστικές ενστάσεις, απαιτώντας όμως προσδιορισμό συγκεκριμένων κονδυλίων και του ποσού μείωσης. Η Οδηγία 2008/48/ΕΚ και σχετικές ΚΥΑ καθιερώνουν υπολογισμό τόκων με έτος 365 ημερών. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι σε σύμβαση τοκοχρεωλυτικού στεγαστικού δανείου 29-01-2004 ποσού 30.000 ευρώ υπήρχε όρος (αρ. 6) που προέβλεπε υπολογισμό τόκων με βάση έτος 360 ημερών. Η πρακτική αυτή επιβάρυνε την οφειλή κατά περίπου 1,3889% ανά ημέρα έναντι υπολογισμού σε 365 ημέρες. Το χρεωστικό υπόλοιπο ήταν 22.401,89 ευρώ στις 21-12-2011. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω, έκρινε ότι ο όρος 360 ημερών είναι αδιαφανής, καταχρηστικός και άκυρος. Πλην όμως, για να ευδοκιμήσει λόγος ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής απαιτούνται συγκεκριμένα κονδύλια και ποσοτικός προσδιορισμός της παράνομης επιβάρυνσης, ώστε να χωρήσει μερική ακύρωση. Εφόσον δεν προσδιορίστηκε το επίμαχο ποσό και δεν ήταν δυνατός ο ακριβής υπολογισμός από τα στοιχεία, ο σχετικός λόγος ήταν απαράδεκτος.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αναίρεση έγινε δεκτή διότι, μολονότι ο όρος υπολογισμού τόκων με έτος 360 ημερών είναι άκυρος ως καταχρηστικός και αδιαφανής, ο ανακόπτων δεν προσδιόρισε ποια συγκεκριμένα κονδύλια και ποιο ακριβές ποσό της οφειλής επιβαρύνθηκαν παράνομα. Κατά τα άρθρα 632-633 ΚΠολΔ η ακυρότητα του ΓΟΣ οδηγεί σε μερική μόνο μείωση και δεν καθιστά την απαίτηση ανεκκαθάριστη· συνεπώς απαιτείται ποσοτικός προσδιορισμός. Από τα εκτεθέντα στοιχεία δεν ήταν δυνατή η εξαγωγή του ποσού με μαθηματικούς υπολογισμούς. Επομένως, το Εφετείο, κρίνοντας τον λόγο ανακοπής ορισμένο και ακυρώνοντας ολικά τη διαταγή πληρωμής, παρέβη το άρθρο 559 αρ.14 ΚΠολΔ, μη κηρύσσοντας απαράδεκτο, και η απόφαση αναιρέθηκε με παραπομπή.
Τελική Απόφαση
Αναιρεί την υπ' αριθ. 18/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας (ειδική διαδικασία ανακοπών κατά διαταγής πληρωμής). Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί όμως από δικαστή άλλον από αυτόν που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση. Διατάσσει την απόδοση στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που καταβλήθηκε απ' αυτήν. Και Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

ΑΠ 767/2025

Δικονομικό Δίκαιο · Αστικό Δίκαιο2025Άρειος Πάγος
Σχετικότητα 94.9%
Κρίσιμα Πραγματικά Περιστατικά
Δανειολήπτης σύναψε με τράπεζα σύμβαση στεγαστικού δανείου ύψους 235.000,00 ευρώ για αγορά και επισκευή κατοικίας. Η σύμβαση τροποποιήθηκε με πρόσθετες πράξεις τα έτη 2009-2013, με τις οποίες η τράπεζα παρείχε διευκολύνσεις αποπληρωμής, μειώνοντας τα ποσά των καταβλητέων δόσεων σε ποσοστά από 50% έως 15%. Ο δανειολήπτης δεν κατέβαλε ολοσχερώς μηνιαίες δόσεις από Αύγουστο 2013 έως Φεβρουάριο 2014. Ο λογαριασμός εμφάνιζε στις 27-3-2014 χρεωστικό υπόλοιπο 212.427,12 ευρώ. Η τράπεζα κατήγγειλε τη σύμβαση στις 2-4-2014 και εξέδωσε διαταγή πληρωμής. Στις πρόσθετες πράξεις προβλέπονταν όροι υπολογισμού τόκων με βάση έτος 360 ημερών και 365 ημερών κατά περιόδους. Η απαίτηση ήταν εμπραγμάτως εξασφαλισμένη με προσημείωση υποθήκης ύψους 282.000,00 ευρώ.
Νομική Σκέψη του Δικαστηρίου
Το άρθρο 633 παρ. 1 ΚΠολΔ προβλέπει ότι για το ορισμένο του λόγου ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής, που φέρει χαρακτήρα ενστάσεως, δεν αρκεί η γενική αμφισβήτηση της απαιτήσεως, αλλά πρέπει να προσδιορίζονται συγκεκριμένα κατ' ιδίαν κονδύλια. Αν ο λόγος της ανακοπής είναι βάσιμος κατά ένα μέρος, η διαταγή πληρωμής δεν είναι άκυρη στο σύνολό της, αλλά μόνον κατά το μέρος που ευδοκιμεί η ανακοπή. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο ανακόπτων δεν ανέφερε τα συγκεκριμένα κονδύλια των παράνομα υπολογισθέντων τόκων με βάση έτος 360 ημερών, τα οποία αμφισβητούσε. Από τα παρατιθέμενα στην ανακοπή στοιχεία δεν καθίσταται δυνατό να εξάγει το Δικαστήριο με μαθηματικούς υπολογισμούς το αμφισβητούμενο ποσό. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις περί αοριστίας, το Εφετείο κρίθηκε ότι ο λόγος της ανακοπής ήταν απαράδεκτος, καθόσον η ευδοκίμηση του επιφέρει μόνο μερική ακύρωση της διαταγής πληρωμής κατά το μέρος που η ακυρότητα του γενικού όρου μειώνει το τελικό ποσό της οφειλής.
Κύριοι Λόγοι Απόφασης
Η αίτηση αναιρέσεως απορρίφθηκε διότι ο τρίτος λόγος της ανακοπής ήταν απαράδεκτος λόγω αοριστίας, καθώς δεν αναφέρονταν τα συγκεκριμένα κονδύλια των παράνομα υπολογισθέντων τόκων με βάση έτος 360 ημερών. Το Εφετείο δεν προέβη σε παρά το νόμο κήρυξη απαραδέκτου. Επιπλέον, το Εφετείο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό περί ακυρότητας της καταγγελίας και τον απέρριψε κατ' ουσίαν, δεχόμενο ότι συνέτρεχε σπουδαίος λόγος καταγγελίας λόγω μη καταβολής ληξιπρόθεσμων δόσεων από Αύγουστο 2013 έως Φεβρουάριο 2014, παρά τις διευκολύνσεις που παρείχε η τράπεζα από το 2009, και ότι η καταγγελία δεν ήταν καταχρηστική.
Τελική Απόφαση
ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ την από 27-7-2022 αίτηση αναιρέσεως και την από 18-1-2024 αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση. ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 27-7-2022 αίτηση για αναίρεση της υπ` αριθ. 2310/2020 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει ο αναιρεσείων. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Αναζητήστε για τη δική σας υπόθεση

124.000+ αποφάσεις · 24.000+ άρθρα νομοθεσίας

ή κλείστε demo 15 λεπτών →